कर्णस्य वचनं श्रुत्वा केशवः परवीरहा। उवाच प्रहसन्वाक्यं स्मितपूर्वमिदं यथा
कर्णाचे शब्द ऐकून, शत्रूंचा नाश करणारा केशव मंद हसला आणि सौम्य हास्याने असे म्हणाला.
अपि त्वां न लभेत्कर्ण राज्यलम्भोपपादनम् । मया दत्तां हि पृथिवीं न प्रशासितुमिच्छसि
पण कर्णा, राज्य बळकावून तुला ते मिळणार नाही; कारण मी तुला ही पृथ्वी दिली असतानाही, तुला ती राज्य करायची इच्छा नाही.
ध्रुवो जयः पाण्डवानामितीदं न संशयः कश्चन विद्यतेऽत्र। जयध्वजो दृश्यते पाण्डवस्य समुच्छ्रितो वानरराज उग्रः
पांडवांचा विजय निश्चित आहे—यात अजिबात शंका नाही; पांडवाचा विजयाचा झेंडा, भयंकर वानरराजासह, उंच फडकताना दिसतो.
दिव्या माया विहिता भौमनेन समुच्छ्रिता इन्द्रकेतुप्रकाशाः । दिव्यानि भूतानि जयावहानि दृश्यन्ति चैवात्र भयानकानि
भूमिपुत्राने दिव्य मायाजाळ उभे केले आहे, इंद्राच्या ध्वजासारखे तेजस्वी झेंडे फडकत आहेत; येथे दिव्य आणि विजय मिळवून देणारी, तसेच भयावह अशी अनेक रूपे दिसत आहेत.
न सञ्जते शैलवनस्पतिभ्य ऊर्ध्वं तिर्यग्योजनमात्ररूपः । श्रीमान्ध्वजः कर्ण धनञ्जयस्य समुच्छ्रितः पावकतुल्यरूपः
कर्णा, धनंजयाचा तेजस्वी ध्वज पर्वत आणि झाडांपेक्षा वर, एक योजन उंच आणि रुंद, अग्नीप्रमाणे तळपत उभा आहे.
यदा द्रक्ष्यसि सङ्ग्रामे श्वेताश्वं कृष्णसारथिम् । ऐन्द्रमस्त्रं विकुर्वाणमुभे चाप्यग्निमारुते
युद्धात जेव्हा तू पांढऱ्या घोड्यांच्या रथावर कृष्ण सारथ्य करताना, इंद्रास्त्राचा वापर करताना आणि अग्नी-वारूण या दोन्ही अस्त्रांचा प्रयोग करताना पाहशील,
गाण्डीवस्य च निर्घोषं विस्फूर्जितमिवाशनेः। न तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च
आणि जेव्हा तू गांडीवाचा गडगडाट, वीजेच्या कडकडाटासारखा, ऐकशील—तेव्हा तिथे त्रेता, कृत किंवा द्वापर युग उरणार नाही.
यदा द्रक्ष्यसि सङ्ग्रामे कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् । जपहोमसमायुक्तं स्वां रक्षन्तं महाचमूम्
युद्धात जेव्हा तू कुंतीपुत्र युधिष्ठिराला जप आणि होम करत, आपल्या विशाल सैन्याचे रक्षण करताना पाहशील,
आदित्यमिव दुर्धर्षं तपन्तं शत्रुवाहिनीम् । न तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च
सूर्यासारखा तेजस्वी आणि अभेद्य, शत्रूंच्या सैन्याला जाळणारा—तेव्हा तिथे त्रेता, कृत किंवा द्वापर युग उरणार नाही.
यदा द्रक्ष्यसि सङ्ग्रामे भीमसेनं महाबलम् । दुःशासनस्य रुधिरं पीत्वा नृत्यन्तमाहवे
युद्धात जेव्हा तू बलवान भीमसेनाला, दुःशासनाचे रक्त पिऊन रणभूमीत नृत्य करताना पाहशील,
प्रभिन्नमिव मातङ्गं प्रतिद्विरदघातिनम् । न तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च
मदाने वेडा झालेला हत्ती जसा दुसऱ्या हत्तीला ठोकरतो तसा—तेव्हा तिथे त्रेता, कृत किंवा द्वापर युग उरणार नाही.
यदा द्रक्ष्यसि सङ्ग्रामे द्रोणं शान्तनवं कृपम् । सुयोधनंच राजानं सैन्धवं च जयद्रथम्
युद्धात जेव्हा तू शांतनुपुत्र द्रोण, कृप, राजा सुयोधन, सैंधव आणि जयद्रथ यांना पाहशील,
युद्धायापततस्तूर्णं वारितान्सव्यसाचिना। न तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च
युद्धासाठी वेगाने धावत येताना, पण सव्यसाचीने थांबवलेले पाहशील—तेव्हा तिथे त्रेता, कृत किंवा द्वापर युग उरणार नाही.
यदा द्रक्ष्यसि सङ्ग्रामे माद्रीपुत्रौ महाबलौ । वाहिनीं धार्तराष्ट्राणां क्षोभयन्तौ गजाविव
युद्धात जेव्हा तू मद्रीचे दोन बलवान पुत्र, धृतराष्ट्रांच्या सैन्याला हत्तींसारखे हलवताना पाहशील—
विगाढे शस्त्रसंपाते परवीररथारुजौ । न तदा भविता त्रेता न कृतं द्वापरं न च
शस्त्रांचा प्रचंड गोंगाट झाला, शूर वीरांची रथं फोडली गेली, तेव्हा तिथं न त्रेतायुग उरेल, न कृतयुग, न द्वापरयुग.
ब्रूयाः कर्ण इतो गत्वा द्रोणं शान्तनवं कृपम् । सौम्योऽयं वर्तते मासः सुप्रापयवसेन्धनः
कर्णा, तू जाऊन द्रोण, कृप आणि शांतनूचा मुलगा यांना सांग; हा महिना फारच सौम्य आहे, धान्य आणि इंधन भरपूर मिळतंय.
सर्वौषधिवनस्फीतः फलवानल्पमक्षिकः । निष्पङ्को रसवत्तोयो नात्युष्णशिशिरः सुखः
सर्व औषधींनी समृद्ध असलेली ही जंगलं फळांनी भरलेली आहेत, माशा फारशा नाहीत; पाणी स्वच्छ आणि मधुर आहे, ना फार गरम ना फार थंड, अगदी सुखद आहे.
सप्तमाच्चापि दिवसादमावास्या भविष्यति। सङ्ग्रामो युज्यतां तस्यां तामाहुः शक्रदेवताम्
सातव्या दिवसानंतर अमावस्या येईल; त्या दिवशीच युद्ध सुरू करावं, कारण तो दिवस इंद्राला प्रिय मानला जातो.
तथा राज्ञो वदेः सर्वान्ये युद्धायाभ्युपागताः। यद्वो मनीषितं तद्वै सर्वं संपादयाम्यहम्
राजाला आणि युद्धासाठी जमलेल्या सर्वांना सांग; तुम्ही जे काही इच्छिता, ते सगळं मी पूर्ण करीन.
राजानो राजपुत्राश्च दुर्योधनवशानुगाः । प्राप्य शस्त्रेण निधनं प्राप्स्यन्ति गतिमुत्तमाम्
दुर्योधनाच्या आज्ञेत असलेले राजा आणि राजपुत्र शस्त्राने मारले जातील आणि त्यांना उत्तम गति मिळेल.
केशवस्य तु तद्वाक्यं कर्णः श्रुत्वा हितं शुभम्। अब्रवीदभिसंपूज्य कृष्णं तं मधुसूदनम्
केशवाची ही हितकारक आणि शुभ वचने ऐकून कर्णाने मधुसूदन श्रीकृष्णाचा सन्मान केला आणि म्हणाला.
जानन्मां किं महाबाहो संमोहयितुमिच्छसि। योयं पृथिव्याः कार्त्स्न्येन विनाशः समुपस्थितः
हे महाबाहो, तू मला ओळखतोस, तरीही मला का गोंधळवू पाहतोस? संपूर्ण पृथ्वीवर विनाश येणार आहे.
निमित्तं तत्र शकुनिरहं दुःशासनस्तथा। दुर्योधनश्च नृपतिर्धृतराष्ट्रसुतोऽभवत्
या सर्वाचा कारण शकुनी, मी, दुःशासन आणि धृतराष्ट्राचा मुलगा राजा दुर्योधन हेच आहोत.
असंशयमिदं कृष्ण महद्युद्धमुपस्थितम्। पाण्डवानां कुरूणां च घोरं रुधिरकर्दमम्
हे कृष्णा, यात शंका नाही, पांडव आणि कुरु यांच्यात मोठं, भीषण, रक्ताने माखलेलं युद्ध येणार आहे.
राजानो राजपुत्राश्च दुर्योधनवशानुगाः । रणे शस्त्राग्निना दग्धाः प्राप्स्यन्ति यमसादनम्
दुर्योधनाच्या आज्ञेत असलेले राजा आणि राजपुत्र रणात शस्त्राग्नीने भस्म होतील आणि यमाच्या निवासाला जातील.
स्वप्ना हि बहवो घोरा दृश्यन्ते मधुसूदन। निमित्तानि च घोराणि तथोत्पाताः सुदारुणाः
हे मधुसूदना, अनेक भयानक स्वप्नं दिसत आहेत आणि भयंकर अपशकुन, भीषण आपत्ती घडत आहेत.
पराजयं धार्तराष्ट्रे विजयं च युधिष्ठिरे । संसन्त इव वार्ष्णेय विविधा रोमहर्षणाः
धृतराष्ट्राच्या पुत्रांचा पराभव आणि युधिष्ठिराचा विजय हे विविध अंगावर शहारे आणणाऱ्या चिन्हांनी सूचित होतंय, हे वृष्णिवंशीय.
प्राजापत्यं हि नक्षत्रं ग्रहस्तीक्ष्णो महाद्युतिः । शनैश्चरः पीडयति पीडयन्प्राणिनोऽधिकम्
प्रजापत्य नक्षत्रावर एक तेजस्वी आणि तीव्र ग्रह संकट आणतो आहे; शनी सर्व प्राण्यांना फार त्रास देतो आहे.
कृत्वा चाङ्गारको वक्रं ज्येष्ठायां मधुसूदन। अनुराधां प्रार्थयते मैत्रं संगमयन्निव
मंगळाने ज्येष्ठा नक्षत्रात वक्री होत अनूराधेकडे झुकाव घेतला आहे, जणू मित्र नक्षत्राशी एकत्र येतो आहे, हे मधुसूदना.
नूनं महद्भयं कृष्ण कुरूणां समुपस्थितम् । विशेषेण हि वार्ष्णेय चित्रां पीडयते ग्रहः
हे कृष्णा, निश्चितच कुरुंवर मोठं संकट आलं आहे; विशेषतः, हे वृष्णिवंशीय, ग्रह चित्रा नक्षत्राला त्रास देतो आहे.