पापस्यास्य नृशंसस्य त्यक्तधर्मस्य दुर्मतेः । नोत्सहेऽनर्थसंयुक्ताः श्रोतुं वाचः कथंचन
या पापी, निर्दयी, धर्म सोडलेल्या आणि वाईट बुद्धीच्या माणसाच्या अशुभ शब्दांना मी अजिबात सहन करू शकत नाही.
इत्युक्त्वा भरतश्रेष्ठो वृद्धः परममन्युमान् । उत्थाय तस्मात्प्रातिष्ठद्भीष्मः सत्यपराक्रमः
असं म्हणून, वृद्ध आणि अत्यंत क्रुद्ध असलेला भीष्म, भरतांमध्ये श्रेष्ठ, तिथून उठून सत्य आणि पराक्रमाने भरलेला निघून गेला.
प्रातरुत्थाय कृष्णस्तु कृतवान्सर्वमाह्निकम्। ब्राह्मणैरभ्यनुज्ञातः प्रययौ नगरं प्रति
कृष्णाने पहाटे उठून सर्व सकाळच्या विधी केले आणि ब्राह्मणांची परवानगी घेऊन तो नगराकडे निघाला.
तं प्रयान्तं महाबाहुमनुज्ञाप्य महाबलम् । पर्यवर्तन्त ते सर्वे वृकस्थलनिवासिनः
तो बलवान कृष्ण निघताना, वृषस्थळातील सर्व लोकांनी त्याला निरोप दिला आणि परतले.
प्रददौ पुण्डरीकाक्षो रत्नानि च धनानि च। तान्प्रस्थाप्य महाबाहुरुपायात्कुरुसंसदम्
पुण्डरीकाक्ष कृष्णाने रत्ने आणि धन वाटले; त्यांना पाठवून, तो बलवान कृष्ण कुरू सभेकडे गेला.
धार्तराष्ट्रास्तमायान्तं प्रत्युञ्जग्मुः स्वलङ्कृताः । दुर्योधनादृते सर्वे भीष्मद्रोणकृपादयः
धृतराष्ट्राचे पुत्र, दुर्योधन वगळता, भीष्म, द्रोण, कृप आणि इतर सर्व शोभिवंत होऊन त्याच्या स्वागतासाठी आले.
पौराश्च बहुला राजन्हृषीकेशं दिदृक्षवः । यानैर्बहुविधैरन्ये पद्भिरेव तथाऽपरे
राजा, हृषीकेशाला पाहण्यासाठी अनेक नगरवासी विविध वाहनांतून आले, तर काही पायीच आले.
स वै पथि समागम्य भीष्मेणाक्लिष्टकर्मणा । द्रोणेन धार्तराष्ट्रैश्च तैर्वृतो नगरं ययौ
मार्गात अक्लिष्टकर्मी भीष्म, द्रोण आणि धृतराष्ट्रपुत्र यांच्या सोबत कृष्णाने नगरात प्रवेश केला.
कृष्णसंमाननार्थं च नगरं समलङ्कृतम्। बभूव राजमार्गश्च बहुरत्नसमाचितः
कृष्णाच्या स्वागतासाठी नगर सुंदरपणे सजवले होते आणि राजमार्ग अनेक मौल्यवान रत्नांनी भरला होता.
न च कश्चिद्गृहे राजंस्तदाऽऽसीद्भरतर्षभ। न स्त्री न वृद्धो न शिशुर्वासुदेवदिदृक्षया
त्या वेळी, भरतश्रेष्ठा, वासुदेवाला पाहण्यासाठी कोणतीही स्त्री, वृद्ध किंवा मूल घरात नव्हते; सर्वजण बाहेर पडले होते.
राजमार्गे नरास्तस्मिन्संस्तुवन्त्यवनिं गताः । तस्मिन्काले महाराज हृषीकेशप्रवेशने
राजमार्गावर, त्या वेळी हृषीकेशाच्या आगमनावेळी, जमिनीवर आलेले लोक पृथ्वीचे स्तुती करत होते, हे महाराज.
आवृतानि वरस्त्रीभिर्गृहाणि सुमहान्त्यपि । प्रचलन्तीव भारेण दृश्यन्तेस्म महीतले
उत्तम स्त्रियांनी भरलेली मोठी घरेसुद्धा पृथ्वीवर जणू त्यांच्या ओझ्याने डोलत आहेत असे दिसत होते.
तथा च गतिमन्तस्ते वासुदेवस्य वाजिनः । प्रनष्टगतयोऽभूवन्राजमार्गे नरैर्वृते
मग वासुदेवाच्या वेगवान घोड्यांना राजमार्गावर लोकांनी वेढा घातल्यामुळे त्यांचा वेग कमी झाला.
स गृहं धृतराष्ट्रस्य प्राविशच्छत्रुकर्शनः। पाण्डुरैः पुण्डरीकाक्षः प्रासादैरुपशोभितम्
शत्रूंना हरवणारा, कमळासारख्या डोळ्यांचा पांडव, पांढऱ्या राजवाड्यांनी सजलेल्या धृतराष्ट्राच्या घरात गेला.
तिस्रः कक्ष्या व्यतिक्रम्य केशवो राजवेश्मनः । वैचित्रवीर्यं राजानमभ्यगच्छदरिन्दमः
राजवाड्याच्या तीन आवारांतून जात केशव, शत्रूंचा नाश करणारा, वैचित्रवीर्य राजाकडे गेला.
अभ्यागच्छति दाशार्हे प्रज्ञाचक्षुर्नराधिपः । तहैव द्रोणभीष्माभ्यामुदतिष्ठन्महायशाः
दाशार्ह कुळातील कृष्ण जवळ येताच, ज्ञानी राजा आणि त्याच्यासोबत द्रोण व भीष्म हे प्रसिद्ध वीर उठून उभे राहिले.
कृपश्च सोमदत्तश्च महाराजश्च बाह्लिकः। आसनेभ्योऽचलन्सर्वे पूजयन्तो जनार्दनम्
कृप, सोमदत्त आणि बाळ्हिक हा मोठा राजा — हे सर्व जनार्दनाचे सन्मान करत आपल्या जागेवरून उठले.
ततो राजानमासाद्य धृतराष्ट्रं यशस्विनम्। सभीष्मं पूजयामास वार्ष्णेयो वाग्भिरञ्जसा
मग वृष्णिकुळातील कृष्ण, भीष्मासह, यशस्वी धृतराष्ट्र राजाजवळ गेला आणि त्याला गोड शब्दांनी सन्मान दिला.
तेषु धर्मानुपूर्वी तां प्रयुज्य मधुसूदनः । यथावयः समीयाय राजभिः सह माधवः
मधुसूदनाने तिथे धर्मानुसार वयाप्रमाणे सर्व राजांना योग्य रीतीने नमस्कार केले.
अथ द्रोणं सबाह्लीकं सपुत्रं च यशस्विनम्। कृपं च सोमदत्तं च समीयाय जनार्दनः
मग जनार्दनाने द्रोण, पुत्रासह बाळ्हिक, कृप आणि सोमदत्त या सर्व प्रसिद्ध पुरुषांना नमस्कार केले.
तत्रासीदूर्जितं मृष्टं काञ्चनं महदासनम् । शासनाद्धृतराष्ट्रस्य तत्रोपाविशदच्युतः
तेथे एक सुंदर, झळाळते सोन्याचे आसन होते. धृतराष्ट्राच्या आज्ञेने अच्युत तिथे बसला.
अथ गां मधुपर्कं चाप्युदकं च जनार्दने । उपजह्नुर्यथान्यायं धृतराष्ट्रपुरोहिताः
मग धृतराष्ट्राच्या पुरोहितांनी जनार्दनासाठी योग्य रीतीने गाय, मधुपर्क आणि पाणी आणले.
कृतातिथ्यस्तु गोविन्दः सर्वान्परिहसन्कुरून् । आस्ते सांबन्धिकं कुर्वन्कुरुभिः परिवारितः
गोविंदाचे आदरातिथ्य झाल्यावर, तो कुरुजनांनी वेढलेला, सर्व कुरुंशी आपुलकीने बोलत बसला.
सोऽर्चितो धृतराष्ट्रेण पूजितश्च महायशाः । राजानं समनुज्ञाप्य निरक्रामदरिन्दमः
धृतराष्ट्राने आणि सर्वांनी सन्मान केल्यावर, प्रसिद्ध शत्रूंचा नाश करणारा कृष्ण राजाची परवानगी घेऊन निघून गेला.
तैः समेत्य यथान्यायं कुरुभिः कुरुसंसदि । विदुरावसथं रम्यमुपातिष्ठत माधवः
कुरु सभेत सर्व कुरुंशी योग्य रीतीने भेटून, माधवाने विदुराच्या रम्य निवासाकडे वाटचाल केली.
विदुरः सर्वकल्याणैरभिगम्य जनार्दनम् । अर्चयामास दाशार्हं सर्वकामैरुपस्थितम्
विदुराने सर्व शुभेच्छांसह जनार्दनाचे स्वागत केले आणि दाशार्हाला सर्व इच्छित वस्तू अर्पण केल्या.
कृतातिथ्यं तु गोविन्दं विदुरः सर्वधर्मवित्। कुशलं पाण्डुपुत्राणामपृच्छन्मधुसूदनम्
गोविंदाचे आदरातिथ्य झाल्यावर, सर्व धर्म जाणणाऱ्या विदुराने मधुसूदनाला पांडुपुत्रांची कुशलता विचारली.
प्रीयमाणस्य सुहृदो विदुरो बुद्धिसत्तमः । धर्मार्थनित्यस्य सतो गतरोवस्य धीमतः
आपल्या प्रिय मित्राला, नेहमी धर्म आणि कल्याणाचा विचार करणाऱ्या, दीर्घकाळाने भेटलेल्या, विद्वान विदुराला—
तस्य सर्वं सविस्तारं पाण्डवानां विचेष्टितम् । क्षत्तुराचष्ट दाशार्हः सर्वं प्रत्यक्षदर्शिवान्
दाशार्हाने, सर्व काही स्वतः पाहिल्याप्रमाणे, पांडवांचे सर्व कृत्ये विस्ताराने विदुराला सांगितली.
अथोपगम्य विदुरमपराह्णे जनार्दनः। पितृष्वसारं स पृथामभ्यगच्छदरिन्दमः
मग दुपारच्या वेळी जनार्दन विदुराकडे गेला आणि शत्रूंना हरवणारा कृष्ण आपल्या पित्याची बहीण असलेल्या पृथेकडे गेला.