स चेत्तुप्यति दाशार्ह उपचरैररिन्दमः । कृष्णात्सर्वानभिप्रायान्प्राप्स्यामः सर्वराजसु
जर दाशार्ह, शत्रूंचा संहार करणारा, आपल्या आदराने प्रसन्न झाला तर आपल्याला कृष्णाकडून सर्व राजांमध्ये हवे ते साध्य करता येईल.
तस्य पूजार्थमद्यैव संविधस्त्व परन्तप । सभाः पथि विधीयन्तां सर्वकामसमन्विताः
म्हणून त्याच्या सन्मानासाठी आजच तयारी कर, शत्रूंना जाळणारा; मार्गावर सर्व सुखसोयींनी युक्त अशा सभागृहांची व्यवस्था कर.
यथा प्रीतिर्महाबाहो त्वयि जायेत तस्य वै । तथा कुरुष्व गान्धारे कथं वा भीष्म मन्यसे
महाबाहू, त्याला तुझ्याबद्दल प्रेम वाटावं म्हणून असं कर, गांधारीपुत्रा; किंवा भीष्मा, तुझं काय मत आहे?
ततो भीष्मादयः सर्वे धृतराष्ट्रं जनाधिपम्। ऊचुःक परममित्येवं पूजयन्तोऽस्य तद्वचः
मग भीष्म आणि इतर सर्वांनी त्याच्या शब्दांचा मान ठेवून, 'तसंच होऊ द्या' असं म्हणत धृतराष्ट्र राजाला आदर दाखवला.
तेषामनुमतं ज्ञात्वा राजा दुर्योधनस्तदा। सभावास्तूनि रम्याणि प्रदेष्टुमुपचक्रमे
सर्वांची संमती मिळाल्याचं समजून, त्या वेळी राजा दुर्योधनाने सुंदर सभागृहांची तयारी करायला सुरुवात केली.
ततो देशेषु देशेषु रमणीयेषु भागशः । सर्वरत्नसमाकीर्णाः सभाश्चक्रुरनेकशः
नंतर, विविध रम्य ठिकाणी, वेगवेगळ्या भागांत, सर्व प्रकारच्या रत्नांनी भरलेली अनेक सभागृहं तयार केली.
आसनानि विचित्राणि युतानि विविधैर्गुणैः । स्त्रियो गन्धानलङ्कानारान्सूक्ष्माणि वसनानि च
तिथे विविध गुणांनी सजवलेली सुंदर आसने, स्त्रिया, सुवासिक द्रव्ये, दागिने आणि नाजूक वस्त्रे होती.
गुणवन्त्यन्नपानानि भोज्यानि विविधानि च। माल्यानि च सुगन्धीनि तानि राजा ददौ ततः
तिथे उत्तम अन्नपदार्थ, पेये, वेगवेगळ्या प्रकारचे खाण्याचे पदार्थ आणि सुगंधी हार होते; हे सर्व राजा देत होता.
विशेवतश्च वासार्थं सभां ग्रामे वृकस्थले। विदधे कौरवो राजा बहुरत्नां मनोरमाम्
राहण्यासाठी, कौरव राजाने व्रुकस्थळ या गावात रत्नांनी भरलेली आणि मनोहारी अशी एक सभागृहाची व्यवस्था केली.
एतद्विधाय वै सर्वं देवार्हमतिमानुषम् । आचख्यौ धृतराष्ट्राय राजा दुर्योधनस्तदा
देवतांना शोभेल अशी आणि माणसांच्या कल्पनेपलीकडची ही सारी तयारी करून, त्या वेळी राजा दुर्योधनाने धृतराष्ट्राला कळवलं.
ताः सभाः केशवः सर्वा रत्नानि विविधानि च। असमीक्ष्यैव दाशार्ह उपायात्कुरुसद्म तत्
केशवाने त्या सर्व सभागृहांकडे आणि विविध रत्नांकडे नजरही न टाकता, सहजपणे कुरूंच्या राजवाड्यात प्रवेश केला.
उपप्लाव्यादिह क्षत्तरुपायातो जनार्दनः। वृकस्थले निवसति स च प्रातरिहैष्यति
क्षत्त, जनार्दन उपप्लव्याहून येथे आला आहे; तो सध्या वृकस्थळ येथे थांबला आहे आणि सकाळी येथे येईल.
आहुकानामधिपतिः पुरोगः सर्वसात्वताम्। महामना महावीर्यो महासत्वो जनार्दनः
आहुकांचा स्वामी, सर्व सात्वतांचा प्रमुख, महान मनाचा, महान पराक्रमी आणि महान आत्मा असलेला जनार्दन त्यांना पुढे नेत आहे.
स्फीतस्य वृष्णिराष्ट्रस्य भर्ता गोप्ता च माधवः । त्रयाणामपि लोकानां भगवान्प्रपितामहः
समृद्ध वृष्णिराज्याचा स्वामी आणि रक्षक माधव आहे; तोच भगवंत, तीनही लोकांचा प्रपितामह आहे.
वृष्ण्यन्धकाः सुमनसो यस्य प्रज्ञामुपासते। आदित्या वसवो रुद्रा यथा बुद्धिं बृहस्पतेः
वृष्णी आणि अंधक हे उत्तम मनाचे लोक त्याच्या बुद्धीचे पूजन करतात, जसे आदित्य, वसु आणि रुद्र बृहस्पतीच्या बुद्धीचे मान देतात.
तस्मै पूजां प्रयोक्ष्यामि दाशार्हाय महात्मने । प्रत्यक्षं तव धर्मज्ञ तां मे कथयतः श्रुणु
त्या महान आत्म्याला, दाशार्हाला मी पूजा अर्पण करणार आहे; धर्मज्ञा, मी तुला प्रत्यक्ष सांगतोय, ते नीट ऐक.
एकवर्णैः सुक्लृप्ताङ्गैर्बाह्लिजातैर्हयोत्तमैः। चतुर्यक्तान्रथांस्तस्मै रौक्मान्दास्यामि षोडश
त्याला मी सोनेरी अलंकारांनी सजवलेले, चार उत्तम आणि एकसारख्या रंगाचे बाह्लीक जातीचे घोडे असलेले सोळा रथ देईन.
नित्यप्रभिन्नान्मातङ्गानीषादन्तान्प्रहारिणः। अष्टानुचरमेकैकमष्टौ दास्यामि कौरव
कौरवा, त्याला मी आठ मदोन्मत्त, लढाईत कुशल, सुंदर सुळे असलेले हत्ती देईन, आणि प्रत्येक हत्तीला आठ सेवक असतील.
दासीनामप्रजातानां शुभानां रुक्मवर्चसाम् । शतमस्मै प्रदास्यामि दासानामपि तावताम्
त्याला मी शंभर सुंदर, सुवर्णाभूषणांनी सजलेल्या, तरुण दासी देईन आणि तितकेच पुरुष दासही देईन.
आविकं च सुखस्पर्शं पार्वतीयैरुपाहृतम् । तदप्यस्मै प्रदास्यामि सहस्त्राणि दाशाष्ट च
त्याला मी पर्वतातून आणलेली, मऊ आणि स्पर्शास सुखद अशी आठ हजार लोकरीची चादरीही देईन.
अजिनानां सहस्राणि चीनदेशोद्भवानि च। तान्यप्यस्मै प्रदास्यामि यावदर्हति केशवः
चीन देशातून आलेली जितकीही जनावरांची कातडी केशवाला हवी असतील, तितकी हजारो मी त्याला देईन.
दिवा रात्रौ च भात्येष सुतेजा विमलो मणिः । तमप्यस्मै प्रदास्यामि तमर्हति हि केशवः
दिवस-रात्र तेजस्वी आणि निर्मळ असा जो रत्नमणी आहे, तोही मी त्याला देईन, कारण केशव त्याचा योग्य अधिकारी आहे.
एकेनाभिपतत्यह्ना योजनानि चतुर्दश । यानमश्वतरीयुक्तं दास्ये तस्मै तदप्यहम्
एकाच दिवशी चौदा योजन अंतर पार करणारे, खच्चरांनी ओढलेले वाहनही मी त्याला देईन.
यावन्ति वाहनान्यस्य यावन्तः पुरुषाश्च ते । ततोष्टगुणमप्यस्मै भोज्यं दास्याम्यहं सदा
त्याच्याकडे जितकी वाहने आणि माणसे आहेत, त्याच्या आठपट प्रमाणात मी त्याला नेहमीच अन्न देईन.
मम पुत्राश्च पौत्रश्च सर्वे दुर्योधनादृते। प्रत्युद्यास्यन्ति दाशार्हं रथैर्मृष्टैः स्वलङ्कृताः
दुर्योधन वगळता, माझे सर्व पुत्र आणि नातवंडे सुंदर सजवलेल्या रथांवर बसून दाशार्हाच्या स्वागतासाठी जातील.
स्वलङ्कृताश्च कल्याण्यः पादैरेव सहस्रशः। वारमुख्या महाभागं प्रत्युद्यास्यन्ति केशवम्
सुंदर अलंकार घातलेल्या, प्रमुख स्त्रियांच्या नेतृत्वाखालील हजारो सुशोभित स्त्रिया पायी चालत केशवाच्या स्वागतासाठी जातील.
नगरादपि याः काश्चिद्गमिष्यन्ति जनार्दनम् । द्रष्टुं कन्याश्च कल्याण्यस्ताश्च यास्यन्त्यनावृताः
शहरातील काही सुंदर कन्या जनार्दनाला पाहण्यासाठी, उघड्या चेहऱ्याने, तिथे जातील.
सस्त्रीपुरुषबालं च नगरं मधुसूदनम् । उदीक्षतां महात्मानं भानुमन्तमिव प्रजाः
संपूर्ण शहरातील स्त्री, पुरुष आणि मुले, त्या महान आत्मा, तेजस्वी मधुसूदनाकडे सूर्याकडे पाहावे तसे पाहतील.
महाध्वजपताकाश्च क्रियन्तां सर्वतो दिशः। जलावसिक्तो विरजाः पन्थास्तस्येति चान्वशात्
सर्व दिशांना मोठ्या ध्वजांनी आणि पताकांनी सजवा, रस्ते पाण्याने शिंपडून धूळमुक्त करा—अशी त्याने आज्ञा दिली.
दुःशासनस्य च गृहं दुर्योधनगृहाद्वरम् । तदद्य क्रियतां क्षिप्रं सुसंमृष्टमलङ्कृतम्
दुःशासनाचं घर दुर्योधनाच्या घरापेक्षा उत्तम आहे; ते आजच लवकर स्वच्छ करून सुंदरपणे सजवा.