द्रोणाकर्णौ प्रतीयातां यदि वीरौ नरर्षभौ । कृतास्त्रौ बलिनां श्रेष्ठौ समरेष्वपराजितौ
जर द्रोण आणि कर्ण हे दोघेही शूरवीर, शस्त्रविद्या शिकलेले, बलवानांमध्ये श्रेष्ठ आणि युद्धात कधीही न हरलेले, एकत्र पुढे आले—
महान्स्यात्संशयो लोके न त्वस्ति विजयो मम। घृणी कर्णः प्रमादी च आचार्यः स्थविरो गुरुः
—तर जगात मोठा संभ्रम निर्माण होईल, पण माझ्यासाठी विजय नाही. कर्ण अभिमानी आणि बेफिकीर आहे, तर आचार्य वयस्कर आणि आदरणीय आहेत.
समर्थो बलवान्पार्थो दृढधन्वा जितक्लमः । भवेत्सुतुमुलं युद्धं सर्वशोऽप्यपराजयः
पार्थ सामर्थ्यवान आणि बलवान आहे, त्याचा धनुष्य नेहमी तणावलेला असतो, तो थकत नाही; युद्ध फारच भयंकर होईल, आणि तो कुणाकडूनही कधीही हरलेला नाही.
सर्वे ह्यस्त्रविदः शूराः सर्वे प्राप्ता महद्यशः । अपि सर्वामरैश्वर्यं त्यजेयुर्न पुनर्जयम्
सर्वजण शस्त्रविद्येत निपुण, शूर आणि मोठ्या कीर्तीचे आहेत; ते देवांचे राज्यही सोडतील, पण पराभव कधीही स्वीकारणार नाहीत.
वधे नूनं भवेच्छान्तिस्तयोर्वा फाल्गुनस्य च। न तु हन्तार्जुनस्यास्ति जेता चास्य न विद्यते
त्यांच्या किंवा फाल्गुनाच्या मृत्यूमध्येच शांतता मिळू शकते; पण अर्जुनाला मारणे शक्य नाही, आणि त्याला हरवणारा कोणीही नाही.
मन्युस्तस्य कथं शाम्येन्मन्दान्प्रति य उत्थितः । अन्येऽप्यस्त्राणि जानन्ति जीयन्ते च जयन्ति च। एकान्तविजयस्त्वेव श्रूयते फाल्गुनस्य ह
त्याचा राग ज्या मूर्खांवर उठला आहे, तो कसा शांत होईल? इतरांनाही शस्त्रविद्या येते, ते जिंकतात आणि हरतातही; पण फाल्गुन नेहमीच विजयी राहतो, असं ऐकायला येतं.
त्रयस्त्रिंशत्समाहूय खाण्डवेऽग्निमतर्पयत्। जिगाय च सुरान्सर्वान्नास्य विद्मः पराजयम्
त्याने तैंतीस देवांना बोलावलं आणि खांडववनातील अग्नी तृप्त केला; त्याने सर्व देवांना हरवलं—त्याचा पराभव आम्हाला माहीत नाही.
यस्य यन्ता हृषीकेशः शीलवृत्तसमो युधि। ध्रुवस्तस्य जयस्तात यथेन्द्रस्य जयस्तथा
ज्याचा सारथी हृषीकेश आहे, जो युद्धातही स्वभाव आणि वर्तनात समान आहे—त्याचा विजय नक्कीच आहे, जसा इंद्राचा विजय निश्चित असतो.
कृष्णावेकरथे यत्तावधिज्यं गाण्डिवं धनुः। युगपत्रीणि तेजांसि समेतान्यनुशुश्रुम
जेव्हा कृष्ण आणि तो एकाच रथावर असतात, आणि गांडीव धनुष्य तणावलेलं असतं, तेव्हा सर्व शक्ती एकत्र येतात, असं आम्ही ऐकलं आहे.
नैवास्ति नो धनुस्तदृङ्व योद्धा न च सारथिः । तच्च मन्दा न जानन्ति दुर्योधनवशानुगाः
आपल्याकडे तसं धनुष्य नाही, तसा योद्धा नाही, आणि तसा सारथीही नाही; आणि जे दुर्योधनाच्या इच्छेनुसार चालतात, ते मूर्ख हे समजत नाहीत.
शेषयेदशनिर्दीप्तो विपतन्मूर्ध्नि सञ्जय। न तु शेषं शरास्तात कुर्युरस्ताः किरीटिना
संजया, जरी इंधनाशिवाय पेटलेली आग कोसळणाऱ्या डोक्यावर राहिली, तरीही किरीटी अर्जुनाने सोडलेल्या बाणांनी काहीच शिल्लक राहणार नाही.
अपि चास्यन्निवाभाति निघ्नन्निव धनञ्जयः । उद्धरन्निव कायेभ्यः शिरांसि शरवृष्टिभिः
धनंजय जणू काही शत्रूंना गिळतो आहे, मारतो आहे, किंवा बाणांच्या वर्षावाने शरीरांवरून डोकी उचलतो आहे, असं वाटतं.
अपि बाणमयं तेजः प्रदीप्तमिव सर्वतः । गाण्डीवोत्थं दहेताजौ पुत्राणां मम वाहिनी
गांडीवातून निघणाऱ्या बाणांच्या तेजाने, जणू सर्व बाजूंनी माझ्या मुलांच्या सैन्याला युद्धात जाळून टाकावं, असं वाटतं.
अपि सा रथघोषेण भयार्ता सव्यसाचिनः । वित्रस्ता बहुधा सेना भारती प्रतिभाति मे
सव्यसाचीच्या रथाचा गजर ऐकून, भयाने ग्रासलेली, माझ्या कौरव सैन्याची फौज अनेक प्रकारे घाबरलेली दिसते.
यथा कक्षं महानग्निः प्रदहेत्सर्वतश्चरन्। महार्चिरनिलोद्धूतस्तद्वद्धक्ष्यति मामकान्
जसा मोठा वारा लागल्यावर जंगली आग सर्व बाजूंनी झाडाझुडपं जाळते, तसाच तो माझ्या लोकांना संपवेल.
यदोद्वमन्निशितान्बाणसङ्घां- स्तानाततायी समरे किरीटी। सृष्टोऽन्तकः सर्वहरो विधात्रा यथा भवेत्तद्वदपारणीयः
युद्धात किरीटी जेव्हा धारदार बाणांचा वर्षाव करतो, तेव्हा तो जणू विधात्याने निर्माण केलेला, सर्वांचा अंत करणारा मृत्यूच वाटतो.
यदा हयभीक्ष्णं सुबुहून्प्रकारान् श्रोतास्मि तानावसथे कुरूणाम्। तेषां समन्ताच्च तथा रणाग्रे क्षयः किलायं भरतानुपैति
जेव्हा तो वारंवार घोड्यांना वेगवेगळ्या प्रकारे हाकतो, तेव्हा मला ऐकू येतं की, कुरूंच्या छावणीत आणि रणांगणातही, नक्कीच भरतवंशीयांचा विनाश होतो.
यथैव पाण्डवाः सर्वे पराक्रान्ता जिगीषवः। तथौभिसरास्तेषां त्यक्तात्मानो जये धृताः
जशी सर्व पांडव जिंकण्याच्या इच्छेने पराक्रमी आणि दृढ आहेत, तसेच त्यांचे मित्रही, आपल्या प्राणाची पर्वा न करता, विजयासाठी ठाम राहिले आहेत.
......हि पराक्रान्तानाचक्षीथाः परान्मम। पाञ्चालान्केकयान्मत्स्यान्मागधान्वत्सभूमिपान्
तुम्ही पाहिलं आहे की माझ्या विरोधकांनी — पाञ्चाळ, केकय, मत्स्य, मागध आणि वत्स देशाचे राजे — किती मोठ्या शौर्याने पुढे गेले आहेत.
यश्च सेन्द्रानिमाँल्लोकानिच्छन्कुर्याद्वशे बली। स स्रष्टा जगतः कृष्णः पाण्डवानां जये धृतः
जो बलवान असूनही या सर्व लोकांना आणि इंद्रासकट या जगाला आपल्या अधीन ठेवू इच्छितो, तो म्हणजे कृष्ण — या सृष्टीचा निर्माता — आणि तो पाण्डवांच्या विजयासाठी कटिबद्ध आहे.
समस्तामर्जुनाद्विद्यां सात्यकिः क्षिप्रमाप्तवान्। शैनेयः समरे स्थाता बीजवत्प्रवपञ्शरान्
सात्यकीने अर्जुनाकडून सर्व शस्त्रविद्या झपाट्याने शिकून घेतली आहे; शैनेय रणभूमीत ठाम उभा राहील आणि बाणांची पेरणी जणू बीयासारखी करील.
धृष्टद्युम्नश्च पाञ्चाल्यः क्रूरकर्मा महारथः । मामकेषु रणं कर्ता बलेषु परमास्त्रवित्
धृष्टद्युम्न, द्रुपदपुत्र, कठोर कृत्य करणारा आणि महान रथी, माझ्या सैन्यावर युद्ध करणार आहे, कारण तो श्रेष्ठ अस्त्रांचा जाणकार आहे.
युधिष्ठिरस्य च क्रोधादर्जुनस्य च विक्रमात्। मयाभ्यां भीमसेनाच्च भयं मे तात जायते
युधिष्ठिराचा राग, अर्जुनाचे शौर्य, भीमसेन आणि मी — या सगळ्यांमुळे मला भीती वाटते, प्रिय सञ्जय.
अमानुषं मनुष्येन्द्रैर्जालं विततमन्तरा । न मे सैन्यास्तरिष्यन्ति ततः क्रोशामि सञ्जय
या राजांनी अमानुष मायाजाळ विणले आहे; माझ्या सैन्याला ते पार करता येणार नाही, म्हणून मी हळहळतो, सञ्जय.
दर्शनीयो मनस्वी च लक्ष्मीवान्ब्रह्मवर्चसी। मेधावी सुकृतप्रज्ञो धर्मात्मा पाण्डुनन्दनः
पाण्डुपुत्र मनोहर, दृढनिश्चयी, सौभाग्यशाली, ब्रह्मतेज असलेला, बुद्धिमान, योग्य कर्म करणारा आणि धर्मात्मा आहे.
मित्रामात्यैः सुसंपन्नः संपन्नो युद्धयोजकैः । भ्रातृभिः श्वशुरैर्वीरैरुपपन्नो महारथैः
त्याला मित्र, मंत्री, युद्धकौशल्य असलेले लोक, भाऊ, शूर सासरे आणि महान रथी यांचा उत्तम आधार आहे.
धृत्या च पुरुषव्याघ्रो नैभृत्येन च पाण्डवः। अनुशंसो वदान्यश्च हीमान्सत्यपराक्रमः
तो पुरुषसिंह पाण्डव धीर, गुप्त, कोमल, दानशूर, हिमासारखा ठाम आणि खरा पराक्रमी आहे.
बहुश्रुतः कृतात्मा च वृद्धसेवी जितेन्द्रियः । तं सर्वगुणसंपन्नं समिद्धमिव पावकम्
तो विद्वान, संयमी, वडिलधाऱ्यांचा मान करणारा, इंद्रियांवर विजय मिळवलेला — सर्व गुणांनी युक्त, प्रज्वलित अग्नीसारखा आहे.
तपन्तमभि को मन्दः पतिष्यति पतङ्गवत्। पाण्डवाग्निमनावार्यं मुमूर्षुर्नष्टचेतनः
कोण मूर्खच त्या प्रज्वलित पाण्डवाग्नीपाशी जाईल? जणू पतंग जसा जळणाऱ्या ज्वाळेत उडी घेतो, तसेच जो मृत्यूला आमंत्रण देतो.
तनुरुच्चः शिखी राजा मिथ्योपचरितो मया। मन्दानां मम पुत्राणां युद्धेनान्तं करिष्यति
तो राजा, उंच आणि तेजस्वी, जणू धगधगती पताका, ज्याची मी खोटी निंदा केली, तो माझ्या मूर्ख मुलांना युद्धात संपवेल.