उपश्रुतिरहं देवि तवान्तिकमुपागता। दर्शनं चैव संप्राप्ता तव सत्येन भामिनि
'मी उपश्रुती आहे, हे देवी. तुझ्या सत्यामुळे मी तुझ्या समोर आले आणि तुझे दर्शन मिळवले, हे सुभगे.'
पतिव्रता च युक्ता च यमेन नियमेन च। दर्शयिष्यामि ते शक्रं देवं वृत्रनिषूदनम्
'तू पतीव्रता आहेस, नियमाने वागतेस; मी तुला शक्र, म्हणजेच वृत्राचा वध करणारा देव, दाखवीन.'
क्षिप्रमन्वेहि भद्रं ते द्रक्ष्यसे सुरसत्तमम्। ततस्तां प्रस्थितां देवीमिन्द्राणी सा समन्वगात्
'लवकर ये, तुझ्या कल्याणासाठी—तुला श्रेष्ठ देवाचे दर्शन होईल.' मग ती निघाली तेव्हा इंद्राणी तिच्या मागे गेली.
देवारण्यान्यतिक्रम्य पर्वतांश्च बहूंस्ततः । हिमवन्तमतिक्रम्य उत्तरं पार्श्वमागमत्
त्या दोघींनी दिव्य अरण्ये आणि अनेक पर्वत ओलांडले; हिमालय पार करून त्या उत्तरेकडील बाजूला पोहोचल्या.
समुद्रं च समासाद्य बहुयोजनविस्तृतम्। आससाद महाद्वीपं नानाद्रुमलतावृतम्
मग त्या दोघी विस्तीर्ण, अनेक योजन रुंदीच्या समुद्राजवळ आल्या आणि तिथे विविध झाडे आणि वेलींनी वेढलेला एक मोठा द्वीप गाठला.
तत्रापश्यत्सरो दिव्यं नानाशकुनिभिर्वृतम्। शतयोजनविस्तीर्णं तावदेवायतं शुभम्
तिथे त्यांनी एक दिव्य सरोवर पाहिले, जिथे अनेक प्रकारचे पक्षी होते, ते एकशे योजन रुंद आणि तितकेच लांब, शुभ्र आणि सुंदर होते.
तत्र दिव्यानि पद्मानि पञ्चवर्णानि भारत । षट्पदैरुपगीतानि प्रफुल्लानि सहस्रशः
त्या ठिकाणी, हे भारत, पाच रंगांची दिव्य कमळे हजारोंनी फुलली होती आणि त्यावर मधमाशा गुणगुणत होत्या.
सरसस्तस्य मध्ये तु पद्मिनी महती शुभा । गौरेणोन्नतनालेन पद्मेन महता वृता
त्या सरोवराच्या मध्यभागी एक मोठी, सुंदर पाणकुंड होती, जिच्यात उंच, पांढऱ्या देठाचे मोठे कमळ फुलले होते.
पद्मस्य भित्त्वा नालं च विवेश सहिता तया। बिसतन्तुप्रविष्टं च तत्रापश्यच्छतक्रतुम्
त्या दोघींनी त्या कमळाचा देठ फोडून आत प्रवेश केला आणि कमळाच्या तंतूंमध्ये प्रवेश करून तिथे शतक्रतुचे दर्शन घेतले.
तं दृष्ट्वा च सुसूक्ष्मेण रूपेणावस्थितं प्रभुम् । सूक्ष्मरूपधरा देवी बभूवोपश्रुतिश्च सा
तेथे त्या प्रभूला अत्यंत सूक्ष्म रूपात बसलेले पाहून, देवी आणि उपश्रुती यांनीही आपले रूप सूक्ष्म केले.
इन्द्रं तुष्टाव चेन्द्राणी विश्रुतैः पूर्वकर्मभिः। स्तूयमानस्ततो देवः शचीमाह पुरन्दरः
इंद्राणीने इंद्राची पूर्वीच्या प्रसिद्ध कृत्यांनी स्तुती केली; तेव्हा स्तुती ऐकून पुरंदर देव शचीला म्हणाला.
किमर्थमसि संप्राप्ता विज्ञातश्च कथं त्वहम्। ततः सा कथयामास नहुषस्य विचेष्टितम्
तू कशासाठी आली आहेस आणि मी तुला कसा सापडलो, हे विचारले. मग तिने नहुषाचे कृत्य सांगितले.
इन्द्रत्वं त्रिषु लोकेषु प्राप्य वीर्यसमन्वितः । दर्पाविष्टश्च दुष्टात्मा मामुवाच शतक्रतो
तीनही लोकांवर राज्य मिळवून, सामर्थ्याने भरलेला आणि गर्वाने अंध झालेला तो दुष्ट नहुष, हे शक्र, माझ्याशी बोलला.
उपतिष्ठेति स क्रूरः कालं च कृतवान्मम । यदि न त्रास्यसि विभो करिष्यति स मां वशे
त्या क्रूराने मला, 'माझी सेवा कर,' असे सांगितले आणि एक वेळ ठरवला; 'जर तू घाबरली नाहीस तर, प्रभो, तो मला आपल्या अधीन करील.'
एतेन चाहं संप्राप्ता द्रुतं शक्र तवान्तिकम्। जहि रौद्रं महाबाहो नहुषं पापनिश्चयम्
म्हणूनच मी तुझ्याकडे लवकर आले आहे, हे शक्र; महाबाहू, त्या रौद्र, पापी नहुषाचा नाश कर.
प्रकाशयस्व चात्मानं दैत्यदानवसूदन। तेजः समाप्नुहि विभो देवराज्यं प्रशाधि च
दैत्य-दानवांचा संहार करणाऱ्या, स्वतःचे तेज प्रकट कर; प्रभो, आपले तेज पुन्हा मिळव आणि देवांचे राज्य सांभाळ.
एवमुक्तः स भगवाञ्शच्या तां पुनरब्रवीत्। विक्रमस्य न कालोऽयं नहुषो बलवत्तरः
शचीने असे म्हटल्यावर, त्या भगवंताने तिला पुन्हा सांगितले, 'आता शौर्य दाखवण्याची वेळ नाही; नहुष सध्या अधिक बलवान आहे.'
विवर्द्धितश्च ऋषिभिर्हव्यकव्यैश्च भामिनि । नीतिमत्र विधास्यामि देवि तां कर्तुमर्हसि
तो ऋषी आणि पितरांच्या हव्य-कव्यांनी बळकट झाला आहे, हे सुंदरिये; मी येथे एक युक्ती सांगतो, देवी, ती तू करावी.
गुह्यं चैतत्त्वया कार्यं नाख्यातव्यं शुभे क्वचित् । गत्वा नहुषमेकान्ते ब्रवीहि च सुमध्यमे
हे शुभे, हे गुपित तू कुठेही सांगू नकोस; एकटी जाऊन नहुषाला एकांतात सांग, हे सुमध्यमे,
ऋषियानेन दिव्येन मामुपैहि जगत्पते । एवं तव वशे प्रीता भविष्यामीति तं वद
'हे जगाच्या अधिपती, या दिव्य ऋषीच्या वाहनावर बसून माझ्याकडे ये; मग मी तुझ्या इच्छेप्रमाणे तुझ्या अधीन होईन,' असे त्याला सांग.
इत्युक्ता देवराजेन पत्नी सा कमलेक्षणा । एवमस्त्वित्यथोक्त्वा तु जगाम नहुषं प्रति
देवराजाने असे सांगितल्यावर, कमलासारख्या डोळ्यांची त्याची पत्नी म्हणाली, 'तसेच होईल,' आणि मग ती नहुषाकडे गेली.
नहुषस्तां ततो दृष्ट्वा सस्मितो वाक्यमब्रवीत् । स्वागतं ते वरारोहे किं करोमि शुचिस्मिते
नंतर नहुषाने तिला पाहून हसत म्हणाला, 'सुंदर नितंबवाली, तुला स्वागत आहे; हे शुभ हास्यवाली, मी काय करू?'
भक्तं मां भज कल्याणि किमिच्छसि मनस्विनि । तव कल्याणि यत्कार्यं तत्करिष्ये सुमध्यमे
'हे कल्याणी, माझी भक्तीने सेवा कर; तुझ्या मनात काय आहे, ते सांग. तू जे काही मागशील, हे सुमध्यमे, ते मी नक्की करीन.'
न च व्रीडा त्वया कार्या सुश्रोणि मयि विश्वसेः। सत्येन वै पशे देवि करिष्ये वचनं तव
'सुंदर नितंबवाली, माझ्याजवळ तुला लाज वाटू नये; माझ्यावर विश्वास ठेव. हे देवी, मी सत्य बोलतो, तुझे शब्द नक्की पाळीन.'
यो मे कृतस्त्वया कालस्तमाकाङ्क्षे जगत्पते। ततस्त्वमेव भर्ता मे भविष्यसि सुराधिम
'हे जगाच्या अधिपती, तू माझ्यासाठी जो वेळ ठरवलास, तोच मी इच्छिते; मग तूच माझा पती होशील, हे देवाधिदेव.'
कार्यं च हृदि मे यत्तद्देवराजावधारय। वक्ष्यामि यदि मे राजन्प्रियमेतत्करिष्यसि
'माझ्या मनात जे आहे, हे देवराजा, ते लक्षात ठेव; मी जे सांगणार आहे, राजन, ते तुला प्रिय असेल तर तू ते कर.'
वाक्यं प्रणयसंयुक्तं ततः स्यां वशगा तव। इन्द्रस्य वाजिनो वाहा हस्तिनोऽथ रथास्तथा
'तू माझी विनंती प्रेमाने मान्य केलीस, तर मी तुझ्या अधीन होईन; इंद्राचे घोडे, हत्ती आणि रथ —'
इच्छाम्यहमथापूर्वं वाहनं ते सुराधिप । यन्न विष्णोर्न रुद्रस्य न सुराणां न रक्षसाम्
'हे सुराधिपा, मी तुझ्यासाठी असे वाहन इच्छिते, जे पूर्वी कधीच नव्हते, जे विष्णूचे नाही, रुद्राचे नाही, ना देवांचे, ना राक्षसांचे.'
वहन्तु त्वां महाभागा ऋषयः सङ्गता विभो। सर्वे शिबिकया राजन्नेतद्धि मम रोचते
महाभाग ऋषी एकत्र येऊन, राजन, तुला पालखीने वाहतील; हे मला फार आवडते.
नासुरेषु न देवेषु तुल्यो भवितुमर्हसि । सर्वेषां तेज आदत्से स्वेन वीर्येण दर्शनात्
तुला दैत्यांमध्ये किंवा देवांमध्ये कोणीही समकक्ष मानता येणार नाही; कारण, फक्त तुझ्या उपस्थितीनेच सर्वांचं तेज तू तुझ्या सामर्थ्याने घेतोस.