उच्चावचान्मृगाञ्जघ्नुर्मेध्यांश्च शतशस्तथा। भक्ष्यान्नभोज्यपानानि प्रभूतान्यभ्यहारयन्
शेकडो वन्य आणि यज्ञासाठी योग्य प्राणी मारले गेले; भरपूर जेवण, पक्वान्ने आणि पेये आणली गेली.
गायनाख्यानशीलाश्च नटा वैतालिकास्तथा। स्तुवन्तस्तानुपातिष्ठन्सूताश्च सह मागधैः
गायक, कथाकथन करणारे, नर्तक, भाट आणि सूत, मागधांसह, त्यांची स्तुती करत उपस्थित राहिले.
स्त्रियो वृद्धास्तरुण्यश्च उत्सवे तस्य मङ्गले। द्रौपद्यन्तःपुरे चैव विराटस्य गृहे स्त्रियः
त्या मंगल सोहळ्यात, वयोवृद्ध आणि तरुण अशा सर्व स्त्रिया, द्रौपदीच्या अंतःपुरातील आणि विराटाच्या घरातील स्त्रियाही उपस्थित होत्या.
सुदेष्णां तु पुरस्कृत्य मत्स्यानामपि च स्त्रियः। आजग्मुश्चारुपीनाङ्ग्यः सुमृष्टमणिकुण्डलाः
सुदेष्णा पुढे असताना, मत्स्य देशातील सुंदर बांध्याच्या, झळाळत्या रत्नांच्या कुंडल्या घातलेल्या स्त्रिया तिथे आल्या.
वर्णोपपन्नास्ता नार्यो रूपवन्तयः स्वलंकृताः। सर्वासामभवत्कृष्णा रूपेण वपुषाऽधिका
त्या सर्व स्त्रिया उजळ वर्णाच्या, देखण्या आणि छान सजलेल्या होत्या; पण त्यांच्यात द्रौपदीच रूप आणि सौंदर्यात सर्वांत सरस होती.
परिवार्योत्तरां श्लाघ्यां राजपुत्रीमलंकृताम्। सुतामिव महेन्द्रस्य पुरस्कृत्योपतस्थिरे
त्या सर्व स्त्रियांनी शोभिवंत आणि सजलेल्या उत्तरेला वळसा घातला आणि जणू काही ती महेंद्राची कन्या असल्यासारखी तिला पुढे ठेवून तिची सेवा केली.
भृङ्गारुं तु समादाय सौवर्णं जलपूरितम्। पार्थस्य हस्ते सहसा सुतामिन्दीवरेक्षणाम्। स्नुषार्थं प्राक्षिपद्वारि विराटो वाहिनीपतिः
तेव्हा विराट राजाने, जलाने भरलेली सोन्याची भांडी पटकन उचलली आणि निळ्या कमळासारख्या डोळ्यांच्या पार्थाच्या हातात, आपल्या मुलाच्या सूनसाठी ते पाणी ओतले.
तां प्रत्यगृह्णाकौन्तेयः सुतस्यार्थे महामनाः । सौभद्राश्चानवद्याङ्गो विराटतनयां तदा
कुंतीपुत्राने मोठ्या मनाने ती कन्या आपल्या मुलासाठी स्वीकारली आणि निर्दोष अंगकाठी असलेल्या सुभद्रपुत्राने त्या वेळी विराटकन्येला पत्करले.
तत्रातिष्ठद्गृहीत्वा तु रूपमिन्द्रास्य धारयन्। स्नुषां तां परिगृह्णानः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः
तेथे कुंतीपुत्र युधिष्ठिराने इंद्रासारखे रूप धारण करून, सून म्हणून त्या कन्येला हातात धरले आणि स्वीकारले.
द्रुपदश्च विराटश्च शिखण्डी च महाबलः । युयुधानश्च शैब्यश्च धृष्टद्युम्नश्च सात्यकिः
द्रुपद, विराट, बलवान शिखंडी, युयुधान, शैब्य, धृष्टद्युम्न आणि सात्यकी—
सप्तैतेऽक्षौहिणीपाला यज्वानो भूरिदक्षिणाः । पाण्डवं परिवार्यैते निवेशं चक्रिरे तदा
हे सातजण, मोठ्या सैन्याचे सेनापती, यज्ञ करणारे आणि उदार दान करणारे, पांडवांना वेढा घालून तिथे बसले.
तत्रस्थायां तु सेनायां मात्स्यो धर्मभृतांवरः । प्रीतो दुहितरं गृह्य प्रददावभिमन्यवे
त्या वेळी सैन्य तिथे उभे असताना, धर्माचे पालन करणारा मत्स्यराजा आनंदाने आपली कन्या अभिमन्युला दिली.
प्रतिगृह्योत्तरां पार्थः पुरस्कृत्य जनार्दनम् । विवाहं कारयामास सौभद्रस्य महात्मनः
पार्थाने उत्तरा स्वीकारली आणि जनार्दनाला पुढे ठेवून, महान आत्म्याच्या सुभद्रपुत्राचा विवाह लावून दिला.
ततो विवाहो ववृधे स्फीतः सर्वगुणान्वितः । सौभद्रस्याद्भुतं कर्म पितुस्तव पितुस्तदा
मग तो विवाह सर्व गुणांनी युक्त, भरभराटीचा आणि अद्भुत असा झाला—त्या वेळी सुभद्रपुत्राचे हे अद्वितीय कृत्य घडले.
धौम्यः शिष्यैः परिवृतो जुहावाग्नौ विधानतः । अग्निं प्रदक्षिणीकुर्वन्सौभद्रः पाणिमग्रहीत्
धौम्य ऋषींनी आपल्या शिष्यांसह अग्नीप्रदक्षिणा आणि विधिपूर्वक होम केला; सुभद्रपुत्राने अग्नीभोवती फेरी घालत उत्तरेचा हात धरला.
ततः पार्थाय संहृष्टो मात्स्यराजो धनं महत्। तस्मै शतसहस्राणि हयानां वातरंहसाम्
मग आनंदित मत्स्यराजाने पार्थाला मोठ्या प्रमाणात धन दिले—शंभर हजार वेगवान घोडे.
द्वे च नागशते मुख्ये धनं बहुविधं तदा। प्रादान्मात्स्यपतिर्हृष्टः कन्याधनमनुत्तमम्
दोनशे उत्तम हत्ती आणि अनेक प्रकारचे धन, आनंदाने मत्स्यराजाने अद्वितीय कन्यादान म्हणून दिले.
पारिबर्हं च पार्थेभ्यः प्रददौ मत्स्यपुङ्गवः । कृष्णेन सह कौन्तेयः प्रत्यगृह्णात्प्रभूतवत्
मत्स्यांचा प्रमुखाने पांडवांना गृहोपयोगी वस्तूही दिल्या; कृष्णेसह कुंतीपुत्राने ते सर्व भरपूर प्रमाणात स्वीकारले.
कृते विवाहे तु तदा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः। ब्राह्मणेभ्यो ददौ वित्तं यदुपाहरदच्युतः
विवाह झाल्यावर धर्मपुत्र युधिष्ठिराने, अच्युताने आणलेले धन ब्राह्मणांना दिले.
गोसहस्राणि वस्त्राणि रत्नानि विविधानि च। भूषणानि च सर्वाणि यानानि शयनानि च
हजार गायी, वस्त्रे, विविध रत्ने, सर्व प्रकारची दागिने, वाहने आणि शय्याही दिल्या.
नागरान्प्रीतिभिर्दिव्यैस्तर्पयामास भूपतिः
राजाने नगरातील लोकांना दिव्य भेटवस्तू आणि आनंद देऊन संतुष्ट केले.
तन्महोत्सवसंकाशं हृष्टपुष्टजनाकुलम्। नगरं मत्स्यराजस्य शुशुभे भरतर्षभ
मच्छराजाच्या नगरात आनंदी आणि सुखी लोकांनी गर्दी केली होती, त्यामुळे ते नगर मोठ्या उत्सवासारखे तेजस्वी दिसत होते, हे भरतश्रेष्ठा.
पुरोहितैरमात्यैश्च पौरैर्जानपदैः सह। विराटो नृपतिः श्रीमान्सौभद्रायाभिमन्यवे । तां सुतामुत्तरां दत्त्वा मुमुदे परमं तदा
पुरोहित, मंत्री, नगरवासी आणि देशातील लोक यांच्या उपस्थितीत, श्रीमंत विराटराजाने आपली कन्या उत्तरा हिला सुभद्रापुत्र अभिमन्यूला दिली आणि त्या वेळी अत्यंत आनंदित झाला.
वृत्ते विवाहे हृष्टात्मा यदुवाच युधिष्ठिरः। तत्सर्वं कथयस्वेह कृतवन्तो यदुत्तरम्
लग्नाची सर्व विधी पूर्ण झाल्यावर, आनंदी मनाने युधिष्ठिर म्हणाला, 'उत्तरा, तू काय काय केलेस, ते सर्व मला येथे सांग.'
कृत्वा विवाहं तु कुरुप्रवीरा- स्तदाऽभिमन्योर्मुदिताः सपक्षाः। विश्रम्य रात्रावुषसि प्रतीताः सभां विराटस्य ततोऽभिजग्मुः
लग्न झाल्यावर, कुरुवंशातील पराक्रमी आणि त्यांचे मित्र आनंदित झाले, त्यांनी रात्र विश्रांती घेतली आणि पहाटे आत्मविश्वासाने विराटाच्या सभागृहाकडे गेले.
सभा तु सा मत्स्यपतेः समृद्धा मणिप्रवेकोत्तमरत्नचित्रा। न्यस्तासना माल्यवती सुगन्धा तामभ्ययुस्ते नरराजवर्याः
मच्छराजाच्या त्या सभागृहात रत्न, मोती आणि उत्तम दगडांनी सजावट केली होती, सुगंधी हार आणि सुंदर आसने ठेवली होती, आणि तेथे राजांची मंडळी आली.
अथासनान्याविशतां पुरस्ता- दुभौ विराटद्रुपदौ नरेन्द्रौ। वृद्धौ च मान्यौ पृथिवीपतीनां पित्रा समं तमजनार्दनौ च
मग पुढच्या आसनांवर विराट आणि द्रुपद हे दोन्ही वृद्ध आणि मान्यवर राजे, त्यांच्या वडिलांसह आणि जनार्दनासह बसले.
पाञ्चालराजस्य समीपतस्तु शिनिप्रवीरः सहरौहिणेयः मत्स्यस्य राज्ञस्तु सुसन्निकृष्टौ जनार्दनश्चैव युधिष्ठिरश्च
पांचाळराजाजवळ शिनिकुलातील पराक्रमी आणि रोहिणीपुत्र बसले होते; मच्छराजाजवळ जनार्दन आणि युधिष्ठिर अगदी जवळ बसले होते.
सुताश्च सर्वे द्रुपदस्य राज्ञो भीमार्जुनौ माद्रवतीसुतौ च। प्रद्युम्नसाम्बौ च युधि प्रवीरौ विराटपुत्रैश्च सहाभिमन्युः
द्रुपदराजाचे सर्व पुत्र, भीम आणि अर्जुन, मद्रीचे दोन पुत्र, प्रद्युम्न आणि साम्ब हे पराक्रमी, अभिमन्यू आणि विराटाचे पुत्र सर्व उपस्थित होते.
सर्वे च शूराः पितृभिः समाना वीर्येण रूपेण बलेन चैव। उपाविशन्द्रौपदेयाः कुमाराः सुवर्णचित्रेषु वरासनेषु
सर्व शूर कुमार, आपल्या वडिलांप्रमाणेच बळ, रूप आणि सामर्थ्य असलेले, द्रौपदीचे पुत्र, सोन्याने सजवलेल्या सुंदर आसनांवर बसले.