वासुदेवं तथाऽऽयान्तं श्रुत्वा पाण्डुसुतास्तदा। मात्स्येन सहिताः सर्वे प्रत्युद्याता जनार्दनम्
वासुदेव येत असल्याचे कळताच, पांडुपुत्र आणि मत्स्यराज सर्वजण मिळून जनार्दनाच्या स्वागताला गेले.
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषैर्मङ्गलैश्च जनार्दनम् । ववन्दुर्मुदिताः सर्वे पादयोस्तस्य पाण्डवाः। मात्स्येन सहिताः सर्वे आनन्दाश्रुपरिप्लुताः
शंख आणि डमरूच्या मंगल गजरात, सर्व पांडव आणि मत्स्यराज आनंदाने जनार्दनाला वंदन करू लागले, त्याच्या पायांवर डोके ठेवले, आणि आनंदाश्रूंनी डोळे भरून आले.
तव कृष्ण प्रसादाद्वै वर्षाण्येतानि सर्वशः। त्रयोदशोपि दाशार्ह यथा स समयः कृतः
कृष्णा, तुझ्या कृपेने, दाशार्ह, आम्ही ही तेरा वर्षे पूर्ण केली, जशी अट होती तशी.
उषिताः स्मो जगन्नाथ त्वं नाथो नो जनार्दन। रक्षस्व देवदेवेश त्वामार्य शरणं गताः
जगन्नाथा, जनार्दना, आम्ही तुझ्या आश्रयाने राहिलो. देवदेवेश्वरा, आम्ही तुझ्या शरण आलो आहोत, आमचे रक्षण कर.
तान्वन्दूमानान्सहसा परिष्वज्य जनार्दनः। विराटस्य सहायांस्तान्सर्वयादवसंवृतः
जनार्दनाने सर्व यादवांसह त्या वंदूमांना, जे विराटाचे साथीदार होते, प्रेमाने पटकन मिठी मारली.
यथार्हं पूजयामास मुदा परमया युतः। वृष्णिवीराश्च तान्सर्वान्यथार्हं प्रतिपेदिरे
तो अत्यंत आनंदाने त्यांचा योग्य प्रकारे सन्मान करू लागला; आणि वृष्णिवीरांनीही त्यांना योग्यतेनुसार आदर दिला.
कृष्णा च देवकीपुत्रं ववन्दे पादयोस्तथा। तामुद्यम्य सुकेशान्तां नयने परिमृज्य च । उवाच वाक्यं देवेशः सर्वयादवसन्निधौ
द्रुपदकन्या कृष्णा देवकीपुत्राच्या पायांवर वाकली; त्याने तिला उचलून, तिचे सुंदर केस आणि डोळे हलकेच थोपटले आणि सर्व यादवांसमोर त्या देवाधिदेवाने तिला बोलले.
मा शोकं कुरु कल्याणि धार्तराष्ट्रान्समाहितान्। अचिराद्धातयित्वाऽहं पार्थेन सहितः क्षितिम्
कल्याणी, दुःख करू नकोस; धृतराष्ट्रपुत्र एकत्र झाले आहेत. मी लवकरच पार्थासह त्यांचा पराभव करून पृथ्वी पुन्हा मिळवीन.
युधिष्ठिराय दास्यामि यातु ते मानसो ज्वरः। अभिमन्युना च पार्थेनरौक्मिणेयेन ते शपे
मी युधिष्ठिराला राज्य देईन; तुझ्या मनातील चिंता दूर होऊ दे. अभिमन्यू, पार्थ आणि रुक्मिणीपुत्र यांच्या नावाने मी तुला शपथ देतो.
सत्यमेतद्वचो मह्यमवैहि त्वमनिन्दिते। इत्युक्त्वा तां विसृज्याथ प्रीयमाणो युधिष्ठिरम्। अन्वास्त वृष्णिशार्दूलः सह वृष्ण्यन्धकैस्तथा
हे निष्पापे, माझे हे शब्द सत्यच आहेत असे समज. असे म्हणून, त्याने तिला सोडले आणि आनंदाने वृष्णिशार्दूल युधिष्ठिरासह वृष्णी आणि अंधकांसोबत गेला.
काशिराजश्च शैब्यश्च भजमानौ युधिष्ठिरम्। अक्षौहिणीभ्यां सहितावागतौ पृथिवीपती
काशीराजा आणि शैब्य, हे दोघेही भजमान, दोन मोठ्या सैन्यांसह युधिष्ठिराजवळ आले.
अक्षौहिणीभिः पाञ्चालस्तिसृभिश्च महाबलः। द्रौपद्याश्च सुता वीराः शिखण्डी चापराजितः
तीन मोठ्या पाञ्चाल सैन्यांसह, द्रौपदीचे वीर पुत्र आणि अपराजित शिखंडीही होते.
धृष्टद्युम्नश्च दुर्धर्षः सर्वशस्त्रभृतांवरः। उपप्लाव्यं ययुः शीघ्रं पाण्डवार्थे महाबलाः
धृष्टद्युम्न, सर्व शस्त्रधारींमध्ये श्रेष्ठ आणि पराक्रमी, पांडवांच्या कार्यासाठी आपल्या वीरांसह लवकर उपप्लव्याकडे गेला.
ततः शतसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च। समीपमभिवर्तन्ते योधा यौधिष्ठिरं बलम्
नंतर लक्षावधी, कोट्यावधी आणि करोडो योद्धे युधिष्ठिराच्या सैन्यात सामील होण्यासाठी जवळ आले.
समुद्रमिव धर्मान्ते स्रोतःश्रेष्ठाः पृथक्पृथक्। आपूरयन्महीपाला यज्वानो भूरिदक्षिणैः । वेदावभृथसंपन्नाः शूराः सर्वे तनुत्यजः
जसे यज्ञाच्या शेवटी नद्या समुद्रात मिळतात, तसे उदार आणि वेदशास्त्रसंपन्न, पराक्रमी आणि स्वतःला अर्पण करणारे राजे वेगवेगळ्या दिशांनी पृथ्वी भरून गेले.
तानागतानभिप्रेक्ष्य पार्थो ज्ञानभृतां वरः। पूजयामास विधिवद्यथार्हं राजसत्तमान्
पार्थ, ज्ञानींमध्ये श्रेष्ठ, आलेल्या त्या राजसत्तमांचे विधिपूर्वक आणि योग्यतेनुसार स्वागत करू लागला.
पारिबर्हं ददौ कृष्णः पाण्डवानां महात्मनाम्। स्त्रियो वासांसि रत्नानि पृथक्पृथगनेकशः
कृष्णाने मोठ्या मनाच्या पांडवांना स्त्रिया, वस्त्रे आणि रत्ने वेगवेगळ्या प्रकारे आणि भरपूर प्रमाणात दिली.
राजानो राजपुत्राश्च निवृत्ते समये तथा। यथांर्ह पाण्डवश्रेष्ठैरवर्तन्ताभिपूजिताः। आसन्प्रहृष्टमनसः पारिबर्हं ददुस्तदा
राजे आणि राजपुत्र, वेळ पूर्ण झाल्यावर, पांडवश्रेष्ठांनी योग्यतेनुसार सन्मानित केले गेले आणि आनंदी मनाने त्यांनीही परत भेटवस्तू दिल्या.
सर्वेषु समवेतेषु राजभिर्वृष्णिभिः सह। विवाहो विधवद्राजन्ववृधे कुरुमात्स्ययोः
सर्व राजे आणि वृष्णी एकत्र आल्यावर, राजन, कुरू आणि मत्स्य यांचा विवाह विधिपूर्वक साजरा झाला.
ततः शङ्खा मृदङ्गाश्च गोमुखा डिण्डिमास्तदा। अभिमन्योर्विवाहे तु नेदुर्मात्स्यस्य वेश्मनि
मग अभिमन्यूच्या विवाहावेळी मत्स्यराजाच्या राजवाड्यात शंख, मृदंग, गोमुख आणि डिंडिम वाजू लागले.
उच्चावचान्मृगाञ्जघ्नुर्मेध्यांश्च शतशस्तथा। भक्ष्यान्नभोज्यपानानि प्रभूतान्यभ्यहारयन्
शेकडो वन्य आणि यज्ञासाठी योग्य प्राणी मारले गेले; भरपूर जेवण, पक्वान्ने आणि पेये आणली गेली.
गायनाख्यानशीलाश्च नटा वैतालिकास्तथा। स्तुवन्तस्तानुपातिष्ठन्सूताश्च सह मागधैः
गायक, कथाकथन करणारे, नर्तक, भाट आणि सूत, मागधांसह, त्यांची स्तुती करत उपस्थित राहिले.
स्त्रियो वृद्धास्तरुण्यश्च उत्सवे तस्य मङ्गले। द्रौपद्यन्तःपुरे चैव विराटस्य गृहे स्त्रियः
त्या मंगल सोहळ्यात, वयोवृद्ध आणि तरुण अशा सर्व स्त्रिया, द्रौपदीच्या अंतःपुरातील आणि विराटाच्या घरातील स्त्रियाही उपस्थित होत्या.
सुदेष्णां तु पुरस्कृत्य मत्स्यानामपि च स्त्रियः। आजग्मुश्चारुपीनाङ्ग्यः सुमृष्टमणिकुण्डलाः
सुदेष्णा पुढे असताना, मत्स्य देशातील सुंदर बांध्याच्या, झळाळत्या रत्नांच्या कुंडल्या घातलेल्या स्त्रिया तिथे आल्या.
वर्णोपपन्नास्ता नार्यो रूपवन्तयः स्वलंकृताः। सर्वासामभवत्कृष्णा रूपेण वपुषाऽधिका
त्या सर्व स्त्रिया उजळ वर्णाच्या, देखण्या आणि छान सजलेल्या होत्या; पण त्यांच्यात द्रौपदीच रूप आणि सौंदर्यात सर्वांत सरस होती.
परिवार्योत्तरां श्लाघ्यां राजपुत्रीमलंकृताम्। सुतामिव महेन्द्रस्य पुरस्कृत्योपतस्थिरे
त्या सर्व स्त्रियांनी शोभिवंत आणि सजलेल्या उत्तरेला वळसा घातला आणि जणू काही ती महेंद्राची कन्या असल्यासारखी तिला पुढे ठेवून तिची सेवा केली.
भृङ्गारुं तु समादाय सौवर्णं जलपूरितम्। पार्थस्य हस्ते सहसा सुतामिन्दीवरेक्षणाम्। स्नुषार्थं प्राक्षिपद्वारि विराटो वाहिनीपतिः
तेव्हा विराट राजाने, जलाने भरलेली सोन्याची भांडी पटकन उचलली आणि निळ्या कमळासारख्या डोळ्यांच्या पार्थाच्या हातात, आपल्या मुलाच्या सूनसाठी ते पाणी ओतले.
तां प्रत्यगृह्णाकौन्तेयः सुतस्यार्थे महामनाः । सौभद्राश्चानवद्याङ्गो विराटतनयां तदा
कुंतीपुत्राने मोठ्या मनाने ती कन्या आपल्या मुलासाठी स्वीकारली आणि निर्दोष अंगकाठी असलेल्या सुभद्रपुत्राने त्या वेळी विराटकन्येला पत्करले.
तत्रातिष्ठद्गृहीत्वा तु रूपमिन्द्रास्य धारयन्। स्नुषां तां परिगृह्णानः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः
तेथे कुंतीपुत्र युधिष्ठिराने इंद्रासारखे रूप धारण करून, सून म्हणून त्या कन्येला हातात धरले आणि स्वीकारले.
द्रुपदश्च विराटश्च शिखण्डी च महाबलः । युयुधानश्च शैब्यश्च धृष्टद्युम्नश्च सात्यकिः
द्रुपद, विराट, बलवान शिखंडी, युयुधान, शैब्य, धृष्टद्युम्न आणि सात्यकी—