एकच्छायमिवाकाशं बाणैश्चक्रे समन्ततः। नादृश्यत ततो द्रोणो नीहारेणेव पर्वतः
त्याने सर्व बाजूंनी बाणांनी आकाश एकसारख्या सावलीसारखे झाकून टाकले; त्यामुळे द्रोण गुरु धुक्याने झाकलेल्या पर्वतासारखे दिसेनासे झाले.
मरीचिविकचस्येव राजन्भानुमतो वपुः। आसीत्पार्थस्य सुमहद्वपुः शरशतार्चितम्
राजा, पार्थाचे तेजस्वी रूप, शेकडो जळणाऱ्या बाणांनी सजलेले, मरीचिकेने झाकलेल्या सूर्याप्रमाणे भासू लागले.
क्षिपतः शरजालानि कौन्तेयस्य महात्मनः । तान्विधूय शरान्घोरान्द्रोणोऽपि समितिंजयः । बभासे तिमिरं व्योम्नि विधूय सविता यथा
कुंतीपुत्राने बाणांचा वर्षाव केला, तेव्हा रणात विजयी द्रोणाने ते भयंकर बाण दूर लोटले आणि आकाशातील अंधार दूर करणाऱ्या सूर्याप्रमाणे तेजस्वी दिसू लागला.
अग्निचक्रोपमं घोरं मण्डलीकृतमाहवे। विकृष्य सुमहच्चापं मेघस्तनितनिस्वनम् । असकृत्मुञ्चतो बाणान्ददृशुः कुरवो युधि
कौरवांनी रणभूमीत पाहिले की, द्रोणाने मोठे धनुष्य खेचून, मेघगर्जनेसारखा आवाज करत, पुन्हा पुन्हा बाण सोडून अग्निचक्रासारखा भयंकर वर्तुळ तयार केला.
दिक्षु सर्वासु विपुलः शुश्रुवेऽथ जनैस्तदा। द्रोणस्यापि धनुर्घोषो विद्युत्स्तनितनिस्वनः । अभवद्विस्मयकरः सैन्यानां भरतर्षभ
त्या वेळी सर्व दिशांना लोकांनी द्रोणाच्या धनुष्याचा गडगडाट ऐकला, तो वीज आणि मेघगर्जनेसारखा वाटला आणि सैन्याला आश्चर्यचकित केले, हे भरतश्रेष्ठा.
तप्तजाम्बूनदमयैर्दीप्तैरग्निसमैः शरैः। प्राच्छादयदमेयात्मा दिशः सूर्यस्य च प्रभाम्
तपलेल्या सुवर्णाने बनवलेल्या, अग्निसमान तेजस्वी बाणांनी त्या अमाप द्रोणाने सर्व दिशा आणि सूर्याचेदेखील तेज झाकून टाकले.
ततः काञ्चनपङ्खानां शराणां नतपर्वणाम्। वियद्गतानां चरतां दृश्यन्ते बहवो व्रजाः
नंतर, वाकडी सांधे आणि सोन्याच्या पिसांनी सजलेले असंख्य बाणांचे झुंड आकाशात सर्वत्र फिरताना दिसू लागले.
शरासनात्तु द्रोणस्य प्रभवन्ति स्म सायकाः। एको दीर्घ इवाभान्तः प्रदृश्यन्ते महाशराः । आकाशे समदृश्यन्त हंसानामिव पङ्क्तयः
द्रोणाच्या धनुष्यातून मोठे, लांब बाण निघू लागले, ते एकाच ओळीप्रमाणे चमकत होते; आकाशात ते राजहंसांच्या रांगेसारखे दिसत होते.
एवं सुवर्णविकृतान्विमुञ्चन्तौ शरान्बहून्। आकाशं संवृतं वीरावुल्काभिरिव चक्रतुः
दोन्ही वीरांनी सोन्याने सजवलेले असंख्य बाण सोडले आणि त्यामुळे आकाश जणू जळत्या उल्कांनी झाकून गेले.
तयोः शराश्च विबभुः कङ्कबर्हिणवाससः । पङ्क्त्यः शरदि मत्तानां सारसानामिवाम्बरे
त्यांच्या दोघांच्या बाणांना कावळ्याच्या आणि बगळ्याच्या पिसांची सजावट होती, ते आकाशात शरद ऋतूतील नशेत असलेल्या सारसांच्या रांगेसारखे दिसत होते.
तत्तु युद्धं महाघोरं तयोः संरब्धयोरभूत्। अत्यद्भुतमचिन्त्यं च वृत्रवासवयोरिव
त्या दोन्ही संतप्त वीरांचे युद्ध अत्यंत भयंकर, अद्भुत आणि कल्पनेपलीकडचे झाले, जणू वृत आणि इंद्र यांच्यातील संग्रामच.
महागजाविवासाद्य विषाणाग्रैः परस्परम्। शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैरन्योन्यमभिजघ्नतुः
जसे दोन बलाढ्य हत्ती आपापल्या सोंडेच्या टोकांनी एकमेकांवर हल्ला करतात, तसे त्यांनी पूर्णपणे ताणलेल्या धनुष्यातून सोडलेल्या बाणांनी एकमेकांवर वार केले.
अथ त्वाचार्यमुख्येन शरान्सृष्टाञ्शिलाशितान्। अवारयच्छितैर्बाणैरर्जुनो जयतांवरः
मग विजेत्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या अर्जुनाने, मुख्य आचार्याने सोडलेल्या शिलासारख्या टोकदार बाणांना आपल्या धारदार बाणांनी अडवले.
दर्शयन्नैन्द्रमात्मानमुग्रमुग्रुपराक्रमः। इषुभिस्तूर्णमाकाशं बहुभिश्च समावृणोत्
स्वतःचे इंद्रासारखे रूप दाखवत, अत्यंत पराक्रमी अर्जुनाने झपाट्याने अनेक बाणांनी आकाश झाकून टाकले.
जिघांसन्तं नरव्याघ्रमर्जुनं भीमदर्शनम् । विव्याध निशितैर्द्रोणः शरैः सन्नतपर्वभिः
मनुष्यसिंह आणि भयंकर दिसणाऱ्या अर्जुनाने द्रोणावर प्रहार करण्याचा प्रयत्न केला, तेव्हा द्रोणाने वाकडी धारदार बाणांनी त्याला जखमी केले.
हृष्टः समभवद्द्रोणो रणशौण्डः प्रतापवान् । अर्जुनेन समं क्रीडञ्शरैः सन्नतपर्वभिः
रणातील कुशल आणि पराक्रमी द्रोण अर्जुनासोबत वाकडी धारदार बाणांनी खेळत होता आणि त्याला मोठा आनंद झाला.
तौ व्यदारयतां शूरौ सन्नद्धौ रणशोभिनौ । उदीरयन्तौ दिव्यानि ब्राह्माद्यस्त्राणि भागशः
ते दोघेही पराक्रमी, पूर्ण शस्त्रसज्ज आणि रणभूमीत तेजस्वी दिसत होते. त्यांनी ब्रह्मास्त्रासारखी दिव्य अस्त्रे एकामागोमाग एक सोडली.
पार्थस्तु समरे शूरो दर्शयन्वीर्यमात्मनः। स मह्यस्त्रैर्महात्मानं द्रोणं प्राच्छादयच्छरैः
पार्थाने, रणात आपली शौर्य दाखवत, मोठ्या अस्त्रांनी महात्मा द्रोण यांना बाणांनी झाकून टाकले.
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य पार्थो द्रोणमवारयत्
पार्थाने द्रोणाच्या अस्त्रांना आपली अस्त्रे भिडवून त्यांचा प्रतिकार केला.
तयोरासीत्संप्रहारः क्रुद्धयोर्नरसिंहयोः। अमृष्यमाणयोः सङ्ख्ये बलिवासवयोरिव
त्या दोन्ही रागावलेल्या नरसिंहांमध्ये भीषण झुंज झाली, जणू काही बळी आणि इंद्र यांच्यातील लढाईच.
दर्शयेतां महास्राणि भारद्वाजार्जुनौ रणे
भारद्वाजपुत्र द्रोण आणि अर्जुन यांनी रणभूमीत मोठी अस्त्रे दाखवली.
ऐन्द्रं वायव्यमाग्नेयमस्त्रमस्त्रेण पाण्डवः । मुक्तंमुक्तं द्रोणचापाद्ग्रमते स्म पुनः पुनः
पांडव अर्जुनाने द्रोणाच्या धनुष्यापासून सोडलेल्या इंद्र, वायू आणि अग्नि अस्त्रांना पुन्हा पुन्हा आपल्या अस्त्रांनी निष्प्रभ केले.
एवं शूरौ महेष्वासौ विसृजन्तौ शिलाशितान्। एकच्छायमकुर्वातां गगनं शरवृष्टिभिः
ते दोघेही पराक्रमी धनुर्धारी, धारदार बाणांचा वर्षाव करत, आकाश एकसारखे काळोख पडल्यासारखे दिसू लागले.
ततोऽर्जुनेन मुक्तानां पततां च शरीरिपु। पर्वतेष्विव वज्राणां शराणां श्रूयते स्वनः
मग अर्जुनाने सोडलेले बाण शत्रूंवर कोसळताना, जणू काही पर्वतांवर वज्र कोसळल्याचा आवाज येत होता.
ततो नागा रथाश्वाश्च सादिनश्च विशांपते। शोणिताक्ताश्च दृश्यन्ते पुष्पिता इव किंशुकाः
मग हत्ती, रथ, घोडे आणि त्यांचे स्वार, हे सर्व रक्ताने माखलेले दिसत होते, जणू काही फुललेल्या किंशुकाच्या झाडांसारखे.
बाहुभिश्च सकेयूरैर्निकृत्तैश्च महारथैः । सुवर्णाचित्रैः कवचैर्ध्वजैश्च विनिपातितैः
महाबली योद्ध्यांनी छाटलेल्या, कंगणांनी सुशोभित हात, सोन्याने मढवलेली कवचं आणि पडलेले ध्वज, हे सर्व रणभूमीत विखुरलेले होते.
योधैश्च निहतैस्तत्र पार्थबाणाभिपीडितैः। बलमासीत्सुसंभ्रान्तं द्रोणार्जुनसमागमे
पार्थाच्या बाणांनी घायाळ झालेले आणि रणात पडलेले अनेक योद्धे पाहून, द्रोण आणि अर्जुन यांच्या भेटीने संपूर्ण सैन्य गोंधळले.
विधृन्वानौ तु तौ वीरौ धनुषी भारसाधने। प्राच्छादयेतामन्योन्यं दिधक्षन्तौ वरेषुभिः
ते दोन्ही वीर, मजबूत धनुष्य हातात घेऊन, एकमेकांना उत्तम बाणांनी झाकत होते, जणू एकमेकांचा नाशच करायचा असा त्यांचा निर्धार होता.
अथान्तरिक्षे नादोऽभूद्द्रोणं तत्र प्रशंसताम् । दुष्करं कृतवान्द्रोणो यदर्जुनमयोधयत्
मग आकाशात द्रोणाचे कौतुक करणारा गजर झाला: 'द्रोणाने अशक्य कार्य केले, कारण त्याने अर्जुनाशी लढा दिला!'
प्रमाथिनं महावीर्यं दृढमुष्टिं दुरासदम्। जेतारं सर्वदैत्यानां सर्वेषां च महारथम्
कारण अर्जुन हा प्रचंड सामर्थ्यवान, दृढहस्त, जिंकता न येणारा, सर्व दैत्यांचा आणि सर्व महायोद्ध्यांचा विजेता आहे.