क्रोधाविष्टो विनिश्चस्य पुनश्चैनं वृकोदरः । जग्राह जयतांश्रेष्ठः केशेष्वेव भृशं तदा ।। 36
रागाने भरलेला, विजेत्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेला वृकोदराने पुन्हा त्याला केसांनी जोरात पकडलं.
गृहीत्वा कीचकं भीमो विरराज महाबलः । आमिषार्थे गृहीत्वैव शार्दूलो मृगयूथपम् ।। 37
कीचकाला पकडून, बलवान भीम अगदी तसाच तेजस्वी दिसत होता, जसा वाघ शिकारीच्या झुंडीच्या प्रमुखाला पकडल्यावर दिसतो.
पुनश्चातिबलस्तत्र कीचको बलदर्पितः । व्यायच्छन्नेव दुर्धर्षः पाण्डवेन तरस्विना ।। 38
पुन्हा एकदा, आपली ताकद दाखवत, कीचकाने जोरदार झुंज दिली, पण उत्साही पांडवाने त्याला पुन्हा दाबलं.
मुष्टिना भीमसेनेन शिरस्यभिहतो भृशम्। कीचको वृत्तरक्ताक्षो गतासुरपतद्भुवि ।। 39
भीमसेनाने मुठीने डोक्यावर जबरदस्त मारलं, तेव्हा कीचकाचे डोळे फिरले, रक्ताळले, आणि तो प्राण सोडून जमिनीवर कोसळला.
आस्ये पाणी च पादौ च शिरोग्रीवां सकुण्डलाम् । काये प्रवेशयामास मृदित्वाऽङ्गानि सर्वशः ।। 40
त्याने कीचकाचे हात, पाय, कुंडलांसकट डोकं आणि मान शरीरात दाबली, आणि त्याचे सगळे अवयव पूर्णपणे चिरडले.
स तं मथितसर्वाङ्गं मांसपिण्डमथाकरोत् ।। 41
अशा प्रकारे, त्याचं सगळं शरीर चिरडून, त्याला मांसाचा गोळा करून टाकलं.
तत्राग्निं स्वयमुज्ज्वाल्य पाणिसंघर्षजं बली। कष्णायै दर्शयामास भीमसेनो महाबलः ।। 42
तेथे भीमसेनाने स्वतः हात घासून अग्नी पेटवला आणि तो कृष्णेला दाखवला.
उवाच च महातेजा द्रौपदीं योषितां वराम्। त्वयि कामुकमत्यन्तं पापिनं पारदारिकम्। पश्यैनमेहि पाञ्चालि कामुकोऽयं मया हतः ।। 43
तेव्हा तेजस्वी भीमसेन द्रौपदीला म्हणाला, "पांचाली, पाहा, हा पापी आणि कामी माणूस, जो तुला मिळवू पाहत होता, मी त्याचा वध केला आहे."
प्रार्थयन्ते सुकेशान्ते ये त्वां शीलसमन्विताम् । एवं स्वपन्ति ते भीरु शेतेऽयं कीचको यथा। यस्त्वामभ्यहनद्भद्रे पदा भूमौ निपात्य च ।। 44
सुंदर केसांची आणि चांगल्या स्वभावाची तू, ज्या लोकांना तुझी इच्छा आहे, त्यांना हाच परिणाम भोगावा लागेल. भीरू द्रौपदी, ज्याने तुला जमिनीवर पाडून मारहाण केली, तो किचक इथे पडला आहे.
एवमुक्त्वा महाबाहुर्गन्धर्वेण हतं तदा। विज्ञापनार्थमन्येषां विरराम महाहवम् ।। 45
असं म्हणून, बलवान भीमाने हे गंधर्वाने मारलं आहे असं इतरांना कळावं म्हणून मोठं युद्ध थांबवलं.
तथा स कीचकं हत्वा गत्वा रोषस्य निष्कृतिम्। आमन्त्र्य द्रौपदीं पश्चात्क्षिप्रमायान्महानसम् ।। 46
किचकाचा वध करून आणि आपला राग शांत करून, त्याने द्रौपदीशी बोलून लगेच स्वयंपाकघराकडे गेला.
स्नात्वाऽनुलेपनं कृत्वा व्यापूर्य च मनोरथम्। सुखोपविष्टः शयने भीमो भीमपराक्रमः ।। 47
स्नान करून, अंगाला उटणं लावून आणि आपलं काम पूर्ण करून, भीम आपल्या पलंगावर आरामात बसला.
ततः कृष्णा यदा मेने गतं भीमं महानसम् । कीचकं घातयित्वा च द्रौपदी योषितां वरा। प्रहृष्टा गतसंत्रासा सभापालानुवाच ह ।। 48
कृष्णेला कळलं की भीम स्वयंपाकघरातून बाहेर गेला आहे आणि किचकाचा वध केला आहे. मग आनंदी आणि भीतीमुक्त द्रौपदीने सभागृहाच्या रक्षकांना बोलावलं.
कीचको निहतः शेते गन्धर्वैः पतिभिर्मम। परस्त्रीकामसंतप्तं समागच्छन्त पश्यत ।। 49
"माझ्या गंधर्व पतींनी किचकाचा वध केला आहे! तो दुसऱ्याच्या पत्नीवर डोळा ठेवत होता. या, बघा."
तच्छ्रुत्वा भाषितं तस्या नर्तनागाररक्षिणः । सहसैव समुत्तस्थुरुल्कामादाय सर्वशः ।। 50
द्रौपदीचं बोलणं ऐकून, नृत्यगृहाचे सगळे रक्षक हातात मशाली घेऊन लगेच उठले.
तस्यास्तं निहतं श्रुत्वा कीचकस्य सहोदराः। ततो गत्वा तु तद्वेश्म कीचकं विनिपातितम्। गतासुं ददृशुर्भूमौ रुधिरेण समुक्षितम् ।। 51
किचकाचा मृत्यू ऐकून, त्याचे भाऊ तिथे गेले आणि रक्ताने माखलेला, प्राण गेलेला किचक जमिनीवर पडलेला पाहिला.
पार्ष्णिपामिशिरोहीनं दृष्ट्वा ते विस्मिताऽभवन् ।। 52
त्याचे टाच, हात, डोके आणि मान नाहीत हे पाहून ते सगळे आश्चर्यचकित झाले.
क्वास्य ग्रीवा क्व चरमौ क्व पामी क्व शिरः क्व दृक् । इति स्म ते परीक्षन्ते गन्धर्वेण हतं तदा ।। 53
"याची मान कुठे आहे? हात कुठे आहेत? टाच, डोके, डोळे कुठे गेले?" असं म्हणत त्यांनी गंधर्वाने मारलेल्या किचकाची तपासणी केली.
अमानुषं कृतं कर्म तं दृष्ट्वा विनिपातितम् । निरीक्षन्ते ततः सर्वे परं विस्मयमागताः ।। 54
असं अमानुष कृत्य आणि किचकाचा मृतदेह पाहून सगळेजण आश्चर्याने बघत राहिले.
तत्काले तु समागम्य सर्वे तत्रास्य बान्धवाः । रुरुदुः कीचकं दृष्ट्वा परिवार्योपतस्थिरे ।। 1
त्या वेळी, किचकाचे सगळे नातेवाईक तिथे जमले, त्याला घेरून रडू लागले.
सर्वे संहृष्टरोमाणः संत्रस्ताः प्रेक्ष्य कीचकम्। तथा संभुग्नसर्वाङ्गं कूर्मं स्थल इवोद्धृतम् ।। 2
सगळ्यांच्या अंगावर शहारे आले, भीतीने ते किचकाकडे पाहू लागले. त्याचं शरीर कासवासारखं चिरडलेलं होतं, जसं कोणी कासव जमिनीवर ओढून आणलं असतं.
पोथितं भीमसेनेन महेन्द्रेणेव दानवम्। कीचकं बलसंमत्तं दुर्धर्षं येन केन चित् ।। 3
भीमसेनाने किचकाला जसा इंद्र एखाद्या दानवाचा नाश करतो तसा ठार मारला. बलशाली आणि गर्विष्ठ किचकाचा वध झाला.
गन्धर्वेण हतं श्रुत्वा कीचकं पुरुषर्षभम्। संस्कारयितुमिच्छन्तो बहिर्नेतुं प्रचक्रमुः ।। 4
गंधर्वाने किचकाचा वध केला असं ऐकून, त्याचे लोक त्याला बाहेर नेऊन अंत्यसंस्कार करण्याची तयारी करू लागले.
अपश्यन्नथ ते कृष्णां मूतपुत्राः समागताः। अदूरादनवद्याङ्गीं स्तम्भमालिङ्ग्य तिष्ठतीम् ।। 5
तेव्हा, एकत्र जमलेले त्याचे भावंडं, जवळच निर्दोष शरीर असलेली कृष्णा एका खांबाला बिलगून उभी आहे हे पाहू लागले.
समागतेषु सूतेषु तानुवाचोपकीचकः। हसन्निव पदाऽमर्षान्निर्दहन्निव चक्षुषा ।। 6
सारथ्यांनी एकत्र येताच कीचकाचा भाऊ, तोंडाने हसत जणू उपहास करत होता, पण पायाने राग दाखवत होता आणि डोळ्यांनी जणू त्यांना जाळून टाकतोय असं वाटत होतं.
हन्यतां शीघ्रमसती यत्कृते कीचको हतः। अथवा नैव हन्तव्या दह्यतां कामिना सह ।। 7
ही वाईट स्त्री, जिने कीचकाचा मृत्यू घडवला, तिला लगेच ठार मारा; नाहीतर तिला तिच्या प्रियकरासोबत जाळा.
मृतस्यापि प्रियं कार्यं सूतपुत्रस्य सर्वथा । इयं हि दुष्टचरिता मम भ्रातुरमित्रिणी ।। 8
मरण पावलेल्या सुतपुत्रासाठी प्रिय असलेली गोष्ट करायलाच हवी; कारण ही स्त्री वाईट वागणारी असून माझ्या भावाची शत्रू आहे.
यत्कृते मरणं प्राप्तो नेयं जीवितुमर्हति। सहेयं दह्यतां सूता आमन्त्र्य च जनाधिपम् । हतस्यापि हि गन्धर्वैः कीचकस्य प्रियं भवेत् ।। 9
जिच्यामुळे त्याचा मृत्यू झाला, तिला जगण्याचा अधिकार नाही; तिला त्याच्यासोबत जाळा, असं सारथ्यांनी राजाला सांगितलं. गंधर्वांनी मारला असला तरी, हे कीचकाला आवडेल.
ततो विराटमासाद्य सूताः प्राञ्जलयोऽब्रुवन्। कीचकोऽयं हतः शेते गन्धर्वैः कामरूपिभिः ।। 10
मग सारथ्यांनी विराट राजाजवळ जाऊन हात जोडून सांगितलं, 'कीचक गंधर्वांनी, जे हवं तसं रूप धारण करतात, त्यांच्यामुळे मारला गेला आहे.'
सैरन्ध्र्या घातितो रात्रौ तं दहेम सहानया । मानिताः स्मस्त्वया वीर तदनुज्ञातुमर्हसि ।। 11
'सैरंध्रीने रात्री त्याला ठार मारलं; आम्हाला त्याच्यासोबत तिलाही जाळू द्या. तू आम्हाला मान दिला आहेस, हे वीर, म्हणून ही परवानगी द्यावी.'