त्वयाऽपीदृग्गुणा नारी रूपशीलसमन्विता। अदृष्टपूर्वा पश्य त्वं यतो जानासि सूतज। द्रक्ष्यसि त्वं मुहूर्तेन यथेयं स्त्री गुणान्विता ।। 16
तुझ्यासारख्या गुणी, रूपवान आणि सच्च्या स्त्रीला तू कधीच पाहिलं नाहीस. सुतपुत्रा, आता बघ, थोड्याच वेळात खरी गुणवती स्त्री कशी असते ते तुला कळेल.
उपरंस्यसि कामाच्च शीघ्रं त्वं स्प्रष्टुमर्हसि । ईदृशस्तु त्वया स्पर्शः स्पृष्टपूर्वो न कर्हिचित् ।। 17
लवकरच तुझी इच्छा मावळेल, कारण तू असं काही स्पर्श करणार आहेस, जे तुला कधीच अनुभवायला मिळालं नाही.
स्पर्शं वेत्सि विदग्धस्त्वं कामधर्मविचक्षणः। स्त्रीणां प्रीतिकरो नान्यस्त्वत्समः पुरुषस्त्विह ।। 18
तू चतुर आहेस आणि प्रेमाच्या गोष्टींमध्ये निपुण आहेस, स्त्रियांना आनंद देणारा स्पर्श तुला माहीत आहे; इथे तुझ्यासारखा दुसरा पुरुष नाही.
इत्युक्त्वा तं महाबाहुर्भीमो भीमपराक्रमः। सहसोत्पत्य कौन्तेयः प्रहस्येदमुवाच ह ।। 19
असं म्हणून, बलाढ्य भीमाने, अचानक उडी मारली आणि हसत हसत असे शब्द उच्चारले.
अद्य त्वां भगिनी पापं कृष्यमाणं मया भुवि । द्रक्ष्यतेऽद्रिप्रतीकाशं सिंहेनेव महागजम् ।। 20
आज माझी बहीण पाहील, हे पापी, मी तुला जमिनीवर ओढत नेतोय, जसा सिंह मोठ्या हत्तीला फरफटत नेतो.
निराबाधा त्वयि हते सैरन्ध्री विचरिष्यति। सुखमेव चरिष्यन्ति सैरन्ध्र्याः पतयः सदा ।। 21
तू मेल्यावर सैरंध्री निर्भयपणे वावरू शकेल आणि सैरंध्रीचे पती नेहमी सुखात राहतील.
ततो जग्राह केशेषु माल्यवत्सु सुगन्धिषु ।। 22
मग त्याने किचकाच्या सुगंधी फुलांनी माळलेल्या केसांना घट्ट पकडलं.
गृहीत्वा कीचकं भीमो विरराज महाबलः। गृहीत्वा ग्रासकामस्तु सिंहः क्षुद्रमृगं यथा ।। 23
किचकाला पकडून, बलवान भीम तेजाने झळकला, जसा सिंह आपल्या शिकारासाठी लहान प्राण्याला पकडतो.
स केशेषु परामृष्टो बलेन बलिनां वरः। आक्षिप्य केशान्वेगेन बाह्वोर्जग्राह पाण्डवम् ।। 24
मग बलवानांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या कीचकाने भीमाच्या केसांना जोरात पकडलं, वेगाने ओढलं आणि त्याच्या हातांना घट्ट धरलं.
बाहुयुद्धं तयोरासीत्क्रुद्धयोर्नरसिंहयोः। वसन्ते वासिताहेतोर्बलिनोर्नागयोरिव ।। 25
त्या दोन्ही रागावलेल्या नरसिंहांमध्ये हातांनी झुंज सुरू झाली, जशी वसंत ऋतूत दोन बलवान नागीण मादीसाठी झुंजतात.
कीचकानां तु मुख्यस्य नराणामुत्तमस्य च। वालिसुग्रीवयोर्भ्रात्रोः पुरेव कपिसिंहयोः ।। 26
ही झुंज कीचकांचा प्रमुख आणि श्रेष्ठ पुरुष यांच्यातली होती, जशी पूर्वी वाली आणि सुग्रीव या कपिसिंह भावांमध्ये झाली होती.
शार्दूलाविव गर्जन्तौ तार्क्ष्यनागाविवोद्यतौ। समयत्नौ समक्रोधौ पतितौ भीमकीचकौ ।। 27
दोघेही वाघासारखे गर्जना करत, गरुड आणि नागासारखे उंच उडत, सारखेच निर्धाराने आणि रागाने पेटून, भीम आणि कीचक जमिनीवर पडले.
गजाविव मदोन्मत्तौ नदन्तौ पतितौ क्षितौ। वृषभाविव वल्मीकं मृद्गन्तौ समविक्रमौ ।।28
मदाने वेडावलेल्या दोन हत्तींसारखे दोघेही गर्जत पडले, आणि दोन ताकदवान बैल जसा मुंगीमळा चिरडतात तसं त्यांनी एकमेकांना भिडवलं.
ईषदागलितं चापि क्रोधाच्चावाङ्मुखं स्थितम् । कीचको बलवान्भीमं जानुभ्यां पातयद्भुवि ।। 29
रागाने थोडं पुढे झुकून, बलवान कीचकाने आपल्या गुडघ्यांनी भीमाला जमिनीवर पाडलं.
पातितो भीमसेनस्तु कीचकेन बलीयसा। उत्पपाताथ वेगेन दण्डाहत इवोरगः ।। 30
बलवान कीचकाने खाली पाडल्यावर भीमसेन वज्रासारख्या वेगाने उडी मारून वर उभा राहिला, जणू काठीने मारलेला साप उडी मारतो.
स्पर्धया च बलोन्मत्तौ तावुभौ भीमकीचकौ। निश्शब्दं पर्यकर्षेतामन्योन्यस्य विनिर्जये ।। 31
स्पर्धेने आणि ताकदीच्या गर्वाने मदमस्त झालेले भीम आणि कीचक, एकमेकांना गप्प बसून ओढू लागले, दोघेही विजयासाठी झुंजत होते.
ततस्तद्भवनश्रेष्ठं प्राकम्पत तदा भृशम्। तौ क्रोधवशमापन्नावन्योन्यमभिजघ्नतुः ।। 32
मग त्या भव्य राजवाड्याला जोरदार हादरा बसला, कारण रागाच्या भरात असलेल्या त्या दोघांनी एकमेकांना जबरदस्त मारलं.
तलाभ्यां भीमसेनेन वक्षस्यभिहतो बली। कीचको रोषरक्ताक्षो न चचाल पदात्पदम् ।। 33
भीमसेनाने दोन्ही हातांनी छातीवर जोरात मारलं तरी, रागाने डोळे लाल झालेले बलवान कीचक जागेवरून हललाच नाही.
मुहूर्तमशकत्सोढुं वेगं तस्य महात्मनः। कीचको भीमसेनेन पश्चात्पश्चादहीयत ।। 34
थोडा वेळ कीचकाने त्या महात्म्याच्या वेगाचा प्रतिकार केला, पण नंतर हळूहळू भीमसेनाने त्याला मागे ढकललं.
तं हीयमानं विज्ञाय भीमसेनो महाबलः । वक्षस्यानीय वेगेन प्रममाथ विचेतसम् ।। 35
कीचक मागे पडतोय हे ओळखून, बलवान भीमसेनाने त्याला वेगाने जवळ ओढलं आणि जोरात दाबून त्याला शुद्ध हरपायला लावलं.
क्रोधाविष्टो विनिश्चस्य पुनश्चैनं वृकोदरः । जग्राह जयतांश्रेष्ठः केशेष्वेव भृशं तदा ।। 36
रागाने भरलेला, विजेत्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेला वृकोदराने पुन्हा त्याला केसांनी जोरात पकडलं.
गृहीत्वा कीचकं भीमो विरराज महाबलः । आमिषार्थे गृहीत्वैव शार्दूलो मृगयूथपम् ।। 37
कीचकाला पकडून, बलवान भीम अगदी तसाच तेजस्वी दिसत होता, जसा वाघ शिकारीच्या झुंडीच्या प्रमुखाला पकडल्यावर दिसतो.
पुनश्चातिबलस्तत्र कीचको बलदर्पितः । व्यायच्छन्नेव दुर्धर्षः पाण्डवेन तरस्विना ।। 38
पुन्हा एकदा, आपली ताकद दाखवत, कीचकाने जोरदार झुंज दिली, पण उत्साही पांडवाने त्याला पुन्हा दाबलं.
मुष्टिना भीमसेनेन शिरस्यभिहतो भृशम्। कीचको वृत्तरक्ताक्षो गतासुरपतद्भुवि ।। 39
भीमसेनाने मुठीने डोक्यावर जबरदस्त मारलं, तेव्हा कीचकाचे डोळे फिरले, रक्ताळले, आणि तो प्राण सोडून जमिनीवर कोसळला.
आस्ये पाणी च पादौ च शिरोग्रीवां सकुण्डलाम् । काये प्रवेशयामास मृदित्वाऽङ्गानि सर्वशः ।। 40
त्याने कीचकाचे हात, पाय, कुंडलांसकट डोकं आणि मान शरीरात दाबली, आणि त्याचे सगळे अवयव पूर्णपणे चिरडले.
स तं मथितसर्वाङ्गं मांसपिण्डमथाकरोत् ।। 41
अशा प्रकारे, त्याचं सगळं शरीर चिरडून, त्याला मांसाचा गोळा करून टाकलं.
तत्राग्निं स्वयमुज्ज्वाल्य पाणिसंघर्षजं बली। कष्णायै दर्शयामास भीमसेनो महाबलः ।। 42
तेथे भीमसेनाने स्वतः हात घासून अग्नी पेटवला आणि तो कृष्णेला दाखवला.
उवाच च महातेजा द्रौपदीं योषितां वराम्। त्वयि कामुकमत्यन्तं पापिनं पारदारिकम्। पश्यैनमेहि पाञ्चालि कामुकोऽयं मया हतः ।। 43
तेव्हा तेजस्वी भीमसेन द्रौपदीला म्हणाला, "पांचाली, पाहा, हा पापी आणि कामी माणूस, जो तुला मिळवू पाहत होता, मी त्याचा वध केला आहे."
प्रार्थयन्ते सुकेशान्ते ये त्वां शीलसमन्विताम् । एवं स्वपन्ति ते भीरु शेतेऽयं कीचको यथा। यस्त्वामभ्यहनद्भद्रे पदा भूमौ निपात्य च ।। 44
सुंदर केसांची आणि चांगल्या स्वभावाची तू, ज्या लोकांना तुझी इच्छा आहे, त्यांना हाच परिणाम भोगावा लागेल. भीरू द्रौपदी, ज्याने तुला जमिनीवर पाडून मारहाण केली, तो किचक इथे पडला आहे.
एवमुक्त्वा महाबाहुर्गन्धर्वेण हतं तदा। विज्ञापनार्थमन्येषां विरराम महाहवम् ।। 45
असं म्हणून, बलवान भीमाने हे गंधर्वाने मारलं आहे असं इतरांना कळावं म्हणून मोठं युद्ध थांबवलं.