स भीमः प्रथमं गत्वा तमिस्रायामुपाविशत् । मृगं सिंह इवादृश्यः प्रत्याकाङ्क्षत्स कीचकम् ।। 6
भीमाने आधीच पुढे जाऊन त्या अंधारात सिंह जसा शिकाराची वाट पाहतो तसा, कुणालाही न दिसता बसून किचकाची वाट पाहिली.
कीचकस्तु शिरःस्नातो निशायां समलंकृतः। सङ्केतमगमत्तूर्णं शून्यागारमपावृतम् ।। 7
किचकाने रात्री डोकं धुऊन, स्वतःला सजवून, ठरलेल्या जागी, मोकळ्या आणि रिकाम्या खोलीत लवकर पोहोचला.
तदेव नर्तनागारं पाञ्चाली यदभाषत। तां मन्यमानः संकेते सैरन्ध्रीं काममोहितः ।। 8
द्रौपदीने सांगितलेले तेच नृत्यगृह असल्याचं समजून, सैरंध्रीशी भेट होईल या अपेक्षेने, वासनेंनी भारावून किचक तिथे गेला.
प्रविश्य नर्तनागारं ततस्तं पुरुषर्षभम्। पूर्वागतं भीमसेनं दृप्तमप्रतिमजसम् ।। 9
त्या नृत्यगृहात शिरल्यावर त्याने पाहिलं की, भीमसेन आधीच तिथे आहे, गर्विष्ठ आणि बळात बरोबरी नसलेला तो पुरुषसिंह.
शयानं शयने तत्र मृत्युं मूढः परामृशत्। जाज्वल्यमानं कोपेन कृष्णाधर्षणजेन च ।। 10
तिथे पलंगावर झोपलेल्या भीमाला, किचकाने अज्ञानाने स्पर्श केला, जणू मृत्यूच गाठला, कारण कृष्णेचा अपमान झाल्यामुळे भीमा संतापाने जळत होता.
एकान्ते भीममासाद्य कीचकः कालचोदितः। हर्षोन्मथितचित्तात्मा स्मयमानोऽभ्यभाषत ।। 11
नियतीच्या प्रेरणेने किचक एकांतात भीमाजवळ गेला, आनंदाने मन फुलून, हसत हसत बोलू लागला.
प्रहितं ते मया भद्रे बहुवित्तं शुचिस्मिते। त्वयि तिष्ठतु तत्सर्वं यथाऽसि स्वयमागता ।। 12
सुंदर हास्य असलेल्या स्त्री, मी तुझ्यासाठी खूप धन पाठवलं आहे; तू स्वतःहून आली आहेस म्हणून ते सर्व तुझ्याकडेच राहू दे.
अकस्मान्मां प्रशंसन्ति सदा गृहगताः स्त्रियः। बलवान्दर्शनीयश्च नान्यस्ते सदृशः पुमान् ।। 13
माझ्या घरातील स्त्रिया नेहमीच अनपेक्षितपणे माझी स्तुती करतात, म्हणतात की माझ्यासारखा बलवान आणि देखणा पुरुष दुसरा नाही.
अहं रूपेण संपन्नः स्नातो गुरुविभूषितः। नित्यमेव प्रियः स्त्रीणां सौभाग्यात्प्रियदर्शनः । रूपस्य तन्मया प्राप्तं फलं कमललोचने ।। 14
मी रूपवान आहे, स्नान करून सुंदर दागिन्यांनी सजलो आहे; नेहमीच स्त्रियांना प्रिय आहे, सौभाग्यवान आणि मनाला भावणारा आहे. कमलासारख्या डोळ्यांच्या स्त्री, माझ्या रूपामुळे मला हे फळ मिळालं आहे.
दिष्ट्या त्वं दर्शनीयोसि दिष्ट्याऽऽत्मानं प्रशंससि।। 15
नशीबाने तू देखणी आहेस आणि नशीबानेच स्वतःची स्तुती करतेस.
त्वयाऽपीदृग्गुणा नारी रूपशीलसमन्विता। अदृष्टपूर्वा पश्य त्वं यतो जानासि सूतज। द्रक्ष्यसि त्वं मुहूर्तेन यथेयं स्त्री गुणान्विता ।। 16
तुझ्यासारख्या गुणी, रूपवान आणि सच्च्या स्त्रीला तू कधीच पाहिलं नाहीस. सुतपुत्रा, आता बघ, थोड्याच वेळात खरी गुणवती स्त्री कशी असते ते तुला कळेल.
उपरंस्यसि कामाच्च शीघ्रं त्वं स्प्रष्टुमर्हसि । ईदृशस्तु त्वया स्पर्शः स्पृष्टपूर्वो न कर्हिचित् ।। 17
लवकरच तुझी इच्छा मावळेल, कारण तू असं काही स्पर्श करणार आहेस, जे तुला कधीच अनुभवायला मिळालं नाही.
स्पर्शं वेत्सि विदग्धस्त्वं कामधर्मविचक्षणः। स्त्रीणां प्रीतिकरो नान्यस्त्वत्समः पुरुषस्त्विह ।। 18
तू चतुर आहेस आणि प्रेमाच्या गोष्टींमध्ये निपुण आहेस, स्त्रियांना आनंद देणारा स्पर्श तुला माहीत आहे; इथे तुझ्यासारखा दुसरा पुरुष नाही.
इत्युक्त्वा तं महाबाहुर्भीमो भीमपराक्रमः। सहसोत्पत्य कौन्तेयः प्रहस्येदमुवाच ह ।। 19
असं म्हणून, बलाढ्य भीमाने, अचानक उडी मारली आणि हसत हसत असे शब्द उच्चारले.
अद्य त्वां भगिनी पापं कृष्यमाणं मया भुवि । द्रक्ष्यतेऽद्रिप्रतीकाशं सिंहेनेव महागजम् ।। 20
आज माझी बहीण पाहील, हे पापी, मी तुला जमिनीवर ओढत नेतोय, जसा सिंह मोठ्या हत्तीला फरफटत नेतो.
निराबाधा त्वयि हते सैरन्ध्री विचरिष्यति। सुखमेव चरिष्यन्ति सैरन्ध्र्याः पतयः सदा ।। 21
तू मेल्यावर सैरंध्री निर्भयपणे वावरू शकेल आणि सैरंध्रीचे पती नेहमी सुखात राहतील.
ततो जग्राह केशेषु माल्यवत्सु सुगन्धिषु ।। 22
मग त्याने किचकाच्या सुगंधी फुलांनी माळलेल्या केसांना घट्ट पकडलं.
गृहीत्वा कीचकं भीमो विरराज महाबलः। गृहीत्वा ग्रासकामस्तु सिंहः क्षुद्रमृगं यथा ।। 23
किचकाला पकडून, बलवान भीम तेजाने झळकला, जसा सिंह आपल्या शिकारासाठी लहान प्राण्याला पकडतो.
स केशेषु परामृष्टो बलेन बलिनां वरः। आक्षिप्य केशान्वेगेन बाह्वोर्जग्राह पाण्डवम् ।। 24
मग बलवानांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या कीचकाने भीमाच्या केसांना जोरात पकडलं, वेगाने ओढलं आणि त्याच्या हातांना घट्ट धरलं.
बाहुयुद्धं तयोरासीत्क्रुद्धयोर्नरसिंहयोः। वसन्ते वासिताहेतोर्बलिनोर्नागयोरिव ।। 25
त्या दोन्ही रागावलेल्या नरसिंहांमध्ये हातांनी झुंज सुरू झाली, जशी वसंत ऋतूत दोन बलवान नागीण मादीसाठी झुंजतात.
कीचकानां तु मुख्यस्य नराणामुत्तमस्य च। वालिसुग्रीवयोर्भ्रात्रोः पुरेव कपिसिंहयोः ।। 26
ही झुंज कीचकांचा प्रमुख आणि श्रेष्ठ पुरुष यांच्यातली होती, जशी पूर्वी वाली आणि सुग्रीव या कपिसिंह भावांमध्ये झाली होती.
शार्दूलाविव गर्जन्तौ तार्क्ष्यनागाविवोद्यतौ। समयत्नौ समक्रोधौ पतितौ भीमकीचकौ ।। 27
दोघेही वाघासारखे गर्जना करत, गरुड आणि नागासारखे उंच उडत, सारखेच निर्धाराने आणि रागाने पेटून, भीम आणि कीचक जमिनीवर पडले.
गजाविव मदोन्मत्तौ नदन्तौ पतितौ क्षितौ। वृषभाविव वल्मीकं मृद्गन्तौ समविक्रमौ ।।28
मदाने वेडावलेल्या दोन हत्तींसारखे दोघेही गर्जत पडले, आणि दोन ताकदवान बैल जसा मुंगीमळा चिरडतात तसं त्यांनी एकमेकांना भिडवलं.
ईषदागलितं चापि क्रोधाच्चावाङ्मुखं स्थितम् । कीचको बलवान्भीमं जानुभ्यां पातयद्भुवि ।। 29
रागाने थोडं पुढे झुकून, बलवान कीचकाने आपल्या गुडघ्यांनी भीमाला जमिनीवर पाडलं.
पातितो भीमसेनस्तु कीचकेन बलीयसा। उत्पपाताथ वेगेन दण्डाहत इवोरगः ।। 30
बलवान कीचकाने खाली पाडल्यावर भीमसेन वज्रासारख्या वेगाने उडी मारून वर उभा राहिला, जणू काठीने मारलेला साप उडी मारतो.
स्पर्धया च बलोन्मत्तौ तावुभौ भीमकीचकौ। निश्शब्दं पर्यकर्षेतामन्योन्यस्य विनिर्जये ।। 31
स्पर्धेने आणि ताकदीच्या गर्वाने मदमस्त झालेले भीम आणि कीचक, एकमेकांना गप्प बसून ओढू लागले, दोघेही विजयासाठी झुंजत होते.
ततस्तद्भवनश्रेष्ठं प्राकम्पत तदा भृशम्। तौ क्रोधवशमापन्नावन्योन्यमभिजघ्नतुः ।। 32
मग त्या भव्य राजवाड्याला जोरदार हादरा बसला, कारण रागाच्या भरात असलेल्या त्या दोघांनी एकमेकांना जबरदस्त मारलं.
तलाभ्यां भीमसेनेन वक्षस्यभिहतो बली। कीचको रोषरक्ताक्षो न चचाल पदात्पदम् ।। 33
भीमसेनाने दोन्ही हातांनी छातीवर जोरात मारलं तरी, रागाने डोळे लाल झालेले बलवान कीचक जागेवरून हललाच नाही.
मुहूर्तमशकत्सोढुं वेगं तस्य महात्मनः। कीचको भीमसेनेन पश्चात्पश्चादहीयत ।। 34
थोडा वेळ कीचकाने त्या महात्म्याच्या वेगाचा प्रतिकार केला, पण नंतर हळूहळू भीमसेनाने त्याला मागे ढकललं.
तं हीयमानं विज्ञाय भीमसेनो महाबलः । वक्षस्यानीय वेगेन प्रममाथ विचेतसम् ।। 35
कीचक मागे पडतोय हे ओळखून, बलवान भीमसेनाने त्याला वेगाने जवळ ओढलं आणि जोरात दाबून त्याला शुद्ध हरपायला लावलं.