कीचकस्य वधं भीम यदि जानन्ति नागराः। त्वया कृतं महाबाहो नाहं जीवितुमुत्सहे ।। 49
महाबली, जर नगरातील लोकांना कळले की किचकाचा वध तू केलास, तर मी जगू शकणार नाही.
कथं सत्याच्च नापेयाद्राजाऽयं मत्कृते प्रभो। निशि गूढं तथा भीम कीचकं तं निपातय ।। 50
माझ्यासाठी या राजाने सत्याचा त्याग कसा करावा? म्हणून भीमा, तू रात्री गुपचूप किचकाचा वध कर.
अनुबुद्धे हि कौन्तेयो धर्मराजो युधिष्ठिरः। पुनर्वनं व्रजेद्धीमाननुजैः परिवारितः ।। 51
जर कुंतीपुत्र धर्मराज युधिष्ठिराला हे समजले, तर तो पुन्हा आपल्या अनुयायांसह वनात जाईल.
कश्च धर्मपरं ज्येष्ठमतिवर्तेत भारत। भीम भीताऽस्मि संबोधात्साधु मा चापलं कृथाः ।। 52
भारतातील कोण धर्मपरायण ज्येष्ठाचा आदेश मोडेल? भीमा, मला उघड होण्याची भीती वाटते, कृपया उतावळेपणा करू नकोस.
यथा न कश्चिञ्जानीते सूतपुत्रं त्वया हतम्। तथा कुरुष्व कौरव्य बलवन्नरिमर्दन । अदृश्यमानस्त्वंतस्य भिन्धि प्राणानरिन्दम ।। 53
हे कुरुवंशी, शत्रूंचा संहार करणारा, असे पाहा की कुणालाही कळू नये की रथवानाचा मुलगा तुझ्या हातून मारला गेला आहे. कुणाच्याही नजरेस न पडता, त्याचे प्राण घे.
तथा भद्रे करिष्यामि यथा त्वं भीरु भाषसे। अदृश्यमानस्तस्याहं तमिस्रायां सकुण्डलम् ।। 1
मृदू स्वभावाच्या भीरू सखे, तू जसे सांगितलेस तसेच मी करीन. अंधारात, त्याला न कळता, त्याच्या कानातील कुंडलेसह मी त्याचा नाश करीन.
नागो बिल्वमिवाक्रम्य पोथयिष्यामि तच्छिरः। अलभ्यामिच्छतस्तस्य कीचकस्य दुरात्मनः ।। 2
सर्प जसा बेलफळ पायाखाली तुडवतो, तसा मी त्या दुष्ट किचकाचा, जो तुला मिळवू शकत नाही, त्याचा डोकं फोडून टाकीन.
मया यदुक्तं पाञ्चालि धर्मराजसुतं प्रति। कोपादृते किमन्यत्तु नानुवर्तेत को नृपम् ।। 3
पांचाळी, मी धर्मराजाच्या बाबतीत तुला जे काही सांगितले, राग सोडून, राजा असताना त्याचे कोण पालन करणार नाही?
एवमुक्तवा महाबाहुस्तत्र पाण्डवनन्दनः। अर्धरात्रे तदोत्थाय सत्ववान्भीमविक्रमः ।। 4
असे म्हणून, महाबली पांडुपुत्र भीम, मध्यरात्री उठला.
अवदातेन मृदुना पटेनाच्छादितस्तथा । द्रौपदीं पृष्ठतः कृत्वा यत्रासीन्नर्तनालयः ।। 5
स्वच्छ आणि मऊ वस्त्र अंगावर घेऊन, भीमाने द्रौपदीच्या मागे चालत नर्तकांच्या सभागृहाकडे गेला.
स भीमः प्रथमं गत्वा तमिस्रायामुपाविशत् । मृगं सिंह इवादृश्यः प्रत्याकाङ्क्षत्स कीचकम् ।। 6
भीमाने आधीच पुढे जाऊन त्या अंधारात सिंह जसा शिकाराची वाट पाहतो तसा, कुणालाही न दिसता बसून किचकाची वाट पाहिली.
कीचकस्तु शिरःस्नातो निशायां समलंकृतः। सङ्केतमगमत्तूर्णं शून्यागारमपावृतम् ।। 7
किचकाने रात्री डोकं धुऊन, स्वतःला सजवून, ठरलेल्या जागी, मोकळ्या आणि रिकाम्या खोलीत लवकर पोहोचला.
तदेव नर्तनागारं पाञ्चाली यदभाषत। तां मन्यमानः संकेते सैरन्ध्रीं काममोहितः ।। 8
द्रौपदीने सांगितलेले तेच नृत्यगृह असल्याचं समजून, सैरंध्रीशी भेट होईल या अपेक्षेने, वासनेंनी भारावून किचक तिथे गेला.
प्रविश्य नर्तनागारं ततस्तं पुरुषर्षभम्। पूर्वागतं भीमसेनं दृप्तमप्रतिमजसम् ।। 9
त्या नृत्यगृहात शिरल्यावर त्याने पाहिलं की, भीमसेन आधीच तिथे आहे, गर्विष्ठ आणि बळात बरोबरी नसलेला तो पुरुषसिंह.
शयानं शयने तत्र मृत्युं मूढः परामृशत्। जाज्वल्यमानं कोपेन कृष्णाधर्षणजेन च ।। 10
तिथे पलंगावर झोपलेल्या भीमाला, किचकाने अज्ञानाने स्पर्श केला, जणू मृत्यूच गाठला, कारण कृष्णेचा अपमान झाल्यामुळे भीमा संतापाने जळत होता.
एकान्ते भीममासाद्य कीचकः कालचोदितः। हर्षोन्मथितचित्तात्मा स्मयमानोऽभ्यभाषत ।। 11
नियतीच्या प्रेरणेने किचक एकांतात भीमाजवळ गेला, आनंदाने मन फुलून, हसत हसत बोलू लागला.
प्रहितं ते मया भद्रे बहुवित्तं शुचिस्मिते। त्वयि तिष्ठतु तत्सर्वं यथाऽसि स्वयमागता ।। 12
सुंदर हास्य असलेल्या स्त्री, मी तुझ्यासाठी खूप धन पाठवलं आहे; तू स्वतःहून आली आहेस म्हणून ते सर्व तुझ्याकडेच राहू दे.
अकस्मान्मां प्रशंसन्ति सदा गृहगताः स्त्रियः। बलवान्दर्शनीयश्च नान्यस्ते सदृशः पुमान् ।। 13
माझ्या घरातील स्त्रिया नेहमीच अनपेक्षितपणे माझी स्तुती करतात, म्हणतात की माझ्यासारखा बलवान आणि देखणा पुरुष दुसरा नाही.
अहं रूपेण संपन्नः स्नातो गुरुविभूषितः। नित्यमेव प्रियः स्त्रीणां सौभाग्यात्प्रियदर्शनः । रूपस्य तन्मया प्राप्तं फलं कमललोचने ।। 14
मी रूपवान आहे, स्नान करून सुंदर दागिन्यांनी सजलो आहे; नेहमीच स्त्रियांना प्रिय आहे, सौभाग्यवान आणि मनाला भावणारा आहे. कमलासारख्या डोळ्यांच्या स्त्री, माझ्या रूपामुळे मला हे फळ मिळालं आहे.
दिष्ट्या त्वं दर्शनीयोसि दिष्ट्याऽऽत्मानं प्रशंससि।। 15
नशीबाने तू देखणी आहेस आणि नशीबानेच स्वतःची स्तुती करतेस.
त्वयाऽपीदृग्गुणा नारी रूपशीलसमन्विता। अदृष्टपूर्वा पश्य त्वं यतो जानासि सूतज। द्रक्ष्यसि त्वं मुहूर्तेन यथेयं स्त्री गुणान्विता ।। 16
तुझ्यासारख्या गुणी, रूपवान आणि सच्च्या स्त्रीला तू कधीच पाहिलं नाहीस. सुतपुत्रा, आता बघ, थोड्याच वेळात खरी गुणवती स्त्री कशी असते ते तुला कळेल.
उपरंस्यसि कामाच्च शीघ्रं त्वं स्प्रष्टुमर्हसि । ईदृशस्तु त्वया स्पर्शः स्पृष्टपूर्वो न कर्हिचित् ।। 17
लवकरच तुझी इच्छा मावळेल, कारण तू असं काही स्पर्श करणार आहेस, जे तुला कधीच अनुभवायला मिळालं नाही.
स्पर्शं वेत्सि विदग्धस्त्वं कामधर्मविचक्षणः। स्त्रीणां प्रीतिकरो नान्यस्त्वत्समः पुरुषस्त्विह ।। 18
तू चतुर आहेस आणि प्रेमाच्या गोष्टींमध्ये निपुण आहेस, स्त्रियांना आनंद देणारा स्पर्श तुला माहीत आहे; इथे तुझ्यासारखा दुसरा पुरुष नाही.
इत्युक्त्वा तं महाबाहुर्भीमो भीमपराक्रमः। सहसोत्पत्य कौन्तेयः प्रहस्येदमुवाच ह ।। 19
असं म्हणून, बलाढ्य भीमाने, अचानक उडी मारली आणि हसत हसत असे शब्द उच्चारले.
अद्य त्वां भगिनी पापं कृष्यमाणं मया भुवि । द्रक्ष्यतेऽद्रिप्रतीकाशं सिंहेनेव महागजम् ।। 20
आज माझी बहीण पाहील, हे पापी, मी तुला जमिनीवर ओढत नेतोय, जसा सिंह मोठ्या हत्तीला फरफटत नेतो.
निराबाधा त्वयि हते सैरन्ध्री विचरिष्यति। सुखमेव चरिष्यन्ति सैरन्ध्र्याः पतयः सदा ।। 21
तू मेल्यावर सैरंध्री निर्भयपणे वावरू शकेल आणि सैरंध्रीचे पती नेहमी सुखात राहतील.
ततो जग्राह केशेषु माल्यवत्सु सुगन्धिषु ।। 22
मग त्याने किचकाच्या सुगंधी फुलांनी माळलेल्या केसांना घट्ट पकडलं.
गृहीत्वा कीचकं भीमो विरराज महाबलः। गृहीत्वा ग्रासकामस्तु सिंहः क्षुद्रमृगं यथा ।। 23
किचकाला पकडून, बलवान भीम तेजाने झळकला, जसा सिंह आपल्या शिकारासाठी लहान प्राण्याला पकडतो.
स केशेषु परामृष्टो बलेन बलिनां वरः। आक्षिप्य केशान्वेगेन बाह्वोर्जग्राह पाण्डवम् ।। 24
मग बलवानांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या कीचकाने भीमाच्या केसांना जोरात पकडलं, वेगाने ओढलं आणि त्याच्या हातांना घट्ट धरलं.
बाहुयुद्धं तयोरासीत्क्रुद्धयोर्नरसिंहयोः। वसन्ते वासिताहेतोर्बलिनोर्नागयोरिव ।। 25
त्या दोन्ही रागावलेल्या नरसिंहांमध्ये हातांनी झुंज सुरू झाली, जशी वसंत ऋतूत दोन बलवान नागीण मादीसाठी झुंजतात.