कृष्णच्छविसमा कृष्णा संकर्षणसमानना । बिभ्रती विपुलौ बाहु शक्रध्वजसमुच्छ्रयौ ।। 10
तुझा रंग कृष्णासारखा काळा, चेहरा संकर्षणासारखा तेजस्वी, आणि तुझे दोन बलवान हात इंद्राच्या ध्वजासारखे उंच उभारलेले आहेत.
पात्री च पङ्कजी घण्टी स्त्री विशुद्धा च या भुवि । पाशं धनुर्महाचक्रं विविधान्यायुधानि च ।। 11
तू हातात पात्र, कमळ, घंटा धरलेली आहेस आणि पृथ्वीवरील सर्वांत पवित्र स्त्री आहेस. तू पाश, धनुष्य, मोठे चक्र आणि अनेक प्रकारची शस्त्रेही धारण केलेली आहेस.
कुण्डलाभ्यां सुपूर्णाभ्यां कर्णाभ्यां च विभूषिता । चन्द्रविस्पर्धिना देवि मुखेन त्वं विराजसे ।। 12
दोन सुंदर, भरगच्च कुंडलांनी तुझे कान सजले आहेत. हे देवी, तुझे मुख चंद्राच्या तेजाला लाजवेल असे उजळते.
मुकुटेन विचित्रेण केशबन्धेन शोभिना। भुजङ्गाभोगवासेन श्रोणिसूत्रेण राजता ।। 13
विचित्र मुकुट, सुंदर केसांचा गुंथा, सर्पाच्या वेशातील वस्त्र आणि कंबरेला रुपेरी कमरपट्टा घालून तू अत्यंत शोभून दिसतेस.
विभ्राजसे चाऽऽबद्धेन भोगेनेवेह मन्दरः। ध्वजेन शिखिपिच्छानामुच्छ्रितेन विराजसे ।। 14
तुझ्या मोकळ्या सर्पवस्त्रामुळे तू जणू मंदार पर्वतासारखी उजळतेस, आणि उंचावलेल्या मोरपिसांच्या ध्वजामुळे तू अधिकच तेजस्वी दिसतेस.
कौमारं व्रतमास्थाय त्रिदिवं पावितं त्वया। तेन त्वं स्तूयसे देवि त्रिदशैः पूज्यसेऽपि च ।। 15
कुमारिका व्रत स्वीकारून, तू तिन्ही लोकांना पावन केलेस. म्हणून, हे देवी, देवतेकडून तुझे स्तवन होते आणि ते तुला पूजतात.
त्रैलोक्यरक्षणार्थाय महिषासुरनाशिनि । प्रसन्ना मे सुरश्रेष्ठे दयां कुरु शिवा भव ।। 16
तीनही लोकांचे रक्षण करण्यासाठी, आणि महिषासुराचा नाश करणारी देवी, मला कृपा कर, हे देवश्रेष्ठे, दयाळू हो आणि कल्याणकारक हो.
जया त्वं विजया चैव संग्रामे च जयप्रदा। ममापि विजयं देहि वरदा त्वं च सांप्रतम् ।। 17
तू विजय आणि जय आहेस, युद्धात जय देणारी आहेस. मला देखील या वेळी विजय दे, हे वरदायिनी.
विन्ध्ये चैव नगश्रेष्ठे तव स्थानं हि शाश्वतम्। कालि कालि महाकालि शीधुमांसपशुप्रिये ।। 18
विंध्य पर्वतावर तुझे शाश्वत स्थान आहे. हे काली, हे महाकाली, रक्त, मांस आणि पशूंच्या बलिप्रेमी देवी.
कृतानुयात्रा भूतैस्त्वं वरदा कामचारिणी। भारावतारे ये च त्वां संस्मरिष्यन्ति मानवाः ।। 19
भूतांनी वेढलेली, तू वर देणारी आणि इच्छा पूर्ण करणारी आहेस. पृथ्वीवरील भार कमी करताना जे पुरुष तुला आठवतील, त्यांना तू वरदान देईल.
प्रणमन्ति च ये त्वां हि प्रभाते तु नरा भुवि । न तेषां दुर्लभं किंचित्पुत्रतो धनतोपि वा ।। 20
जे पुरुष सकाळी पृथ्वीवर तुला वंदन करतात, त्यांना पुत्र किंवा धन यापैकी काहीच दुर्लभ राहत नाही.
दुर्गात्तारयसे दुर्गे तत्त्वं दुर्गा स्मृता जनैः । कान्तारेष्ववसन्नानां मग्रानां च महार्णवे। दस्युभिर्वा निरुद्धानां त्वं गतिः परमा नृणाम् ।। 21
तू संकटातून तारतेस, म्हणून लोक तुला दुर्गा म्हणून ओळखतात. जंगलात हरवलेल्यांना, महासागरात अडकलेल्यांना किंवा दरोडेखोरांनी वेढलेल्या लोकांना, तूच श्रेष्ठ आश्रय आहेस.
जलप्रतरणे चैव कान्तारेष्वटवीषु च। ये स्मरन्ति महादेवि न च सीदन्ति ते नराः ।। 22
पाण्यातून जाताना, जंगलात किंवा अरण्यात असताना, जे तुला आठवतात, हे महादेवी, ते कधीही संकटात सापडत नाहीत.
त्वं कीर्तिः श्रीर्धृतिः सिद्धिर्ह्रीर्विद्या संततिर्मतिः। संध्या रात्रिः प्रभा निद्रा ज्योत्स्ना कांतिःक्षमादया ।। 23
तू कीर्ती, श्री, धैर्य, सिद्धी, लाज, विद्या, सातत्य, बुद्धी, संध्या, रात्र, प्रकाश, झोप, चांदणं, शोभा, सहनशीलता आणि दया आहेस.
नृणां च बन्धनं मोहं पुत्रनाशं धनक्षयम्। व्याधिं मृत्युं भयं चैव पूजिता नाशयिष्यसि ।। 24
जेव्हा तुझी पूजा केली जाते, तेव्हा तू माणसांतील बंधन, मोह, पुत्रनाश, धननाश, आजार, मृत्यू आणि भीती यांचा नाश करतेस.
सोहं राज्यात्परिभ्रष्टः शरणं त्वां प्रपन्नवान् । प्रणतश्च यथा मूर्ध्ना तव देवि सुरेश्वरि ।। 25
राज्य गमावून मी तुझ्या आश्रयाला आलो आहे. मी तुझ्या चरणी मस्तक झुकवतो, हे देवी, हे देवतांच्या अधिष्ठात्री.
त्राहि मां पद्मपत्राक्षि सत्ये सत्या भवस्व नः। शरणं भव मे दुर्गे शरण्ये भक्तवत्सले ।। 26
कमलासारख्या डोळ्यांची देवी, मला वाचव. खरी कृपा आमच्यावर कर. दुर्गे, भक्तांना आधार देणारी, माझ्या रक्षणासाठी तूच माझं आश्रय हो.
एवं स्तुता हि सा देवी दर्शयामास पाण्डवम् । उपगम्य तु राजानमिदं वचनमब्रवीत् ।। 27
अशा प्रकारे स्तुती केल्यावर ती देवी पांडवाला प्रत्यक्ष दिसली आणि राजाजवळ येऊन तिने हे शब्द सांगितले.
शृणु राजन्महाबाहो मदीयं वचनं प्रभो। भविष्यत्यचिरादेव संग्रामे विजयस्तव ।। 28
हे राजन, बलवान बाहू असलेल्या, माझं बोलणं ऐक. लवकरच तुला युद्धात विजय मिळेल.
मम प्रसादान्निर्जित्य हत्वा कौरववाहिनीम् । राज्यं निष्कण्टकं कृत्वा भोक्ष्यसे मेदिनीं पुनः ।। 29
माझ्या कृपेने, कौरवांची सेना जिंकून आणि त्यांना हरवून, तू आपलं राज्य काट्यांविना करशील आणि पुन्हा पृथ्वीचा आनंद घेशील.
भ्रातृभिः सहितो राजन्प्रीतिं प्राप्स्यसि पुष्कलाम् । मत्प्रसादाच्च ते सौख्यमारोग्यं च भविष्यति ।। 30
राजा, भावांसोबत तुला भरपूर आनंद मिळेल; आणि माझ्या कृपेने तुला सुख आणि आरोग्य लाभेल.
ये च संकीर्तयिष्यन्ति लोके विगतकल्मषाः। तेषां तुष्टा प्रदास्यामि राज्यमायुर्वपुः सुतम् ।। 31
जे लोक शुद्ध मनाने हे स्तोत्र जगात म्हणतील किंवा सांगतील, त्यांना मी प्रसन्न होऊन राज्य, दीर्घायुष्य, सौंदर्य आणि मुले देईन.
प्रवासे नगरे वाऽपि संग्रामे शत्रुसंकटे । अटव्यां दुर्गकान्तारे सागरे गहने गिरौ ।। 32
परदेशात, शहरात, युद्धात, शत्रूंच्या संकटात, जंगलात, किल्ल्याच्या डोंगरात, समुद्रात किंवा खोल डोंगरात,
ये स्मरिष्यन्ति मां राजन्यथाऽहं भवता स्मृता । न तेषां दुर्लभं किंचितस्मिँल्लोके भविष्यति ।। 33
जे राजे मला तुझ्यासारखं आठवतील, त्यांच्या साठी या जगात काहीही अशक्य राहणार नाही.
इदं स्तोत्रवरं भक्त्या शृणुयाद्वा पठेत वा। तस्य सर्वाणि कार्याणि सिद्धिं यास्यन्ति पाण्डवाः ।। 34
जो कोणी भक्तीने हे उत्तम स्तोत्र ऐकेल किंवा म्हणेल, त्याची सर्व कामे पूर्ण होतील, हे पांडवांनो.
मत्प्रसादाच्च वः सर्वान्विराटनगरे स्थितान् । न प्रज्ञास्यन्ति कुरको नरा वा तन्निवासिनः ।। 35
माझ्या कृपेने, विराट नगरीत राहणारे कुरु किंवा इतर लोक तुम्हा सर्वांना ओळखू शकणार नाहीत.
इत्युक्त्वा वरदा देवी युधिष्ठिरमरिंदमम्। रक्षां कृत्वा च पाण्डूनां तत्रैवान्तरधीयत ।।] 36
असं म्हणून वर देणारी देवी, युधिष्ठिर आणि पांडवांचे रक्षण करून तिथेच अदृश्य झाली.
ततस्तु ते पुण्यजलां शिवां शुभां महर्षिगन्धर्वनिषेवितोदकाम्। त्रिलोककान्तामवतीर्य जाह्नवीमृषींश्च देवांश्च पितृनतपर्यन् ।। 1
नंतर ते पवित्र, मंगल आणि शुभ अशी, महर्षी आणि गंधर्वांनी सेविलेली, तीनही लोकांना प्रिय असलेली जाह्नवी नदीवर उतरले आणि तिथे ऋषी, देव आणि पितरांसाठी अर्घ्य दिले.
वरप्रदानं ह्यनुचिन्त्य पार्थिवे हुत्वाऽग्निहोत्रं कृतजप्यमङ्गलः । दिशं तथैन्द्रीमभितः प्रपेदिवान्कृताञ्जलिर्धर्ममुपाह्वयच्छनैः ।। 2
वर देण्याचा विचार करून, अग्निहोत्र, जप आणि शुभ विधी करून, त्यांनी पूर्वेकडे तोंड करून हात जोडले आणि हळूच धर्माला बोलावले.
वरप्रदानं मम दत्तवान्पिता प्रसन्नचेता वरदः प्रजापतिः । जलार्थिनो मे तृषितस्य सोदरा मया प्रयुक्ता विविशुर्जलाशयम् ।। 3
माझ्या वडिलांनी, वर देणाऱ्या, प्रसन्न मनाने मला वर दिला; पाण्याची इच्छा असलेल्या, तहानलेल्या माझ्या भावांना मी सांगितल्यावर ते पाण्यात गेले.