न शशाक यदा बाला प्रत्याख्यातुं तमोनुदम्। भीता शापात्ततो राजन्दध्यौ दीर्घमथान्तरम्
जेव्हा ती तरुणी त्या अंधकारहर्त्याला नकार देऊ शकली नाही, तेव्हा तिला शापाची भीती वाटू लागली आणि ती खोल विचारात पडली.
अनागसः पितुः शापो ब्राह्मणस्य तथैव च। मन्निमित्तः कथं न स्यात्क्रुद्धादस्माद्विभावसोः
माझ्या निष्पाप वडिलांचा किंवा त्या ब्राह्मणाचा शाप या रागावलेल्या तेजस्वी देवामुळे माझ्यावर कसा येईल, असे तिने मनात विचार केले.
बालेनापि सता मोहाद्भृशं सापह्नवान्यपि। नाऽभ्यासादयितव्यानि तेजांसि च तपांसि च
बालपण असले तरी, मोहामुळे, तेजस्वी आणि तपस्वी लोकांची परीक्षा घेणे किंवा त्यांना आव्हान देणे कधीही योग्य नाही.
साहमद्य भृशं भीता गृहीत्वा च करे भृशम्। कथं त्वकार्यं कुर्यां वै प्रदानं ह्यात्मनः स्वयम्
आता मी फार घाबरले आहे, त्याचा हात घट्ट धरला आहे; मग स्वतःहून स्वतःचे समर्पण कसे करू?
सा वै शापपरित्रस्ता बहु चिन्तयती हृदा। मोहेनाभिपरीताङ्गी स्मयमाना पुनःपुनः
शापाची भीती वाटून ती मनात खूप विचार करू लागली; तिचे शरीर गोंधळले होते, आणि ती पुन्हा पुन्हा हसत होती.
तं देवमब्रवीद्भीता बन्धूनां राजसत्तम। व्रीडाविह्वलया वाचा शापत्रस्ता विशांपते
राजाधिराज, भीतीने आणि लाजेने थरथरत, शापाची भीती मनात धरून, तिने त्या देवाला शब्द सांगितले.
पिता मे ध्रियते देव माता चान्ये च बान्धवाः। न तेषु ध्रियमाणएषु विदिलोपो भवेदयम्
देवा, माझे वडील, आई आणि इतर नातेवाईक जिवंत आहेत; तेपर्यंत हे मिलन होणे शक्य नाही.
त्वया तु संगमो देव यदि स्याद्विधिवर्जितः। मन्निमित्तं कुलस्यास्य लोकेऽकीर्तिर्न संशयः
देवा, जर आपले मिलन विधीविना झाले, तर माझ्यामुळे माझ्या कुटुंबाची जगात नक्कीच नाचक्की होईल.
अथवा धर्ममेतं त्वं मन्यसे तपतांवर। ऋते प्रदानाद्बन्धुभ्यस्तव कामं करोम्यहम्
पण तपस्व्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या देवा, जर हे कृत्य तुला धर्मबद्ध वाटत असेल, तर नातेवाईकांच्या संमतीशिवायही मी तुझे म्हणणे मान्य करीन.
आत्मप्रदानं दुर्धर्ष तव कृत्वासती त्वहम्। त्वयि धर्मो यशश्चैव कीर्तिरायुश्च देहिनाम्
अपराजित देवा, मी स्वतःला तुला दिले तर मी पतिव्रता राहणार नाही; पण तुझ्यातच धर्म, कीर्ती, यश आणि आयुष्य या सर्वांचा आधार आहे.
न ते पिता न ते माता गुरवो वा शुचिस्मिते। प्रभवन्ति प्रदाने ते भद्रं ते शृणु मे वचः
शुद्ध हास्य असलेल्या कन्ये, तुझ्या वडिलांना, आईला किंवा गुरूंना तुझ्या समर्पणावर अधिकार नाही; तुझ्या हितासाठी माझे बोल ऐक.
सर्वान्कामयते यस्मात्कनेर्धातोश्च भामिनि। तस्मात्कन्येह सुश्रोणी स्वतन्त्रा वरवर्णिनि
सुंदर कटी असलेल्या कन्ये, कारण कणेर्ज्ञाने सर्व काही इच्छिले आहे, म्हणून या बाबतीत तू स्वतंत्र आहेस, हे लक्षात ठेव.
नाधर्मश्चरितः कश्चित्त्वया भवति भामिनि। अधर्मंकुत एवाहं वरेयं लोककाम्यया
सुंदर स्त्री, तू कधीही अधर्माचं कोणतंही कृत्य केलं नाहीस; मग मी फक्त जगातील सुखासाठी अधर्म का करावा?
अनावृताः स्त्रियः सर्वा नराश्च वरवर्णिनि। स्वभाव एष लोकानां विकारोऽन्य इति स्मृतः
सर्व स्त्रिया आणि पुरुष, हे सुंदर वर्णाच्या स्त्री, आपापल्या स्वभावानुसार वागत असतात; हा लोकांचा नैसर्गिक स्वभाव आहे, आणि त्यात बदल झाला तरच वेगळं मानलं जातं.
सा मया सहसंगम्य पुनः कन्या भविष्यसि। पुत्रश्च ते महावाद्दुर्भविष्यति न संशयः
माझ्याशी संग झाल्यावर तू पुन्हा कन्या होशील, आणि तुझा मुलगा फार मोठा कीर्ती मिळवणारा होईल—याबद्दल काहीच शंका नाही.
यदि पुत्रो मम भवेत्त्वत्तः सर्वतमोनुद। कुण्डली कवची शूरो महाबाहुर्महाबलः। `अस्तु मे सङ्गमो देव अनेन समयेन ते
जर माझ्या आणि तुझ्या संगातून मला पुत्र झाला, हे अंधकार दूर करणाऱ्या, तर तो कुंडल आणि कवच घालणारा, शूर, दीर्घबाहू आणि अत्यंत बलवान असावा; हेच माझं अट आहे, हे देवा.
भविष्यति महाबाहुः कुण्डली दिव्यवर्मभृत्। उभयं चामृतमयं तस् भद्रे भविष्यति
तो दीर्घबाहू, कुंडलधारी आणि दिव्य कवच घालणारा असेल; दोन्ही अमृतासारखेच असतील, हे भाग्यवती.
यद्यतदमृतादस्ति कुण्डले वर्म चोत्तमम्। मम पुत्रस्य यं वै त्वं मत्त उत्पादयिष्यसि
या कुंडलात आणि या उत्तम कवचात जे काही अमृताचं सार आहे, ते माझ्या तुझ्यापासून जन्मलेल्या पुत्रालाच मिळावं.
अस्तु मे सङ्गमो देव यथोक्तं भगवंस्त्वया। त्वद्वीर्यरूपसत्वौजा धऱ्मयुक्तो भवेत्स च
माझा तुझ्याशी संग तुझ्या सांगितल्याप्रमाणेच असो; त्याला तुझं तेज, रूप, सामर्थ्य, धैर्य आणि धर्म मिळो.
अदित्या कुण्डले राज्ञि दत्ते मे मत्तकाशिनि। तस्मै दास्यामि वामोरु वर्म चैवेदमुत्तमम्
आदितीने मला दिलेली कुंडले, हे तेजस्विनी, जेव्हा मी देईन, तेव्हा मी त्याला, हे सुंदर कटिवाली, हे उत्तम कवचही देईन.
परमं भगवन्नेवं सङ्गमिष्ये त्वया सह। यदि पुत्रो भवेदेवं यथा वदसि गोपते
हे भगवंत, जर तसा पुत्र झाला जसा तू सांगितलास, तर मी तुझ्याशी असंच एकरूप होईन.
तथेत्युक्त्वा तु तां कुन्तीमाविवेश विहंगमः। स्वर्भानुशत्रुर्योगात्मा नाभ्यां पस्पर्श चैव ताम्
‘तसं होवो’ असं म्हणून, विहंगाच्या रूपातील तो योगी कुंतीमध्ये प्रवेशला; स्वर्भानूचा शत्रू असलेल्या त्या योगात्म्याने तिच्या गर्भात स्पर्श केला.
तत सा विह्वलेवासीत्कन्या सूरय्स् तेजसा। पपात चाथ सा देवी शयने मूढचेतना
मग ती कन्या सूर्याच्या तेजामुळे गोंधळून गेली आणि त्या देवीला शय्येवर बेशुद्ध होऊन पडली.
साधयिष्यामि सुश्रोणि पुत्रं वै जनयिष्यसि। सर्वशस्त्रभृतांश्रेष्ठं कन्या चैव भविष्यसि
हे सुंदर नितंबवाली, मी हे साध्य करीन: तू एक पुत्र जन्माला घालशील, जो सर्व शस्त्रधारींमध्ये श्रेष्ठ असेल, आणि तरीही तू कन्या राहशील.
ततः सा व्रीडिता बाला तदा सूर्यमथाब्रवीत्। एवमस्त्विति राजेन्द्रप्रस्थितं भूरिवर्चसम्
मग ती लाजलेली मुलगी सूर्याला म्हणाली, 'तसं होवो,' आणि राजासारखी तेजाने निघून गेली.
इतिस्मोक्ता कुन्तिराजात्मजा सा विवस्वन्तं याचमाना सलज्जा। तस्मिन्पुण्ये शयनीये पपात मोहाविष्टा वेपमाना लतेव
असं ऐकून, कुंती राजाची कन्या लाजून विवस्वानाला विनवू लागली; त्या पवित्र शय्येवर ती मोहाने ग्रासली गेली आणि वेलीसारखी थरथरत पडली.
तिग्मांशुस्तां तेजसा मोहयित्वा योगेनाविश्यात्मसंस्थां चकार। न चैवैनां दूषयामास भानुः संज्ञां लेभे भूय एवात बाला
तीक्ष्ण सूर्याने तिच्यावर आपल्या तेजाने मोह घातला, योगाने तिच्यात प्रवेश करून स्वतःची स्थापना केली; पण भानूने तिला स्पर्श केला नाही, आणि ती मुलगी पुन्हा शुद्धीवर आली.
ततो गर्भः समभवत्पृथायाः पृथिवीपते। शुक्ले दशोत्तरे पक्षे तारापतिरिवाम्बरे
मग पृथेला गर्भ राहिला, हे पृथ्वीपती, शुक्ल पक्षातील अकराव्या दिवशी, जणू ताऱ्यांचा स्वामी आकाशात चमकत आहे तसा.
सा बान्धवभयाद्बाला गर्भं तं विनिगूहती। धारयामास सुश्रोणी न चैनां बुबुधे जनः
नातेवाईकांची भीती वाटून, त्या मुलीने आपला गर्भ लपवला; हे सुंदर नितंबवाली, तिने तो गर्भ सांभाळला आणि कुणालाही कळलं नाही.
न हि तां वेद नार्यन्या काचिद्धात्रेयिकामृते। कन्यापुरगतां बालां निपुणां परिरक्षणे
तिच्या धाईशिवाय दुसऱ्या कोणत्याही स्त्रीला तिची माहिती नव्हती; ती कन्या, लपवण्यात कुशल, कन्यांच्या घरातच राहिली.