पश्य चैनान्सुरगणान्दिव्यं चक्षुरिदं हि ते। पूर्वमेव मया दत्तं दृष्टवत्यसि येन माम्
हे पाह, हे सर्व देवगण! तुला मी पूर्वीच दिव्यदृष्टी दिली आहे, ज्यामुळे तू मला पाहिलंस.
ततोऽपश्यत्रिदशान्राजपुत्री सर्वानव स्वेषु धिष्ण्येषु खस्थान्। प्रभावन्तं भानुमन्तं महान्तं यथाऽऽदित्यं रोचमानांस्तथैव
मग राजकन्येने आकाशात प्रत्येक आपल्या आसनावर बसलेले, तेजस्वी, सामर्थ्यशाली आणि सूर्यासारखे प्रकाशमान असलेले सर्व देव पाहिले.
सा तान्दृष्ट्वा त्रिदशानेव बाला सूर्यं देवी वचनं प्राह भीता। गच्छ त्वं वै गोपते स्वं विमानं कन्याभावाद्दुःख एवापचारः
ते देव पाहून ती कन्या घाबरली आणि सूर्यदेवाला म्हणाली, 'गोपती, तुम्ही तुमच्या विमानात परत जा; कारण कन्येसाठी असा प्रकार दुःखद आणि अनुचित आहे.'
पिता माता गुरवश्चैवयेऽन्ये देहस्यास्य प्रभवन्ति प्रदाने। नाहं धर्मं लोपयिष्यामि लोके स्त्रीणां वृत्तं पूज्यते देहरक्षा
वडील, आई, गुरु आणि इतर हे या शरीराचे कारण आहेत. मी जगात धर्मभंग करणार नाही; कारण स्त्रियांसाठी शरीराची राखण करणे हेच आदरणीय आहे.
मया मन्त्रबलं ज्ञातुमाहूतस्त्वं विभावसो। बाल्याद्बालेति तत्कृत्वा क्षन्तुमर्हसि मे विभो
हे तेजस्वी प्रभो, मी तुझी महती जाणण्यासाठी मंत्राच्या सामर्थ्याने तुला बोलावले. हे मी बालिशपणामुळे केले, म्हणून माझ्या या अज्ञानासाठी मला माफ कर.
बालेति कृत्वाऽनुनयं तवाहं ददानि नान्यानुनयं लभेत। आत्मप्रदानं कुरु कुन्तिकन्ये शान्तिस्तवैवं हि भवेच्च भीरु
तू बालपणाचा आधार घेत माझी क्षमा मागितलीस, म्हणून मी तुला हा वर देतो—इतर कुणीही अशी विनंती केली असती तर ती मान्य झाली नसती. कुंतीकन्ये, स्वतःला माझ्या हवाली कर, आणि असे केल्याने, भीरू सखी, तुला मनःशांती मिळेल.
न चापि गन्तुं युक्तं हि मया मिथ्याकृतेन वै। असमेत्य त्वया भीरु मन्त्राहूतेन भामिनि
सुंदर आणि भीरू कन्ये, मंत्राने बोलावल्यावर तुझ्या उद्देशाची पूर्तता न करता मी निघून जाणे योग्य नाही.
गमिष्याम्यनवद्याङ्गि लोके समवहास्यताम्। `गच्छेयमेव सुश्रोणि गतोऽहं वै निराकृतः'। सर्वेषां विबुधानां च वक्तव्यः स्यां तथा शुभे
निर्दोष अंग असलेल्या सुभगे, मी आता निघून गेलो तर लोक मला हसतील—'तो आला आणि नाकारला गेला' असे म्हणतील, आणि सुंदर कटी असलेल्या तुझ्यामुळे मी सर्व देवांमध्ये हसण्याचा विषय बनेन.
सा त्वं मया समागच्छ पुत्रं लप्स्यसि माध्शम्। विशिष्टा सर्वलोकेषु भविष्यसि न संशय
म्हणून तू माझ्याशी एकरूप हो, तुला माझ्यासारखा पुत्र मिळेल आणि तू सर्व लोकांत विशेष मान मिळवशील—याबद्दल काहीच शंका नाही.
सा तु कन्या बहुविधं ब्रुवन्ती मधुरं वचः। अनुनेतुं सहस्रांशुं न शशाक मनस्विनी
ती कन्या अनेक गोड शब्द बोलत होती, पण ती मनाने दृढ असल्यामुळे, हजार किरण असलेल्या त्या देवाला समजावू शकली नाही.
न शशाक यदा बाला प्रत्याख्यातुं तमोनुदम्। भीता शापात्ततो राजन्दध्यौ दीर्घमथान्तरम्
जेव्हा ती तरुणी त्या अंधकारहर्त्याला नकार देऊ शकली नाही, तेव्हा तिला शापाची भीती वाटू लागली आणि ती खोल विचारात पडली.
अनागसः पितुः शापो ब्राह्मणस्य तथैव च। मन्निमित्तः कथं न स्यात्क्रुद्धादस्माद्विभावसोः
माझ्या निष्पाप वडिलांचा किंवा त्या ब्राह्मणाचा शाप या रागावलेल्या तेजस्वी देवामुळे माझ्यावर कसा येईल, असे तिने मनात विचार केले.
बालेनापि सता मोहाद्भृशं सापह्नवान्यपि। नाऽभ्यासादयितव्यानि तेजांसि च तपांसि च
बालपण असले तरी, मोहामुळे, तेजस्वी आणि तपस्वी लोकांची परीक्षा घेणे किंवा त्यांना आव्हान देणे कधीही योग्य नाही.
साहमद्य भृशं भीता गृहीत्वा च करे भृशम्। कथं त्वकार्यं कुर्यां वै प्रदानं ह्यात्मनः स्वयम्
आता मी फार घाबरले आहे, त्याचा हात घट्ट धरला आहे; मग स्वतःहून स्वतःचे समर्पण कसे करू?
सा वै शापपरित्रस्ता बहु चिन्तयती हृदा। मोहेनाभिपरीताङ्गी स्मयमाना पुनःपुनः
शापाची भीती वाटून ती मनात खूप विचार करू लागली; तिचे शरीर गोंधळले होते, आणि ती पुन्हा पुन्हा हसत होती.
तं देवमब्रवीद्भीता बन्धूनां राजसत्तम। व्रीडाविह्वलया वाचा शापत्रस्ता विशांपते
राजाधिराज, भीतीने आणि लाजेने थरथरत, शापाची भीती मनात धरून, तिने त्या देवाला शब्द सांगितले.
पिता मे ध्रियते देव माता चान्ये च बान्धवाः। न तेषु ध्रियमाणएषु विदिलोपो भवेदयम्
देवा, माझे वडील, आई आणि इतर नातेवाईक जिवंत आहेत; तेपर्यंत हे मिलन होणे शक्य नाही.
त्वया तु संगमो देव यदि स्याद्विधिवर्जितः। मन्निमित्तं कुलस्यास्य लोकेऽकीर्तिर्न संशयः
देवा, जर आपले मिलन विधीविना झाले, तर माझ्यामुळे माझ्या कुटुंबाची जगात नक्कीच नाचक्की होईल.
अथवा धर्ममेतं त्वं मन्यसे तपतांवर। ऋते प्रदानाद्बन्धुभ्यस्तव कामं करोम्यहम्
पण तपस्व्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या देवा, जर हे कृत्य तुला धर्मबद्ध वाटत असेल, तर नातेवाईकांच्या संमतीशिवायही मी तुझे म्हणणे मान्य करीन.
आत्मप्रदानं दुर्धर्ष तव कृत्वासती त्वहम्। त्वयि धर्मो यशश्चैव कीर्तिरायुश्च देहिनाम्
अपराजित देवा, मी स्वतःला तुला दिले तर मी पतिव्रता राहणार नाही; पण तुझ्यातच धर्म, कीर्ती, यश आणि आयुष्य या सर्वांचा आधार आहे.
न ते पिता न ते माता गुरवो वा शुचिस्मिते। प्रभवन्ति प्रदाने ते भद्रं ते शृणु मे वचः
शुद्ध हास्य असलेल्या कन्ये, तुझ्या वडिलांना, आईला किंवा गुरूंना तुझ्या समर्पणावर अधिकार नाही; तुझ्या हितासाठी माझे बोल ऐक.
सर्वान्कामयते यस्मात्कनेर्धातोश्च भामिनि। तस्मात्कन्येह सुश्रोणी स्वतन्त्रा वरवर्णिनि
सुंदर कटी असलेल्या कन्ये, कारण कणेर्ज्ञाने सर्व काही इच्छिले आहे, म्हणून या बाबतीत तू स्वतंत्र आहेस, हे लक्षात ठेव.
नाधर्मश्चरितः कश्चित्त्वया भवति भामिनि। अधर्मंकुत एवाहं वरेयं लोककाम्यया
सुंदर स्त्री, तू कधीही अधर्माचं कोणतंही कृत्य केलं नाहीस; मग मी फक्त जगातील सुखासाठी अधर्म का करावा?
अनावृताः स्त्रियः सर्वा नराश्च वरवर्णिनि। स्वभाव एष लोकानां विकारोऽन्य इति स्मृतः
सर्व स्त्रिया आणि पुरुष, हे सुंदर वर्णाच्या स्त्री, आपापल्या स्वभावानुसार वागत असतात; हा लोकांचा नैसर्गिक स्वभाव आहे, आणि त्यात बदल झाला तरच वेगळं मानलं जातं.
सा मया सहसंगम्य पुनः कन्या भविष्यसि। पुत्रश्च ते महावाद्दुर्भविष्यति न संशयः
माझ्याशी संग झाल्यावर तू पुन्हा कन्या होशील, आणि तुझा मुलगा फार मोठा कीर्ती मिळवणारा होईल—याबद्दल काहीच शंका नाही.
यदि पुत्रो मम भवेत्त्वत्तः सर्वतमोनुद। कुण्डली कवची शूरो महाबाहुर्महाबलः। `अस्तु मे सङ्गमो देव अनेन समयेन ते
जर माझ्या आणि तुझ्या संगातून मला पुत्र झाला, हे अंधकार दूर करणाऱ्या, तर तो कुंडल आणि कवच घालणारा, शूर, दीर्घबाहू आणि अत्यंत बलवान असावा; हेच माझं अट आहे, हे देवा.
भविष्यति महाबाहुः कुण्डली दिव्यवर्मभृत्। उभयं चामृतमयं तस् भद्रे भविष्यति
तो दीर्घबाहू, कुंडलधारी आणि दिव्य कवच घालणारा असेल; दोन्ही अमृतासारखेच असतील, हे भाग्यवती.
यद्यतदमृतादस्ति कुण्डले वर्म चोत्तमम्। मम पुत्रस्य यं वै त्वं मत्त उत्पादयिष्यसि
या कुंडलात आणि या उत्तम कवचात जे काही अमृताचं सार आहे, ते माझ्या तुझ्यापासून जन्मलेल्या पुत्रालाच मिळावं.
अस्तु मे सङ्गमो देव यथोक्तं भगवंस्त्वया। त्वद्वीर्यरूपसत्वौजा धऱ्मयुक्तो भवेत्स च
माझा तुझ्याशी संग तुझ्या सांगितल्याप्रमाणेच असो; त्याला तुझं तेज, रूप, सामर्थ्य, धैर्य आणि धर्म मिळो.
अदित्या कुण्डले राज्ञि दत्ते मे मत्तकाशिनि। तस्मै दास्यामि वामोरु वर्म चैवेदमुत्तमम्
आदितीने मला दिलेली कुंडले, हे तेजस्विनी, जेव्हा मी देईन, तेव्हा मी त्याला, हे सुंदर कटिवाली, हे उत्तम कवचही देईन.