योगात्कृत्वा द्विधाऽऽत्मानमाजगाम तताप च। आबभाषे ततः कुन्तीं साम्ना परमबल्गुना
त्याने आपल्या योगशक्तीने स्वतःला दोन भागांत विभागलं आणि तेथे प्रकट झाला, त्याच्यापासून उष्णता पसरली. मग त्याने कुंतीला अतिशय कोमल आणि मधुर शब्दांत संबोधलं.
आगतोस्मि वशं भद्रे तव मन्त्रबलात्कृतः। किं करोमि वशो राज्ञि ब्रूहि कर्ता तदस्मि ते
मृदु स्वभावाच्या सुभगे, तुझ्या मंत्राच्या सामर्थ्यामुळे मी तुझ्या आधीन आलो आहे. राणी, मी तुझ्यासाठी काय करू? सांग, मी तयार आहे.
गम्यतां भगवंस्तत्र यत एवागतो ह्यसि। कौतूहलात्समाहूतः प्रसीद भगवन्निति
भगवंत, ज्या ठिकाणाहून तुम्ही आलात, तिथे परत जा. मी केवळ कुतूहलाने तुम्हाला बोलावलं. कृपा करा, प्रभो.
गमिष्येऽहं यथा मा त्वं ब्रवीषि तनुमध्यमे। न तु देवं समाहूय न्याय्यं प्रेषयितुं वृथा
गजगामिनी, तू जसं सांगितलंयस तसं मी निघून जाईन. पण देवाला बोलावून त्याला काहीही न देता परत पाठवणं योग्य नाही.
तवाभिसन्धि सुभगे रसूर्यात्पुत्रो भवेदिति। वीर्येणाप्रतिमो लोके कवची कुण्डलीति च
सौभाग्यवती, तुझ्या मनात आहे की सूर्यापासून तुला पुत्र व्हावा, जो जगात बळाने बरोबरीचा नसेल, कवच आणि कुंडलं घालणारा असावा.
सा त्वमात्मप्रदानं वै कुरुष्व गजगामिनि। उत्पत्स्यति हि पुत्रस्ते यथासंकल्पमङ्गने। अथ गच्छाम्यहं भद्रे त्वया संगम्य सुस्मिते
म्हणून, गजगामीनी, तू स्वतःला मला समर्पित कर. तुझ्या इच्छेनुसार तुला पुत्र होईल. मग, हसऱ्या मुखाने, मी तुझ्याशी एकरूप होऊन निघून जाईन.
यदि त्वंवचनं नाद्य करिष्यसि मम प्रियम्। शप्स्ये कन्येऽन्यथा क्रुद्धो ब्राह्मणं पितरं च ते
प्रिय, जर आज तू माझं म्हणणं मान्य केलं नाहीस, तर मी रागावून तुला, तुझ्या वडिलांना आणि त्या ब्राह्मणालाही शाप देईन.
त्वत्कृते तान्प्रधक्ष्यामि सर्वानपि न संशयः। पितरं चैव ते मूढं यो न वेत्ति तवानयम्
तुझ्या कारणासाठी मी त्यांना सर्वांना जाळून टाकीन, यात शंका नाही. तुझ्या दुःखाची जाणीव नसलेल्या तुझ्या वडिलांनाही मी सोडणार नाही.
तस् च ब्राह्मणस्याद्य योसौ मन्त्रमदात्तव। शीलवृत्तमविज्ञाय धास्यामि विनयं परम्
आज मी त्या ब्राह्मणालाही कठोर शिक्षा देईन, ज्याने तुझ्या स्वभावाचा विचार न करता तुला मंत्र दिला.
एते हि विबुधाः सर्वेपुरंदरमुखा दिवि। त्वया प्रलब्धं पश्यन्ति स्मयन्त इव मां शुभे
हे सुंदरिनी, स्वर्गातील इंद्रासह सर्व देवता, तू मला फसवलंस म्हणून, जणू हसत आहेत असं पाहत आहेत.
पश्य चैनान्सुरगणान्दिव्यं चक्षुरिदं हि ते। पूर्वमेव मया दत्तं दृष्टवत्यसि येन माम्
हे पाह, हे सर्व देवगण! तुला मी पूर्वीच दिव्यदृष्टी दिली आहे, ज्यामुळे तू मला पाहिलंस.
ततोऽपश्यत्रिदशान्राजपुत्री सर्वानव स्वेषु धिष्ण्येषु खस्थान्। प्रभावन्तं भानुमन्तं महान्तं यथाऽऽदित्यं रोचमानांस्तथैव
मग राजकन्येने आकाशात प्रत्येक आपल्या आसनावर बसलेले, तेजस्वी, सामर्थ्यशाली आणि सूर्यासारखे प्रकाशमान असलेले सर्व देव पाहिले.
सा तान्दृष्ट्वा त्रिदशानेव बाला सूर्यं देवी वचनं प्राह भीता। गच्छ त्वं वै गोपते स्वं विमानं कन्याभावाद्दुःख एवापचारः
ते देव पाहून ती कन्या घाबरली आणि सूर्यदेवाला म्हणाली, 'गोपती, तुम्ही तुमच्या विमानात परत जा; कारण कन्येसाठी असा प्रकार दुःखद आणि अनुचित आहे.'
पिता माता गुरवश्चैवयेऽन्ये देहस्यास्य प्रभवन्ति प्रदाने। नाहं धर्मं लोपयिष्यामि लोके स्त्रीणां वृत्तं पूज्यते देहरक्षा
वडील, आई, गुरु आणि इतर हे या शरीराचे कारण आहेत. मी जगात धर्मभंग करणार नाही; कारण स्त्रियांसाठी शरीराची राखण करणे हेच आदरणीय आहे.
मया मन्त्रबलं ज्ञातुमाहूतस्त्वं विभावसो। बाल्याद्बालेति तत्कृत्वा क्षन्तुमर्हसि मे विभो
हे तेजस्वी प्रभो, मी तुझी महती जाणण्यासाठी मंत्राच्या सामर्थ्याने तुला बोलावले. हे मी बालिशपणामुळे केले, म्हणून माझ्या या अज्ञानासाठी मला माफ कर.
बालेति कृत्वाऽनुनयं तवाहं ददानि नान्यानुनयं लभेत। आत्मप्रदानं कुरु कुन्तिकन्ये शान्तिस्तवैवं हि भवेच्च भीरु
तू बालपणाचा आधार घेत माझी क्षमा मागितलीस, म्हणून मी तुला हा वर देतो—इतर कुणीही अशी विनंती केली असती तर ती मान्य झाली नसती. कुंतीकन्ये, स्वतःला माझ्या हवाली कर, आणि असे केल्याने, भीरू सखी, तुला मनःशांती मिळेल.
न चापि गन्तुं युक्तं हि मया मिथ्याकृतेन वै। असमेत्य त्वया भीरु मन्त्राहूतेन भामिनि
सुंदर आणि भीरू कन्ये, मंत्राने बोलावल्यावर तुझ्या उद्देशाची पूर्तता न करता मी निघून जाणे योग्य नाही.
गमिष्याम्यनवद्याङ्गि लोके समवहास्यताम्। `गच्छेयमेव सुश्रोणि गतोऽहं वै निराकृतः'। सर्वेषां विबुधानां च वक्तव्यः स्यां तथा शुभे
निर्दोष अंग असलेल्या सुभगे, मी आता निघून गेलो तर लोक मला हसतील—'तो आला आणि नाकारला गेला' असे म्हणतील, आणि सुंदर कटी असलेल्या तुझ्यामुळे मी सर्व देवांमध्ये हसण्याचा विषय बनेन.
सा त्वं मया समागच्छ पुत्रं लप्स्यसि माध्शम्। विशिष्टा सर्वलोकेषु भविष्यसि न संशय
म्हणून तू माझ्याशी एकरूप हो, तुला माझ्यासारखा पुत्र मिळेल आणि तू सर्व लोकांत विशेष मान मिळवशील—याबद्दल काहीच शंका नाही.
सा तु कन्या बहुविधं ब्रुवन्ती मधुरं वचः। अनुनेतुं सहस्रांशुं न शशाक मनस्विनी
ती कन्या अनेक गोड शब्द बोलत होती, पण ती मनाने दृढ असल्यामुळे, हजार किरण असलेल्या त्या देवाला समजावू शकली नाही.
न शशाक यदा बाला प्रत्याख्यातुं तमोनुदम्। भीता शापात्ततो राजन्दध्यौ दीर्घमथान्तरम्
जेव्हा ती तरुणी त्या अंधकारहर्त्याला नकार देऊ शकली नाही, तेव्हा तिला शापाची भीती वाटू लागली आणि ती खोल विचारात पडली.
अनागसः पितुः शापो ब्राह्मणस्य तथैव च। मन्निमित्तः कथं न स्यात्क्रुद्धादस्माद्विभावसोः
माझ्या निष्पाप वडिलांचा किंवा त्या ब्राह्मणाचा शाप या रागावलेल्या तेजस्वी देवामुळे माझ्यावर कसा येईल, असे तिने मनात विचार केले.
बालेनापि सता मोहाद्भृशं सापह्नवान्यपि। नाऽभ्यासादयितव्यानि तेजांसि च तपांसि च
बालपण असले तरी, मोहामुळे, तेजस्वी आणि तपस्वी लोकांची परीक्षा घेणे किंवा त्यांना आव्हान देणे कधीही योग्य नाही.
साहमद्य भृशं भीता गृहीत्वा च करे भृशम्। कथं त्वकार्यं कुर्यां वै प्रदानं ह्यात्मनः स्वयम्
आता मी फार घाबरले आहे, त्याचा हात घट्ट धरला आहे; मग स्वतःहून स्वतःचे समर्पण कसे करू?
सा वै शापपरित्रस्ता बहु चिन्तयती हृदा। मोहेनाभिपरीताङ्गी स्मयमाना पुनःपुनः
शापाची भीती वाटून ती मनात खूप विचार करू लागली; तिचे शरीर गोंधळले होते, आणि ती पुन्हा पुन्हा हसत होती.
तं देवमब्रवीद्भीता बन्धूनां राजसत्तम। व्रीडाविह्वलया वाचा शापत्रस्ता विशांपते
राजाधिराज, भीतीने आणि लाजेने थरथरत, शापाची भीती मनात धरून, तिने त्या देवाला शब्द सांगितले.
पिता मे ध्रियते देव माता चान्ये च बान्धवाः। न तेषु ध्रियमाणएषु विदिलोपो भवेदयम्
देवा, माझे वडील, आई आणि इतर नातेवाईक जिवंत आहेत; तेपर्यंत हे मिलन होणे शक्य नाही.
त्वया तु संगमो देव यदि स्याद्विधिवर्जितः। मन्निमित्तं कुलस्यास्य लोकेऽकीर्तिर्न संशयः
देवा, जर आपले मिलन विधीविना झाले, तर माझ्यामुळे माझ्या कुटुंबाची जगात नक्कीच नाचक्की होईल.
अथवा धर्ममेतं त्वं मन्यसे तपतांवर। ऋते प्रदानाद्बन्धुभ्यस्तव कामं करोम्यहम्
पण तपस्व्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या देवा, जर हे कृत्य तुला धर्मबद्ध वाटत असेल, तर नातेवाईकांच्या संमतीशिवायही मी तुझे म्हणणे मान्य करीन.
आत्मप्रदानं दुर्धर्ष तव कृत्वासती त्वहम्। त्वयि धर्मो यशश्चैव कीर्तिरायुश्च देहिनाम्
अपराजित देवा, मी स्वतःला तुला दिले तर मी पतिव्रता राहणार नाही; पण तुझ्यातच धर्म, कीर्ती, यश आणि आयुष्य या सर्वांचा आधार आहे.