एवमुक्त्वा तु तं विप्रमभिपूज्य यथाविधि। उवाच कन्यामभ्येत्य पृथां पृथुललोचनाम्
असे म्हणून, त्याने त्या ब्राह्मणाचे योग्य रीतीने स्वागत केले आणि मग मोठ्या डोळ्यांची पृथेला जाऊन सांगितले.
अयं वत्से महाभागो ब्राह्मणो वस्तुमिच्छति। मम गेहे मया चास्य तथेत्येवं प्रतिश्रुतम्
'बाळ, हा पुण्यशाली ब्राह्मण माझ्या घरी राहायला इच्छितो, आणि मी त्याला तसे वचन दिले आहे.'
त्वयि वत्से परायत्तं ब्राह्मणस्याभिराधनम्। तन्मे वाक्यममिथ्या त्वं कर्तुमर्हसि कर्हिचित्
'बाळ, त्या ब्राह्मणाचे समाधान पूर्णपणे तुझ्यावर अवलंबून आहे. माझे वचन कधीही खोटे ठरू देऊ नकोस.'
अयं तपस्वी भगवान्स्वाध्यायनियतो द्विजः। यद्यद्ब्रूयान्महातेजास्तत्तद्देयमात्सरात्
'हा तपस्वी, पूज्य आणि वेदाध्ययनात मग्न आहे. तो जे काही मागेल, ते तू द्वेष न ठेवता द्यावे.'
ब्राह्मणा हि परं तेजो ब्राह्मणा हि परं तपः। ब्राह्मणानां नमस्कारैः सूर्यो दिवि विराजते
'ब्राह्मणांकडे श्रेष्ठ तेज आणि तप आहे. त्यांच्या नमस्कारामुळे सूर्य आकाशात तेजाने चमकतो.'
अमानयन्हि दाण्डक्यो वातापिश्च महासुरः। निहतो ब्रह्मदण्डेन तालजङ्घस्तथैव च। `वैन्ध्याद्रिश्च समुद्रश्च नद्दुषश्च विहिंसितः
'दांडक, मोठा राक्षस वातापी आणि तालजंघ, तसेच वैंध्य पर्वत, समुद्र आणि नद्दुषा हे ब्राह्मणांच्या शक्तीने नष्ट झाले.'
सोयं वत्से महाभार आहितस्त्वयि सांप्रतम्। त्वं सदा नियता कुर्या ब्राह्मणस्याभिराधनम्
'बाळ, आता हा मोठा भार तुझ्यावर आला आहे. तू नेहमी संयमाने त्या ब्राह्मणाची सेवा कर.'
जानामि प्रणिधानं ते बाल्यात्प्रभृति नन्दिनि। ब्राह्मणेष्विह सर्वेषु गुरुबन्धुषु चैव ह
'नंदिनी, तुझी भक्ती मला बालपणापासून माहित आहे. इथल्या सर्व ब्राह्मण, गुरुजन आणि नातेवाईकांप्रती तू नेहमीच आदर दाखवला आहेस.'
तथा प्रेष्येषु सर्वेषु मित्रसंबन्धिमातृषु। मयि चैव यथावत्त्वंसर्वमावृत्य वर्तसे
'तसेच, सर्व नोकर, मित्र, नातेवाईक आणि मातांसोबत, आणि माझ्याशीही, तू योग्य रीतीने वागतेस.'
न ह्यतुष्टो जनोऽस्तीह पुरे चान्तःपुरे च ते। सम्यग्वृत्त्याऽनवद्याङ्गि तव भृत्यजनेष्वपि
'इथे, नगरात किंवा तुझ्या घरात, अगदी तुझ्या सेवकांमध्येही, तुझ्या योग्य वागणुकीमुळे कोणीही असमाधानी नाही.'
संदेष्टव्यां तु मन्ये त्वां द्विजातिं कोपनं प्रति। पृथे बालेति कृत्वा वै सुता चासिममेति च
'माझ्या मते, तुला क्रोधी ब्राह्मणांबद्दल सूचना द्यायला हवी. पृथेला अजून लहान असली तरी ती माझी कन्या आहे आणि माझ्याकडे आली आहे.'
वृष्णीनां च कुले जाता शूरस् दयिता सुता। दत्ता प्रीतिमता मह्यं पित्रा बाला पुरास्वयम्
'ती वृष्णिकुळात जन्मलेली, शूराची लाडकी मुलगी आहे. माझ्या वडिलांनी तिला लहानपणीच प्रेमाने मला दिले.'
वसुदेवस् भगिनी सुतानां प्रवरा मम। अग्र्यमग्रे प्रतिज्ञाय तेनासि दुहिता मम
वासुदेवाची बहीण, माझ्या मुलांमध्ये श्रेष्ठ, मला वचनबद्ध केली गेली होती; म्हणून, तू माझीच मुलगी आहेस.
तादृशे हि कुले जाता कुले मम विवर्धिता। सुखात्सुखमनुप्राप्ता ह्रदाद्ध्रदमिवापगा
अशा थोर घराण्यात जन्मलेली, माझ्याच घरात वाढलेली, तू एकामागून एक सुख मिळवलीस, जशी एखादी नदी एका तळ्यातून दुसऱ्या तळ्यात जाते.
दौष्कुलेया विशेषेण कथंचित्प्रग्रहं गताः। बालभावाद्विकुर्वन्ति प्रायशः प्रमदाः शुभे
कुचरित्र घरातील स्त्रिया, विशेषतः, कधी कधी चुकीच्या मार्गाला लागतात; बालिशपणामुळे त्या बहुतेक वेळी चुकीचे वागतात, शुभे.
पृथे राजकुले जन्म रूपं चापि तवाद्भुतम्। तेन तेनासि संपन्ना समुपेता च भामिनि
पृथे, तू राजघराण्यात जन्मलीस आणि तुझे रूपही अद्भुत आहे; म्हणूनच, सुंदर सखी, तू सर्व गुणांनी संपन्न आणि भाग्यवती झाली आहेस.
सा त्वं दर्पं परित्यज्य दम्भं मानं च भामिनि। आराध्यवरदं विप्रं श्रेयसा योक्ष्यसे पृथे
म्हणून, सुंदर सखी, अभिमान, दंभ आणि गर्व सोड; वर देणाऱ्या ब्राह्मणाची भक्ती कर, मग तुला खरे सुख लाभेल, पृथे.
एवं प्राप्स्यसि कल्याणि कल्याणमनघे ध्रुवम्। कोपिते च द्विजश्रेष्ठे कुत्स्नं दह्येत मे कुलम्
अशीच वागलीस तर, कल्याणी, नक्कीच तुला मंगल प्राप्त होईल; पण जर त्या श्रेष्ठ ब्राह्मणाचा राग आला, तर माझे संपूर्ण घराणे नष्ट होईल.
ब्राह्मणं यन्त्रिता राजन्नुपस्थास्यामि पूजया। यथाप्रतिज्ञं राजेन्द्रन च मिथ्या ब्रवीम्यहम्
राजा, मी ब्राह्मणाची सेवा आदराने करीन, जसे वचन दिले आहे; आणि राजाधिराज, मी कधीच खोटे बोलत नाही.
एष चैव स्वभावो मे पूजयेयं द्विजानिति। तव चैव प्रियं कार्यं श्रेयश्च परमं मम
ब्राह्मणांचा सन्मान करणे हेच माझे स्वभाव आहे; आणि तुझे मन जिंकावे, तुझे हित व्हावे, हेच माझ्यासाठी सर्वात मोठे आहे.
यद्येवैष्यति सायाह्ने यदि प्रातरथो निशि। यद्यर्धरात्रे भगवान्न मे कोपं करिष्यति
तो ब्राह्मण संध्याकाळी येवो, सकाळी येवो, रात्री किंवा अर्ध्या रात्री येवो, मला त्याचा राग येणार नाही.
लाभो ममैष राजेन्द्र यद्वैपूजयितुं द्विजान्। आदेशे तव तिष्ठन्ती हितं कुर्यां नरोत्तम
राजाधिराज, ब्राह्मणांची सेवा करणे हेच माझे भाग्य आहे; तुझ्या आज्ञेत राहून, मी नेहमीच तुझे हित साधीन, नरश्रेष्ठ.
विस्रब्धो भवराजेन्द्र न व्यलीकं द्विजोत्तमः। वसन्प्राप्स्यति ते गेहे सत्यमेतद्ब्रवीमि ते
राजाधिराज, निर्धास्त रहा; तो श्रेष्ठ ब्राह्मण तुझ्या घरी काहीही चुकीचे करणार नाही; तो येथे राहून खरेच योग्य वागेल, हे मी तुला सत्य सांगते.
यत्प्रियं च द्विजस्यास्य हितं चैव तवानघ। यतिष्यामि तथा राजन्व्येतु ते मानसो ज्वरः
राजा, या ब्राह्मणाला जे आवडेल आणि तुला जे हितकारक आहे, ते मी मनापासून करीन; म्हणून तुझ्या मनात काहीही काळजी ठेवू नकोस.
ब्राह्मणा हि महाभागाः पूजिताः पृथिवीपते। तारणाय समर्थाः स्युर्विपरीते वधाय च
राजाधिराज, ब्राह्मण जर सन्मानित झाले, तर ते तारक ठरतात; पण दुर्लक्ष झाले, तर ते विनाशही करू शकतात.
रसाऽहमेतद्विजानन्ती तोषयिष्ये द्विजोत्तमम्। न मत्कृतेव्यथां राजन्प्राप्स्यसि द्विजसत्तमात्
हे जाणून, राजा, मी त्या श्रेष्ठ ब्राह्मणाला संतुष्ट करीन; माझ्यामुळे तुला कुठलीही चिंता किंवा त्रास होणार नाही.
अपराधेऽपि राजेन्द्र राज्ञामश्रेयसे द्विजाः। भवन्ति च्यवनो यद्वत्सुकन्यायाः कृते पुरा
राजाधिराज, जरी चूक झाली तरी ब्राह्मण राजांना अनिष्ट घडवू शकतात, जसे पूर्वी च्यवन ऋषींनी सुकन्येसाठी केले होते.
नियमेन परेणाहमुपस्थास्ये द्विजोत्तमम्। यथा त्वया नरेन्द्रेदं भापितं ब्राह्मणं प्रति
मी पूर्ण नियमाने त्या श्रेष्ठ ब्राह्मणाची सेवा करीन, जशी तुझी इच्छा आहे, राजाधिराज.
एवं ब्रुवन्तीं बहुशः परिष्वज्य समर्थ्य च। इतिचेति च क्रतव्यं राजा सर्वमथादिशत्
ती असे वारंवार बोलत असता, राजा तिला मिठी मारून, तिचे म्हणणे मान्य करून, सर्व काही तिच्या इच्छेनुसार करण्याचे आदेश दिले.
एवमेतत्त्वया भद्रे कर्तव्यमविशङ्कया। मद्धितार्थं तथाऽऽत्मार्थंकुलार्थं चाप्यनिन्दिते
म्हणून, हे भद्रे, हे सर्व तू निःसंशयपणे कर; माझ्या हितासाठी, तुझ्या हितासाठी आणि घराण्याच्या कल्याणासाठी, हे निष्कलंक सखी.