ततः कालेन महता सावित्र्याः कीर्तिवर्धनम्। तद्वै पुत्रशतं जज्ञे शूराणामनिवर्तिनाम्
नंतर काळानुसार सावित्रीला शंभर पुत्र झाले, जे तिच्या कीर्तीला वाढवणारे, शूर आणि कधीही मागे न हटणारे होते.
भ्रातृणां सोदराणां च तथैवास्याभवच्छतम्। मद्राधिपस्याश्वपतेर्मालव्यां सुमहाबलम्
त्याचप्रमाणे, मद्रराज अश्वपतीला मालव देशात शंभर भाऊ आणि बहिणी झाले, सगळे अतिशय बलवान.
एवमात्मा पिता माता श्वश्रूः श्वशुर एव च। भर्तुः कुलं च सावित्र्या सर्वं कृच्छ्रात्समुद्धृतं
अशा प्रकारे सावित्रीने मोठ्या कष्टाने स्वतः, वडील, आई, सासू, सासरे आणि पतीचे घराणे सर्वांचे रक्षण केले.
तथैवैषा हि कल्याणी द्रौपदी शीलसंमता। तारयिष्यति वः सर्वान्सावित्रीव कुलाङ्गना
त्याचप्रमाणे, ही पुण्यवती द्रौपदी, तिच्या सद्गुणामुळे सर्वांची मान्यता मिळवेल आणि सावित्रीप्रमाणे तुम्हा सर्वांना तारून नेईल.
एवं स पाण्डवस्तेन अनुनीतो महात्मना। विशोको विज्वरो राजन्काम्यके न्यवसत्तदा
त्या महान आत्म्याने दिलेल्या धीरामुळे पांडवपुत्र दुःख आणि चिंता सोडून काम्यक वनात निवांत राहिला.
यश्चेदं शृणुयाद्भक्त्या सावित्र्याख्यानमुत्तमम्। स सुखी सर्वसिद्धार्थो न दुःखं प्राप्नुयान्नरः
जो कोणी भक्तीभावाने सावित्रीची ही उत्तम कथा ऐकतो, त्याला सर्व सुख आणि सिद्धी मिळते, आणि त्याला कधीच दुःख भोगावे लागत नाही.
यत्तत्तदा महद्ब्रह्मँल्लोमशो वाक्यमब्रवीत्। इन्द्रस्य वचनादेव पाण्डुपुत्रं युधिष्ठिरम्
त्या वेळी लोमश ऋषींनी इंद्राच्या सांगण्यावरून युधिष्ठिराला जे मोठे ब्रह्मविद्या सांगितले, तेच खरे ज्ञान होते.
यच्चापि ते भयं तीव्रं न च कीर्तयसे क्वचित्। तच्चाप्यपहरिष्यामि धनंजय इतो गते
तुला जे तीव्र भीती आहे आणि जी तू कुठेही कधीच बोलत नाहीस, ती भीती मी धनंजय इथून गेल्यावर दूर करीन.
किंनु रतज्जपतांश्रेष्ठ कर्णं प्रति महद्भयम्। आसीन्न च स धर्मात्मा कथयामास कस्यचित्
मंत्र जपणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या तुला कर्णाबद्दल नेमकी कोणती मोठी भीती होती, जी त्या धर्मात्म्याने कुणालाही कधी सांगितली नाही?
अहं ते राजशार्दूल कथयामि कथामिमाम्। पृच्छतो भरतश्रेष्ठ शुश्रूषस्व गिरं मम
राजसिंहा, तू विचारल्यावर मी ही कथा तुला सांगतो, भरतवंशातील श्रेष्ठा, माझे शब्द लक्षपूर्वक ऐक.
द्वादशे समतिक्रान्ते वर्षे प्राप्ते त्रयोदशे। पाण्डूनां हितकृच्छक्रः कर्णं भिक्षितुमुद्यतः
बारा वर्षे संपून तेरावे वर्ष सुरू झाले तेव्हा, पांडवांच्या हितासाठी शक्र कर्णाकडे भीक मागायला निघाला.
अभिप्रायमथो ज्ञात्वा महेन्द्रस्य विभावसुः। कुण्डलार्थे महाराज सूर्यः कर्णमुपागतः
महेंद्राचा हेतू ओळखून, तेजस्वी सूर्यराजा, कर्णाच्या कुंडलांसाठी त्याच्याकडे गेला.
महार्हे शयने वीरं स्पर्द्ध्यास्तरणसंवृते। शयानमतिविश्वस्तं ब्रह्मण्यं सत्यवादिनम्
मोलाच्या पलंगावर, सुंदर चादरीने झाकलेल्या, तो वीर, पूर्ण विश्वासाने, ब्रह्मनिष्ठ आणि सत्य बोलणारा झोपलेला होता.
स्वप्नान्ते निशि राजेन्द्र दर्शयामास रश्मिवान्। कृपया परयाऽऽविष्टः पुत्रस्नेहाच्च भारत
रात्रीच्या शेवटी, तेजस्वी सूर्याने, भरतवंशीय राजा, करुणेने आणि पित्याच्या मायेने भारावून, कर्णाला स्वप्नात दर्शन दिले.
ब्राह्मणो वेदविद्भूत्वा सूर्यो योगर्द्धिरूपवान्। हितार्थमब्रवीत्कर्णं सान्त्वपूर्वमिदं वचः
सूर्याने वेदपारंगत ब्राह्मणाचा रूप घेऊन, योगशक्तीने युक्त होऊन, कर्णाच्या हितासाठी प्रेमळ शब्द सांगितले.
कर्ण मद्वचनं तात शृणु सत्यभृतांवर। ब्रुवतोऽद्य महाबाहो सौहृदात्परमं हितम्
कर्णा, सत्यप्रियांमध्ये श्रेष्ठ, माझे हे हितकारक बोल आज तू लक्षपूर्वक ऐक, कारण मी मैत्रीपोटी तुला सांगतोय.
उपायास्यति शक्रस्त्वां पाण्डवानां हितेप्सया। ब्राह्मणच्छद्मना कर्ण कुण्डलोपजिहीर्षया
कर्णा, पांडवांच्या भल्यासाठी आणि तुझे कुंडल मिळवण्यासाठी शक्र ब्राह्मणाचा वेष घेऊन तुझ्याकडे येईल.
विदितं तेन शीलं ते सर्वस्य जगतस्तथा। यथा त्वं भिक्षितः सद्भिर्ददास्येव न याचसे
त्याला आणि साऱ्या जगाला तुझा स्वभाव माहीत आहे—सज्जनांनी काही मागितले की, तू कधीच नकार देत नाहीस.
त्वं हि तात ददास्येव ब्राह्मणेभ्यः प्रयाचितम्। वित्तं यच्चान्यदप्याहुर्न प्रत्याख्यासि कस्यचित्
माझ्या मुला, ब्राह्मणांनी जे काही मागितले, ते तू नेहमी देतोस, आणि इतर कुणी काही मागितले तरी तू कधीच नकार देत नाहीस.
त्वां तु चैवंविधं ज्ञात्वा स्वयं वै पाकशासनः। आगन्ता रकुण्डलार्थाय कवचं चैव भिक्षितुम्
तुझा असा स्वभाव ओळखून, देवांचा स्वामी स्वतःच तुझ्याकडे कुंडल आणि कवच मागायला येईल.
तस्मै प्रयाचमानाय न देये कुण्डले त्वया। अनुनेयः परं शक्त्या श्रेय एतद्धि ते परम्
जो त्यासाठी मागणी करेल, त्याला तू कुंडले देऊ नकोस; शक्य तेवढ्या प्रयत्नाने त्याला समजावून सांग—हेच तुझे खरे कल्याण आहे.
कुण्डलार्थेऽब्रुवंस्तात कारणैर्बहुभिस्त्वया। अन्यैर्बहुविधैर्वित्तैः सन्निवार्यः पुनःपुनः
माझ्या मुला, जर तो कुंडलांसाठी तुला विनंती करेल, तर अनेक कारणे सांगून आणि इतर अनेक प्रकारचे धन देऊन त्याला वारंवार परावृत्त कर.
रत्नैः स्त्रीभिस्तथा गोभिर्धनैर्बहुविधैरपि। निदर्शनैश्च बहुभिः कुण्डलेप्सुः पुरंदरः
कुंडल मिळवण्यासाठी पुरंदराने अनेक रत्ने, सुंदर स्त्रिया, गायी आणि वेगवेगळ्या प्रकारचं धन, तसेच अनेक प्रकारची भेटवस्तू दिल्या.
यदि दास्यसि कर्ण त्वं सहजे कुण्डले शुभे। आयुषः प्रक्षयं गत्वा मृत्योर्वशमुपैष्यसि
कर्णा, जर तू ही जन्मतः मिळालेली आणि शुभ अशी कुंडले दिलीस, तर तुझं आयुष्य कमी होईल आणि मृत्यूच्या अधीन जाशील.
कवचेन समायुक्तः कुण्डलाभ्यां च मानद। अवध्यस्त्वं रणेऽरीणामिति विद्धि वचो मम
कवच आणि कुंडले असताना, शत्रूंना युद्धात तू अजिंक्य आहेस, हे माझं खरं वचन समज.
अमृतादुत्थितं ह्येतदुभयं रत्नसंमितम्। तस्माद्रक्ष्यं त्वया कर्ण जीवितं चेत्प्रियं तव
ही दोन्ही अमृतातून निर्माण झालेली आहेत आणि मौल्यवान रत्नांसारखी आहेत. म्हणून, कर्णा, तुला आपलं जीवन प्रिय असेल तर त्यांचं रक्षण करावं.
को मामेवं भवान्प्राह दर्शयन्सौहृदं परम्। कामया भगवन्ब्रूहि को भवान्द्विजवेषधृक्
माझ्याशी इतकं मोठं मैत्र दाखवणारा तू कोण आहेस? भगवना, कृपया सांग, ब्राह्मणाचा वेष घेऊन तू कोण आहेस?
अहं तात सहस्रांशुः सौहृदात्त्वां निदर्शये। कुरुष्वैतद्वयो मे त्वमेतच्छ्रेयः परं हि ते
माझ्या मित्रत्वापोटी मी, हजार किरणांचा स्वामी, तुला स्वतःचं रूप दाखवत आहे. माझ्यासाठी हे कर, कारण हेच तुझ्यासाठी सर्वश्रेष्ठ आहे.
श्रेय एव ममात्यन्तं यस्य मे गोपतिः प्रभुः। प्रवक्ताऽद्य हितान्वेषी शृणु चेदं वचो मम
माझं खरं कल्याण हेच की गायींचा स्वामी माझा प्रभू आहे. आज तो माझ्या हितासाठी बोलतो आहे. माझं हे वचन ऐक.
प्रसादये त्वां वरदं प्रणयाच्च ब्रवीम्यहम्। न निवार्यो व्रतादस्मादहं यद्यस्मि ते प्रियः
वर देणारा, मी तुझी प्रार्थना करतो आणि प्रेमापोटी बोलतो. जरी तू मला प्रिय असलास, तरी या व्रतापासून मला कोणीही परावृत्त करू शकत नाही.