शतसो नैर्ऋतान्वन्या जघ्नुर्वन्यांश्च नैर्ऋताः। नैर्ऋतास्तत्रवध्यन्ते प्रायेण न तु वानराः
शेकड्यांनी वानरांनी राक्षसांना ठार केले आणि राक्षसांनी वानरांना मारले; पण तिथे बहुतेक राक्षसच मारले गेले, वानर नाहीत.
ततः श्रुत्वाहतं सङ्ख्ये कुम्भकर्णं सहानुगम्। प्रहस्तं च महेष्वासं धूम्राक्षं चातितेजसम्
मग युद्धात कुम्भकर्ण आपल्या सैन्यासह मारला गेला, तसेच महान धनुर्धर प्रहस्त आणि तेजस्वी धूम्राक्ष हेदेखील मारले गेले, हे ऐकून—
पुत्रमिनद्रजितं वीरं रावणः प्रत्यभाषत। जहिरामममित्रघ्न सुग्रीवं च सलक्ष्मणम्
रावणाने आपल्या शूर पुत्र इंद्रजिताला सांगितले, "राम, जो शत्रूंचा संहार करणारा आहे, आणि सुग्रीव, लक्ष्मणासह, यांना नष्ट कर."
त्वया हि मम सत्पुत्र यशो दीप्तमुपार्जितम्। जित्वावज्रधरं सङ्ख्ये सहस्राक्षं शचीपतिम्
माझ्या प्रिय पुत्रा, तू युद्धात वज्रधारी इंद्राला, शचीपतीसह, जिंकून माझा मोठा कीर्ती उजळवली आहेस.
अन्तर्हितः प्रकाशो वा दिव्यैर्दत्तवरैः शरैः। जहि शत्रूनमित्रघ्न मम शस्त्रभृतांवर
शत्रू लपलेले असो वा उघड, देवांनी दिलेल्या वरदानी बाणांनी, हे शत्रूंचा नाश करणारा आणि शस्त्रधारी श्रेष्ठ योद्ध्या, माझ्या शत्रूंना संपव.
रामलक्ष्मणसुग्रीवाः शरस्पर्शं न तेऽनघ। समर्थाः प्रतिसोढुं च कुतस्तदनुयायिनः
राम, लक्ष्मण आणि सुग्रीव, हे निष्पाप, तुझ्या बाणांचा स्पर्शही सहन करू शकत नाहीत; मग त्यांच्या सोबत्यांची काय कथा!
अगता या प्रहस्तेन कुम्भकर्णेन चानघ। खरस्यापचितिः सङ्ख्ये तां गच्छ त्वे महाभुज
प्रहस्त आणि कुम्भकर्ण यांना जी हार पत्करावी लागली आणि खराला युद्धात जी लाज सहन करावी लागली, ती आता तू, हे महाबाहू, भरून काढ.
त्वमद्य निशितैर्बाणैर्हत्वा शत्रून्ससैनिकान्। प्रतिनन्दय मां पुत्र पुरा जित्वेव वासवम्
आज तू आपल्या तीक्ष्ण बाणांनी शत्रू आणि त्यांच्या सैन्याचा संहार करून, जसं तू पूर्वी इंद्राला जिंकून मला आनंद दिलास, तसाच मला पुन्हा आनंद दे.
इत्युक्तः स तथेत्युक्त्वा रथमास्थाय दंशिथः। प्रययाविन्द्रजिद्राजंस्तूर्णमायोधनं प्रति
असं सांगितल्यावर त्याने 'तसेच होईल' असे उत्तर दिले आणि निर्धाराने रथावर बसून इंद्रजित युद्धभूमीकडे वेगाने निघाला.
ततो विश्राव्य विस्पष्टं नाम राक्षसपुङ्गवः। आह्वयामास समरे लक्ष्मणं शुभलक्षणम्
मग त्या राक्षसश्रेष्ठाने आपले नाव मोठ्याने जाहीर करून शुभलक्षण असलेल्या लक्ष्मणाला युद्धासाठी आव्हान दिले.
तं लक्ष्मणोऽभ्यधावच्च प्रगृह्य सशरं धनुः। त्रासयंस्तलघोषेण सिंहः क्षुद्रमृगं यथा
लक्ष्मणाने धनुष्य आणि बाण हातात घेतले आणि सिंह जसा एखाद्या लहान प्राण्याला घाबरवतो, तसा धनुष्याचा मोठा आवाज करून त्याला घाबरवले.
तयोः समभवद्युद्धं सुमहज्जयगृद्धिनोः। दिव्यास्त्रविदुपोस्तीव्रमन्योन्यस्पर्धिनोस्तदा
त्यांच्यात विजयासाठी आसुसलेल्या, दिव्य अस्त्रांचे ज्ञान असलेल्या आणि एकमेकांशी तडजोड न करणाऱ्या दोघांमध्ये भीषण युद्ध सुरू झाले.
रावणिस्तु यदा नैनं विशेषयति सायकैः। ततो गुरुतरं यत्नमातिष्ठद्बलिनां वरः
रावणाने जेव्हा पाहिले की बाणांनी तो त्याला जिंकू शकत नाही, तेव्हा त्या बलाढ्याने आणखी मोठ्या प्रयत्नाने झुंज दिली.
तत एवं महावेगैरर्दयामास तोमरैः। तानागतान्स चिच्छेद सौमित्रिर्निशितैः शरैः
मग त्याने प्रचंड वेगाने तोमर फेकून त्याच्यावर हल्ला केला; पण सौमित्र लक्ष्मणाने ती येणारी शस्त्रे तीक्ष्ण बाणांनी छाटून टाकली.
ते निकृत्ताः शरैस्तीक्ष्णैर्न्यपतन्धरणीतले। `साधका रावणेराजौ शतशः शकलीकृताः
ती तोमर धारदार बाणांनी छाटली गेली आणि जमिनीवर कोसळली; रावणराजाने शेकडो शस्त्रे तुकडे तुकडे करून टाकली.
तमङ्गदो वालिसुतः श्रीमानुद्यम्य पादपम्। अभिद्रुत्य महावेगस्ताडयामास मूर्धनि
मग वाळीचा तेजस्वी पुत्र अंगदाने एक झाड उचलले, प्रचंड वेगाने धावत गेला आणि त्याच्या डोक्यावर जबरदस्त फटका दिला.
तस्येन्द्रजिदसंभ्रान्तः प्रासेनोरसि वीर्यवान्। प्रहर्तुमैच्छत्तं चास्य प्रासं चिच्छेद लक्ष्मणः
त्यावेळी पराक्रमी प्रसैन गोंधळलेल्या अवस्थेत त्याच्यावर भाला चालवायला धावला, पण लक्ष्मणाने त्याचा भाला छाटून टाकला.
तमभ्याशगतं वीरमङ्गदं रावणात्मजः। गदयाऽताडयत्सव्ये पार्श्वेवानरपुङ्गवम्
रावणाचा मुलगा, शूर अंगदाजवळ जाऊन, त्या वानरांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या अंगदाच्या डाव्या कुशीवर गदेद्वारे जोरात मारला.
तमचिन्त्य प्रहारं स बलवान्वालिनः सुतः। ससर्जेन्द्रजितः क्रोधात्सालस्कन्धं तथाङ्गदः
वालीचा बलवान आणि संतप्त मुलगा अंगदाने, त्या भीषण आघाताचा प्रत्युत्तर म्हणून, इंद्रजितावर मोठं सालाचं झाड फेकलं.
सोऽङ्गदेन रुपोत्सृष्टो वधायेन्द्रजितस्तरुः। जघानेन्द्रजितः पार्थ रथं साश्वं ससारथिम्
अंगदाने इंद्रजिताचा वध करण्यासाठी सोडलेलं ते झाड इंद्रजिताने आपल्या सामर्थ्याने, रथ, घोडे आणि सारथीसह नष्ट केलं.
ततो हताश्वात्प्रस्कन्द्य रथात्स हतसारथिः। तत्रैवान्तर्दधे राजन्मायया रावणात्मजः
मग घोडे आणि सारथी मारले गेल्यावर, रावणाचा मुलगा रथातून उडी मारून बाहेर पडला आणि तेथेच आपल्या मायेमुळे अदृश्य झाला.
अन्तर्हितं विदित्वा तं बहुमायं च राक्षसम्। रामस्तं देशमागम्य तत्सैन्यं पर्यरक्षत
तो राक्षस अनेक मायेतील आहे आणि अदृश्य झाला हे समजून, राम त्या ठिकाणी आला आणि आपल्या सैन्याचं रक्षण करू लागला.
स राममुद्दिश्य शरैस्ततो दत्तवरैस्तदा। विव्याध सर्वगात्रेषु लक्ष्मणं च महाबलम्
मग इंद्रजिताने वरदानाने मिळालेल्या बाणांनी राम आणि बलाढ्य लक्ष्मण यांच्या सर्व अंगांमध्ये जखमा केल्या.
तमदृश्यंशरैः शूरौ माययाऽन्तर्हितं तदा। योधयामासतुरुभौ रावणिं रामलक्ष्मणौ
मायेने अदृश्य झालेल्या इंद्रजिताने, दोन्ही शूरवीर राम आणि लक्ष्मण यांच्याशी बाणांनी युद्ध केलं.
स रुषा सर्वगात्रेषु तयोः पुरुषसिंहयोः। व्यसृजत्सायकान्भूयः शतशोऽथ सहस्रशः
मग रागाने, त्या दोन नरसिंहांच्या सर्व अंगांवर शेकडो-हजारो बाणांचा वर्षाव त्याने केला.
तमदृश्यं विचिन्वन्तः सृजन्तमनिशं शरान्। हरयो विविशुर्व्योम प्रगृह्य महतीः शिलाः
अदृश्य आणि सतत बाण सोडणाऱ्या इंद्रजिताचा शोध घेत, वानर मोठमोठ्या दगडं उचलून आकाशात गेले.
तांश्च तौ चाप्यदृश्यः सशरैर्विव्याध राक्षसः। स भृशं ताडयामास रावणिर्मायया वृतः
तो अदृश्य राक्षस बाणांनी त्या वानरांना मारू लागला, आणि मायेने झाकलेला रावणी त्यांच्यावर प्रचंड हल्ला करू लागला.
तौ शरैरर्दितौ वीरौ भ्रारौ रामलक्ष्मणौ। पेततुर्गगनाद्भूमिं सूर्याचन्द्रमसाविव
त्या दोन शूरवीर राम आणि लक्ष्मण बाणांनी छिन्नभिन्न होऊन, सूर्य-चंद्रासारखे आकाशातून जमिनीवर कोसळले.
तावुभौ पतितौ दृष्ट्वा भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ। बबन्ध रावणिर्भूयः शरैर्दत्तवरैस्तदा
राम आणि लक्ष्मण हे दोन्ही भाऊ पडलेले पाहून, रावणीने पुन्हा वरदानाने मिळालेल्या बाणांनी त्यांना बांधून टाकलं.
तौ वीरौ शरजालेन बद्धाविन्द्रजिता रणे। रेजतुः पुरुषव्याघ्रौ शकुन्ताविव पञ्जरे
रणभूमीत इंद्रजिताच्या बाणांच्या जाळ्यात अडकलेले ते दोन नरसिंह, पिंजऱ्यातील पक्ष्यांसारखे चमकत होते.