भ्रष्टैश्वर्या स्वदोषेण पतसि त्वं शुचिस्मिते। यैरारभन्ते कर्माणि शरीरैरिह देवताः
"सुंदर हास्य असलेल्या कन्ये, तू स्वतःच्या चुकीमुळे आपलं राज्य गमावलं आहेस, म्हणून तू पडत आहेस. इथे देवता शरीराने कर्म करतात."
तैरेव तत्कर्मफलं प्राप्नुवन्ति स्म देवताः। मनुष्यास्त्वन्यदेहेन शुभाशुभमिति स्थितिः
"त्या शरीरानेच देवता आपापल्या कर्माचं फळ मिळवतात; पण माणसं दुसऱ्या शरीराने शुभ किंवा अशुभ फळ भोगतात — हीच रीत आहे."
सद्यः फलन्ति कर्माणि देवत्वे प्रेत्य मानुषे। तस्मात्त्वं पतसे पुत्रि प्रेत्यत्वं प्राप्स्यसे फलम्
देवतांमध्ये कर्माचं फळ ताबडतोब मिळतं, पण माणसांमध्ये ते मृत्यूनंतर मिळतं. म्हणून, मुली, तू खाली पडशील आणि मृत्यूनंतर त्याचं फळ मिळवशील.
पितृहीना तु कन्या त्वं वसोर्हि त्वं सुता मता। मत्स्ययोनौ समुत्पन्ना सुताराज्ञो भविष्यसि
तुला वडील नाहीत, पण तुला वसुची मुलगी मानलं जातं. मासळीच्या पोटी जन्मलेली, तू राजाची मुलगी होशील.
अद्रिका मत्स्यरूपाऽभूद्गङ्गायमनुसङ्गमे। पराशरस्य दायादं त्वं पुत्रं जनयिष्यसि
अद्रिका मासळीच्या रूपात गंगेला भेटली होती. तू पराशरासाठी एक पुत्र जन्मास घालशील, जो त्याचा वारसदार होईल.
यो वेदमेकं ब्रह्मर्षिश्चतुर्धा विबजिष्यति। महाभिषक्सुतस्यैव शन्तनोः कीर्तिवर्धनम्
तो ब्रह्मर्षी एकट्या वेदाला चार भागात विभागेल. तो महा वैद्याचा पुत्र असून, शांतनूची कीर्ती वाढवेल.
ज्येष्ठं चित्राङ्गदं वीरं चित्रवीरं च विश्रुतम्। एतान्सूत्वा सुपुत्रांस्त्वं पुनरेव गमिष्यसि
तू ज्येष्ठ, शूर चित्रांगद आणि प्रसिद्ध चित्रवीर्य या चांगल्या मुलांना जन्म देशील आणि त्यानंतर पुन्हा निघून जाशील.
व्यतिक्रमात्पितॄणां च प्राप्स्यसे जन्म कुत्सितम्। अस्यैव राज्ञस्त्वं कन्या ह्यद्रिकायां भविष्यसि
पूर्वजांचा नियम मोडल्यामुळे तुला नीच जन्म मिळेल. या राजाच्याच आणि अद्रिकेच्या पोटी तू मुलगी होशील.
अष्टाविंशे भवित्री त्वं द्वापरे मत्स्ययोनिजा। एवमुक्ता पुरा तैस्त्वं जाता सत्यवती शुभा
अठ्ठाविसाव्या द्वापारयुगात तू मासळीच्या पोटी जन्म घेशील. पूर्वी असंच सांगितलं गेलं होतं आणि तू शुभ सत्यवती म्हणून जन्मलीस.
अद्रिकेत्यभिविख्याता ब्रह्मशापाद्वराप्सरा। मीनभावमनुप्राप्ता त्वं जनित्वा गता दिवम्
अद्रिका म्हणून प्रसिद्ध असलेली, ब्रह्माच्या शापामुळे अप्सरा मासळीच्या रूपात आली. तिने मुलं जन्माला घातली आणि नंतर स्वर्गात गेली.
तस्यां जातासि सा कन्या राज्ञो वीर्येण चैवहि। तस्माद्वासवि भद्रं ते याचे वंशकरं सुतम्
तिच्या पोटी, राजाच्या वीर्याने, तू ती कन्या जन्मलीस. म्हणून वासुने तुझ्याकडे वंश वाढवणारा मुलगा मागितला.
संगमं मम कल्याणि कुरुष्वेत्यभ्यभाषत
त्याने म्हणाले, 'कल्याणी, माझ्याशी संग कर.'
विस्मयाविष्टसर्वाङ्गी जातिस्मरणतां गता। साब्रवीत्पश्य भगवन्परपारे स्थितानृषीन्
संपूर्ण शरीरात आश्चर्याने भरून, पूर्वजन्म आठवण येऊन, तिने म्हटलं, 'भगवंत, त्या पलीकडच्या काठी ऋषी उभे आहेत, ते पहा.'
आवयोर्दृष्टयोरेभिः कथं नु स्यात्समागमः। एवं तयोक्तो भगवान्नीहारमसृजत्प्रभुः
'आपण दोघे एकमेकांना दिसत असताना, या सर्वांसमोर संग कसा होईल?' असं तिने विचारल्यावर, प्रभूने धुके निर्माण केलं.
येन देशः स सर्वस्तु तमोभूत इवाभवत्। दृष्ट्वा सृष्टं तु नीहारं ततस्तं परमर्षिणा
त्या धुक्यामुळे सगळं प्रदेश काळोखासारखं झालं. तो महर्षीने धुका निर्माण केला हे पाहून,
विस्मिता साभवत्कन्या व्रीडिता च तपस्विनी
ती कन्या आश्चर्यचकित झाली आणि लाजली, ती तपस्विनी होती.
त्वत्संयोगाच्च दुष्येत कन्याभावो ममाऽनघ। कन्यात्वे दूषिते वापि कथं शक्ष्ये द्विजोत्तम
तुझ्याशी संग केल्यामुळे, पापरहित, माझं कन्याभाव नष्ट होईल. माझं कौमार्य गमावल्यावर, मी घरी कशी जाऊ शकेन, श्रेष्ठ ब्राह्मण?
गृह गन्तुमुषे चाहं धीमन्न स्थातुमुत्सहे। एतत्संचिन्त्य भगवन्विधत्स्व यदनन्तरम्
माझ्या मनात घरी जायचं आहे, मी इथे राहू शकत नाही. हे सर्व लक्षात घेऊन, भगवंत, पुढे काय करावं ते ठरवा.
एवमुक्तवतीं तीं तु प्रीतिमानुषिसत्तमः। उवाच मत्प्रियं कृत्वा कन्यैव त्वं भविष्यति
ती असं बोलल्यावर, श्रेष्ठ पुरुषाने प्रेमाने उत्तर दिलं, 'माझी इच्छा पूर्ण केल्यावरही, तू कन्या राहशील.'
वृणीष्व च वरं भीरुं यं त्वमिच्छसि भामिनि। वृथा हि न प्रसादो मे भूतपूर्वः शुचिस्मिते
'भीती वाटणाऱ्या सुंदर स्त्री, तू ज्या गोष्टीची इच्छा करशील तो वर माग. माझं आशीर्वाद कधीच व्यर्थ गेलेला नाही, हे शुद्ध हास्य असणाऱ्या.'
एवमुक्ता वरं वव्रे गात्रसौगन्ध्यमुत्तमम्। सचास्यै भगवान्प्रादान्मनः काङ्क्षितं प्रभुः
अशी विनंती केल्यावर तिने आपल्या अंगांना सुगंध येण्याचा श्रेष्ठ वर मागितला; आणि भगवंताने तिला तिच्या मनातील इच्छा पूर्ण करून दिली.
ततो लब्धवरा प्रीता स्त्रीभावगुणभूषिता। जगाम सह संसर्गमृषिणाऽद्भुतकर्मणा
वर मिळाल्यावर ती आनंदली आणि स्त्रीत्वाच्या गुणांनी शोभली; मग ती त्या अद्भुत कृत्य करणाऱ्या ऋषीसोबत एकरूप झाली.
तस्यास्तु योजनाद्गन्धमाजिघ्रन्त नरा भुवि
पृथ्वीवरच्या लोकांना तिचा सुगंध एक योजन अंतरावरूनही जाणवत असे.
तस्या योजनगन्धेति ततो नामापरं स्मृतम्। इति सत्यवती हृष्टा लब्ध्वा वरमनुत्तमम्
तिच्या सुगंधामुळे तिला 'योजनगंधा' हे दुसरे नाव मिळाले; अशा रीतीने सत्यवतीला हा अद्वितीय वर मिळाला आणि ती आनंदली.
पराशरेण संयुक्ता सद्यो गर्भं सुषाव सा। जज्ञे च यमुनाद्वीपे पाराशर्यः स वीर्यवान्
पराशरासोबत एकरूप झाल्यावर तिने त्वरित गर्भधारणा केली; आणि यमुनेच्या बेटावर पराशराचा बलवान पुत्र जन्माला आला.
स मातरमनुज्ञाप्य तपस्येव मनो दधे। स्मृतोऽहं दर्शयिष्यामि कृत्येष्विति च सोऽब्रवीत्
त्याने आपल्या आईची परवानगी घेऊन मन तपस्येकडे लावले; आणि तो म्हणाला, 'माझे स्मरण केल्यावर मी कोणत्याही कार्यासाठी प्रकट होईन.'
एवं द्वैपायनो जज्ञे सत्यवत्यां पराशरात्। न्यस्तोद्वीपे यद्बालस्तस्माद्द्वैपायनःस्मृतः
अशा प्रकारे सत्यवतीच्या पोटी पराशरापासून द्वैपायनाचा जन्म झाला; लहानपणी बेटावर ठेवला गेल्यामुळे त्याला 'द्वैपायन' म्हणून ओळखतात.
पादापसारिणं धर्मं स तु विद्वान्युगे युगे। आयुः शक्तिं च मर्त्यानां युगावस्थामवेक्ष्यच
त्या ज्ञानी पुरुषाने प्रत्येक युगानुसार धर्माची स्थापना केली, माणसांचे आयुष्य, शक्ती आणि युगांची स्थिती लक्षात घेऊन.
ब्रह्मणो ब्राह्मणानां च तथानुग्रहकाङ्क्षया। विव्यास वेदान्यस्मत्स तस्माद्व्यास इति स्मृतः
ब्रह्मदेव आणि ब्राह्मणांचा अनुग्रह व्हावा म्हणून त्याने आपल्यासाठी वेदांचे विभाग केले; म्हणून त्याला 'व्यास' असे नाव पडले.
वेदानध्यापयामास महाभारतपञ्चमान्। सुमन्तुं जैमिनिं पैलं शुकं चैव स्वमात्मजम्
त्याने वेद आणि पाचवा वेद असलेला महाभारत, सुमंतु, जैमिनी, पैल, आणि आपल्या पुत्र शुक यांना शिकवले.