एतैः सहायैरुपयाति राजा मरुद्गणैरिन्द्र इवाभिगुप्तः। अजानतां ख्यापय नः सुकेशि कस्यासि भार्या दुहिता च कस्य
हे सुंदर केसांची, आमच्याशी स्पष्टपणे सांग, तू कोणाची पत्नी आहेस आणि कोणाची मुलगी आहेस? राजा आपल्या या साथीदारांसह येतोय, जसा इंद्र मरुतगणांनी सुरक्षित असतो.
अथाब्रवीद्द्रौपदी राजपुत्री पृष्टा शिबीनां कप्रवरेण तेन। अवेक्ष्य मन्दं प्रविमुच्य शाखां संगृह्णती कौशिकमुत्तरीयम्
तेव्हा राजकन्या द्रौपदीने, त्या श्रेष्ठ शैब्याने विचारल्यावर, हळूहळू पाहिले, झाडाची फांदी सोडली आणि आपले वरचे वस्त्र गोळा केले.
बुद्ध्याऽभिजानामि नरेनद्रपुत्र न मादृशी त्वामभिभाष्टुमर्हति। न त्वेह वक्ताऽस्ति तवेह वाक्य- मन्यो नरो वाऽप्यथवाऽपि नारी
माझ्या बुध्दीने मी तुला ओळखते, राजपुत्रा; माझ्यासारख्या स्त्रीने तुझ्याशी बोलू नये. पण इथे तुझ्या प्रश्नाला उत्तर देणारा दुसरा कोणीही नाही—ना पुरुष, ना स्त्री.
एका ह्यहं संप्रति तेन वाचं ददानि वै भद्र निबोध चेदम्। अहं ह्यरण्येकथमेकमेका त्वामालपेयं निरता स्वधर्मे
आता मी एकटीच आहे, म्हणून हे शब्द मी तुला सांगते, हे भद्र, ऐक. मी माझ्या कर्तव्याला निष्ठावान असून, या वनात एकटी असताना तुझ्याशी कशी बोलू?
जानामि च त्वां सुरथस्य पुत्रं यं कोटिकाश्येति विदुर्मनुष्याः। तस्मादहं शैब्य तथैव तुभ्य- माख्यामि बन्धून्प्रथितं कुलं च
मी जाणते की तू सुरथाचा पुत्र आहेस, ज्याला लोक कोटिकाश्य म्हणतात. म्हणून, हे शैब्य, मी तुला माझ्या नातलगांविषयी आणि प्रसिद्ध कुळाविषयी खरी माहिती सांगते.
अपत्यमस्मि द्रुपदस्य राज्ञः कृष्णेति मां शैब्य विदुर्मनुष्याः। साऽहं वृणे पञ्च जनान्पतित्वे ये खाण्डवप्रस्थगताः श्रुतास्ते
मी राजा द्रुपदाची कन्या आहे—लोक मला कृष्णा म्हणून ओळखतात. मी पती म्हणून त्या पाचांना निवडले आहे, जे खांडवप्रस्थात राहतात असे प्रसिद्ध आहे.
युधिष्ठिरो भीमसेनार्जुनौ च माद्र्याश्च पुत्रौ पुरुषप्रवीरौ। ते मां निवेश्यह दिशश्चतस्रो विबज्य पार्था मृगयां प्रयाताः
युधिष्ठिर, भीमसेन, अर्जुन आणि माद्रीचे दोन पुत्र—हे पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ पांडव—माझी व्यवस्था करून, चारही दिशांना विभागून, शिकार करायला गेले आहेत.
प्राचीं राजा दक्षिणां भीमसेनो जयः प्रतीचीं यमजावुदीचीम्। मन्ये तु तेषां रथसत्तमानां कालो बहुः प्राप्ता इहोपयातुम्
राजा पूर्वेकडे, भीमसेन दक्षिणेकडे, जुळे पश्चिम आणि उत्तर दिशेला गेले. मला वाटते, या श्रेष्ठ रथींच्या परत येण्यास बरीच वेळ झाली आहे.
संमानिता यास्यथ तैर्यथेष्टं विमुच्य वाहानवरोहयध्वम्। प्रियातिथिर्धर्मसुतो महात्मा प्रीतो भविष्यत्यभिवीक्ष्य युप्मान्
ते तुझा आदर करतील आणि पाहुणचार देतील; तुमचे घोडे सोडा आणि खाली उतरा. धर्मराज युधिष्ठिर, हा महान आत्मा, आपला प्रिय पाहुणा म्हणून तुम्हाला पाहून आनंदी होईल.
एतावदुक्त्वा द्रुपदात्मजा सा शैव्यात्मजं चन्द्रसुखी प्रतीता। विवेश तां पर्णशालां प्रशस्तां संचिन्त्य तेषामतिथिस्वधर्मम्
असे सांगून, द्रुपदाची कन्या, तेजस्वी आणि आत्मविश्वासाने, त्या सुंदर पर्णकुटीत गेली आणि पाहुण्याचे कर्तव्य मनाशी विचार करू लागली.
तथाऽऽसीनेषु सर्वेषु तेषु राजसु भारत। `कोटिकाश्यो जगामाशु सिन्धुराजनिवेशनम्
सर्व राजे बसल्यावर, हे भारत, कोटिकाश्य पटकन सिंधू राजाच्या छावणीत गेला.
यदुक्तं कृष्णया सार्धं तत्सर्वं प्रत्यवेदयत्। कोटिकाश्यवचः श्रुत्वा शैब्यं सौवीरकोऽब्रवीत्
कृष्णेने जे काही सांगितले ते सर्व त्याने सांगितले; कोटिकाश्याचे बोल ऐकून सौवीर राजाने शैब्याशी बोलले.
यदा वाचं व्याहरन्त्यामस्यां मे रमते मनः। सीमन्तिनीनां सुख्यायां विनिवृत्तः कथं भवान्
ती बोलताना माझे मन तिच्या शब्दांत रमले. तू, जो सन्माननीय स्त्रियांमध्ये प्रसिद्ध आहेस, तिच्या संगतीतून कसा दूर राहिलास?
एतां दृष्ट्वा स्त्रियो मेऽन्या यथा शाखामृगस्त्रियः। प्रतिभान्ति महाबाहो सत्यमेतद्ब्रवीमि ते
तिला पाहून, इतर सर्व स्त्रिया मला जशा शाकाहारी हरणीसारख्या वाटतात, तशी ती सिंहिणीसारखी भासते. हे महाबाहू, मी तुला सत्य सांगतो.
दर्शनादेव हि मनस्तया मेऽपहृतं भृशम्। तां समाचक्ष्व कल्याणीं यदि स्याच्छैब्य मानुषी
फक्त तिला पाहूनच माझे मन पूर्णपणे तिच्याकडे ओढले गेले. ती कल्याणी स्त्री मानव आहे का, हे शैब्य, मला सांग.
एषा वै द्रौपदी कृष्णा राजपुत्री यशस्विनी। पञ्चानां पाण्डुपुत्राणां महिषी संमता भृशम्
तीच द्रौपदी, कृष्णा, ही तेजस्वी राजकन्या आहे, जिला पांडुपुत्रांच्या पाचही जणांनी अत्यंत सन्मानाने राणी मानले आहे.
सर्वेषां चैव पार्थानां प्रिया बहुमता सती। तया समेत्य सौवीर सौवीराभिमुखो व्रज
ती सर्व पांडवांना प्रिय आणि अत्यंत मान्य आहे. हे सौवीर, तिच्याजवळ जा आणि तिच्यासमोर हजर हो.
एवमुक्तः प्रत्युवाच पश्यामि द्रौपदीमिति। पतिः सौवीरसिन्धूनां दुष्टभावो जयद्रथः
असे ऐकून, सौवीर आणि सिंधूंचा स्वामी जयद्रथ, मनात वाईट विचार ठेवून म्हणाला, 'मी द्रौपदीला पाहीन.'
स प्रविश्याश्रमं पुण्यं सिंहगोष्ठं वृको यथा। आत्मना सप्तमः कृष्णामिदं वचनमब्रवीत्
तो त्या पवित्र आश्रमात सिंहाच्या गुहेत लांडगा शिरावा तसा शिरला; मग स्वतःचा सातवा पुत्र कृष्णेला असे म्हणाला.
कुशलं ते वरारोहे भर्तारस्तेऽप्यनामयाः। येषां कुशलकामासि तेऽपिकच्चिदनामयाः
सुंदरिनी, तुझी तब्येत ठीक आहे ना? तुझे पतीही सुखरूप आहेत का? आणि ज्यांच्या भल्यासाठी तू काळजी करतेस, ते सगळेही बरे आहेत ना?
अपि ते कुशलं राजन्राष्ट्रे कोशे बले तथा। कच्चिदेकः शिबीनाढ्यान्सौवीरान्सह सिन्धुभिः। अनुतिष्ठसि धर्मेण ये चान्ये विदितास्त्वया
राजा, तुझ्या राज्यात, खजिन्यात आणि सैन्यात सर्व काही ठीक आहे ना? शिबी, सौवीर आणि सिंधू या सर्वांचा तू एकट्याने नीटपणे राज्यकारभार करतोस ना? आणि इतर जे तुला माहित आहेत त्यांच्याबद्दलही?
कौरव्यः कुशली राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः। अहं च भ्रातरश्चास्य यांश्चान्यान्परिपृच्छसि
कौरवांचा राजा, कुंतीपुत्र युधिष्ठिर सुखरूप आहे; मी आणि त्याचे भाऊ, आणि ज्यांची तू चौकशी केलीस ते सगळेही बरे आहेत.
पाद्यं प्रतिगृहाणेदमासनं च नृपात्मज। मृगान्विता मृगीश्चैव प्रातराशं ददानि ते
राजपुत्रा, हे पाय धुण्याचे पाणी आणि आसन स्वीकार. मी तुला, जो हरणे आणि हरिणींसह आला आहेस, सकाळचा नाश्ता देतो.
ऐणेयान्पृषतान्न्यङ्कून्हरिणाञ्शरभाञ्शशान्। ऋक्षाव्रुरूञ्शम्बरांश्च गवयांश्च मृगान्बहून्
इथे काळवीट, चित्ते, कृष्णमृग, सश, अस्वल, रानगवे, सांबर आणि असे अनेक रानटी प्राणी आहेत.
वराहामहिषांश्चैव याश्चान्या मृगजातयः। प्रदास्यति स्वयं तुभ्यं कुन्तीपुत्रो युधिष्टिरः
वराह, रानगवे आणि इतर अनेक प्रकारचे रानप्राणी—हे सर्व कुंतीपुत्र युधिष्ठिर स्वतः तुला देईल.
कुशलं प्रातराशस्य सर्वं मे दित्सितं त्वया। एहि मे रथमारोह सुखमाप्नुहि केवलम्
तुला सकाळच्या जेवणासाठी जे हवे आहे ते सर्व मी तयार ठेवले आहे; ये, माझ्या रथावर बस आणि आराम कर.
गतश्रीकान्हृतराज्यान्कृपणान्गतचेतसः। अरण्यवासिनः पार्थान्नानुरोद्धुं त्वमर्हसि
ज्यांचे वैभव आणि राज्य गेले, जे दुःखी, खचलेले आणि अरण्यात राहतात, अशा पांडवांना तुझ्या मदतीची गरज नाही.
नैव प्राज्ञा गतश्रीकं भर्तारमुपयुञ्जते। युञ्जानमनुयुञ्जीत न शरियः संक्षये वसेत्
शहाणी स्त्री कधीच आपले वैभव गमावलेल्या पतीला निवडत नाही; जर निवडलेच तर त्याच्यासोबत राहावे, पण संकटात जगू नये.
श्रिया विहीना राष्ट्राच्च विनष्टाः शाश्वतीः समाः। अलं ते पाण्डुपुत्राणां भक्त्या क्लेशमुपासितुम्
संपत्ती आणि राज्य गमावून पांडव कायमचे नष्ट झाले आहेत; त्यांच्या भक्तीतून दुःख सहन करणे पुरे झाले.
भार्या मे भव सुश्रोणि त्यजैनान्मुखमाप्नुहि। अखिलान्सिन्धुसौवीरानाप्नुहि त्वं मया सह
सुंदर नितंबवाली, माझी पत्नी हो; त्यांना सोड आणि मला स्वीकार. माझ्यासोबत सर्व सिंधू आणि सौवीर मिळव.