ततो मणलूरुपतिकन्यायां चित्राङ्गदायामर्जुनः पुत्रमुत्पादयामास बभ्रुवाहनं नाम। एते त्रयोदश पुत्राः पाण्डवानाम्
मग अर्जुनाने मणलूरच्या राजाची कन्या चित्रांगदा हिच्यापासून बभ्रुवाहन नावाचा मुलगा जन्माला घातला; हे पांडवांचे तेरा पुत्र होत.
विराटस्य दुहितरमुत्तरां नामाभिमन्युरुपेयेमे। तस्यामस्य परासुर्गर्भोऽजायत
अभिमन्यूने विराटाची कन्या उत्तरा हिच्याशी विवाह केला; तिच्या पोटी त्याचा मृत्यूनंतर जन्मणारा मुलगा गर्भात आला.
तमुत्सङ्गे प्रतिजग्राह पृथा नियोगात्पुरुषोत्तमस्य। षाण्मासिकं गर्भमहं जीवयामि पादस्पर्शादिति वासुदेव उवाच
पृथेने त्या मुलाला आपल्या मांडीवर घेतले, पुरुषोत्तमाच्या आज्ञेने; वासुदेव म्हणाले, 'मी या सहा महिन्यांच्या गर्भाला पायाच्या स्पर्शाने जिवंत ठेवीन.'
अहं जीवयामि कुमारमनन्तवीर्यं जात एवायमजायत। अभिमन्योः सत्येन चेयं पृथिवी धारयत्विति वासुदेवस्य पादस्पर्शात्सजीवोऽजायत। नाम तस्याकरोत्सुभद्रा
'मी या अपार सामर्थ्य असलेल्या कुमाराला जीवन देईन; तो आता जन्माला येतो आहे,' असे वासुदेव म्हणाले. 'अभिमन्यूच्या सत्यामुळे ही पृथ्वी स्थिर राहो.' वासुदेवाच्या पायाच्या स्पर्शाने तो जिवंत जन्मला; सुभद्राने त्याचे नाव ठेवले.
परिक्षीणे कुले जात उत्तरायां परंतपः। परिक्षिदभवत्तस्मात्सौभद्रात्तु यशस्विनः
पांडवांच्या वंशात जेव्हा घराणं कमी झालं, तेव्हा उत्तरा आणि सुभद्राचा तेजस्वी पुत्र परीक्षित जन्माला आला.
परीक्षित्तु खलु भद्रवतीं नामोपयेमे। तस्यां तत्र भवाञ्जनमेजयः
परीक्षिताने भद्रवती नावाच्या स्त्रीशी विवाह केला आणि तिच्या पोटी, जनमेजय, तुझा जन्म झाला.
जनमेजयात्तु भवतः खलु वपुष्टमायां पुत्रौ द्वौ शतानीकः शङ्कुकर्णश्च
जनमेजया, तुझ्या घरात दोन तेजस्वी पुत्र जन्मले – शतानीक आणि शंकुकर्ण.
शतानीकस्तु खलु वैदेहीमुपयेमे। तस्यामस्य जज्ञे पुत्रोऽश्वमेधदत्तः
शतानीकाने वैदेही राजकन्येशी विवाह केला आणि तिच्या पोटी त्याचा पुत्र अश्वमेधदत्त जन्मला.
इत्येष पूरोर्वंशस्तु पाण्डवानां च कीर्तितः। पूरोर्वंशमिमं श्रुत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते
असा हा पुरूचा आणि पांडवांचा वंश सांगितला. जो कोणी हा पुरूचा वंश ऐकतो, तो सर्व पापांपासून मुक्त होतो.
राजोपरिचरो नाम धर्मनित्यो महीपतिः। बभूव मृगयाशीलः शश्वत्स्वाध्यायवाञ्छुचिः
राजोपरीचर नावाचा एक धर्मनिष्ठ राजा होता. तो नेहमी शिकारीला जात असे, वेदाध्ययन करीत असे आणि स्वच्छ राहात असे.
स चेदिविषयं रम्यं वसुः पौरवनन्दनः। इन्द्रोपदेशाज्जग्राह रमणीयं महीपतिः
तो वसु, पुरूवंशाचा आनंद, इंद्राच्या सांगण्यावरून सुंदर चेदि देशाचा स्वामी झाला.
तमाश्रमे न्यस्तशस्त्रं निवसन्तं तपोनिधिम्। देवाः शक्रपुरोगा वै राजानमुपतस्थिरे
जेव्हा तो राजा शस्त्र खाली ठेवून आश्रमात तप करत होता, तेव्हा इंद्रासह देवता त्याच्याकडे आल्या.
इन्द्रत्वमर्हो राजायं तपसेत्यनुचिन्त्य वै। तं सान्त्वेन नृपं साक्षात्तपसः संन्यवर्तयन्
'हा राजा तपामुळे इंद्रपदाला योग्य आहे' असे ठरवून, देवांनी त्याला प्रेमाने तप सोडायला लावले.
न संकीर्येत धर्मोऽयं पृथिव्यां पृथिवीपते। त्वया हि धर्मो विधृतः कृत्स्नं धारयते जगत्
राजा, हा धर्म पृथ्वीवर मिसळू नये. कारण तू धर्म पाळतोस आणि तोच साऱ्या जगाला आधार देतो.
देवानहं पालयिता पालय त्वं हि मानुषान्।' लोके धर्मं पालय त्वं नित्ययुक्तः समाहितः। धर्मयुक्तस्ततो लोकान्पुण्यान्प्राप्स्यसि शाश्वतान्
आम्ही देव लोकांचे रक्षण करतो, तू माणसांचे रक्षण कर. नेहमी एकाग्र राहून पृथ्वीवर धर्माचे पालन कर. धर्मयुक्त राहिलास तर तुला शाश्वत पुण्यलोक मिळतील.
दिविष्ठस्य भुविष्ठस्त्वं सखाभूतो मम प्रियः। ऊधः पृथिव्या यो देशस्तमावस नराधिप
मी जसा स्वर्गात आहे, तसा तू पृथ्वीवर माझा प्रिय मित्र आहेस. राजा, पृथ्वीवरील 'ऊध' नावाच्या प्रदेशात तू राहा.
पशव्यश्चैव पुण्यश्च प्रभूतधनधान्यवान्। स्वारक्ष्यश्चैव सौम्यश्च भोग्यैर्भूमिगुणैर्युतः
तो प्रदेश पुण्यवान, गायींनी समृद्ध, धनधान्याने भरलेला, सुरक्षित, सौम्य आणि सर्व सुखांनी व गुणांनी युक्त आहे.
अर्थवानेष देशो हि धनरत्नादिभिर्युतः। वसुपूर्णा च वसुधा वस चेदिषु चेदिप
हा देश धन, रत्ने आणि संपत्तीने समृद्ध आहे. चेदिराज, पृथ्वी धनाने भरलेली आहे, म्हणून चेदि देशात राहा.
धर्मशीला जनपदाः सुसंतोषाश्च साधवः। न च मिथ्या प्रलापोऽत्र स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा
त्या प्रदेशातील लोक धर्मशील, समाधानी आणि सज्जन आहेत. अगदी मोकळ्या लोकांमध्येही खोटं बोलणं नाही, तर इतर कुठेच नाही.
न च पित्रा विभज्यन्ते पुत्रा गुरुहिते रताः। युञ्जते धुरि नो गाश्च कृशान्संधुक्षयन्ति च
तेथे वडील आपल्या मुलांना वेगळं करत नाहीत, कारण मुले नेहमी मोठ्यांच्या सेवेत रमलेली असतात. ते बैलांना नांगराला जुळवतात आणि कृश जनावरांनाही हाकतात.
सर्वे वर्णाः स्वधर्मस्थाः सदा चेदिषु मानद। न तेऽस्त्यविदितं किंचित्त्रिषु लोकेषु यद्भवेत्
चेदि देशात सर्व वर्ण आपापल्या धर्मात कायम असतात, मानदायक. तीनही लोकांत जे काही आहे, त्यात त्यांना काहीच अज्ञात नाही.
दैवोपभोग्यं दिव्यं त्वामाकाशे स्फाटिकं महत्। आकाशगं त्वां मद्दत्तं विमानमुपपत्स्यते
स्वर्गीय देवांसाठी योग्य, मोठं, स्फटिकासारखं एक दिव्य विमान तुला आकाशात मिळेल, ते मी तुला देतो.
त्वमेकः सर्वमर्त्येषु विमानवरमास्थितः। चरिष्यस्युपरिस्थो हि देवो विग्रहवानिव
सर्व माणसांमध्ये फक्त तूच श्रेष्ठ विमानात बसून, जणू काही प्रत्यक्ष देवच शरीरधारण करून आकाशात फिरशील.
ददामि ते वैजयन्तीं मालामम्लानपङ्कजाम्। धारयिष्यति सङ्ग्रामे या त्वां शस्त्रैरविक्षतम्
मी तुला कधीही न सुकणाऱ्या कमळांची वैजययंती माळ देतो; युद्धात ही माळ घातलीस की कोणतेही शस्त्र तुला इजा करू शकणार नाही.
लक्षणं चैतदेवेह भविता ते नराधिप। इन्द्रमालेति विख्यातं धन्यमप्रतिमं महत्
हेही तुझे खास लक्षण राहील, राजाधिराज: 'माणसांमधला इंद्र' म्हणून तुझे नाव होईल, धन्य, अद्वितीय आणि महान.
यष्टिं च वैणवीं तस्मै ददौ वृत्रनिषूदनः। इष्टप्रदानमुद्दिश्य शिष्टानां प्रतिपालिनीम्
वृत्राचा संहार करणाऱ्या देवाने त्याला इच्छित वस्तू देणारी, सज्जनांचे रक्षण करणारी वैनव काठी दिली.
एवं संसान्त्व्य नृपतिं तपसः संन्यवर्तयत्। प्रययौ दैवतैः सार्धं कृत्वा कार्यं दिवौकसाम्
अशा प्रकारे राजाला समजावून, त्याचा तप सोडवून, देवांचे काम पूर्ण करून तो देवांसह परत गेला.
ततस्तु राजा चेदीनामिन्द्राभरणभूषितः। इन्द्रदत्तं विमानं तदास्थाय प्रययौ पुरीम्
मग चेदिराजाने इंद्राने दिलेली दागिने घालून, इंद्राने दिलेल्या विमानात बसून आपल्या राजधानीकडे प्रस्थान केले.
तस्याः शक्रस्य पूजार्थं भूमौ भूमिपतिस्तदा। प्रवेशं कारयामास सर्वोत्सववरं तदा
त्या इंद्राच्या पूजेकरिता त्या वेळी भूमिपतीने पृथ्वीवर सर्वात मोठा आणि सर्व उत्सवांमध्ये श्रेष्ठ असा प्रवेश सोहळा आयोजित केला.
मार्गशीर्षे महाराज पूर्वपक्षे महामखम्। ततःप्रभृति चाद्यापि यष्टेः क्षितिपसत्तमैः
मार्गशीर्ष महिन्यात, शुद्ध पक्षात, मोठा यज्ञ केला गेला; आणि तेव्हापासून आजपर्यंत श्रेष्ठ राजे ही काठीची प्रथा पाळतात.