महता रथसङ्घेन रथचारेण चाप्युत। वैकर्तनं परीप्सन्तो गन्धर्वाः प्रत्यवारयन्। ततः संन्यपतन्सर्वे गन्धर्वाः कौरवं प्रति
मोठ्या रथांच्या तुकड्यांनी आणि रथयुद्धातील कौशल्याने गंधर्वांनी वैकर्तनाला पकडण्याचा प्रयत्न केला आणि मग सर्व गंधर्वांनी कौरवांवर झडप घातली.
तदा सुतुमुलं युद्धमभवद्रोमहर्षणम्। ततस्ते मृदवोऽभूवनगन्धर्वाः शरपीडिताः
तेव्हा तिथे प्रचंड आणि अंगावर काटा आणणारे युद्ध झाले; बाणांनी त्रस्त झाल्यामुळे गंधर्व कमकुवत झाले.
उच्चुक्रुशुश्च कौरव्यागन्धर्वान्प्रेक्ष्य पीडितान्
गंधर्वांना त्रासलेले पाहून कौरवांनी मोठ्याने आरोळ्या ठोकल्या.
गन्धर्वांस्त्रासितान्दृष्ट्वा चित्रसेनो ह्यमर्षणः। उत्पपातासनात्क्रुद्धो वधे तेषां समाहितः
गंधर्व घाबरलेले पाहून, चित्रसेन रागाने उठला आणि त्यांचा संहार करण्याचा निर्धार केला.
ततो मायास्त्रमास्थाय युयुधे चित्रमार्गवित्। `वियत्संछादयामास न ववौ तत्र मारुतः
मग मायास्त्राचा वापर करून, मायेमध्ये निपुण असलेल्या चित्रसेनाने युद्ध केले आणि आकाश झाकून टाकले, इतके की तिथे वारा देखील वाहू शकला नाही.
हस्त्यारोहा हताः पेतुर्हस्तिभिः सह भारत। हयारोहाः सह हयै रथैश्च रथिनस्तदा
भारता, हत्तीस्वार आपल्या हत्तींसह, घोडेस्वार घोड्यांसह आणि रथी रथांसह मारले जाऊन खाली पडले.
पत्तयश्च तथापेतुर्विशस्ताः शरवृष्टिभिः'। तयाऽमुह्यन्त कौरव्याश्चित्रसेनस्य मायया
पायदळही बाणांच्या वर्षावाने छिन्नविछिन्न होऊन पडले; चित्रसेनाच्या मायेमुळे कौरव गोंधळले.
एकैको हि तदा योधो धार्तारष्ट्रस्य भारत। पर्यवार्यत गन्धर्वैर्दशभिर्दशभिर्युधि
त्या वेळी, भारता, धृतराष्ट्रपुत्रांचा प्रत्येक योद्धा युद्धात दहा दहा गंधर्वांनी वेढला गेला.
ततः संपीड्यमानास्ते बलेन महता तदा। प्राद्रवन्त रणे भीता यत्रराजा युधिष्ठिरः
मग त्या मोठ्या सैन्याच्या दडपणामुळे ते सर्व घाबरून रणांगणावरून पळाले आणि जिथे राजा युधिष्ठिर होता तिथे गेले.
भज्यमानेष्वनीकेषु धार्तराष्ट्रेषु सर्वशः। कर्णो वैकर्तनो राजंस्तस्थौ गिरिरिवाचलः
धृतराष्ट्रपुत्रांची मांडलेली सैन्यरचना सर्वत्र तुटू लागली, तरी वैकर्तनपुत्र कर्ण मात्र अचल पर्वतासारखा ठाम उभा राहिला.
दुर्योधनश्च तेजस्वी शकुनिश्चापि सौबलः। गन्धर्वान्योधयामासुः समरे भृशविक्षताः
तेजस्वी दुर्योधन आणि सुभलाचा मुलगा शकुनी, दोघेही फार जखमी झालेले असूनसुद्धा, गांधर्वांशी युद्ध करत होते.
सर्व एव तु गन्धर्वाः शतशोऽथ सहस्रशः। जिघांसमानाः संरब्धाः कर्णमभ्यद्रवत्रणे
तेव्हा शेकडो-हजारो गांधर्व, अत्यंत रागावलेले आणि कर्णाला मारण्याच्या इराद्याने, रणभूमीत त्याच्यावर तुटून पडले.
असिभिः पट्टसैः शूलैर्गदाभिश्च महाबलाः। सूतपुत्रं जिघांसन्तः समन्तात्पर्यवारयन्
शक्तिशाली गांधर्वांनी तलवारी, पट्टे, भाले आणि गदा घेऊन, रथी कर्णाला मारण्यासाठी सर्व बाजूंनी वेढा घातला.
अन्येऽस्य युगमच्छिन्दन्ध्वजमन्ये न्यपातयन्। ईषामन्ये हयानन्ये सूतमन्ये न्यपातयन्
काहींनी त्याच्या रथाचा जू तोडला, काहींनी ध्वज खाली पाडला, काहींनी बाणांचे दांडे मोडले, काहींनी घोडे खाली पाडले, आणि काहींनी सारथीलाही खाली पाडले.
अन्ये च्छत्रं वरूथं च बन्धुरं च तथा परे। `अन्ये संचूर्णयामासुश्छत्रे चाक्षौ तथा परे
काहींनी त्याचे छत्र आणि कवच फोडले, तर इतरांनी त्याचे सुंदर दागिने उध्वस्त केले; आणखी काहींनी छत्र आणि रथाचे चाकही चुरडून टाकले.
गन्धर्वा बहुसाहस्रास्तिलशो व्यधमन्रथम् ।। ततो रथादवप्लुत्य सूतपुत्रोऽसिचर्मभृत्
हजारो गांधर्वांनी त्याचा रथ अगदी तीळ-तीळ करून फोडून टाकला; मग कर्णाने तलवार आणि ढाल घेऊन रथातून खाली उडी मारली.
अंसावलम्बितधनुर्धावमानो महाबलः'। विकर्णरथमास्थाय मोक्षायाश्वानचोदयत्
तो बलवान योद्धा धनुष्य खांद्यावर घेऊन धावत गेला आणि विकर्णाच्या रथावर बसून घोड्यांना पळवायला लावले.
गन्धर्वैस्तु महाराज भग्ने कर्णे महारथे। संप्राद्रवच्चमूः सर्वा धार्तराष्ट्रस्य पश्यतः
राजा, जेव्हा गांधर्वांनी महायोद्धा कर्णाचा पराभव केला, तेव्हा धृतराष्ट्राच्या संपूर्ण सैन्याने त्याच्या समोरून पळ काढला.
तान्दृष्ट्वा द्रवतः सर्वान्धार्तराष्ट्रान्पराङ्मुखान्। दुर्योधनो महाराजो नासीत्तत्र पराङ्मुखः
धृतराष्ट्रपुत्र सर्वजण पाठ फिरवून पळताना पाहून, महाराज दुर्योधन मात्र तिथेच ठाम उभा राहिला.
तामापतन्तीं संप्रेक्ष्य गन्धर्वाणां महाचमूम्। महता शरवर्षेण सोऽभ्यवर्षदरिंदमः
गांधर्वांची मोठी फौज समोर येताना पाहून, शत्रूंचा संहार करणाऱ्या दुर्योधनाने त्यांच्यावर बाणांचा जोरदार वर्षाव केला.
अचिन्त्य शरवर्षं तु गन्धर्वास्तस्य तं रथम्। दुर्योधनं जिघांसन्तः समन्तात्पर्यवारयन्
पण गांधर्वांनी, कल्पनाही न करता येईल इतक्या बाणांचा वर्षाव करून, दुर्योधनाचा रथ सर्व बाजूंनी वेढून त्याला मारण्याचा प्रयत्न केला.
युगमीषां वरूथं च तथैव ध्वजसारथी। अश्वांस्त्रिवेणुमक्षं च तिलशो व्यधमञ्छरैः
त्यांनी बाणांनी त्याचा रथाचा जू, बाणांचे दांडे, कवच, ध्वज, सारथी, घोडे, त्रिवेणी अक्ष, हे सर्व अगदी तीळ-तीळ करून टाकले.
दुर्योधनं चित्रसनो विरथं पतितं भुवि। अभिद्रुस्य महाबाहुर्जीवग्राहमथाग्रहीत्
धृतराष्ट्रपुत्र दुर्योधनाचा रथ फुटलेला आणि तो स्वतः जमिनीवर पडलेला पाहून, बलवान चित्रसेन त्याच्यावर धावून आला आणि त्याला जिवंत पकडले.
तस्य बाहू महाराज बद्ध्वा रज्ज्वा महारथम्। आरोप्यस महाबाहुश्चित्रसेनो ननाद ह
चित्रसेनाने त्याचे हात दोरीने बांधले, आणि तो बलवान योद्धा दुर्योधनाला आपल्या रथावर बसवून मोठ्याने गर्जना केली.
तस्मिन्गृहीते राजेन्द्र स्थितं दुःशासनं रथे। पर्यगृह्णन्त गन्धर्वाः परिवार्य समन्ततः
राजा, दुर्योधन पकडला गेल्यावर, रथावर उभा असलेला दुःशासन गांधर्वांनी सर्व बाजूंनी वेढून पकडला.
विधिशतिं चित्रसेनमादायान्ये विदुद्रुवुः। विन्दानुविन्दावपरे राजदारांश्च सर्वशः
काही गांधर्वांनी चित्रसेनाला घेऊन पळ काढला, तर इतरांनी विंद, अनु विंद आणि सर्व राजकन्या पकडल्या.
सेनास्तु धार्तराष्ट्रस्य गन्धर्वैः समभिद्रुताः। पूर्वं प्रभग्नैः सहिताः पाण्डवानभ्ययुस्तदा
गांधर्वांनी हल्ला केलेली आणि आधीच पळालेली धृतराष्ट्राची सेना, नंतर पांडवांकडे जाऊन मिळाली.
शकटापणवेशाश्च यानयुग्यं च सर्वशः। शरणं पाण्डवाञ्जग्मुर्हियमाणे महीपतौ
शिबिरातील व्यापारी, दुकानदार आणि वाहनांसह सर्व लोक, राजा पकडला जात असताना, पांडवांकडे आश्रय घेण्यासाठी गेले.
प्रियदर्शी महाबाहो धार्तराष्ट्रो महाबलः। गन्धर्वैर्ह्रियते राजा पार्थास्तमनुधावत
महाबाहू, सुंदर दिसणारा, धृतराष्ट्राचा बलवान मुलगा गांधर्वांनी उचलून नेला आहे; हे पृथेचे मुलांनो, राजामागे धावून जा.
दुःशासनो दुर्विषहो दुर्मुखो दुर्मुखो दुर्जयस्तथा। बद्ध्वा ह्रियन्ते गन्धर्वै राजदाराश्च सर्वशः
दुःशासन, दुर्विषह, दुर्मुख आणि दुर्जय—हे सगळे गांधर्वांनी बांधून नेले आहेत, आणि सर्व राजघराण्याच्या स्त्रियाही त्यांच्यासोबत आहेत.