प्रविशन्तं वनद्वारि गन्धर्वाः समवारयन्। तत्र गन्धऱ्वराजो वै पूर्वमेव विशांपते। कुबेरभवनाद्राजन्नाजगाम गणावृतः
जंगलाच्या प्रवेशद्वारी ते जात असताना, गंधर्वांनी त्यांना अडवले; कारण गंधर्वांचा राजा, आपल्या समूहासह, पूर्वीच कुबेराच्या निवासस्थानाहून तिथे आला होता.
गणैरप्सरसां चैव त्रिदशानां तथाऽऽत्मजैः। विहारशीलैः क्रीडार्थं तेन तत्संवृतं सरः
अप्सरा आणि देवपुत्रांच्या समूहांसह, जे सर्वजण खेळ व आनंदात रमणारे होते, त्याने ते सरोवर व्यापून टाकले होते.
तेन तत्संवृतं दृष्ट्वा ते राजपरिचारकाः। प्रतिजग्मुस्ततो राजन्यत्र दुर्योधनो नृपः
ते सरोवर गंधर्वांनी व्यापलेले पाहून, राजाचे सेवक परत फिरले आणि दुर्योधन जिथे होता तिथे गेले.
स तु तेषां वचः श्रुत्वा सैनिकान्युद्धदुर्मदान्। प्रेषयामास कौरव्य उत्सारयत तानिति
त्यांचे बोलणे ऐकून, युद्धाची इच्छा असलेल्या दुर्योधनाने आपल्या सैनिकांना पाठवले आणि सांगितले, 'त्यांना हुसकावून लावा!'
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राज्ञः सेनाग्रयायिनः। सरो द्वैनवनं गत्वा गन्धर्वानिदमब्रुवन्
राजाच्या सैन्याचे पुढारी हे शब्द ऐकून द्वैनवनातील सरोवराकडे गेले आणि तिथे गंधर्वांना असे सांगितले.
राजा दुर्योधनो नाम धृतराष्ट्रसुतो बली। चिक्रीडिषुरिहायाति तदर्थमपसर्पत
धृतराष्ट्राचा बलवान मुलगा, राजा दुर्योधन, येथे खेळण्यासाठी येत आहे; म्हणून त्याला वाट द्या.
एवमुक्तास्तु गन्धर्वाः रप्रहसन्तो विशांमपते। प्रत्यब्रुवंस्तान्पुरुषानिदं हि परुषं वचः
गंधर्वांनी हे ऐकून हसत उत्तर दिले आणि त्या माणसांना कठोर शब्दांत असे बोलले.
न चेतयति वो राजा मन्दबुद्धिः सुयोधनः। योऽस्मानाज्ञापयत्येवं वश्यानिव दिवौकसः
तुमचा राजा, मंदबुद्धी असलेला सुयोधन, आम्हाला जणू काही आपले सेवकच आहेत अशा प्रकारे आज्ञा देतो, याचा विचारही करत नाही.
यूयं मुमूर्षवश्चापि मन्दप्रज्ञा न संशयः। ये तस् वचनादेवमस्मान्ब्रूथ विचेतसः
त्याच्या आज्ञेवरून आमच्याशी असे बोलता, यावरून नक्कीच तुम्हीही मूर्ख आणि विचारशक्तीहीन आहात.
गच्छध्वं त्वरिताः सर्वे यत्र राजा स कौरवः। न चेदद्यैव गच्छध्वं धर्मराजनिवेशनम्
सर्वजण पटकन त्या कौरव राजाजवळ जा; नाहीतर लगेचच धर्मराजाच्या निवासाकडे वळा.
एवमुक्तास्तु गन्धर्वै राज्ञः सेनाग्रयायिनः। संप्राद्रवन्यतो राजा धृतराष्ट्रसुतोऽभवत्
गंधर्वांनी असे सांगितल्यावर राजाच्या सैन्याचे पुढारी धृतराष्ट्रपुत्र जिथे होता तिथे पळून गेले.
ततस्ते सहिताः सर्वे दुर्याधनमुपागमन्। अब्रुवंश्च महाराज यदूचुः कौरवं प्रति
ते सर्वजण एकत्रितपणे दुर्योधनाजवळ गेले आणि गंधर्वांनी काय सांगितले ते कौरवाला सांगितले.
गन्धर्वैर्वारिते सैन्ये धार्तराष्ट्रः प्रतापवान्। अमर्षपूर्णः सैन्यानि प्रत्यभाषत भारत
गंधर्वांनी सैन्याला थांबवल्यावर, धृतराष्ट्राचा पराक्रमी मुलगा रागाने आपल्या सैन्याला असे म्हणाला.
शासतैनानधर्मज्ञान्मम विप्रियकारिणः। यदि प्रक्रीडते सर्वैर्देवैः सह शचीपतिः। `वयमत्र यथा प्रीता क्रीडिष्यामो निरङ्कुशं
हे माझ्या इच्छेविरुद्ध वागणारे अधर्मी लोक आहेत, त्यांना शिक्षा द्या! शचीपती सर्व देवांसह येथे खेळत असेल, तरी आपणही येथे मनसोक्त खेळू.
दुर्योधनवचः श्रुत्वा धार्तराष्ट्रा महाबलाः। सर्व एवाभिसन्नद्धा योधाश्चापि सहस्रशः
दुर्योधनाची वचने ऐकून, धृतराष्ट्राचे सर्व बलवान पुत्र आणि हजारो योद्धे शस्त्रसज्ज झाले.
ततः प्रमथ्य सर्वांस्तांस्तद्वनं विविशुर्बलात्। सिंहनादेन महता पूरयन्तो दिशो दश
मग त्यांनी तेथे असणाऱ्यांना मागे सारून, मोठ्या सिंहगर्जनेने दहा दिशांना भरून काढत, त्या वनात जबरदस्तीने प्रवेश केला.
ततोऽपरैरवार्यन्त गन्धर्वैः कुरुसैनिकाः। `साम्नैव रतत्र विक्रान्ता मा साहसमिति प्रभो
नंतर इतर गंधर्वांनी कुरू सैनिकांना सौम्य शब्दांनी, 'असा उतावळेपणा करू नका' असे सांगून थांबवले.
ते वार्यमाणा गन्धर्वैः साम्नैव वसुधायिप। ताननादृत्य गन्धर्वांस्तद्वनं विविशुर्महत्
राजा, गंधर्वांनी सौम्यपणे थांबवले तरी, त्यांनी त्यांची पर्वा न करता त्या मोठ्या वनात प्रवेश केला.
यदि वाता न तिष्ठन्ति धार्तराष्ट्राः सराजकाः। ततस्ते खेचराः सर्वे चित्रसेने न्यवेदयन्
धृतराष्ट्रपुत्र आणि त्यांचे राजे थांबत नाहीत हे पाहून, सर्व आकाशात संचार करणारे गंधर्वांनी हे चित्रसेनाला सांगितले.
गन्धर्वराजस्तान्सर्वानब्रवीत्कौरवान्प्रति। अनार्याञ्शासतेत्येतांश्चित्रसेनोऽत्यमर्षणः
गंधर्वराज चित्रसेनाने सर्वांना कौरवांविषयी सांगितले, 'या नीच लोकांना शिक्षा द्या!'—तो फारच संतापला होता.
अनुज्ञाताश्च गन्धर्वाश्चित्रसेनेन भारत। प्रगृहीतायुधाः सर्वे धार्तराष्ट्रानभिद्रवन्
चित्रसेनाने परवानगी दिल्यावर, सर्व गंधर्वांनी शस्त्र उचलून धृतराष्ट्रपुत्रांवर हल्ला केला.
तान्दृष्ट्वाऽऽपततः शीघ्रान्गन्धर्वानुद्यतायुधान्। प्राद्रवंस्ते दिशः सर्वे धार्तराष्ट्रस्य पश्यतः
गंधर्व शस्त्र उचलून वेगाने येताना पाहून, धृतराष्ट्राच्या डोळ्यांसमोर त्याचे सर्व अनुयायी सर्व दिशांना पळाले.
तान्दृष्ट्वा द्रवतः सर्वान्धार्तराष्ट्रान्पराङ्मुखान्। राधेयस्तु तदा वीरो नासीत्तत्रपराङ्मुखः
धृतराष्ट्राच्या सर्व पुत्रांना पळताना, पाठ फिरवून धावताना पाहून त्या वेळी फक्त राधेय हा वीर मागे वळला नाही.
आपतन्तीं तु संप्रेक्ष्य गन्धर्वाणां महाचमूम्। महता शरवर्षेण राधेयः प्रत्यवारयत्
पण गंधर्वांची मोठी सेना पुढे येताना पाहून राधेयाने जोरदार बाणांचा वर्षाव करून त्यांना थांबवले.
क्षुरप्रैर्विशिखैर्भल्लैर्वत्सदन्तैस्तथाऽऽयसैः। गन्धर्वाञ्शतशोऽभिघ्नँल्लघुत्वात्सूतनन्दनः
कापणारे, टोकदार, रुंद टोकाचे आणि लोखंडी बाणांनी सूतानंदनाने शेकडो गंधर्वांना वेगाने मारले.
पातयन्नुत्तमाङ्गानि गन्धर्वाणां महारथः। क्षणएन व्यधमत्सर्वां चित्रसेनस्य वाहिनीम्
त्या महायोद्ध्याने गंधर्वांची डोकी खाली पाडली आणि क्षणात चित्रसेनाच्या संपूर्ण सैन्याचा नाश केला.
ते वध्यमाना गन्धर्वाः सूतपुत्रेण धीमता। भूय एवाभ्यवर्तन्त शततशोऽथ सहस्रशः
सूतपुत्राने त्यांना मारत असतानाही, गंधर्व पुन्हा पुन्हा शेकड्यांनी आणि हजारोंनी परत येऊ लागले.
गन्धर्वभूता पृथिवी क्षणेन समपद्यत। आपतद्भिर्महावेगैश्चित्रसेनस्य सैनिकैः
चित्रसेनाच्या सैनिकांनी मोठ्या वेगाने धावताच, क्षणात पृथ्वी गंधर्वांनी भरून गेल्यासारखी वाटू लागली.
अथ दुर्योधनो राजा शकुनिश्चापि सौबलः। दुःशासनो विकर्णश्च ये चान्ये धृतराष्ट्रजाः। न्यहनंस्तत्तदा सैन्यं रथैर्गरुडनिःखनैः
तेव्हा राजा दुर्योधन, सुभलपुत्र शकुनी, दुःशासन, विकर्ण आणि इतर धृतराष्ट्रपुत्र यांनी गरुडासारख्या वेगवान रथांनी त्या सैन्यावर हल्ला केला.
सैन्यमायोधितं दृष्ट्वाकर्णो राजन्न मृष्यत
राजा, सैन्यावर हल्ला होताना पाहून कर्णाला ते सहन झाले नाही.