मृगयां चैव नो गन्तुमिच्छा संवर्धते भृशम्। स्मारणं तु चिकीर्षामो न तु पाण्डवदर्सनम्
आमचं शिकार करायचं मन फारच वाढलं आहे; आपल्याला फक्त त्यांना आठवण करून द्यायची आहे, पांडवांना प्रत्यक्ष भेटायचं नाही.
न चानार्यसमाचारः कश्चित्तत्र भविष्यति। न च तत्र गमिष्यामो यत्र तेषां प्रतिश्रयः
तिथे कुणीही वाईट वागणूक करणार नाही; आणि जिथे पांडवांनी आश्रय घेतलाय, तिथे आपण जाणार नाही.
एवमुक्तः शकुनिना धृतराष्ट्रो जनेश्वरः। दुर्योधनं सहामात्यमनुजज्ञे न कामतः
शकुनीने असं सांगितल्यावर, धृतराष्ट्र राजाने मनातून नकोसं वाटत असतानाही, दुर्योधन आणि त्याच्या मंत्र्यांना परवानगी दिली.
अनुज्ञातस्तु गान्धारिः कर्णेन सहितस्तदा। निर्ययौ भरतश्रेष्ठो बलेन महता वृतः
परवानगी मिळाल्यावर, गंधारी आणि कर्णासोबत भारतांमध्ये श्रेष्ठ असलेला दुर्योधन मोठ्या सैन्याने वेढून निघाला.
दुःशासनेन च तथा सौबलेन च धीमता। संवृतो भ्रातृभिश्चान्यैः स्त्रीभिश्चापि सहस्रशः
त्याच्यासोबत दुःशासन, सुबलपुत्र शकुनी, त्याचे भाऊ आणि हजारो स्त्रिया देखील होत्या.
तं निर्यान्तं महाबाहुं द्रष्टुं द्वैतवनं सरः। पौराश्चानुययुः सर्वेसहदारा वनं च तत्
तो बलाढ्य दुर्योधन द्वैतवनातील सरोवर पाहायला निघाला, तेव्हा सर्व नगरवासी त्यांच्या बायका-बाळांसह त्याच्यामागे त्या वनात गेले.
अष्टौ रथसहस्राणि त्रीणि नागायुतानि च। पत्तयो बहुसाहस्रा हयाश्च नवतिः शताः
आठ हजार रथ, तीन हजार हत्तींच्या तुकड्या, असंख्य पायदळ सैनिक आणि नव्वदशे घोडदळ तुकड्या होत्या.
शकटापणवेशाश्च वणिजो वन्दिनस्तथा। नराश्च मृगयाशीलाः शतशोऽथ सहस्रशः
तिथे गाड्या, बाजारपेठा, व्यापारी, गायक, आणि शेकडो-हजारो शिकार करणारे पुरुषही होते.
ततः प्रयाणे नृपतेः सुमहानभवत्स्वनः। प्रावृषीव महावायोरुत्थितस्य विशांपते
राजा निघताना, पावसाळ्यात वाऱ्याचा गडगडाट जसा होतो, तसा मोठा आवाज उठला.
गव्यूतिमात्रेन्यवसद्राजा दुर्योधनस्तदा। प्रयातो वाहनैः सर्वैस्ततो द्वैतवनं सरः
दुर्योधन राजा सर्व वाहनांसह द्वैतवनातील सरोवरापासून गायी चालतात तितक्या अंतरावर तळ ठोकला.
अथ दुर्योधनो राजा तत्रतत्र वने वसन्। जगाम घोषानभितस्तत्र चक्रे निवेशनम्
दुर्योधन राजा तिथे-तिथे वनात राहत, गवळ्यांच्या वस्त्यांना भेट देत आणि तिथेच आपला तळ ठोकत असे.
रमणीये समाज्ञाते सोदके समहीरुहे। देशे सर्वगुणोपेते चक्रुरावसथान्नराः
पाण्याने आणि झाडांनी भरलेल्या, सर्व गुणांनी युक्त अशा रम्य ठिकाणी, पुरुषांनी आज्ञा मिळाल्यावर आपली वस्ती केली.
तथैव तत्समीपस्थान्पृथगावसथान्बहून्। कर्णस्य शकुनेश्चैव भ्रातॄणां चैव सर्वशः
त्याचप्रमाणे, कर्ण, शकुनी आणि सर्व भावांसाठीही जवळच वेगवेगळ्या वस्ती बांधल्या.
पश्यन्तस्ते तदा गावः शतशोऽथ सहस्रशः। अङ्कर्लक्षैश्च ताः सर्वा लक्षयामास पार्थिवः
तिथे त्यांनी शेकडो-हजारो गायी पाहिल्या, आणि राजा त्या सर्व गायींची शंभर हजारांच्या गटात मोजणी करू लागला.
अङ्कयामास वत्सांश्च जज्ञे चोपसृतांस्त्वपि। बालवत्साश्च यां गावः कालयामास ता अपि
त्याने वासरांचीही मोजणी केली, आणि जवळ आलेल्या गायींचीही; ज्या गायींना लहान वासरं होती, त्याही मोजल्या.
अथ स स्मारणं कृत्वा लक्षयित्वा त्रिहायनान्। वृतो गोपालकैः प्रीतो व्याहरत्कुरुनन्दनः
मग तीन वर्षं त्या गायी आणि वासरं लक्षपूर्वक मोजून, गवळ्यांनी वेढलेला आणि आनंदी झालेला कुरुनंदनाने आपला हेतू आठवून बोलायला सुरुवात केली.
स च पौरजनः सर्वः सर्वः सैनिकाश्च सहस्रशः। यथोपजोषं चिक्रीडुर्वने तस्मिन्यथाऽमराः
सर्व नगरवासी आणि हजारो सैनिक त्या जंगलात आपल्या मनाप्रमाणे खेळू लागले, जणू काही देवताच तिथे आनंद घेत होते.
ततोऽध्वगमनाच्छ्रान्तं कुशला नृत्यवादितैः। धार्तराष्ट्रमुपातिष्ठन्कन्याश्चैव स्वलंकृताः
त्या प्रवासाने थकलेल्या धृतराष्ट्रपुत्राला कुशल नर्तक आणि वादक, तसेच सुंदरपणे सजलेल्या कन्या, सेवा करण्यासाठी पुढे आल्या.
स स्त्रीगणवृतो राजा प्रहृष्टः प्रददौ वसु। तेभ्यो यथार्हमन्नानि पानानि विविधानि च
स्त्रियांच्या समूहाने वेढलेल्या आनंदी राजाने त्यांना धन दिले आणि त्यांच्या योग्यतेनुसार अन्नपान व विविध पेये पुरवली.
ततस्ते सहिताः सर्वे तरक्षून्महिषान्मृगान्। गवयर्क्षवराहांश्च समन्तात्पर्यवारयन्
त्यानंतर सगळ्यांनी मिळून त्या जंगलात जंगली बैल, म्हशी, हरणे, गवे, अस्वले आणि रानडुक्कर यांना सर्व बाजूंनी वेढले.
स ताञ्छरैर्विनिर्भिद्य गजांश्च सुबहून्वने। रमणीयेषु देशेषु ग्राहयामास वै मृगान्
त्याने बाणांनी अनेक हत्ती मारले आणि त्या रम्य ठिकाणी प्राण्यांना पकडायला लावले.
गोरसानुपयुञ्जान उपभोगांशच् भारत। पश्यन्स रमणीयानि वनान्युपवनानि च
तो गायीचे दूध व त्याचे पदार्थ आणि इतर सुखसोयी उपभोगत, हे भारत, सुंदर वनं आणि उपवनं पाहत होता.
मत्तभ्रमरजुष्टानि बर्हिणाभिरुतानि च। अगच्छदानुपूर्व्येण पुण्यं द्वैतवनं सरः
मत्त भुंगे आणि मोरांच्या आवाजांनी गूंजणाऱ्या त्या पवित्र द्वैत सरोवराकडे तो टप्प्याटप्प्याने गेला.
मत्तभ्रमरसंजुष्टं नीलकण्ठरवाकुलम्। सप्तच्छदसमाकीर्णं पुन्नागवकुलैर्युतम्
ते सरोवर मत्त भुंग्यांनी भरलेले, नीलकंठांच्या आवाजांनी गजबजलेले, सप्तच्छद झाडांनी दाटलेले आणि पर्णगुच्छांनी समृद्ध असे होते.
ऋद्ध्या परमया युक्तो महेन्द्र इव वज्रभृत्। यदृच्छया च तत्रस्थो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः
महेंद्रासारखी मोठी समृद्धी लाभलेला, वज्रधारी इंद्रासारखा, धर्मपुत्र युधिष्ठिर तिथे सहजच उपस्थित होता.
ईजे राजर्षियज्ञेन साद्यस्केन विशांपते। दिव्येन विधिना चैव वन्येन कुरुसत्तम
त्याने राजर्षींच्या यज्ञासारखा यज्ञ, दिव्य आणि वनातील वस्तूंनी, योग्य पद्धतीने केला, हे कुरुवंशातील श्रेष्ठ.
विद्वद्भिः सहितो धीमान्ब्राह्मणैर्वनवासिभिः'। कृत्वा निवेशमभितः सरसस्तस्य कौरव। द्रौपद्या सहितो धीमान्धर्मपत्न्या नराधिपः
वनात राहणाऱ्या विद्वान ब्राह्मणांसह, तो बुद्धिमान राजा त्या सरोवराच्या सभोवताली छावणी थाटली आणि धर्मपत्नी द्रौपदीसह तिथे राहिला.
ततो दुर्योधनः प्रेष्यानादिदेश सहानुजः। आक्रीडावसथाञ्शीघ्रं कुरुध्वं सरसोऽभितः
मग दुर्योधनाने आपल्या भावासह सेवकांना आज्ञा दिली, 'लवकर या सरोवराभोवती खेळघरं तयार करा.'
ते तथेत्येव कौरव्यमुक्त्वा वचनकारिणः। चिकीर्षन्तस्तदाक्रीडाञ्जग्मुर्द्वैतवनं सरः
'तसेच होईल' असे कौरोवाला सांगून, त्याचे आज्ञाधारक सेवक ती खेळघरं उभारण्यासाठी द्वैत सरोवराकडे गेले.
सेनाग्र्यं धार्तराष्ट्रस् प्राप्तं द्वैतवनं सरः
धृतराष्ट्रपुत्रांपैकी श्रेष्ठ असलेला दुर्योधन आपली सेना घेऊन द्वैत सरोवरात पोहोचला.