ततः प्रहसिताः सर्वे तेऽन्योन्यस्य तलान्ददुः। तदेव च विनिश्चेत्य ददृशुः कुरुसत्तमम्
तेव्हा सगळ्यांनी हसून एकमेकांच्या तळव्यांनी टाळ्या वाजवल्या आणि मग त्यांनी कुरूंच्या श्रेष्ठाकडे पाहिलं.
धृतराष्ट्रं ततः सर्वेददृशुर्जनमेजय। दृष्ट्वा सुखमथो राज्ञः पृष्टा राज्ञा च भारत
तेव्हा, जनमेजय, सगळ्यांनी धृतराष्ट्राकडे पाहिलं; राजा सुखात आहे हे पाहून त्यांनी त्याला विचारलं.
ततस्तैर्विहितः पूर्वं संगवो नाम वल्लवः। समीपस्थास्तदा गावो धृतराष्ट्रे न्यवेदयत्
त्यांनी आधी नेमलेला संगव नावाचा गवळी जवळच होता, त्याने धृतराष्ट्राला गायींची माहिती दिली.
अनन्तरं च राधेयः शकुनिश्च विशांपते। आहतुः पार्थिवश्रेष्ठं धृतराष्ट्रं जनाधिपम्
त्याच वेळी कर्ण आणि शकुनी यांनी राजांचा राजा धृतराष्ट्राला उद्देशून बोलले.
रमणीयेषु देशेषु घोषाः संप्रति कौरव। स्मारणे समयः प्राप्तो वत्सानामपि चाङ्कनम्
कौरवा, या रम्य प्रदेशात वासरांना खूण लावण्याची आणि गवळ्यांच्या कामाची वेळ आली आहे.
मृगया चोचिता राजन्नस्मिन्काले सुतस्यते। दुर्योधनस्य गमनं त्वमनुज्ञातुमर्हसि
राजा, या काळात तुझ्या मुलाला शिकार करायला जायचं नेहमीच असतं; म्हणून तू दुर्योधनाला जाऊ दे असं सांगावं.
मृगया शोभना तात गवां हि समवेक्षणम्। विस्रम्भस्तु न गन्तव्यो वल्लवानामिति स्मरे
शिकार करायला छान वाटतं, आणि गायी पाहायला पण आनंद येतो; पण गवळ्यांनी बेफिकीरपणे जाऊ नये, हे लक्षात ठेव.
ते तु तत्रनरव्याघ्राः समीप इति नः श्रुतम्। अतो नाभ्यनुजानामि गमनं तत्र वः स्वयम्
पण आम्हाला असं ऐकायला आलंय की ते लोक तिथेच जवळ आहेत; म्हणून मी तुम्हाला तिथे स्वतः जाण्याची परवानगी देत नाही.
छद्मना निर्जितास्ते तु कर्शिताश्च महावने। तपोनित्याश्च राधेय समर्थाश्च महारथाः
फसवणुकीने त्यांना हरवलं आणि मोठ्या जंगलात त्रास दिला; ते नेहमीच तपश्चर्येत मग्न आहेत, राधेय, आणि ते मोठे वीर आहेत.
धर्मराजो न संक्रुद्ध्येद्भीमसेनस्त्वमर्षणः। यज्ञसेनस् दुहिता तेज एवतु केवलम्
युधिष्ठिर कधीही रागावणार नाही, पण भीमसेन खूपच चिडका आहे; आणि यज्ञसेनाची कन्या स्वतःच्या तेजात तितकीच कठोर आहे.
यूयंचाप्यपराध्येयुर्दर्पमोहसमन्विताः। ततो विनिर्दहेयुस्ते तपसा हि समन्विताः
आणि जर तुम्ही गर्व आणि मोहाने त्यांना दुखावलं, तर ते तपश्चर्येच्या सामर्थ्याने तुम्हाला संपवू शकतात.
अथवा सायुधावीरा मन्युनाऽभिपरिप्लुताः। सहिता बद्धनिस्त्रिशा दहेयुः शस्त्रतेजसा
किंवा, शस्त्रांनी सज्ज आणि क्रोधाने भरलेले, एकत्र येऊन उघडी तलवारी घेऊन ते शस्त्राच्या तेजाने तुम्हाला जाळू शकतात.
अथ यूयं बहुत्वात्तान्नारभध्वं कथंचन। अनार्यं परमं तत्स्यादशक्यं तच्च वै मतम्
म्हणून, ते खूप आहेत म्हणून तुम्ही कधीही त्यांच्यावर हल्ला करू नका; तसं करणं फारच अन्यायकारक आणि अशक्य आहे, असं मला वाटतं.
उषितो हि महाबाहुरिन्द्रलोके धनंजयः। दिव्यान्यस्त्राण्यवाप्याथ ततः प्रत्यागतो वनं
महाबाहू धनंजयाने इंद्राच्या लोकात राहून दिव्य अस्त्र मिळवली, आणि मग तो परत जंगलात आला.
अकृतास्त्रेण पृथिवी जिता बीभत्सुना पुरा। किं पुनः सकृतास्त्रोऽद्य न हन्याद्वो महारथः
पूर्वी भीमसेनाने शस्त्रांशिवाय पृथ्वी जिंकली होती; मग आता जेव्हा तो शस्त्रांनी सज्ज आहे, तो तुम्हाला मारणार नाही का?
अथवा मद्वचः श्रुत्वा तत्र यत्ता भविष्यथ। उद्विग्रवासा विस्रब्धा दुःखं तत्रगमिष्यथ
किंवा, जर तुम्ही माझं ऐकलं आणि तिथे तयारीनं गेलात, तरीही तुम्ही तिथे अस्वस्थ आणि घाबरून जाल आणि त्रास सहन कराल.
अथवा सैनिकाः केचिदपकुर्युर्युधिष्ठिरे। तदबुद्धिकृतंकर्म दोषमुत्पादयेच्च वः
किंवा, काही सैनिक युधिष्ठिरावर चुकून काही अपराध करतील; ते नकळत केलेलं कृत्य तुमच्यावर दोष आणेल.
तस्मादन्ये नरा यान्तु स्मारणायाप्तकारिणः। न स्वयं तत्रगमनं रोचये तव भारत
म्हणून, दुसरे लोक तिथे जाऊन त्यांना आठवण करून देतील आणि काम करतील; पण, भारत, मी तुझ्या स्वतः तिथे जाण्याला मान्यता देत नाही.
धर्मज्ञः पाण्डवो ज्येष्ठः प्रतिज्ञातं च संसदि। तेन द्वादशवर्षाणि वस्तव्यानीति भारत
पांडवांमध्ये मोठा आणि धर्माची जाण असलेला युधिष्ठिर सभेत सर्वांसमोर वचन दिलं होतं, की आपल्याला बारा वर्षं वनवासात राहावं लागेल.
अनुवृत्ताश्च रतं सर्वे पाण्डवा धर्मचारिणः। युधिष्ठिरस्तु कौन्तेयो न नः कोपं करिष्यति
सर्व पांडव धर्माचं पालन करणारे असून, ते नेहमी युधिष्ठिराचं ऐकतात; आणि कुंतीपुत्र युधिष्ठिर आपल्यावर कधीच रागावणार नाही.
मृगयां चैव नो गन्तुमिच्छा संवर्धते भृशम्। स्मारणं तु चिकीर्षामो न तु पाण्डवदर्सनम्
आमचं शिकार करायचं मन फारच वाढलं आहे; आपल्याला फक्त त्यांना आठवण करून द्यायची आहे, पांडवांना प्रत्यक्ष भेटायचं नाही.
न चानार्यसमाचारः कश्चित्तत्र भविष्यति। न च तत्र गमिष्यामो यत्र तेषां प्रतिश्रयः
तिथे कुणीही वाईट वागणूक करणार नाही; आणि जिथे पांडवांनी आश्रय घेतलाय, तिथे आपण जाणार नाही.
एवमुक्तः शकुनिना धृतराष्ट्रो जनेश्वरः। दुर्योधनं सहामात्यमनुजज्ञे न कामतः
शकुनीने असं सांगितल्यावर, धृतराष्ट्र राजाने मनातून नकोसं वाटत असतानाही, दुर्योधन आणि त्याच्या मंत्र्यांना परवानगी दिली.
अनुज्ञातस्तु गान्धारिः कर्णेन सहितस्तदा। निर्ययौ भरतश्रेष्ठो बलेन महता वृतः
परवानगी मिळाल्यावर, गंधारी आणि कर्णासोबत भारतांमध्ये श्रेष्ठ असलेला दुर्योधन मोठ्या सैन्याने वेढून निघाला.
दुःशासनेन च तथा सौबलेन च धीमता। संवृतो भ्रातृभिश्चान्यैः स्त्रीभिश्चापि सहस्रशः
त्याच्यासोबत दुःशासन, सुबलपुत्र शकुनी, त्याचे भाऊ आणि हजारो स्त्रिया देखील होत्या.
तं निर्यान्तं महाबाहुं द्रष्टुं द्वैतवनं सरः। पौराश्चानुययुः सर्वेसहदारा वनं च तत्
तो बलाढ्य दुर्योधन द्वैतवनातील सरोवर पाहायला निघाला, तेव्हा सर्व नगरवासी त्यांच्या बायका-बाळांसह त्याच्यामागे त्या वनात गेले.
अष्टौ रथसहस्राणि त्रीणि नागायुतानि च। पत्तयो बहुसाहस्रा हयाश्च नवतिः शताः
आठ हजार रथ, तीन हजार हत्तींच्या तुकड्या, असंख्य पायदळ सैनिक आणि नव्वदशे घोडदळ तुकड्या होत्या.
शकटापणवेशाश्च वणिजो वन्दिनस्तथा। नराश्च मृगयाशीलाः शतशोऽथ सहस्रशः
तिथे गाड्या, बाजारपेठा, व्यापारी, गायक, आणि शेकडो-हजारो शिकार करणारे पुरुषही होते.
ततः प्रयाणे नृपतेः सुमहानभवत्स्वनः। प्रावृषीव महावायोरुत्थितस्य विशांपते
राजा निघताना, पावसाळ्यात वाऱ्याचा गडगडाट जसा होतो, तसा मोठा आवाज उठला.
गव्यूतिमात्रेन्यवसद्राजा दुर्योधनस्तदा। प्रयातो वाहनैः सर्वैस्ततो द्वैतवनं सरः
दुर्योधन राजा सर्व वाहनांसह द्वैतवनातील सरोवरापासून गायी चालतात तितक्या अंतरावर तळ ठोकला.