सहस्रं तस्य सिंहानां तस्मिन्युक्तं रथोत्तमे। उत्पपात दिवं शुभ्रं कालेनाभिप्रचोदितम्
त्या उत्तम रथाला हजार सिंह जुंपले होते; काळाच्या प्रेरणेने तो रथ आकाशात उंच उडू लागला.
तेपिबन्त इवाकाशं त्रासयन्तक्षराचरान्। सिंहा नभस्यगच्छन्त नदन्तश्चारुकेसराः
सुंदर आयाळ असलेले ते सिंह आकाशातून गर्जना करत जात होते, जणू काही आकाशच पित आहेत, आणि त्यांच्या डरकाळ्यांनी सर्व चराचर सृष्टी घाबरली.
तस्मिन्रथे पशुपतिः स्थितो भात्युमया सह। विद्युता सहितः सूर्यः सेन्द्रचापे घने यथा
त्या रथावर पशुपती उमा सोबत शोभून दिसत होते, जसे मेघात वीज आणि इंद्रधनुष्य असताना सूर्य तेजाने झळकतो.
अग्रतस्तस्य भगवान्धनेशो गुह्यकैः सह। आस्थाय रुचिरं याति पुष्पकं नरवाहनः
त्यांच्या पुढे धनाचा स्वामी कुबेर, गुह्यकांसह, सुंदर पुष्पक विमानावर आरूढ होऊन जात होता.
ऐरावतं समास्थाय शक्रश्चापि सुरैः सह। पृष्ठतोऽनुययौ यान्तं वरदं वृषभध्वजम्
इंद्र, सर्व देवांसह, ऐरावतावर बसून, वरदान देणाऱ्या वृषध्वजाच्या मागे मागे चालला.
जृम्भकैर्यक्षरक्षोभिः स्रग्विभिः समलंकृतः। यात्यमोघो महायक्षो दक्षिणं पक्षमास्थितः
माळांनी सजलेला मोठा यक्ष, जृंभक, यक्ष आणि राक्षसांसह, उजव्या बाजूने अचूकपणे पुढे जात होता.
तस्य दक्षिणतो देवा बहवश्चित्रयोधिनः। गच्छन्ति वसुभिः सार्धं रुद्रैश्च सह संगताः
त्याच्या उजव्या बाजूने, अनेक युद्धकुशल देव, वसु आणि रुद्रांसह एकत्र चालले होते.
यमश्च मृत्युना सार्धं सर्वतः परिवारितः। घोरैर्व्याधिशतैर्याति घोररूपवपुस्तथा
यम, मृत्यू आणि शेकडो भयंकर रोगांनी सर्व बाजूंनी वेढलेला, भीषण रूप धारण करून पुढे जात होता.
यमस्य पृष्ठतश्चैव रघोरस्त्रिशिखरः शितः। विजयो नाम रुद्रस्य याति शूलः स्वलंकृतः
यमाच्या मागे, रुद्राचा विजय नावाचा तीक्ष्ण त्रिशूल, शोभेने पुढे जात होता.
तमुग्रपाशो वरुणो भगवान्सलिलेश्वरः। परिवार्य शनैर्याति यादोभिर्विविधैर्वृतः
पाण्याचा स्वामी वरुण, भयंकर पाश घेऊन, विविध यदूंसह हळूहळू चालत विजय त्रिशूलाला वेढून गेला.
पृष्ठतोविजयस्यापि याति रुद्रस्य पट्टसः। गदामुसलशक्त्याद्यैर्वृतः प्रहरणोत्तमैः
विजयाच्या मागून रुद्राचा तलवारही चालतो, आजूबाजूला उत्तम गदा, मूसळ, भाले आणि इतर शस्त्रांनी वेढलेला.
पट्टसं त्वन्वगाद्राजंश्छत्रं रौद्रं महाप्रभम्। कमण्डलुश्चाप्यनु तं महर्षिगणसेवितः
राजा, त्या तलवारीच्या मागे तेजस्वी रुद्राचे पांढरे छत्र चालते, आणि त्याच्या मागे महर्षींच्या सेवेत असलेला कमंडलूही असतो.
तस्य दक्षिणतो भाति दण्डो गच्छञ्श्रिया वृतः। भृग्वङ्गिरोभिः सहितो दैधतैश्चानुपूजितः
त्याच्या उजव्या बाजूला तेजाने झळकणारा दंड चालतो, भृगु आणि अंगिरस यांच्यासह, आणि द्विजांनी पूजिला जातो.
एषां तु पृष्ठतो रुद्रो विमले स्यन्दने स्थितः। याति संहर्षयन्सर्वांस्तेजसा त्रिदिवौकसः
या सर्वांच्या मागे, रुद्र स्वतः स्वच्छ रथावर उभा राहतो आणि आपल्या तेजाने स्वर्गातील सर्वांना आनंदित करतो.
ऋषयश्चापि देवाश्च गन्धर्वा भुजगास्तथा। नद्यो ह्रदाःसमुद्राश्चतथैवाप्सरसां गणाः
ऋषी, देव, गंधर्व, नाग, नद्या, सरोवरे, समुद्र आणि अप्सरांचा समूहही त्याच्या मागे चालतो.
नक्षत्राणि ग्रहाश्चैवदेवानां शिशवश्च ये। स्त्रियश्च विविधाकारा यान्ति रुद्रस्य पृष्ठतः
नक्षत्रे, ग्रह, देवांची मुले आणि विविध रूपांची स्त्रिया सुद्धा रुद्राच्या मागून जातात.
सृजन्त्यः पुष्पवर्षाणि चारुरूपा वराङ्गनाः। पर्जन्यश्चाप्यनुययौ नमस्कृत्य पिनाकिनम्
सुंदर रूपाच्या स्त्रिया फुलांचा वर्षाव करत चालतात; आणि पर्जन्यही पिनाकीला वंदन करून मागे जातो.
छत्रं च पाण्डुरं सोमस्तस्य मूर्धन्यधारयत्। चामरे चापि वायुश्च गृहीत्वाऽग्निश्च धिष्ठितौ
सोमाने त्याच्या डोक्यावर पांढरे छत्र धरले; वायू आणि अग्नी दोघेही चामरे हातात घेऊन उभे राहिले.
शक्रश्च पृष्ठतस्तस्य याति राजञ्छ्रिया वृतः। सहराजर्षिभिः सर्वैः स्तुवानो वृषकेतनम्
राजा, इंद्र शोभेने सजून त्याच्या मागून सर्व राजर्षींसह वृषध्वजाचे स्तुती करत चालतो.
गौरी विद्याऽथ गान्धारी केशिनी मित्रसाह्वया। सावित्र्या सह सर्वास्ताः पार्वत्या यान्ति पृष्ठतः
गौरी, विद्या, गांधारी, केशिनी, मित्रसाह्वया, सावित्री आणि पार्वती यांच्या सोबत सर्वजणी मागून चालतात.
तत्र विद्यागणाः सर्वेये केचित्कविभिः स्मृताः। तस्य कुर्वन्ति वचनं सेन्द्रा देवाश्चमूमुखे
तेथे सर्व विद्या, ज्या कवींनी सांगितल्या आहेत, त्याच्या आज्ञेचे पालन करतात; आणि इंद्रासह देवांचा समूह सैन्याच्या पुढे उभा राहतो.
गृहीत्वा तु पताकां वै यात्यग्रे राक्षसो ग्रहः। व्यापृतस्तु श्मशाने यो नित्यं रुद्रस् वै सखा। पिङ्गलो नाम यक्षेन्द्रो लोकस्यानन्ददायकः
राक्षस, जो नेहमी स्मशानात रुद्राचा सखा आहे, पिंगळ नावाचा यक्षांचा राजा आणि लोकांना आनंद देणारा, तो ध्वज घेऊन पुढे चालतो.
एबिश्च सहितो देवस्तत्रयाति यथासुखम्। अग्रतः पृष्ठतस्चैवं न हि तस्य गतिर्ध्रुवा
या सर्वांसह देव जसा हवे तसे पुढे किंवा मागे जातो; कारण त्याची चाल कधीच ठरलेली नसते.
रुद्रं सत्कर्मभिर्मर्त्याः पूजयन्तीह दैवतम्। शिवमित्येव यं प्राहुरीशं रुद्रं पिनाकिनम्
इथे माणसे सत्कर्मांनी रुद्र या देवाची पूजा करतात, ज्याला शिव, ईश, रुद्र, पिनाकी असेही म्हणतात.
एवं सर्वे सुरगणास्तदा वै प्रीतमानसाः'। भावैस्तु विविधाकारैः पूजयन्ति महेश्वरम्
त्या वेळी सर्व देवगण आनंदाने विविध प्रकारच्या भक्तीने महेश्वराची पूजा करतात.
कदेवसेनापतिस्त्वं देवसेनाभिरावृतः। अनुदच्छति देवेशं ब्रह्मण्यः कृत्तिकासुतः
तू देवसेनापती, देवांच्या सैन्यांनी वेढलेला, कर्तिकेयपुत्र, धर्मरक्षक, देवाधिदेवाचा पाठलाग करतोस.
अथाब्रवीन्महासेनं महादेवो बृहद्वचः। सप्तमं मारुतस्कन्धं रक्ष नित्यमतन्द्रितः
मग महादेवाने महासेनाला मोठ्या शब्दात सांगितले—'सातवा मरुतांचा विभाग नेहमी जागरूक राहून रक्षण कर.'
सप्तमं मारुतस्कन्धं पालयिष्याम्यहं प्रभो। यदन्यदपि मे कार्यं देव तद्वद माचिरम्
'प्रभो, मी सातवा मरुतांचा विभाग नक्कीच राखीन. देवा, अजून काही करायचे असेल तर लवकर सांगा.'
कार्येष्वहं त्वया पुत्र संद्रष्टव्यः सदैव हि। दर्शनान्मम भक्त्या च श्रेयः परमवाप्स्यसि
माझ्या मुला, तू जे काही करशील त्यात नेहमी माझ्याकडे पाहावं. माझ्या दर्शनाने आणि भक्तीने तुला श्रेष्ठ कल्याण मिळेल.
इत्युक्त्वा विससर्जैनं परिष्यज्य महेश्वरः। `स्कन्दं सहोमया प्रीतो ज्वलन्तमिव तेजसा
असं सांगून, महादेवांनी आनंदाने स्कंदाला आणि उमा हिच्यासह त्याला मुक्त केलं. त्या वेळी स्कंद तेजाने उजळून निघाला होता.