यानि क्रीडनकान्यस्य देवैर्दत्तानि वै तदा। तैरेव रमते देवो महासेनो महाबलः
त्यावेळी देवांनी त्याला जी खेळणी दिली, त्याच खेळण्यांनी महाबलवान महासेन आनंद घेतो.
स संवृतः पिशाचानां गणैर्देवगणैस्तथा। शुशुभे काञ्चने शैले दीप्यमानः श्रिया वृत्तः
पिशाच्चांच्या आणि देवांच्या गणांनी वेढलेला तो, सोन्याच्या पर्वतावर तेजाने झळकत शोभून दिसत होता.
तेन वीरेण शुशुभे स शैलः शुभकाननः। आदित्येनेवांशुमता मन्दरश्चारुकन्दरः
त्या वीरामुळे सुंदर वनांनी नटलेला तो डोंगर अगदी तसाच तेजस्वी दिसत होता, जसा सुर्याच्या प्रकाशात रमणीय गुहांनी सजलेला मंदार पर्वत उजळून निघतो.
संतानकवनैः फुल्लैः करवीरवनैरपि। पारिजातवनैश्चैव जपाशोकवनैस्तथा
तो डोंगर फुललेल्या संताणक वृक्षांच्या बागांनी, करवीराच्या जाळ्यांनी, पारिजाताच्या वनांनी आणि जपा व अशोक यांच्या बागांनी शोभून गेला होता.
कदम्बतरुषण्डैश्च दिव्यैर्मृगगणैरपि। दिव्यैः पक्षिगणैश्चैव शुशुभे श्वेतपर्वतः
कदंबाच्या झाडांच्या घनदाट समूहांनी, दिव्य प्राण्यांच्या कळपांनी आणि स्वर्गीय पक्ष्यांच्या थव्यांनी तो शुभ्र पर्वत अधिकच सुंदर दिसत होता.
तत्रदेवगणाः सर्वेसर्वे देवर्षयस्तथा। मेघतूर्यरवाश्चैव क्षुब्धोदधिसमस्वनाः
तेथे सर्व देवगण आणि देवर्षी एकत्र जमले होते; ढगांच्या वाद्यांचा गडगडाट आणि उसळलेल्या समुद्रासारखा आवाज घुमत होता.
तत्रदेवाश्च गन्धर्वा नृत्यन्तेऽप्सरसस्तथा। हृष्टानां तत्रभूतानां श्रूयते निनदो महान्
तेथे देव, गंधर्व आणि अप्सरा नृत्य करत होते; आनंदित झालेल्या त्या सर्व सत्त्वांचा मोठा गजर ऐकू येत होता.
एवं सेन्द्रं जगत्सर्वं श्वेतपर्वतसंस्थितम्। प्रहृष्टं प्रेक्षते स्कन्दं न च ग्लायति दर्शनात्
श्वेत पर्वतावर इंद्रासह सर्व जग आनंदाने स्कंदाकडे पाहत होते आणि त्या दर्शनाला कुणाच्याही मनाला कंटाळा येत नव्हता.
यदाऽभिषिक्तो भगवान्सैनापत्ये तु पावकिः। तदा संप्रस्थितः श्रीमान्हृष्टो भद्रवटं हरः
जेव्हा पावकपुत्र भगवंत सेनापती म्हणून अभिषिक्त झाले, तेव्हा तेजस्वी आणि आनंदी हर भद्रवटाकडे निघाले.
रथेनादित्यवर्णेन पार्वत्या सहितः प्रभुः। `अनुयातः सुरैः सर्वैः सहस्राक्षपुरोगमैः
प्रभू पार्वतीसह सूर्याप्रमाणे तेजस्वी रथात बसले होते; त्यांच्या मागे सर्व देव, हजार डोळ्यांचा इंद्र पुढे, चालत होते.
सहस्रं तस्य सिंहानां तस्मिन्युक्तं रथोत्तमे। उत्पपात दिवं शुभ्रं कालेनाभिप्रचोदितम्
त्या उत्तम रथाला हजार सिंह जुंपले होते; काळाच्या प्रेरणेने तो रथ आकाशात उंच उडू लागला.
तेपिबन्त इवाकाशं त्रासयन्तक्षराचरान्। सिंहा नभस्यगच्छन्त नदन्तश्चारुकेसराः
सुंदर आयाळ असलेले ते सिंह आकाशातून गर्जना करत जात होते, जणू काही आकाशच पित आहेत, आणि त्यांच्या डरकाळ्यांनी सर्व चराचर सृष्टी घाबरली.
तस्मिन्रथे पशुपतिः स्थितो भात्युमया सह। विद्युता सहितः सूर्यः सेन्द्रचापे घने यथा
त्या रथावर पशुपती उमा सोबत शोभून दिसत होते, जसे मेघात वीज आणि इंद्रधनुष्य असताना सूर्य तेजाने झळकतो.
अग्रतस्तस्य भगवान्धनेशो गुह्यकैः सह। आस्थाय रुचिरं याति पुष्पकं नरवाहनः
त्यांच्या पुढे धनाचा स्वामी कुबेर, गुह्यकांसह, सुंदर पुष्पक विमानावर आरूढ होऊन जात होता.
ऐरावतं समास्थाय शक्रश्चापि सुरैः सह। पृष्ठतोऽनुययौ यान्तं वरदं वृषभध्वजम्
इंद्र, सर्व देवांसह, ऐरावतावर बसून, वरदान देणाऱ्या वृषध्वजाच्या मागे मागे चालला.
जृम्भकैर्यक्षरक्षोभिः स्रग्विभिः समलंकृतः। यात्यमोघो महायक्षो दक्षिणं पक्षमास्थितः
माळांनी सजलेला मोठा यक्ष, जृंभक, यक्ष आणि राक्षसांसह, उजव्या बाजूने अचूकपणे पुढे जात होता.
तस्य दक्षिणतो देवा बहवश्चित्रयोधिनः। गच्छन्ति वसुभिः सार्धं रुद्रैश्च सह संगताः
त्याच्या उजव्या बाजूने, अनेक युद्धकुशल देव, वसु आणि रुद्रांसह एकत्र चालले होते.
यमश्च मृत्युना सार्धं सर्वतः परिवारितः। घोरैर्व्याधिशतैर्याति घोररूपवपुस्तथा
यम, मृत्यू आणि शेकडो भयंकर रोगांनी सर्व बाजूंनी वेढलेला, भीषण रूप धारण करून पुढे जात होता.
यमस्य पृष्ठतश्चैव रघोरस्त्रिशिखरः शितः। विजयो नाम रुद्रस्य याति शूलः स्वलंकृतः
यमाच्या मागे, रुद्राचा विजय नावाचा तीक्ष्ण त्रिशूल, शोभेने पुढे जात होता.
तमुग्रपाशो वरुणो भगवान्सलिलेश्वरः। परिवार्य शनैर्याति यादोभिर्विविधैर्वृतः
पाण्याचा स्वामी वरुण, भयंकर पाश घेऊन, विविध यदूंसह हळूहळू चालत विजय त्रिशूलाला वेढून गेला.
पृष्ठतोविजयस्यापि याति रुद्रस्य पट्टसः। गदामुसलशक्त्याद्यैर्वृतः प्रहरणोत्तमैः
विजयाच्या मागून रुद्राचा तलवारही चालतो, आजूबाजूला उत्तम गदा, मूसळ, भाले आणि इतर शस्त्रांनी वेढलेला.
पट्टसं त्वन्वगाद्राजंश्छत्रं रौद्रं महाप्रभम्। कमण्डलुश्चाप्यनु तं महर्षिगणसेवितः
राजा, त्या तलवारीच्या मागे तेजस्वी रुद्राचे पांढरे छत्र चालते, आणि त्याच्या मागे महर्षींच्या सेवेत असलेला कमंडलूही असतो.
तस्य दक्षिणतो भाति दण्डो गच्छञ्श्रिया वृतः। भृग्वङ्गिरोभिः सहितो दैधतैश्चानुपूजितः
त्याच्या उजव्या बाजूला तेजाने झळकणारा दंड चालतो, भृगु आणि अंगिरस यांच्यासह, आणि द्विजांनी पूजिला जातो.
एषां तु पृष्ठतो रुद्रो विमले स्यन्दने स्थितः। याति संहर्षयन्सर्वांस्तेजसा त्रिदिवौकसः
या सर्वांच्या मागे, रुद्र स्वतः स्वच्छ रथावर उभा राहतो आणि आपल्या तेजाने स्वर्गातील सर्वांना आनंदित करतो.
ऋषयश्चापि देवाश्च गन्धर्वा भुजगास्तथा। नद्यो ह्रदाःसमुद्राश्चतथैवाप्सरसां गणाः
ऋषी, देव, गंधर्व, नाग, नद्या, सरोवरे, समुद्र आणि अप्सरांचा समूहही त्याच्या मागे चालतो.
नक्षत्राणि ग्रहाश्चैवदेवानां शिशवश्च ये। स्त्रियश्च विविधाकारा यान्ति रुद्रस्य पृष्ठतः
नक्षत्रे, ग्रह, देवांची मुले आणि विविध रूपांची स्त्रिया सुद्धा रुद्राच्या मागून जातात.
सृजन्त्यः पुष्पवर्षाणि चारुरूपा वराङ्गनाः। पर्जन्यश्चाप्यनुययौ नमस्कृत्य पिनाकिनम्
सुंदर रूपाच्या स्त्रिया फुलांचा वर्षाव करत चालतात; आणि पर्जन्यही पिनाकीला वंदन करून मागे जातो.
छत्रं च पाण्डुरं सोमस्तस्य मूर्धन्यधारयत्। चामरे चापि वायुश्च गृहीत्वाऽग्निश्च धिष्ठितौ
सोमाने त्याच्या डोक्यावर पांढरे छत्र धरले; वायू आणि अग्नी दोघेही चामरे हातात घेऊन उभे राहिले.
शक्रश्च पृष्ठतस्तस्य याति राजञ्छ्रिया वृतः। सहराजर्षिभिः सर्वैः स्तुवानो वृषकेतनम्
राजा, इंद्र शोभेने सजून त्याच्या मागून सर्व राजर्षींसह वृषध्वजाचे स्तुती करत चालतो.
गौरी विद्याऽथ गान्धारी केशिनी मित्रसाह्वया। सावित्र्या सह सर्वास्ताः पार्वत्या यान्ति पृष्ठतः
गौरी, विद्या, गांधारी, केशिनी, मित्रसाह्वया, सावित्री आणि पार्वती यांच्या सोबत सर्वजणी मागून चालतात.