शशादस्य तु दायाद ककुत्स्थो नाम वीर्यवान्। अनेनाश्चापि काकुत्स्थः पृथुश्चानेनसः सुतः
शशादाचा वीरपुत्र ककुत्स्थ नावाचा होता. त्याच्यापासून अनेना, आणि अनेनाचा पुत्र पृथु झाला.
विष्वगश्वः पृथोः पुत्रस्तस्मादार्द्रश्च जज्ञिवान्। आर्द्रस्य युवनाश्वस्तु श्रावस्तस्तस्य चात्मजः
पृथुचा पुत्र विष्वगश्वा, त्याच्यापासून आर्द्र, आर्द्राचा पुत्र युवनाश्व, आणि युवनाश्वाचा पुत्र श्रावस्त झाला.
जज्ञे श्रावस्तको राजा श्रावस्ती येन निर्मिता। श्रावस्तस्य तु दायादो बृहदश्वो महाबलः
श्रावस्तक नावाचा राजा जन्मला, ज्याने श्रावस्ती नगरी वसवली. श्रावस्ताचा वारस बृहदश्व हा महाबली राजा झाला.
बृहदश्वस् दायादः कुवलाश्व इति स्मृतः। कुवलाश्वस्य पुत्राणां सहस्राण्येकविंसतिः
बृहदश्वाचा वारस कुबलाश्व म्हणून ओळखला जातो. कुबलाश्वाचे एकवीस हजार पुत्र होते.
सर्वे विद्यासु निष्णाता बलवन्तो दुरासदाः। कुवलाश्वश्च पितृतोगुणैरभ्यधिकोऽभवत्
ते सर्व विद्या शिकलेले, बलवान आणि कोणालाही जिंकता येणार नाही असे होते. आणि कुबलाश्व आपल्या पूर्वजांपेक्षा गुणांनी अधिक होता.
समये तं तदा राज्ये बृहदश्वोऽभ्यषेचयत्। कुवलाश्वं महाराज शूरमुत्तमधार्मिकम्
योग्य वेळी, बृहदश्वाने कुबलाश्व या पराक्रमी आणि उत्तम धर्मी पुत्राचा राज्याभिषेक केला, हे महराजा.
पुत्रसंक्रामितश्रीस्तु बृहदश्वो महीपतिः। जगाम तपसे धीमांस्तपोवनममित्रहा
पुत्राकडे आपली कीर्ती आणि राज्य सोपवून, शत्रूंचा संहार करणारा, बुद्धिमान बृहदश्व राजा तप करण्यासाठी वनात गेला.
अथ शश्वाव राजर्षिं तमुदङ्को नराधिप। वनं संप्रस्थितं राजन्बृहदश्वं द्विजोत्तमः
मग, हे राजन, जेव्हा बृहदश्व राजर्षी वनात निघाले, तेव्हा श्रेष्ठ ब्राह्मण उडंक त्यांच्याजवळ आले.
तमुदङ्को महातेजाः सर्वास्त्रविदुषांवरम्। न्यवारयदमेयात्मा समासाद्य पुरोत्तमे
तो तेजस्वी उडंक, सर्व अस्त्रांचा जाणकार आणि अपार संयम असलेला, बृहदश्वाला नगराच्या प्रवेशद्वाराजवळ थांबवतो.
भवता रक्षणं कार्यं तत्तावत्कर्तुमर्हसि। निरुद्विग्रा वयं राजंस्त्वत्प्रदाद्वसेमहि
आपण आमचे रक्षण करावे, हेच आपले कर्तव्य आहे. आम्ही आपल्यामुळे निश्चिंतपणे येथे राहू शकू, हे राजन.
त्वया हि पृथिवी राजन्रक्ष्यमाणा महात्मना। भविष्यति निरुद्विग्ना नारण्यं गन्तुमर्हसि
कारण, हे महात्मा राजा, आपण पृथ्वीचे रक्षण करत असताना आम्हाला कोणतीही भीती राहणार नाही. म्हणून आपल्याने वनात जाऊ नये.
पालन हि महान्धर्मः प्रजानामिह दृश्यते। न तथा दृश्यतेऽरण्ये माभूत्ते बुद्धिरीदृशी
लोकांचे रक्षण करणे हेच खरे मोठे कर्तव्य इथे दिसते; वनात तसे नाही. अशी बुद्धी आपल्यात येऊ नये.
ईदृशो न हि राजेन्द्र धर्मः क्वचन दृश्यते। प्रजानां पालने यत्नः पुरा राजर्षिभिः कृतः
असा धर्म, हे राजाधिराज, कुठेही दुसरीकडे दिसत नाही. पूर्वी राजर्षींनी लोकांच्या रक्षणासाठी खूप प्रयत्न केले.
रक्षितव्याः प्रजा राज्ञा तास्त्वं रक्षितुमर्हसि। निरुद्विग्नस्तपस्तप्तुं न हि शक्नोमि पार्थिव
राजाने प्रजांचे रक्षण करणे आवश्यक आहे. म्हणून आपण त्यांचे रक्षण करावे. मी निश्चिंत नसलो तर तप करू शकत नाही, हे राजन.
ममाश्रमसमीपे वै समेषु मरुधन्वसु। समुद्रवालुकापूर्ण उज्जालक इति स्मृतः। बहुयोजनविस्तीर्णो बहुयोजनमायतः
माझ्या आश्रमाजवळ, मरुधन्वाच्या सपाट प्रदेशात, समुद्राच्या वाळूने भरलेले, उज्जालक नावाचे एक विस्तीर्ण ठिकाण आहे, जे अनेक योजन लांब आणि रुंद आहे.
तत्र रौद्रो दानवेन्द्रो महावीर्यपराक्रमः। मधुकैटभयोः पुत्रो धुन्धुर्नाम सुदारुणः। अन्तर्भूमिगतो राजन्वसत्यमितविक्रमः
तेथे एक भयंकर आणि अत्यंत पराक्रमी दानवांचा राजा राहतो, ज्याचे नाव धुंधु आहे. तो मधु आणि कैटभाचा भयंकर पुत्र असून, हे राजन, तो भूमीत राहतो आणि त्याची शक्ती अनंत आहे.
तं निहत्य महाराज वनं त्वं गन्तुमर्हसि
त्याला ठार मारून, राजन, तू मग वनात जावे.
शेते लोकविनाशाय तप आस्थाय दारुणम्। त्रिदशानां विनाशाय लोकानां चापि पार्थिव
तो फार कठीण तप करत आहे, राजन, आणि त्याचा हेतू सगळ्या जगाचा आणि देवतांचा विनाश करणे हाच आहे.
अवध्यो दैवतानां हि दैत्यानामथ रक्षसाम्। नागानामथ यक्षाणां गन्धर्वाणां च सर्वशः। अवाप्यस वरं राजन्सर्वलोकपितामहात्
तो देव, दैत्य, राक्षस, नाग, यक्ष आणि सर्व गंधर्व यांच्यापासून अमर्याद आहे, राजन, कारण त्याला सर्व जगाच्या पितामहाने असा वर दिला आहे.
तं विनाशय भद्रं ते मा ते बुद्धिरतोऽन्यथा। प्राप्स्यसे महतीं कीर्तिं शाश्वतीमव्ययां ध्रुवाम्
त्याचा नाश कर, तुझे कल्याण होवो! दुसरे काही मनात आणू नकोस; तुला मोठी, शाश्वत आणि कधीही न संपणारी कीर्ती मिळेल.
क्रूरस्य तस्य स्वपतो वालुकान्तर्हितस्य च। संवत्सरस्य पर्यन्ते निःश्वासः संप्रवर्तते
तो क्रूर असुर जेव्हा वाळूत लपून झोपतो, वर्षाच्या शेवटी त्याचा श्वास बाहेर पडतो.
यदा तदा भूश्चलति सशैलवनकानना। तस्य निःश्वासवातेन रज उद्धूयते महत्
तेव्हा त्याच्या श्वासाच्या वाऱ्याने पृथ्वी, पर्वत, वन आणि झाडे सगळे हलते, आणि मोठा धूर व धूळ उडते.
आदित्यरथमाश्रित्य सप्ताहं भूमिकम्पनम्। सविस्फुलिङ्गं सज्वालं धूममिश्रं सुदारुणम्
सूर्याच्या रथावर बसून सात दिवस पृथ्वी हलते, ठिकठिकाणी ठिणग्या, ज्वाळा आणि भयंकर धूर पसरतो.
तेन राजन्न शक्नोमि तस्मिन्स्तातुं स्वआंश्रमे
म्हणूनच, राजन, मी माझ्या आश्रमात राहू शकत नाही.
तं विनाशय राजेन्द्र लोकानां हितकाम्यया। लकाः स्वस्था भविष्यन्ति तस्मिन्विनिहतेऽसुरे
राजाधिराज, लोकांच्या भल्यासाठी त्याचा नाश कर; तो असुर मारला गेला की सर्व लोक सुखी होतील.
धुन्धुनामानमत्युग्रं दानवं धोरविग्रहम्। समरे धोरतुमुले विनाशय महेषुणा
धुंधु नावाच्या अतिशय भयंकर आणि भीषण दानवाचा युद्धात, मोठ्या अस्त्रांनी, नाश कर.
त्वं हि तस्य विनाशाय पर्याप्त इति मे मतिः। तेजसा तव तेजश्च विष्णुराप्यायविष्यति
त्याचा नाश करण्यासाठी तू पुरेसा आहेस, असे मला वाटते; तुझ्या तेजामुळे विष्णूचे तेजही वाढेल.
विष्णुना च वरो दत्तः पूर्वं मम महीपते
पूर्वी मला विष्णूने एक वर दिला आहे, हे राजन.
यस्तं महासुरं रौद्रं वधिष्यति महीपतिः। तेजस्तद्वैष्णवमिति प्रवेक्ष्यति दुरासदम्
जो राजा त्या भयंकर असुराचा वध करेल, तो त्या वैष्णव तेजात प्रवेश करेल.
तत्तेजस्त्वंसमाधाय राजेन्द्र भुवि दुःसहम्। तं निषूदय संदिष्टो दैत्यं रौद्रपराक्रमम्
राजाधिराज, ते दुर्दम्य तेज अंगीकारून, सांगितल्याप्रमाणे त्या भयंकर पराक्रमी दैत्याचा नाश कर.