ततोऽहमग्निं व्यधमं सलिलास्त्रेण सर्वशः। शैलेन च महास्त्रेण वायोरवेगमधारयम्
मग मी पाण्याच्या अस्त्राने अग्नी पूर्णपणे विझवला, आणि मोठ्या पर्वतासारख्या अस्त्राने वाऱ्याचा जोर थांबवला.
तस्यां प्रतिहतायां ते दानवा युद्धदुर्मदाः। प्राकुर्वन्विविधां मायां यौगपद्येन भारत
तेही मी परतवल्यावर, युद्धात वेड्या झालेल्या त्या दानवांनी एकाच वेळी अनेक प्रकारच्या माया निर्माण केल्या, हे भारत.
ततो वर्षं प्रादुरभूत्सुमहद्रोमहर्षणम्। अस्त्राणां घोररूपाणामग्नेर्वायोस्तथाऽश्मनाम्
मग तिथे अग्नी, वारा आणि दगड यांच्या भयंकर अस्त्रांचा प्रचंड, अंगावर काटा आणणारा वर्षाव सुरू झाला.
सा तु मायामयी वृष्टिः पीडयामास मां युधि। अथ घोरं तमस्तीव्रं प्रादुरासीत्समन्ततः
ती मायावी वर्षा युद्धात मला फार त्रास देत होती; आणि मग सर्वत्र भयंकर, तीव्र अंधार पसरला.
तमसा संवृतेलोके घोरेण परुषेण च। हरयो विमुखाश्चासन्प्रास्खलच्चापि मातलिः
त्या भयंकर आणि कठीण अंधाराने सारा जग व्यापला, घोडे दिशाभूल झाले आणि मातलीही अडखळला.
हस्ताद्धिरण्मयश्चास्य प्रतोदः प्रापतद्भुवि। असकृच्चाह मां भीतः किं करिष्याव इत्यपि
त्याच्या हातातून सोन्याचा अंकुश खाली पडला, आणि घाबरून तो पुन्हा पुन्हा मला विचारू लागला, 'आता आपण काय करू?'
मां च भीराविशत्तीव्रा तस्मिन्विगतचेतसि। स च मां विगतज्ञानः संत्रस्तमिदमब्रवीत्
त्या वेळी माझ्या मनात तीव्र भीती भरली, मी शुद्ध हरपलो; आणि मातलीही भांबावून, घाबरून मला म्हणाला.
सुराणामसुराणां च संग्रामः सुमहानभूत्। अमृतार्थं पुरा पार्त स च दृष्टो मयाऽनघ
देवतांचा आणि असुरांचा अमृतासाठी एक मोठा युद्ध झाला होता, पार्था, आणि ते मी पाहिलं आहे, हे निष्पापा.
शम्बरस्य वधे घोरः संग्रामः सुमहानभूत्। सारथ्यं देवराजस्य तत्रापि कृतवानहम्
शंबराचा वध करताना भयंकर आणि मोठं युद्ध झालं होतं; तिथेही मी देवराजाचा सारथी म्हणून होतो.
तथैव वृत्रस्य वधे संगृहीता हया मया। वैरोचनेर्मया युद्धं दृष्टं चापि सुदारुणम्
त्याचप्रमाणे वृत्राचा वध करताना मी घोड्यांची दोरी धरली होती; आणि वैरोचनासोबतचं ते भयंकर युद्धही मी पाहिलं आहे.
एते मया महाघोरः संग्रामाः पर्युपासिताः। न चापि विगतज्ञानो भूतपूर्वोस्मि पाण्डव
पांडवा, मी असे कित्येक भयंकर आणि मोठे युद्ध पाहिले आहेत, पण कधीच माझे भान गेले नाही किंवा मी कधीच हरलो नाही.
पितामहेन संहारः प्रजानां विहितो ध्रुवम्। न हि युद्धमिदं युक्तमन्यत्र जगतः क्षयात्
या सृष्टीचा नाश ठरवूनच पितामहाने प्राण्यांच्या संहाराची योजना केली आहे; कारण या जगाचा विनाश झाल्याशिवाय हे युद्ध योग्य नाही.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा संस्तभ्यात्मानमात्मना। मोहयिष्यन्दानवानामहं मायाबलं महत्
त्यांचे ते शब्द ऐकून मी स्वतःला सावरले आणि माझ्या मोठ्या मायाबळाने दानवांना मोहात पाडायचे ठरवले.
अब्रुवं मातलिं भीतं पश्य मे बुजयोर्बलम्। अस्त्राणां च प्रभावं वै धनुषो गाण्डिवस्य च
मी घाबरलेल्या मातलीला म्हणालो, 'माझ्या बाहूंचे बळ, माझ्या अस्त्रांचे सामर्थ्य आणि गाण्डीव धनुष्याची ताकद पाहा.'
अद्यास्त्रमाययैतैषां मायामेतां सुदारुणाम्। विनिहन्मि तमश्चोग्रं मा भैः सूत स्तिरो भव
आज मी माझ्या अस्त्रांच्या सामर्थ्याने त्यांची ही भयंकर माया आणि दाट अंधार नष्ट करीन; सारथ्या, घाबरू नकोस, धीराने उभा रहा.
एवमुक्त्वाहमसृजमस्त्रमायां नराधिप। मोहनीं सर्वभूतानां हिताय त्रिदिवौकसाम्
असे म्हणून, राजन, मी सर्व प्राण्यांना मोहात टाकणारे अस्त्र सोडले, जे स्वर्गवासीयांच्या कल्याणासाठी होते.
पीड्यमानासु मायासु तासु तास्वसुरोत्तमाः। पुनर्बहुविधा मायाः प्राकुर्वन्नमितौजसः
त्या मायांनी दडपले असतानाही, श्रेष्ठ असुरांनी आपले तेज कमी न होता पुन्हा अनेक प्रकारच्या माया निर्माण केल्या.
पुनः प्रकाशमभवत्तमसा ग्रस्यते पुनः। भवत्यदर्शनो लोकः पुनरप्सु निमज्जति
कधी प्रकाश झाला, तर पुन्हा अंधार सगळीकडे पसरला; जग दिसेनासे झाले, मग पुन्हा पाण्यात बुडाले.
सुसंगृहीतैर्हरिभिः प्रकाशे सति मातलिः। व्यचरत्स्यन्दनाग्र्येण संग्रामे रोमहर्षणे
प्रकाश पडल्यावर, मातलीने उत्तम प्रकारे वश केलेल्या घोड्यांसह, तो उत्तम रथ त्या अंगावर काटा आणणाऱ्या युद्धात चालवला.
ततः पर्यपतन्नुग्रा निवातकवचा मयि। तानहं विवरं दृष्ट्वा प्राहण्वं यमसादनम्
मग ते उग्र निवातकवच माझ्यावर तुटून पडले; मी संधी पाहून त्यांना मारले आणि यमाच्या लोकात पाठवले.
वर्तमाने तथा युद्धे निवातकवचान्तके। नापश्यं सहसा सर्वान्दानवान्मायया वृतान्
निवातकवचांचा नाश करणारे ते युद्ध सुरू असताना, अचानक सर्व दानव माझ्या नजरेआड झाले, कारण ते मायेमुळे लपले होते.
अदृश्यमानास्ते दैत्या योधयन्ति स्म मायया। अदृश्यनास्त्रवीर्येण तानप्यहमयोधयम्
ते दैत्य दिसत नव्हते, पण मायेमुळे माझ्याशी लढत होते; मीही अदृश्य अस्त्रांच्या शक्तीने त्यांच्याशी झुंजलो.
गाण्डीवमुक्ता विशिखाः सम्यगस्त्रप्रचोदिताः। अच्छिन्दन्नुत्तमाङ्गानि यत्रयत्र स्म तेऽभवन्
गाण्डीवातून सुटलेले, अस्त्रांनी प्रेरित बाण जिथे जिथे ते दिसले तिथे तिथे त्यांची डोकी छाटत होते.
ततो निवातकवचा वध्यमाना मया युधि। संहृत्य रमायां सहसा प्राविशन्पुरमात्मनः
मग, मी त्यांना युद्धात मारत असताना, निवातकवच अचानक पृथ्वीतील त्यांच्या नगरीत शिरले.
व्यपयातेषु दैत्येषु प्रादुर्भूते च दर्शने। अपश्यं दानवांस्तत्र हताञ्शतसहस्रशः
दैत्य निघून गेल्यावर आणि पुन्हा दिसू लागल्यावर, मी तिथे शेकडो हजारो मारलेले दानव पाहिले.
विनिष्पिष्टानि तत्रैषां शस्त्राण्याभरणानि च। शतशः स्म प्रदृश्यन्ते गात्राणि कवचानि च
तिथे त्यांची शस्त्रे, दागिने तुटलेली पडली होती आणि शेकडो मृतदेहे व कवच विखुरलेली दिसत होती.
हयानां नान्तरं ह्यासीत्पदाद्विचलितुं पदम्। उत्पत्य सहसा तस्थुरन्तरिक्षगमास्ततः
घोड्यांना एक पाऊलही टाकायला जागा नव्हती; तेव्हा आकाशात जाणारे अचानक उडी मारून हवेत उभे राहिले.
ततो निवातकवचा व्योम संछाद्य केवलम्। अदृश्या ह्यभ्यवर्तन्त विसृजन्तः शिलोच्चयान्
मग निवातकवचांनी फक्त आकाश झाकून घेतले, अदृश्य झाले आणि मोठमोठे दगड फेकत पुढे आले.
अन्तर्भूमिगताश्चान्ये हयानां चरणानथ। व्यगृह्णन्दानवा घोरा रथचक्रे च भारत
काही भयंकर दानवांनी घोड्यांच्या पायांना जमिनीखालून पकडलं, आणि काहींनी रथाची चाकंही धरली, हे भारत.
विनिगृह्य हयांश्चान्ये रथं च मम युध्यतः। सर्वतो मामविध्यन्त सरथं धरणीधरैः
मी लढत असताना, इतर दानवांनी माझे घोडे आणि रथ दोन्ही रोखले, आणि सर्व बाजूंनी त्यांनी डोंगर उचलून माझ्यावर आणि रथावर फेकले.