शतधा भिन्नदेहास्ते क्षीणप्रहरणौजसः। ततो निवातकवचा मामयुध्यन्त मायया
त्यांची शरीरं शंभर तुकड्यांत तुटली, शस्त्रं आणि शक्ती संपली, तेव्हा निवातकवचांनी माझ्याशी माया करून युद्ध केलं.
ततोऽश्मवर्षं सुमहत्प्रादुरासीत्समन्ततः। नगमात्रैः शिलाखण्डैस्तन्मां दृढमपीडयत्
मग सर्व बाजूंनी मोठा दगडांचा वर्षाव सुरू झाला, आणि पर्वताएवढ्या शिळांनी त्यांनी मला जोरात दाबलं.
तदहं वज्रसंकाशैः शरैरिनद्रास्त्रचोदितैः। अचूर्णयं वेगवद्भिः शतधैकैकमाहवे
मग मी वज्रासारख्या बाणांनी, इंद्राच्या अस्त्रांनी भरलेले, त्या युद्धात प्रत्येक दगड वेगाने शंभर तुकड्यांत फोडले.
चूर्ण्यमानेऽश्मवर्षे तु यावकः समजायत। तत्राश्मचूर्णा न्यपतन्पावकप्रकरा इव
दगडांचा वर्षाव मी चुरडताच, जणू काही पिठासारखा भुकटी तयार झाली; तिथे दगडांचे तुकडे अग्नीच्या ठिणग्यांसारखे खाली पडले.
ततोऽश्मवर्षे विहते जलवर्षं महत्तरम्। धाराभिरक्षमात्राभिः प्रादुरासीनममान्तिके
दगडांचा वर्षाव थांबताच, त्याहून मोठा पाण्याचा वर्षाव माझ्या जवळ सुरू झाला, हत्तीच्या सोंडेइतक्या जाड धारा सर्वत्र पडू लागल्या.
नभस प्रच्युता धारास्तिग्मवीर्याः सहस्रशः। आवृण्वन्सर्वतो व्योम दिशश्चोपदिशस्तथा
आकाशातून हजारो तिखट आणि जोरदार धारा कोसळू लागल्या, त्या सर्व दिशांना आणि आकाशालाही झाकून टाकत होत्या.
धाराणां च निपातेन वायोर्विष्फूर्जितेन च। गर्जितेन च मेघानां न प्राज्ञायत किंचन
त्या धारा पडण्याच्या आवाजाने, वाऱ्याच्या गडगडाटाने आणि मेघांच्या गडगडण्याने काहीच दिसत नव्हते, काहीच समजत नव्हते.
धारा दिवि च संबद्धा वसुधायां च सर्वशः। व्यामोहयन्त मां तत्रनिपतन्त्योऽनिशं भुवि
त्या धारा आकाशात आणि जमिनीवर सर्वत्र एकत्र येऊन, सतत खाली पडत राहिल्या आणि मला पूर्णपणे गोंधळून टाकले.
तत्रोपदिष्टमिन्द्रेण दिव्यमस्त्रं विशोषणम्। दीप्तं प्राहिणवं घोरमशुप्यत्तेन तज्जलम्
मग इंद्राने शिकविलेलं दिव्य, प्रज्वलित आणि भयंकर वाळवणारे अस्त्र मी सोडलं, आणि त्याने ते पाणी वाळवून टाकलं.
हतेऽश्मवर्षे च मया जलवर्षे च शोषिते। मुमुचुर्दानवा मायामग्निं वायुं च भारत
मी दगडांचा वर्षाव नष्ट केला आणि पाण्याचा वर्षाव वाळवला, तेव्हा दानवांनी मायावी अग्नी आणि वारा सोडले, हे भारत.
ततोऽहमग्निं व्यधमं सलिलास्त्रेण सर्वशः। शैलेन च महास्त्रेण वायोरवेगमधारयम्
मग मी पाण्याच्या अस्त्राने अग्नी पूर्णपणे विझवला, आणि मोठ्या पर्वतासारख्या अस्त्राने वाऱ्याचा जोर थांबवला.
तस्यां प्रतिहतायां ते दानवा युद्धदुर्मदाः। प्राकुर्वन्विविधां मायां यौगपद्येन भारत
तेही मी परतवल्यावर, युद्धात वेड्या झालेल्या त्या दानवांनी एकाच वेळी अनेक प्रकारच्या माया निर्माण केल्या, हे भारत.
ततो वर्षं प्रादुरभूत्सुमहद्रोमहर्षणम्। अस्त्राणां घोररूपाणामग्नेर्वायोस्तथाऽश्मनाम्
मग तिथे अग्नी, वारा आणि दगड यांच्या भयंकर अस्त्रांचा प्रचंड, अंगावर काटा आणणारा वर्षाव सुरू झाला.
सा तु मायामयी वृष्टिः पीडयामास मां युधि। अथ घोरं तमस्तीव्रं प्रादुरासीत्समन्ततः
ती मायावी वर्षा युद्धात मला फार त्रास देत होती; आणि मग सर्वत्र भयंकर, तीव्र अंधार पसरला.
तमसा संवृतेलोके घोरेण परुषेण च। हरयो विमुखाश्चासन्प्रास्खलच्चापि मातलिः
त्या भयंकर आणि कठीण अंधाराने सारा जग व्यापला, घोडे दिशाभूल झाले आणि मातलीही अडखळला.
हस्ताद्धिरण्मयश्चास्य प्रतोदः प्रापतद्भुवि। असकृच्चाह मां भीतः किं करिष्याव इत्यपि
त्याच्या हातातून सोन्याचा अंकुश खाली पडला, आणि घाबरून तो पुन्हा पुन्हा मला विचारू लागला, 'आता आपण काय करू?'
मां च भीराविशत्तीव्रा तस्मिन्विगतचेतसि। स च मां विगतज्ञानः संत्रस्तमिदमब्रवीत्
त्या वेळी माझ्या मनात तीव्र भीती भरली, मी शुद्ध हरपलो; आणि मातलीही भांबावून, घाबरून मला म्हणाला.
सुराणामसुराणां च संग्रामः सुमहानभूत्। अमृतार्थं पुरा पार्त स च दृष्टो मयाऽनघ
देवतांचा आणि असुरांचा अमृतासाठी एक मोठा युद्ध झाला होता, पार्था, आणि ते मी पाहिलं आहे, हे निष्पापा.
शम्बरस्य वधे घोरः संग्रामः सुमहानभूत्। सारथ्यं देवराजस्य तत्रापि कृतवानहम्
शंबराचा वध करताना भयंकर आणि मोठं युद्ध झालं होतं; तिथेही मी देवराजाचा सारथी म्हणून होतो.
तथैव वृत्रस्य वधे संगृहीता हया मया। वैरोचनेर्मया युद्धं दृष्टं चापि सुदारुणम्
त्याचप्रमाणे वृत्राचा वध करताना मी घोड्यांची दोरी धरली होती; आणि वैरोचनासोबतचं ते भयंकर युद्धही मी पाहिलं आहे.
एते मया महाघोरः संग्रामाः पर्युपासिताः। न चापि विगतज्ञानो भूतपूर्वोस्मि पाण्डव
पांडवा, मी असे कित्येक भयंकर आणि मोठे युद्ध पाहिले आहेत, पण कधीच माझे भान गेले नाही किंवा मी कधीच हरलो नाही.
पितामहेन संहारः प्रजानां विहितो ध्रुवम्। न हि युद्धमिदं युक्तमन्यत्र जगतः क्षयात्
या सृष्टीचा नाश ठरवूनच पितामहाने प्राण्यांच्या संहाराची योजना केली आहे; कारण या जगाचा विनाश झाल्याशिवाय हे युद्ध योग्य नाही.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा संस्तभ्यात्मानमात्मना। मोहयिष्यन्दानवानामहं मायाबलं महत्
त्यांचे ते शब्द ऐकून मी स्वतःला सावरले आणि माझ्या मोठ्या मायाबळाने दानवांना मोहात पाडायचे ठरवले.
अब्रुवं मातलिं भीतं पश्य मे बुजयोर्बलम्। अस्त्राणां च प्रभावं वै धनुषो गाण्डिवस्य च
मी घाबरलेल्या मातलीला म्हणालो, 'माझ्या बाहूंचे बळ, माझ्या अस्त्रांचे सामर्थ्य आणि गाण्डीव धनुष्याची ताकद पाहा.'
अद्यास्त्रमाययैतैषां मायामेतां सुदारुणाम्। विनिहन्मि तमश्चोग्रं मा भैः सूत स्तिरो भव
आज मी माझ्या अस्त्रांच्या सामर्थ्याने त्यांची ही भयंकर माया आणि दाट अंधार नष्ट करीन; सारथ्या, घाबरू नकोस, धीराने उभा रहा.
एवमुक्त्वाहमसृजमस्त्रमायां नराधिप। मोहनीं सर्वभूतानां हिताय त्रिदिवौकसाम्
असे म्हणून, राजन, मी सर्व प्राण्यांना मोहात टाकणारे अस्त्र सोडले, जे स्वर्गवासीयांच्या कल्याणासाठी होते.
पीड्यमानासु मायासु तासु तास्वसुरोत्तमाः। पुनर्बहुविधा मायाः प्राकुर्वन्नमितौजसः
त्या मायांनी दडपले असतानाही, श्रेष्ठ असुरांनी आपले तेज कमी न होता पुन्हा अनेक प्रकारच्या माया निर्माण केल्या.
पुनः प्रकाशमभवत्तमसा ग्रस्यते पुनः। भवत्यदर्शनो लोकः पुनरप्सु निमज्जति
कधी प्रकाश झाला, तर पुन्हा अंधार सगळीकडे पसरला; जग दिसेनासे झाले, मग पुन्हा पाण्यात बुडाले.
सुसंगृहीतैर्हरिभिः प्रकाशे सति मातलिः। व्यचरत्स्यन्दनाग्र्येण संग्रामे रोमहर्षणे
प्रकाश पडल्यावर, मातलीने उत्तम प्रकारे वश केलेल्या घोड्यांसह, तो उत्तम रथ त्या अंगावर काटा आणणाऱ्या युद्धात चालवला.
ततः पर्यपतन्नुग्रा निवातकवचा मयि। तानहं विवरं दृष्ट्वा प्राहण्वं यमसादनम्
मग ते उग्र निवातकवच माझ्यावर तुटून पडले; मी संधी पाहून त्यांना मारले आणि यमाच्या लोकात पाठवले.