ततस्ते दानवास्तत्रयोधवातान्यनेकशः। विकृतस्वररूपाणि भृशं सर्वाण्यचोदयन्
मग तिथे दानवांनी, अनगिनत संख्येने, भीषण स्वरूप घेऊन, भीतीदायक आवाज आणि रूप बदलून, युद्धाचे वारे सोडले.
तेन शब्देन सहसा समुद्रे पर्वतोपमाः। आप्लवन्त गतैः सत्वैर्मत्स्याः शतसहस्रशः
त्या अचानक आवाजाने, पर्वताएवढे मोठे मासे, भयाने पळत, समुद्रात शेकडो हजारांनी उडी मारू लागले.
ततो निवातकवचाः सर्वेवेगेन भारत। अभ्यद्रवन्मां सहिताः प्रगृहीतायुधा रणे
मग सर्व निवातकवच, हे भारत, हातात शस्त्र घेऊन, मोठ्या वेगाने एकत्र येऊन माझ्यावर झडप घालू लागले.
आच्छाद्य रथपन्थानमुत्क्रोशन्तो महारथाः। अवृत्य सर्वतस्ते मां शरवर्षैरवाकिरन्
ते महाबली माझ्या रथाचा मार्ग झाकून, मोठ्याने ओरडू लागले आणि सर्व बाजूंनी बाणांचा वर्षाव माझ्यावर करू लागले.
ततोऽपरे महावीर्याः शूलपट्टसपाणयः। शूलानि च भुशुण्डीश्च मुमुचुर्दानवा मयि
मग काही दुसरे पराक्रमी दानव, हातात शूल आणि पट्टे घेऊन, माझ्यावर शूल आणि भुशुंडी फेकू लागले.
सुमहत्तुमुलं वर्षं गदाशक्तिसमाकुलम्। अनिशं सृज्यमानं तैरपतन्मद्रथोपरि
त्यांनी सातत्याने टाकलेल्या गदा आणि शूलांनी, मोठा आणि गोंगाट करणारा वर्षाव माझ्या रथावर पडू लागला.
अन्ये मामभ्यधावन्त निवातकवचा सुधि। शितशस्त्रायुधा रौद्राः कालरूपाः प्रहारिणः
इतर सुज्ञ निवातकवच, तीक्ष्ण शस्त्रांनी सज्ज, रौद्र आणि काळासारखे भयंकर, माझ्यावर चाल करून आले.
तानहं विविधैर्बाणैर्वेगवद्भिरजिह्मगैः। गाण्डीवमुक्तैरभ्यघ्नमेकैकं दशभिर्मृधे
मी गाण्डीवातून सोडलेल्या वेगवान, सरळ बाणांनी, प्रत्येकाला युद्धात दहा-दहा बाणांनी घायाळ केले.
ते कृता विमुखाः सर्वे मत्प्रयुक्तैः शिलाशितैः। ततो मातलिना तूर्णं हयास्ते संप्रयोदिताः
माझ्या दगडी टोकाच्या बाणांनी ते सर्व मागे हटले; मग मातळीने घोड्यांना झपाट्याने पुढे नेले.
अथ मार्गान्बहूस्तत्र विचेरुर्वातरंहसः। सुसंयता मातलिना प्रामथ्नन्त दितेःसुतान्
मग त्या जागी, मातळीने उत्तम प्रकारे चालवलेल्या घोड्यांनी, वाऱ्याच्या वेगाने अनेक मार्ग फिरून, दितीच्या पुत्रांना चिरडले.
शतं शतास्ते हरयस्तस्मिन्युक्ता महारथे। तदा मातलिना यथ्ता व्यचरन्नल्पका इव
त्या महान रथाला जुंपलेले शंभर घोडे, मातळीच्या हाताखाली, अगदी थोडे असल्यासारखे फिरू लागले.
तेषां चरणपातेन रथनेमिस्वनेन च। मम बाणनिपातैश्च हतास्ते शतशोऽसुराः
त्यांच्या टापांचा आवाज, रथाच्या चाकांचा गडगडाट आणि माझ्या बाणांच्या वर्षावाने, शेकडो असुरांचा नाश झाला.
गतासवस्तथैवान्ये दानवाः पाण्डवर्षभ। हतसारथयस्तत्र व्यकृष्यन्त तुरंगमैः
इतर दानव, हे पांडवराष्ट्रातील श्रेष्ठ, प्राण सोडून, रथी मारले गेल्यावर, त्यांच्या घोड्यांनी ओढत नेले गेले.
ते दिशो विदिशः सर्वे प्रतिरुध्य प्रहारिणः। अभ्यघ्नन्विविधैः शस्त्रैस्ततो मे व्यथितं मनः
ते सर्व आक्रमक, सर्व दिशांना आणि उपदिशांना अडवून, विविध शस्त्रांनी माझ्यावर हल्ला करू लागले; त्यामुळे माझे मन व्याकुळ झाले.
ततोऽहं मातलेर्वीर्यमद्भुतं समदर्शयम्। अश्वांस्तथा वेगवतो यदयत्नादधारयत्
मग मी मातलीला माझं अद्भुत सामर्थ्य दाखवलं, त्या वेगवान घोड्यांना अगदी सहजपणे आवरलं.
ततोऽहं लघुभिश्चित्रैरस्त्रैस्तानसुरान्रणे। चिच्छेद सायुधान्राजञ्छतशोऽथ सहस्रशः
मग राजन्, मी हलक्या आणि विविध अस्त्रांनी त्या शस्त्रधारी असुरांना युद्धात शेकड्यांनी, हजारोंनी ठार केलं.
एवं मे चरतस्तत्र सर्वयत्नेन शत्रुहन्। प्रीतिमानभवद्वीरो मातलिः शक्रसारथिः
अशा प्रकारे मी तिथे सर्व शक्तीनिशी शत्रूंचा संहार करत असताना, वीर मातली, इंद्राचा सारथी, अत्यंत आनंदी झाला.
वध्यमानास्ततस्तैस्तु हयैस्तेन रथेन च। अगमन्प्रक्षयं केचिन्न्यवर्तन्त तथाऽपरे
त्या घोड्यांनी आणि रथाने जखमी झाल्यावर काही जण नष्ट झाले, तर काही मागे फिरले.
स्पर्धमाना इवास्माभिर्निवातकवचा रणे। शरवर्षैः शरार्तं मां महद्भिः प्रत्यवारयन्
निवातकवच आमच्याशी स्पर्धा करीत, मोठ्या बाणांच्या वर्षावाने मला रोखू लागले.
शरवेगैर्निहत्याहमस्त्रैः शरविघातिभिः। ज्वलद्भिः परमैः शीघ्रैस्तानविध्यं सहस्रशः
मी त्यांच्या अस्त्रांना रोखणारे, जळणारे, श्रेष्ठ आणि वेगवान बाणांनी हजारो असुरांना ठार केलं.
ततः संपीड्यमानास्ते क्रोधाविष्टा महासुराः। अपीडयन्मां सहिताः शक्तिशूलासिवृष्टिभिः
मग ते बलाढ्य असुर, संतापाने भरून, एकत्र येऊन माझ्यावर भाले, त्रिशूळ आणि तलवारींच्या वर्षावाने हल्ला करू लागले.
ततोऽहमस्त्रं प्रायुञ्जं गान्धर्वं नाम भारत। दयितं देवराजस् माधवं नाम भारत
मग, भारतवंशी, मी देवेंद्राला प्रिय असं गंधर्वास्त्र वापरलं.
ततः खङ्गांस्त्रिशूलांश्च तोमरांशच् सहस्रशः। अस्त्रवीर्येण शतधा तैर्मुक्तानहमच्छिदम्
त्या अस्त्राच्या सामर्थ्याने, त्यांनी सोडलेल्या हजारो तलवारी, त्रिशूळ आणि भाले मी शेकडो तुकड्यांत फोडले.
छित्त्वा प्रहरणान्येषां ततस्तानपि सर्वशः। प्रत्यविध्यमहं रोषाद्दशभिर्दशभिः शरैः
त्यांची शस्त्रं फोडून, मग मी रागाने प्रत्येकाला दहा-दहा बाणांनी भोसकलं.
गाण्डीवाद्धि तदा सङ्ख्ये यथा भ्रमरपङ्क्तयः। निष्पतन्ति महाबाणास्तन्मातलिरपूजयत्
त्या युद्धात गाण्डीवातून मोठे बाण जणू मधमाश्यांच्या थव्याप्रमाणे सुटत होते, आणि मातली त्यांचं कौतुक करत होता.
तेषामपि तु बाणास्ते बहुत्वाच्छलभा इव। अवाकिरन्मां बलवत्तानहं व्यधमं शरैः
पण त्यांच्या असंख्य बाणांनी मला जणू टोळधाडीप्रमाणे झाकून टाकलं, आणि मीही माझ्या बाणांनी त्यांचा प्रतिकार केला.
वध्यमानास्ततस्ते तु निवातकवचाः पुनः। शरवर्षैर्महद्भिर्मां समन्तात्पर्यवारयन्
पुन्हा एकदा, जरी ते निवातकवच मारले जात होते, तरी त्यांनी मोठ्या बाणांच्या वर्षावाने मला चहुबाजूंनी वेढलं.
शरवेगान्निहत्याहमस्त्रैरस्त्रविघातिभिः। ज्वलद्भिः परमैः शीघ्रैस्तानविध्यं सहस्रशः
मी त्यांच्या अस्त्रांना रोखणारे, जळणारे, श्रेष्ठ आणि वेगवान बाणांनी हजारो असुरांना ठार केलं.
तेषां छिन्नानि गात्राणि विसृजन्तिस्म शोणितम्। प्रावृषीवाभिवृष्टानि शृङ्गाण्यथ धराभृताम्
त्यांची शरीरं तुकडे तुकडे होऊन रक्त वाहू लागलं, जणू पावसाळ्यात पर्वतशिखरांवर पाणी सांडतं तसं.
इन्द्राशनिसमस्पर्शैर्वेगवद्भिरजिह्मगैः। मद्वाणैर्वध्यमानास्ते समुद्विग्राः स्म दानवाः
इंद्राच्या वज्रासारख्या वेगवान, सरळ आणि तीक्ष्ण बाणांनी जखमी होऊन दानव घाबरून गेले.