रथघोषं तु तं श्रुत्वा स्तनयित्नोग्विम्बरे। मन्वाना देवराजं मामाविग्ना दानवाऽभवन्
रथाचा गजर आकाशातील वज्रासारखा ऐकून, दानवांनी मला देवराज समजून घाबरून गेले.
सर्वे संभ्रान्तमनसः शग्चापधराः स्थिताः। तथाऽसिशूलपरशुगदामुसलपाणयः
सर्वजण घाबरलेल्या मनाने, धनुष्य, तलवार, भाला, कुऱ्हाड, गदा आणि मुसळ हातात घेऊन उभे होते.
ततो द्वाराणि पिदधुर्दानवास्त्रस्तचेतसः। संविधाय पुरे रक्षां न स्म कश्चन दृश्यते
मग दानवांनी भयभीत होऊन किल्ल्याची द्वारे बंद केली, रक्षणाची व्यवस्था केली आणि कोणीही दिसत नव्हता.
ततः शङ्खमुपादाय देवदत्तं महास्वनम्। परमां मुदमाश्रित्य प्राधमं तं शनैरहम्
मग मी मोठ्या आवाजाचा देवदत्त शंख उचलून, अत्यंत आनंदाने तो हळूवार फुंकला.
स तु शब्दो दिवं स्तब्ध्वा प्रतिशब्दमजीजनत्। वित्रेसुश्च निलिल्युश्च भूतानि सुमहान्त्यपि
त्या आवाजाने आकाश भरून गेले, प्रतिध्वनी निर्माण झाली; मोठमोठी जीवसुद्धा घाबरून लपली.
ततो निवातकवचाः सर्व एव समन्ततः। दंशिता विविधैस्त्राणैर्विचित्रायुपाणयः
मग सर्व निवातकवच चारही बाजूंनी विविध ढाली आणि सुंदर शस्त्रे घेऊन एकत्र जमले.
आयसैश्र महाशूलैर्गदाभिर्मुसलैरपि। पट्टसैः करवालैश्च रथचक्रैश्च भारत
लोखंडी भाले, मोठ्या शूल, गदा, मुसळ, तलवारी, पट्टे आणि अगदी रथाची चाकंही, हे भारत, यांनी ते सज्ज झाले होते.
शतघ्नीभिर्भुशुण्डीभिः खङ्गैश्चित्रैः स्वलंकृतैः। प्रगृहीतैर्दितेः पुत्राः प्रादुरासन्सहस्रशः
शतघ्नी, भुशुंडी, सुंदर अलंकारांनी सजवलेल्या तलवारी हातात घेऊन, दितीचे पुत्र हजारोंनी तिथे प्रकट झाले.
ततो विचार्य बहुशो रथमार्गेषु तान्हयान्। प्राचोदयत्समे देशे मातलिर्भरतर्षभ
मग मातळीने अनेकदा विचार करून, योग्य जागी रथाच्या मार्गावर घोड्यांना पुढे नेले, हे भरतराष्ट्रातील श्रेष्ठ.
तेन तेषां प्रणुन्नानासाशुत्वाच्छीघ्रगामिनाम्। नान्वपश्यत्तदा कश्रित्तन्मेऽद्भुतमिवाभवत्
त्याच्या हाकेला घोडे इतक्या वेगाने धावले की, त्या क्षणी कुणालाही ते दिसले नाहीत; मला ते एक अद्भुतच वाटले.
ततस्ते दानवास्तत्रयोधवातान्यनेकशः। विकृतस्वररूपाणि भृशं सर्वाण्यचोदयन्
मग तिथे दानवांनी, अनगिनत संख्येने, भीषण स्वरूप घेऊन, भीतीदायक आवाज आणि रूप बदलून, युद्धाचे वारे सोडले.
तेन शब्देन सहसा समुद्रे पर्वतोपमाः। आप्लवन्त गतैः सत्वैर्मत्स्याः शतसहस्रशः
त्या अचानक आवाजाने, पर्वताएवढे मोठे मासे, भयाने पळत, समुद्रात शेकडो हजारांनी उडी मारू लागले.
ततो निवातकवचाः सर्वेवेगेन भारत। अभ्यद्रवन्मां सहिताः प्रगृहीतायुधा रणे
मग सर्व निवातकवच, हे भारत, हातात शस्त्र घेऊन, मोठ्या वेगाने एकत्र येऊन माझ्यावर झडप घालू लागले.
आच्छाद्य रथपन्थानमुत्क्रोशन्तो महारथाः। अवृत्य सर्वतस्ते मां शरवर्षैरवाकिरन्
ते महाबली माझ्या रथाचा मार्ग झाकून, मोठ्याने ओरडू लागले आणि सर्व बाजूंनी बाणांचा वर्षाव माझ्यावर करू लागले.
ततोऽपरे महावीर्याः शूलपट्टसपाणयः। शूलानि च भुशुण्डीश्च मुमुचुर्दानवा मयि
मग काही दुसरे पराक्रमी दानव, हातात शूल आणि पट्टे घेऊन, माझ्यावर शूल आणि भुशुंडी फेकू लागले.
सुमहत्तुमुलं वर्षं गदाशक्तिसमाकुलम्। अनिशं सृज्यमानं तैरपतन्मद्रथोपरि
त्यांनी सातत्याने टाकलेल्या गदा आणि शूलांनी, मोठा आणि गोंगाट करणारा वर्षाव माझ्या रथावर पडू लागला.
अन्ये मामभ्यधावन्त निवातकवचा सुधि। शितशस्त्रायुधा रौद्राः कालरूपाः प्रहारिणः
इतर सुज्ञ निवातकवच, तीक्ष्ण शस्त्रांनी सज्ज, रौद्र आणि काळासारखे भयंकर, माझ्यावर चाल करून आले.
तानहं विविधैर्बाणैर्वेगवद्भिरजिह्मगैः। गाण्डीवमुक्तैरभ्यघ्नमेकैकं दशभिर्मृधे
मी गाण्डीवातून सोडलेल्या वेगवान, सरळ बाणांनी, प्रत्येकाला युद्धात दहा-दहा बाणांनी घायाळ केले.
ते कृता विमुखाः सर्वे मत्प्रयुक्तैः शिलाशितैः। ततो मातलिना तूर्णं हयास्ते संप्रयोदिताः
माझ्या दगडी टोकाच्या बाणांनी ते सर्व मागे हटले; मग मातळीने घोड्यांना झपाट्याने पुढे नेले.
अथ मार्गान्बहूस्तत्र विचेरुर्वातरंहसः। सुसंयता मातलिना प्रामथ्नन्त दितेःसुतान्
मग त्या जागी, मातळीने उत्तम प्रकारे चालवलेल्या घोड्यांनी, वाऱ्याच्या वेगाने अनेक मार्ग फिरून, दितीच्या पुत्रांना चिरडले.
शतं शतास्ते हरयस्तस्मिन्युक्ता महारथे। तदा मातलिना यथ्ता व्यचरन्नल्पका इव
त्या महान रथाला जुंपलेले शंभर घोडे, मातळीच्या हाताखाली, अगदी थोडे असल्यासारखे फिरू लागले.
तेषां चरणपातेन रथनेमिस्वनेन च। मम बाणनिपातैश्च हतास्ते शतशोऽसुराः
त्यांच्या टापांचा आवाज, रथाच्या चाकांचा गडगडाट आणि माझ्या बाणांच्या वर्षावाने, शेकडो असुरांचा नाश झाला.
गतासवस्तथैवान्ये दानवाः पाण्डवर्षभ। हतसारथयस्तत्र व्यकृष्यन्त तुरंगमैः
इतर दानव, हे पांडवराष्ट्रातील श्रेष्ठ, प्राण सोडून, रथी मारले गेल्यावर, त्यांच्या घोड्यांनी ओढत नेले गेले.
ते दिशो विदिशः सर्वे प्रतिरुध्य प्रहारिणः। अभ्यघ्नन्विविधैः शस्त्रैस्ततो मे व्यथितं मनः
ते सर्व आक्रमक, सर्व दिशांना आणि उपदिशांना अडवून, विविध शस्त्रांनी माझ्यावर हल्ला करू लागले; त्यामुळे माझे मन व्याकुळ झाले.
ततोऽहं मातलेर्वीर्यमद्भुतं समदर्शयम्। अश्वांस्तथा वेगवतो यदयत्नादधारयत्
मग मी मातलीला माझं अद्भुत सामर्थ्य दाखवलं, त्या वेगवान घोड्यांना अगदी सहजपणे आवरलं.
ततोऽहं लघुभिश्चित्रैरस्त्रैस्तानसुरान्रणे। चिच्छेद सायुधान्राजञ्छतशोऽथ सहस्रशः
मग राजन्, मी हलक्या आणि विविध अस्त्रांनी त्या शस्त्रधारी असुरांना युद्धात शेकड्यांनी, हजारोंनी ठार केलं.
एवं मे चरतस्तत्र सर्वयत्नेन शत्रुहन्। प्रीतिमानभवद्वीरो मातलिः शक्रसारथिः
अशा प्रकारे मी तिथे सर्व शक्तीनिशी शत्रूंचा संहार करत असताना, वीर मातली, इंद्राचा सारथी, अत्यंत आनंदी झाला.
वध्यमानास्ततस्तैस्तु हयैस्तेन रथेन च। अगमन्प्रक्षयं केचिन्न्यवर्तन्त तथाऽपरे
त्या घोड्यांनी आणि रथाने जखमी झाल्यावर काही जण नष्ट झाले, तर काही मागे फिरले.
स्पर्धमाना इवास्माभिर्निवातकवचा रणे। शरवर्षैः शरार्तं मां महद्भिः प्रत्यवारयन्
निवातकवच आमच्याशी स्पर्धा करीत, मोठ्या बाणांच्या वर्षावाने मला रोखू लागले.
शरवेगैर्निहत्याहमस्त्रैः शरविघातिभिः। ज्वलद्भिः परमैः शीघ्रैस्तानविध्यं सहस्रशः
मी त्यांच्या अस्त्रांना रोखणारे, जळणारे, श्रेष्ठ आणि वेगवान बाणांनी हजारो असुरांना ठार केलं.