प्रदीयमानं देवैस्तं देवदत्तं जलोद्भवम्। प्रत्यगृह्णां जयायैनं स्तूयमानस्तदाऽमरैः
देवतांनी मला तो जलातून उत्पन्न झालेला देवदत्त शंख दिला, तेव्हा अमरांनी माझी स्तुती करत असताना मी तो विजयासाठी स्वीकारला.
स शङ्खी कवची वाणी प्रगृहीतशरासनः। दानवालयमत्युग्रं प्रयातोस्मि युयुत्सया
शंख, कवच, बाण आणि धनुष्य घेऊन मी दानवांच्या अत्यंत भयानक नगरीकडे युद्धासाठी निघालो.
ततोऽहं स्तूयमानस्तु तत्रतत्र सुरपिभिः। अपश्यमुदधिं भीममपांपतिमथाव्ययम्
मग मी देवांच्या स्तुतीने सर्वत्र न्हालो असताना, भीषण आणि अथांग समुद्र, जलाचा अधिपती, माझ्या दृष्टीस पडला.
फेनवत्यः प्रकीर्णाश्च संहताश्च समुच्छिताः। ऊर्मयश्चात्र दृश्यन्ते चलन्तइव पर्वताः
तेथे फेसाळलेल्या, विखुरलेल्या आणि एकत्रित अशा लाटा उसळताना दिसत होत्या, जणू काही पर्वतच हलत आहेत.
नावः सहस्रशस्तत्र रत्नपूर्णाः समन्ततः। `नभसीव विमानानि विचरन्त्यो विरेजिरे
सर्वत्र हजारो रत्नांनी भरलेल्या होड्या आकाशातील विमानांसारख्या चमकत फिरताना दिसत होत्या.
तिमिङ्गिलाः कच्छपाश् तथा तिमितिभिङ्गिलाः। मकराश्चात्र दृश्यन्ते जले मप्रा इवाद्रयः
तेथे टिमिंगिल, कासव, टिमितिभिंगिल आणि मकर असे जलचर पाण्यात तरंगताना, जणू पर्वतच तरंगत आहेत असे दिसत होते.
शङ्खानां च महबाणि मग्रान्यप्सु ममन्ततः। दृश्यन्ते स्म यथा रात्रौ तारास्तन्वभ्रमंवृताः
पाण्यात सर्वत्र मोठे शंख आणि मोती चमकत होते, जसे रात्री पातळ ढगांनी वेढलेल्या तारे दिसतात.
तथा सहस्रशस्तत्ररत्नसङ्घाः प्लवन्त्युत। वायुश् घृर्णते भीमस्तदद्भुतमिवाभवत्
तसेच, हजारो रत्नांचे समूह तेथे तरंगत होते; भीषण वारा वाहत होता आणि ते दृश्य अद्भुत वाटत होते.
तमतीत्य महावेगं सर्वाम्भोनिधिमुत्तमम्। अपश्यं दानवाकीर्णं तद्दैत्यपुरमन्तिकात्
त्या प्रचंड वेगवान आणि श्रेष्ठ समुद्राला ओलांडून मी दानवांनी भरलेले, दैत्यांच्या नगरीजवळचे स्थान पाहिले.
तत्रैव मातलिस्तृणं निपात्य पृथिवीतले। दानवान्रथघोपेण तन्पुरं समुपाद्रवत्
तेथे मातलीने रथ पृथ्वीवर उतरवला आणि रथाचा गजर करत दानवांच्या त्या नगरीकडे गेला.
रथघोषं तु तं श्रुत्वा स्तनयित्नोग्विम्बरे। मन्वाना देवराजं मामाविग्ना दानवाऽभवन्
रथाचा गजर आकाशातील वज्रासारखा ऐकून, दानवांनी मला देवराज समजून घाबरून गेले.
सर्वे संभ्रान्तमनसः शग्चापधराः स्थिताः। तथाऽसिशूलपरशुगदामुसलपाणयः
सर्वजण घाबरलेल्या मनाने, धनुष्य, तलवार, भाला, कुऱ्हाड, गदा आणि मुसळ हातात घेऊन उभे होते.
ततो द्वाराणि पिदधुर्दानवास्त्रस्तचेतसः। संविधाय पुरे रक्षां न स्म कश्चन दृश्यते
मग दानवांनी भयभीत होऊन किल्ल्याची द्वारे बंद केली, रक्षणाची व्यवस्था केली आणि कोणीही दिसत नव्हता.
ततः शङ्खमुपादाय देवदत्तं महास्वनम्। परमां मुदमाश्रित्य प्राधमं तं शनैरहम्
मग मी मोठ्या आवाजाचा देवदत्त शंख उचलून, अत्यंत आनंदाने तो हळूवार फुंकला.
स तु शब्दो दिवं स्तब्ध्वा प्रतिशब्दमजीजनत्। वित्रेसुश्च निलिल्युश्च भूतानि सुमहान्त्यपि
त्या आवाजाने आकाश भरून गेले, प्रतिध्वनी निर्माण झाली; मोठमोठी जीवसुद्धा घाबरून लपली.
ततो निवातकवचाः सर्व एव समन्ततः। दंशिता विविधैस्त्राणैर्विचित्रायुपाणयः
मग सर्व निवातकवच चारही बाजूंनी विविध ढाली आणि सुंदर शस्त्रे घेऊन एकत्र जमले.
आयसैश्र महाशूलैर्गदाभिर्मुसलैरपि। पट्टसैः करवालैश्च रथचक्रैश्च भारत
लोखंडी भाले, मोठ्या शूल, गदा, मुसळ, तलवारी, पट्टे आणि अगदी रथाची चाकंही, हे भारत, यांनी ते सज्ज झाले होते.
शतघ्नीभिर्भुशुण्डीभिः खङ्गैश्चित्रैः स्वलंकृतैः। प्रगृहीतैर्दितेः पुत्राः प्रादुरासन्सहस्रशः
शतघ्नी, भुशुंडी, सुंदर अलंकारांनी सजवलेल्या तलवारी हातात घेऊन, दितीचे पुत्र हजारोंनी तिथे प्रकट झाले.
ततो विचार्य बहुशो रथमार्गेषु तान्हयान्। प्राचोदयत्समे देशे मातलिर्भरतर्षभ
मग मातळीने अनेकदा विचार करून, योग्य जागी रथाच्या मार्गावर घोड्यांना पुढे नेले, हे भरतराष्ट्रातील श्रेष्ठ.
तेन तेषां प्रणुन्नानासाशुत्वाच्छीघ्रगामिनाम्। नान्वपश्यत्तदा कश्रित्तन्मेऽद्भुतमिवाभवत्
त्याच्या हाकेला घोडे इतक्या वेगाने धावले की, त्या क्षणी कुणालाही ते दिसले नाहीत; मला ते एक अद्भुतच वाटले.
ततस्ते दानवास्तत्रयोधवातान्यनेकशः। विकृतस्वररूपाणि भृशं सर्वाण्यचोदयन्
मग तिथे दानवांनी, अनगिनत संख्येने, भीषण स्वरूप घेऊन, भीतीदायक आवाज आणि रूप बदलून, युद्धाचे वारे सोडले.
तेन शब्देन सहसा समुद्रे पर्वतोपमाः। आप्लवन्त गतैः सत्वैर्मत्स्याः शतसहस्रशः
त्या अचानक आवाजाने, पर्वताएवढे मोठे मासे, भयाने पळत, समुद्रात शेकडो हजारांनी उडी मारू लागले.
ततो निवातकवचाः सर्वेवेगेन भारत। अभ्यद्रवन्मां सहिताः प्रगृहीतायुधा रणे
मग सर्व निवातकवच, हे भारत, हातात शस्त्र घेऊन, मोठ्या वेगाने एकत्र येऊन माझ्यावर झडप घालू लागले.
आच्छाद्य रथपन्थानमुत्क्रोशन्तो महारथाः। अवृत्य सर्वतस्ते मां शरवर्षैरवाकिरन्
ते महाबली माझ्या रथाचा मार्ग झाकून, मोठ्याने ओरडू लागले आणि सर्व बाजूंनी बाणांचा वर्षाव माझ्यावर करू लागले.
ततोऽपरे महावीर्याः शूलपट्टसपाणयः। शूलानि च भुशुण्डीश्च मुमुचुर्दानवा मयि
मग काही दुसरे पराक्रमी दानव, हातात शूल आणि पट्टे घेऊन, माझ्यावर शूल आणि भुशुंडी फेकू लागले.
सुमहत्तुमुलं वर्षं गदाशक्तिसमाकुलम्। अनिशं सृज्यमानं तैरपतन्मद्रथोपरि
त्यांनी सातत्याने टाकलेल्या गदा आणि शूलांनी, मोठा आणि गोंगाट करणारा वर्षाव माझ्या रथावर पडू लागला.
अन्ये मामभ्यधावन्त निवातकवचा सुधि। शितशस्त्रायुधा रौद्राः कालरूपाः प्रहारिणः
इतर सुज्ञ निवातकवच, तीक्ष्ण शस्त्रांनी सज्ज, रौद्र आणि काळासारखे भयंकर, माझ्यावर चाल करून आले.
तानहं विविधैर्बाणैर्वेगवद्भिरजिह्मगैः। गाण्डीवमुक्तैरभ्यघ्नमेकैकं दशभिर्मृधे
मी गाण्डीवातून सोडलेल्या वेगवान, सरळ बाणांनी, प्रत्येकाला युद्धात दहा-दहा बाणांनी घायाळ केले.
ते कृता विमुखाः सर्वे मत्प्रयुक्तैः शिलाशितैः। ततो मातलिना तूर्णं हयास्ते संप्रयोदिताः
माझ्या दगडी टोकाच्या बाणांनी ते सर्व मागे हटले; मग मातळीने घोड्यांना झपाट्याने पुढे नेले.
अथ मार्गान्बहूस्तत्र विचेरुर्वातरंहसः। सुसंयता मातलिना प्रामथ्नन्त दितेःसुतान्
मग त्या जागी, मातळीने उत्तम प्रकारे चालवलेल्या घोड्यांनी, वाऱ्याच्या वेगाने अनेक मार्ग फिरून, दितीच्या पुत्रांना चिरडले.