सुरकार्यार्थसिद्ध्यर्थं दृष्टवानसि शंकरम्। अस्मत्तोऽपि गृहाण त्वमस्त्राणीति समन्ततः
देवतांच्या कार्यसिद्धीसाठी तू शंकराला पाहिलास; आता आमच्याकडूनही तू सर्व बाजूंनी अस्त्रे घे.
ततोऽहं प्रयतो भूत्वा प्रणिपत्य सुरर्षभान्। प्रत्यगृह्णां तदाऽस्त्राणि महान्ति विविधानि च
मग मी शुद्ध होऊन त्या देवश्रेष्ठांना वंदन केले आणि त्यांच्याकडून त्या वेळी विविध महान अस्त्रे स्वीकारली.
गृहीतास्त्रस्ततो देवैरनुज्ञातोस्मि भारत। अथ देवा ययुः सर्वेयथागतमरिंदम
देवतांकडून अस्त्रे घेतल्यावर त्यांनी मला परवानगी दिली; नंतर, हे भारत, सर्व देव जसे आले तसे परत गेले.
मघवानपि मां देवो रथमारोप्य सुप्रभम्। उवाच भगवान्वाक्यं स्मयन्निव महायशाः
मग तेजस्वी आणि थोडं हसत, इंद्रदेवाने मला आपल्या प्रकाशमान रथावर बसवले आणि मला बोलू लागला.
पुरैवागमनादस्माद्वेदाहं त्वां धनंजय। अतः परं त्वहं वै त्वां दर्शये भरत्रषभ
तू इथे येण्यापूर्वीच, धनंजया, मी तुला ओळखत होतो; म्हणूनच, भारतश्रेष्ठा, मी आता स्वतःला तुला दाखवत आहे.
त्वया हि तीर्थेषु पुरा समाप्लावः कृतोऽसकृत्। तपश्चेदं महत्त्प्तं स्वर्गं गन्तासि पाण्डव
तू पूर्वी अनेक तीर्थांमध्ये स्नान केलेस आणि हे तुझे मोठे तप पूर्ण झाले आहे, पांडवा; तू स्वर्गाला जाशील.
भूयश्चैव च तप्तव्यं तपश्चरणमुत्तमम्। `दुश्चरं घोरमस्त्राणां तपोबलकरं तव
तरीही, तुला पुन्हा एकदा कठीण आणि भीषण, अस्त्रशक्ती देणारे श्रेष्ठ तप करावे लागेल.
स्वर्गस्त्ववश्यं गन्तव्यस्त्वया शत्रुनिषूदन। मातलिर्मन्नियोगात्त्वां त्रिदिवं प्रापयिष्यति
हे शत्रूंचा नाश करणारा, तुला नक्कीच स्वर्ग गाठायचा आहे; माझ्या आज्ञेने मातली तुला त्या दिव्य लोकात नेईल.
विदितस्त्वंहि देवानां मुनीनां च महात्मनाम्। `इहस्थः पाण्डवश्रेष्ठ तपः कुर्वन्सुदुष्करम्
तू देव आणि महान ऋषी यांच्यात ओळखला जातोस, पांडवश्रेष्ठा; इथे उभा राहून तू अतिशय कठीण तप करत आहेस.
ततोऽहमब्रुवं शक्रं प्रसीद भगवन्मम। आचार्यं वरयेऽहं त्वामस्त्रार्थं त्रिदशेश्वर
मग मी इंद्राला म्हणालो, 'भगवन्, माझ्यावर कृपा करा; अस्त्रविद्येसाठी मी तुम्हालाच गुरु म्हणून निवडतो, देवाधिदेव.'
क्रूरकर्माऽस्त्रवित्तात भविष्यसि परंतप। यदर्थमस्त्राणीप्सुस्त्वं तं कामं पाण्डवाप्नुहि
त्यांनी सांगितले, 'तू अस्त्रविद्येत पारंगत होशील, शत्रूंना जाळणारा; आणि अस्त्रांची जी इच्छा तुझ्या मनात आहे, पांडवा, ती तुला मिळो.'
ततोऽहमब्रुवं नाहं दिव्यान्यस्त्राणि शत्रुहन्। मानुषेषु प्रयोक्ष्यामि विनाऽस्त्रप्रतिघातनात्
मग मी म्हणालो, 'हे शत्रूंचा संहार करणारा, मी ही दिव्य अस्त्रे मनुष्यमध्ये कधीच वापरणार नाही, केवळ दुसऱ्या अस्त्राचा प्रतिकार करण्यासाठीच वापरेन.'
तानि दिव्यानि मेऽस्त्राणि प्रयच्छ विबुधाधिप। लेकांश्चास्त्रजितान्पश्चाल्लभेयं सुरपुङ्गव
हे विद्वानांचा अधिपती, मला ती दिव्य अस्त्रे द्या; आणि नंतर, हे देवश्रेष्ठ, मला सैन्य जिंकणारी अस्त्रे मिळू देत.
परीक्षार्थं मयैतत्ते वाक्यमुक्तं धनंजय। ममात्मजस्य वचनं सूपपन्नमिदं तव
तुला तपासण्यासाठी, धनंजया, मी ते शब्द बोललो; तुझी ही मागणी खरीच योग्य आहे, जशी माझ्या स्वतःच्या पुत्राने सांगितली.
शिक्ष मे भवनं गत्वासर्वाण्यस्त्राणि भारत। वायोरग्नेर्वसुभ्योऽपि वरुणात्समरुद्गणात्
हे भारत, माझ्या निवासस्थानी येऊन, वायू, अग्नी, वसु, वरुण आणि मरुतगण यांच्या अस्त्रांसह सर्व अस्त्रविद्या माझ्याकडून शिक.
साध्यं पैतामहं चैव गन्धर्वोरगरक्षसाम्। वैष्णवानि च सर्वाणि नैर्ऋतानि तथैव च
साध्य, पितामह, गंधर्व, नाग, राक्षस यांची अस्त्रे, तसेच विष्णूची सर्व अस्त्रे आणि नैरृतांची अस्त्रेही तुला शिकवीन.
मद्गतानि च जानीहि सर्वास्त्राणि कुरूद्वह। एवमुक्त्वा तु मां शक्रस्तत्रैवान्तरधीयत
कुरुवंशातील आनंदा, माझ्याकडे असलेली सर्व अस्त्रेही तू जाणून घे. असे सांगून इंद्र तिथेच अदृश्य झाला.
अथापश्यं हरियुजं रथमैन्द्रमुपस्थितम्। दिव्यं मायामयं पुण्यं यत्तं मातलिना नृप
मग मी पाहिले की, दिव्य अश्वांनी जुंपलेला, मायावी आणि पुण्यवान असा इंद्राचा रथ, मातलीने तयार केलेला, माझ्यासमोर उभा आहे.
लोकपालेषु यातेषु मामुवाचाथ मातलिः। द्रष्टुमिच्छति शक्रस्त्वां देवराजो महाद्युते
लोकपाल निघून गेल्यावर, मातली मला म्हणाला, 'महातेजस्वी, देवांचा राजा इंद्र तुला भेटू इच्छितो.'
संसिद्धस्त्वं महाबाहो कुरु कार्यमनुत्तमम्। पश्य पुण्यकृतां लोकान्सशरीरो दिवं व्रज
'महाबाहू, तू सिद्ध झालास, आता श्रेष्ठ कार्य पूर्ण कर. पुण्यवान लोकांचे लोक पाहा आणि स्वतःच्या देहासह स्वर्गात जा.'
देवराजः सहस्राक्षस्त्वां दिदृक्षति भारत। इत्युक्तोऽहं मातलिना गिरिमामन्त्र्य शैशिरम्
'भारत, हजार डोळ्यांचा देवांचा राजा तुला पाहू इच्छितो,' असे मातलीने सांगितल्यावर मी शैशिर पर्वताला नमस्कार केला.
प्रदक्षिणमुपावृत्य समारोहं रथोत्तमम्। चोदयामास स हयान्मनोमारुतरंहसः
त्याची प्रदक्षिणा करून मी त्या उत्तम रथावर चढलो. मग मातलीने, मन आणि वाऱ्यासारख्या वेगाने धावणाऱ्या घोड्यांना पुढे चालवले.
[मातलिर्हयतत्त्वज्ञो यथावद्भूरिदक्षिणः। अवैक्षत च मे वक्रृंस्तितस्याथ ससारथिः। तथा भ्रान्ते रथे राजन्विस्मितश्चेदमब्रवीत्
[घोड्यांचे तंत्र जाणणारा, कुशल आणि दक्ष मातली, मी उभा असताना माझ्या स्थितीकडे लक्षपूर्वक पाहू लागला. मग रथ हलताना, तो सारथी आश्चर्यचकित होऊन म्हणाला:]
अत्यद्भुतमिदं त्वद्यविचित्रं प्रतिभाति मे। यदास्थितो रथं दिव्यं पदान्न चलितः पदम् ।।]
'आज हे खरोखरच अद्भुत आणि विलक्षण वाटते की, तू या दिव्य रथावर चढलास तरी तुझे पाऊल जराही हलले नाही.'
देवराजोऽपिहि मया नित्यमत्रोपलक्षितः। विचलन्प्रथमोत्पाते हयानां भरतर्षभ
'भारत, या घोड्यांचा पहिला उडी मारताना मी नेहमी इथे देवांचा राजालाच हालचाल करताना पाहिले आहे.'
त्वं पुनः स्थित एवात्ररथे भ्रान्ते कुरूद्वह। अतिशक्रमिदं सर्वं तवेति प्रतिभाति मे
'पण कुरुवंशातील आनंदा, रथ हलताना तू मात्र स्थिर उभा आहेस; हे सर्व मला इंद्रापेक्षाही अधिक वाटते.'
इत्युक्त्वाऽऽकाशमाविश्य मातलिर्विबुधालयान्। दर्शयामास मे राजन्विमानानि च भारत
असे सांगून मातली आकाशात गेला आणि राजन, मला देवांचे निवासस्थान आणि त्यांची दिव्य विमाने दाखवली.
[स रथो हरिभिर्युक्तो ह्यूर्ध्वमाचक्रमे ततः। ऋषयो देवताश्चैव पूजयन्ति नरोत्तम
[त्या दिव्य अश्वांनी जुंपलेल्या रथाने वरच्या दिशेने उड्डाण केले; ऋषी आणि देवता, नरश्रेष्ठा, तुझी पूजा करू लागले.]
ततः कामगमाँल्लोकानपश्यं वै सुरर्षिणाम्। गन्धर्वाप्सरसां चैव प्रभावममितौजसाम् ।।]
मग मी इच्छेनुसार मिळवता येणारे, दिव्य ऋषींचे लोक, आणि अमाप तेज असलेल्या गंधर्व व अप्सरा यांच्या वैभवाचे दर्शन घेतले.
नन्दनादीनि देवानां वनान्युपवनानि च। दर्शयामास मे शीघ्रं मातलिः शक्रसारथिः
मग मातली, इंद्राचा सारथी, मला वेगाने नंदन आणि इतर देवांचे वन व उपवने दाखवू लागला.