न प्रयोज्यंभवेदेतन्मानुषेषु कथंचन। [जगद्विनिर्दहेदेवमल्पतेजसि पातितम्
हे अस्त्र माणसांमध्ये कधीच वापरू नकोस; जर ते एखाद्या दुर्बळावर सोडले, तर ते संपूर्ण जग जाळून टाकेल.
पीड्यमानन बलवत्प्रयोज्यंस्याद्धनंजय। अस्त्राणां प्रतिघाते च सर्वथैव प्रयोजयेः
धनंजया, जेव्हा बलाढ्य शत्रूंनी तुला त्रास दिला किंवा दुसऱ्या अस्त्रांचा प्रतिकार करायचा असेल, तेव्हाच हे अस्त्र वापर.
ततोऽप्रतिहतं दिव्यं सर्वास्त्रप्रतिषेधनम्। मूर्तिमन्मे स्थितं पार्श्वे प्रसन्ने गोवृषध्वजे
मग, सर्व अस्त्रांना रोखणारे, दिव्य आणि अजेय असे ते अस्त्र मूर्तरूप घेऊन, प्रसन्न गोवृषध्वजाच्या साक्षीने, माझ्या बाजूला उभे राहिले.
उत्सादनममित्राणां परसेनानिकर्तनम्। दुरासदं दुष्प्रसहं सुरदानवराक्षसैः
हे अस्त्र शत्रूंचा नाश करण्यासाठी, शत्रू सैन्याचा संहार करण्यासाठी आहे, आणि देव, दानव किंवा राक्षस यांनाही जिंकता न येणारे, अतिशय दुर्जेय आहे.
अनुज्ञातस्त्वहं तेन तत्रैव समुपाविशम्। प्रेक्षतश्चैवमे देवस्तत्रैवान्तरधीयत
त्यांनी परवानगी दिल्यावर मी तिथेच बसलो आणि पाहत असताना तो देव तिथेच अदृश्य झाला.
ततस्तामवसं प्रीतो रजनीं तत्र भारत। प्रसादाद्देवदेवस्यत्र्यम्बकस्य महात्मनः
मग, भारत, त्र्यंबक देवाच्या कृपेने मी तिथेच ती रात्र आनंदाने घालवली.
व्युषितो रजनीं चाहंकृत्वापौर्वाह्णिकीः क्रियाः। अपश्यं तं द्विजश्रेष्ठं दृष्टवानस्मि यं पुरा
रात्र संपवून आणि सकाळच्या पूजा आटोपून, मी पुन्हा त्या श्रेष्ठ ब्राह्मणाला पाहिले, ज्याला मी आधी पाहिले होते.
तस्मै चाहं यथावृत्तं सर्वमेव न्यवेदयम्। भगवन्तं महादेवं समेतोस्मीति भारत
त्याला मी घडलेली सर्व घटना सांगितली आणि म्हटले, "मी भगवंत महादेवांना भेटलो आहे, भारत."
स मामुवाच राजेन्द्र प्रीयमाणो द्विजोत्तमः। दृष्टस्त्वया महादेवो यथा नान्येन केनचित्
तो श्रेष्ठ ब्राह्मण आनंदित होऊन मला म्हणाला, "तू महादेवांना अशा प्रकारे पाहिले आहेस, जसे दुसऱ्या कुणालाही कधीच जमले नाही."
समेतं लोकपालैस्तु सर्वैर्वैवस्वतादिभिः। द्रष्टास्यनघ देवेन्द्रं स च तेऽस्त्राणि दास्यति
"तू सर्व लोकपालांसह, वैवस्वतासह, देवराज इंद्राला पाहशील आणि तो तुला अस्त्रे देईल."
एवमुक्त्वा स मां राजन्नाश्लिष्य च पुनः पुनः। अगच्छत्स यथाकामं ब्राह्मणः सूर्यसन्निभः
राजन, असे सांगून तो सूर्याप्रमाणे तेजस्वी ब्राह्मण मला पुन्हा पुन्हा मिठी मारून, आपल्या इच्छेप्रमाणे निघून गेला.
अथापराह्णे तस्याह्नः प्रावात्पुण्यः समीरणः। पुनर्नवमिमं लोकं कुर्वन्निव सपत्नहन्
त्या दिवशी दुपारी, पवित्र वारा वाहू लागला, जणू काही हा नवीनच जग निर्माण करत आहे, हे शत्रूंचा पराभव करणारा.
दिव्यानि चैव माल्यानि सुगन्धीनि नवानि च। शैशिरस्य गिरे पादे प्रादुरासन्समीपतः
आणि हिमालयाच्या पायथ्याशी, ताज्या आणि सुवासिक, दिव्य फुलमाळा प्रकट झाल्या.
वादित्राणिच दिव्यानि सुघोषाणि समन्ततः। स्तुतयश्चेन्द्रसंयुक्ता अश्रूयन्त मनोहराः
सर्वत्र दिव्य वाद्यांचे मधुर आवाज घुमू लागले आणि इंद्राच्या स्तुतीने युक्त मनोहारी गीते ऐकू येऊ लागली.
गणाश्चाप्सरसां तत्रगन्धर्वाणां तथैव च। पुरस्ताद्देवदेवस्य जगुर्गीतानि सर्वशः
तेथे अप्सरा आणि गंधर्वांच्या समूहांनी देवाधिदेवांच्या समोर सर्व प्रकारची गीते गायली.
मरुतां च गणास्तत्र देवयानैरुपागमन्। महेन्द्रानुचरा ये च देवसद्मनिवासिनः
आणि मरुतांच्या समूहांनी, महेंद्राचे अनुयायी आणि देवांच्या निवासस्थानी राहणारे सर्वजण, आपल्या दिव्य वाहनांवर तेथे आले.
ततो मरुत्वानहरिभिर्युक्तैर्वाहैः स्वलंकृतैः। शचीसहायस्तत्रायात्सह सर्वैस्तदाऽमरैः
मग मरुतांचा स्वामी, शची आणि सर्व देवतांसह, सुंदर सजवलेल्या दिव्य घोड्यांच्या रथावर बसून तेथे आला.
एतस्मिन्नैव काले तु कुबेरो नरवाहनः। दर्शयामास मां राजँल्लक्ष्म्या परमया युतः
त्याच वेळी, राजन, धनाचा अधिपती कुबेर, अत्यंत तेजाने उजळून, माझ्यासमोर प्रकट झाला.
दक्षिणस्यां दिशि यमं प्रत्यपश्यं व्यस्थितम्। वरुणं देवराजं च यथास्थानमवस्थितम्
दक्षिण दिशेला मला यम आपली जागा सांभाळून उभा असलेला दिसला आणि वरुण, देवांचा राजा, तोही आपल्या योग्य स्थानी उभा होता.
ते मामूचुर्महाराज सान्त्वयित्वा सुरर्षभाः। सव्यसाचिन्निरीक्षास्माँल्लोकपालानवस्थितान्
ते सर्व देवश्रेष्ठ मला धीर देऊन म्हणाले, 'सव्यसाचि, आम्ही सर्व लोकपाल येथे एकत्र आलो आहोत, आम्हाला पाहा.'
सुरकार्यार्थसिद्ध्यर्थं दृष्टवानसि शंकरम्। अस्मत्तोऽपि गृहाण त्वमस्त्राणीति समन्ततः
देवतांच्या कार्यसिद्धीसाठी तू शंकराला पाहिलास; आता आमच्याकडूनही तू सर्व बाजूंनी अस्त्रे घे.
ततोऽहं प्रयतो भूत्वा प्रणिपत्य सुरर्षभान्। प्रत्यगृह्णां तदाऽस्त्राणि महान्ति विविधानि च
मग मी शुद्ध होऊन त्या देवश्रेष्ठांना वंदन केले आणि त्यांच्याकडून त्या वेळी विविध महान अस्त्रे स्वीकारली.
गृहीतास्त्रस्ततो देवैरनुज्ञातोस्मि भारत। अथ देवा ययुः सर्वेयथागतमरिंदम
देवतांकडून अस्त्रे घेतल्यावर त्यांनी मला परवानगी दिली; नंतर, हे भारत, सर्व देव जसे आले तसे परत गेले.
मघवानपि मां देवो रथमारोप्य सुप्रभम्। उवाच भगवान्वाक्यं स्मयन्निव महायशाः
मग तेजस्वी आणि थोडं हसत, इंद्रदेवाने मला आपल्या प्रकाशमान रथावर बसवले आणि मला बोलू लागला.
पुरैवागमनादस्माद्वेदाहं त्वां धनंजय। अतः परं त्वहं वै त्वां दर्शये भरत्रषभ
तू इथे येण्यापूर्वीच, धनंजया, मी तुला ओळखत होतो; म्हणूनच, भारतश्रेष्ठा, मी आता स्वतःला तुला दाखवत आहे.
त्वया हि तीर्थेषु पुरा समाप्लावः कृतोऽसकृत्। तपश्चेदं महत्त्प्तं स्वर्गं गन्तासि पाण्डव
तू पूर्वी अनेक तीर्थांमध्ये स्नान केलेस आणि हे तुझे मोठे तप पूर्ण झाले आहे, पांडवा; तू स्वर्गाला जाशील.
भूयश्चैव च तप्तव्यं तपश्चरणमुत्तमम्। `दुश्चरं घोरमस्त्राणां तपोबलकरं तव
तरीही, तुला पुन्हा एकदा कठीण आणि भीषण, अस्त्रशक्ती देणारे श्रेष्ठ तप करावे लागेल.
स्वर्गस्त्ववश्यं गन्तव्यस्त्वया शत्रुनिषूदन। मातलिर्मन्नियोगात्त्वां त्रिदिवं प्रापयिष्यति
हे शत्रूंचा नाश करणारा, तुला नक्कीच स्वर्ग गाठायचा आहे; माझ्या आज्ञेने मातली तुला त्या दिव्य लोकात नेईल.
विदितस्त्वंहि देवानां मुनीनां च महात्मनाम्। `इहस्थः पाण्डवश्रेष्ठ तपः कुर्वन्सुदुष्करम्
तू देव आणि महान ऋषी यांच्यात ओळखला जातोस, पांडवश्रेष्ठा; इथे उभा राहून तू अतिशय कठीण तप करत आहेस.
ततोऽहमब्रुवं शक्रं प्रसीद भगवन्मम। आचार्यं वरयेऽहं त्वामस्त्रार्थं त्रिदशेश्वर
मग मी इंद्राला म्हणालो, 'भगवन्, माझ्यावर कृपा करा; अस्त्रविद्येसाठी मी तुम्हालाच गुरु म्हणून निवडतो, देवाधिदेव.'