संक्षेपतो वै स विशुद्धकर्मा तेभ्यः समाख्याय दिवःप्रवेशम्। माद्रीसुताभ्यां सहितः किरीटी सुष्वाप तामावसतिं प्रतीतः
त्याने आपली स्वर्गातील भेट संक्षिप्तपणे सर्वांना सांगितली आणि शुद्ध कर्म करणारा तो किरीटधारी, मद्रीच्या मुलांसह, त्या ठिकाणी निर्धास्तपणे झोपला.
[ततो रजन्यां व्युष्टायां धर्मराजं युधिष्ठिरम्। भ्रातृभिः सहितः सर्वैरवन्दत धनंजयः ।।]
रात्र संपल्यावर, धनंजयाने सर्व भावांसह धर्मराज युधिष्ठिराला नमस्कार केला.
एतस्मिन्नेव काले तु सर्ववादित्रनिःखनः। बभूव तुमुलः शब्दस्त्वन्तरिक्षे दिवौकसाम्
त्याच वेळी, आकाशात सर्व प्रकारच्या वाद्यांचा गडगडाट झाला आणि देवांमध्ये मोठा आवाज घुमू लागला.
रथनेमिखनश्चैव घण्टाशब्दश्च भारत। पृथग्व्यालमृगाणां च पक्षिणां चैव सर्वशः
रथाच्या चाकांचा आवाज, घंटांचा गजर, तसेच वेगवेगळ्या वन्य प्राण्यांचे आणि पक्ष्यांचे आवाज सर्वत्र ऐकू येऊ लागले, हे भरतवंशीय.
रवोन्मुखास्ते ददृशुः प्रीयमाणाः कुरूद्वह। मरुद्भिरन्वितं शक्रमापतन्तं विहायसा
तेव्हा आनंदित झालेले कुरू वरती पाहू लागले आणि त्यांनी मरुतांसह येणारा इंद्र आकाशातून खाली येताना पाहिला.
ते समन्तादनुययुर्गन्धर्वाप्सरसस्तथा। विमानैः सूर्यसंकाशैर्देवराजमरिंदमम्
सर्व बाजूंनी गंधर्व आणि अप्सरा, सूर्यासारख्या तेजस्वी विमानांतून, शत्रूंचा संहार करणाऱ्या देवराजाचा पाठलाग करत होते.
ततः स हरिभिर्युक्तं जाम्बूनदपरिष्कृतम्। मेघनादिनमारुह्य श्रिया परमया ज्वलन्
तेव्हा तो, अत्यंत तेजाने झळाळणारा, सुवर्णाने सजवलेल्या आणि दिव्य घोड्यांनी ओढलेल्या मेघनाद नावाच्या रथावर चढला.
पार्थानभ्याजपामाशु देवराजः पुरंदरः। आगत्य च सहस्राक्षो रथादवरुरोह वै
देवराज पुरंदर वेगाने पृथेचे पुत्रांकडे आला आणि सहस्त्र नेत्र असलेला तो आपल्या रथातून खाली उतरला.
तं दृष्ट्वैव महात्मानं धर्मराजो युधिष्ठिरः। भ्रातृभिः सहितः श्रीमान्देवराजमुपागमत्
तो महान आत्मा दिसताच, धर्मराज युधिष्ठिर आपल्या भावांसह, तेजस्वीपणे, देवराजाकडे गेला.
पूजयामास चैवाथ विधिवद्भूरिदक्षिणः। यथार्हममितात्मानं विधिदृष्टेन कर्मणा
नंतर, योग्य विधीने आणि भरपूर दक्षिणा देऊन, त्याने त्या अमर्याद आत्म्याची योग्यतेने पूजा केली.
धनंजयश्च तेजस्वी प्रणिपत्य पुरंदरम्। भृत्यवत्प्रणतस्तस्थौ देवराजसमीपतः
तेजस्वी धनंजयाने पुरंदरास वंदन केले आणि सेवकाप्रमाणे नम्रपणे देवराजाजवळ उभा राहिला.
आघ्राय तं महातेजाः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः। धनंजयभिप्रेक्ष्यविनीतं स्थितमन्तिके
कुंतीपुत्र युधिष्ठिराने त्याच्या डोक्याचा सुवास घेतला आणि धनंजयाला नम्रपणे जवळ उभा असलेला पाहिला.
जटिलं देवराजस्य तपोयुक्तमकल्मषम्। हर्षेण महताऽऽविष्टः फल्गुनस्याथ दर्शनात्। बभूव परमप्रीतो देवराजं च पूजयन्
तपस्वी, निष्कलंक आणि कठोर व्रत असलेल्या देवराजाला पाहून, फाल्गुनाचे दर्शन झाल्याने युधिष्ठिर मोठ्या आनंदाने भरून गेला आणि देवराजाची मनापासून पूजा केली.
तं तथाऽदीनमनसं राजानं हर्,संप्लुतम्। उवाच वचनं धीमान्धर्मराजं पुरंदरः
राजा अशा प्रकारे आनंदाने भरलेला आणि तरीही नम्र मनाने असलेला पाहून, बुद्धिमान पुरंदराने धर्मराज युधिष्ठिराला हे शब्द सांगितले.
त्वमिमां पृथिवीं राजन्प्रशासिष्यसि पाण्डव। स्वस्ति प्राप्नुहि कौन्तेय काम्यकं पुनराश्रमम्
कुन्तीपुत्र पांडवा, हे राजा, तू ही पृथ्वी राज्य करशील. तुला शुभ होवो, आणि पुन्हा काम्यक वनातील आश्रमात परत ये.
अस्त्राणि लब्धानि च पाण्डवेन सर्वाणि मत्तः प्रयतेन राजन्। कृतप्रियश्चास्मि धनंजयेन जेतुं न शक्यस्त्रिभिरेष लोकैः
पांडवाने सर्व अस्त्रे माझ्याकडून मोठ्या प्रयत्नाने मिळवली आहेत, हे राजा. धनंजयामुळे मी अत्यंत संतुष्ट आहे, आणि त्याला तिन्ही लोकांनी मिळून जरी लढले तरी जिंकता येणार नाही.
एवमुक्त्वा सहस्राक्षः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम्। जगाम त्रिदिवं हृष्टः स्तूयमानो महर्षिभिः
असं सांगून, हजार डोळ्यांचा देव आनंदाने आणि महर्षींच्या स्तुतीने प्रसन्न होऊन, युधिष्ठिराला मागे ठेवून स्वर्गात निघून गेला.
धनेश्वरगृहस्थानां पाण्डवानां समागमम्। शक्रेण य इदं विद्वानधीयीत समाहितः
जो कोणी लक्षपूर्वक पांडव आणि धनाचा स्वामी तसेच शक्र यांच्या भेटीचे हे वर्णन मन लावून वाचतो, तो विद्वान होतो.
संवत्सरं ब्रह्मचारी नियतः संशितव्रतः। स जीवेद्धि निराबाधः सुसुखी शरदां शतम्
जो एक वर्ष ब्रह्मचर्य, संयम आणि दृढ व्रत पाळतो, तो कोणत्याही संकटांशिवाय, सुखाने शंभर वर्षे जगतो.
यथागतं गते शक्रे भ्रातृभिः सह संगतः। कृष्णया चैव बीभत्सुर्धर्मराजमपूजयत्
शक्र जसा आला तसा परत गेल्यावर, भीम, कृष्ण आणि इतर भावांसह अर्जुनाने धर्मराजाचा सन्मान केला.
अभिवादयमानं तं मूर्ध्न्युपाघ्राय पाण्डवम्। हर्षगद्गदया वाचा प्रहृष्टोऽर्जुनमब्रवीत्
अर्जुनाने वंदन करताच, धर्मराजाने आनंदाने त्याला मिठी मारली, डोक्यावरून ओवाळले आणि हर्षाने भरलेल्या आवाजात त्याच्याशी बोलला.
कथमर्जुन कालोऽयं स्वर्गे रव्यतिगतस्तव। कथं चास्त्राण्यवाप्तानि देवराजश्च तोषितः
अर्जुना, स्वर्गात तुझे दिवस कसे गेले? तुला अस्त्रे कशी मिळाली आणि देवांचा राजा कसा प्रसन्न झाला हे सांग.
सम्यग्वा ते गृहीतानि कच्चिदस्त्राणि पाण्डव। कच्चित्सुराधिपः प्रीतो रुद्रश्चास्त्राण्यदात्तव
पांडवा, तुला अस्त्रे योग्य रीतीने मिळाली का? देवांचा राजा प्रसन्न झाला का, आणि रुद्राने तुला आपली अस्त्रे दिली का?
यथा दृष्टश्च ते शक्रो भगवान्वा पिनाकधृत्। यथैवास्त्राण्यवाप्तानि यथैवाराधिताश्च ते
तुला शक्र आणि पिनाकधारी महादेव कसे भेटले, अस्त्रे कशी मिळाली आणि त्यांची कशी पूजा केलीस, हे सर्व मला सांग.
यथोक्तवांस्त्वां भगवाञ्शतक्रतुररिंदम। कृतप्रियस्त्वयाऽस्मीति तस्य ते किं प्रियं कृतम्
शतकर्मा भगवंताने तुला 'मी तुझ्यावर प्रसन्न आहे' असं सांगितलं, तर त्यांना तू कोणतं प्रिय कार्य केलंस?
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण महाद्युते। यथा तुष्टो महादेवो देवराजस्तथाऽनघ
महातेजस्वी अर्जुना, महादेव आणि देवांचा राजा तुझ्यावर कसे प्रसन्न झाले, हे सर्व मला विस्ताराने ऐकायचं आहे.
यच्चापि वज्रपाणेस्तु प्रियं कृतमरिंदम। एतदाख्याहि मे सर्वमखिलेन धनंजय
वज्रधारी देवाला तुझ्या कोणत्या कृतीने आनंद झाला, हे सर्व मला पूर्णपणे सांग, धनंजया.
शृणु हन्त महाराज विधिना येन दृष्टवान्। शतक्रतुमहं देवं भगवन्तं च शंकरम्
हे महाराज, मी कशा प्रकारे योग्य मार्गाने शतकर्मा देव आणि भगवंत शंकर यांना पाहिलं, ते ऐक.
विद्यामधीत्य तां राजंस्त्वयोक्तामरिमर्दन। भवता च समादिष्टस्तपसे प्रस्थितो वनम्
तुम्ही सांगितलेली विद्या मी शिकली आणि तुमच्या आज्ञेने, शत्रूंना जिंकणाऱ्या, मी तप करण्यासाठी वनात गेलो.
भृगुतुन्दमथो गत्वा काम्यकादास्थितस्तपः। एकरात्रोषितः कंचिदपश्यं ब्राह्मणं पथि
काम्यकातून भृगुतुंडाकडे जाऊन, तिथे तप करत असताना, मी एक रात्र तिथे थांबलो आणि वाटेत एक ब्राह्मण मला भेटला.