तथैव चान्नपानानि स्वादूनि च बबूनि च। आहरिष्यन्ति मत्प्रेष्याः सदा वः पुरुषर्षभाः
तसंच, पुरुषश्रेष्ठांनो, माझे सेवक नेहमीच तुम्हाला स्वादिष्ट आणि विविध प्रकारचं अन्नपाणी आणतील.
यथा जिष्णुर्महेन्द्रस्य यथा वायोर्वृकोदरः। धर्मस्य त्वं यथा तात योगोत्पन्नो निजः सुतः
जसं जिष्णू महेंद्राचा, वृकोदर वायूचा, तसं तात्या, तू योगाने जन्मलेला, धर्माचा खरा पुत्र आहेस.
आत्मजावात्मसंपन्नौ यमौ चोभौ यथाश्विनोः। रक्ष्यास्तद्वन्ममापीह यूयं सर्वे युधिष्ठिर
जसं अश्विनीकुमारांचे दोन पुत्र त्यांच्या गुणांनी युक्त असून सुरक्षित आहेत, तसंच, युधिष्ठिरा, मी इथे तुम्हा सर्वांचं रक्षण करीन.
अर्थतत्त्वविधानज्ञः सर्वधर्मविधानवित्। भीमसेनादवरजः पल्गुनः कुशली दिवि
भीमसेनाचा लहान भाऊ अर्जुन, अर्थाचं आणि सर्व धर्मांच्या नियमांचं ज्ञान असलेला, स्वर्गात सुखरूप आहे.
याः काश्चन मता लोके स्वर्ग्याः परमसंपदः। जनमप्रभृति ताः सर्वाः स्थितास्तात धनंजये
ज्या ज्या गोष्टी या जगात श्रेष्ठ आणि स्वर्गीय समजल्या जातात, त्या सर्व, प्रिय, धनंजयामध्ये आहेत.
द्रमो दानं बलं बुद्धिर्ह्रीर्धृतिस्तेज उत्तमम्। एतान्यपि महासत्वे स्थितान्यमिततेजसि
स्वयंवर, दान, बळ, बुद्धी, लाज, धैर्य आणि श्रेष्ठ तेज — या सर्व गुण त्या महान आणि अमाप तेज असलेल्या पुरुषात आहेत.
न मोहात्कुरुते जिष्णुः कर्म पाण्डव गर्हितम्। न पार्थस् मृषोक्तानि कथयन्ति नरा नृषु
पांडवा, जिष्णू मोहामुळे कधीही निंदनीय कृत्य करत नाही; आणि पार्थ देखील लोकांत खोटी वचनं बोलत नाही.
स देवपितृगन्धर्वैः कुरूणआं कीर्तिवर्धनः। आनीतः कुरुतेऽस्त्राणि शक्रसद्मनि भारत
कुरूंच्या कीर्तीला वाढवणारा तो, देव, पितर आणि गंधर्व यांच्या इच्छेने इंद्राच्या सभेत नेला गेला आणि तिथे त्याने अस्त्रविद्या मिळवली.
योऽसौ सर्वान्महीपालान्धर्मेण वशमानयत्। स शन्तनुर्महातेजाः पितुस्तव पितामहः
जो सर्व राजांना धर्माने वश केला, तो तेजस्वी शांतनू, तुझ्या वडिलांचा वडील, म्हणजे तुझा प्रपितामह होता.
प्रीयते पार्थ पार्थेन दिवि गाण्डीवधन्वना। सम्यक्वासौ महावीर्यः कुलधुर्य इव स्थितः
गांडीवधारी पार्थ स्वर्गातही सर्वांना प्रिय आहे; तो आपल्या कुलाचा आधारस्तंभ म्हणून, मोठ्या सामर्थ्याने उभा आहे.
पितॄन्देवानृषीन्विप्रान्पूजयित्वा महायशाः। सप्त मुख्यान्महामेधानाहरद्यमुनां प्रति
महायशस्वी त्या पुरुषाने पितर, देव, ऋषी आणि ब्राह्मण यांची पूजा करून, यमुनाकाठी सात मुख्य यज्ञ केले.
अधिराजः स राजंस्त्वां शन्तनुः प्रपितामहः। स्वर्गजिच्छक्रलोकस्थः कुशलं परिपृच्छति
तो सम्राट शांतनू, तुझा प्रपितामह, स्वर्ग जिंकून इंद्रलोकात राहतो आणि तुझ्या कुशलाची विचारणा करतो.
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं धनदेन प्रभाषितम्। पाण्डवाश्च ततस्तेन बभूवः संप्रहर्षिताः
धनाधिपतीने सांगितलेली ही वचने ऐकून पांडवांचे मन अत्यंत आनंदित झाले.
ततः शक्तिं गदां खङ्गं धनुश्च भरतर्षभः। प्राध्वंकृत्वा नमश्चक्रे कुबेराय वृकोदरः
नंतर भरतराष्ट्रातील वृषभ वृकोदराने आपली शक्ति, गदा, तलवार आणि धनुष्य समोर ठेवून कुबेराला वंदन केले.
ततोऽब्रवीद्धनाध्यक्षः शरण्यः शरणागतम्। मानहा भव शत्रूणां सुहृदां नन्दिवर्धनः
मग शरण आलेल्याला आधार देणाऱ्या धनाधिपतीने सांगितले, 'शत्रूंचा गर्व मोड आणि मित्रांच्या आनंदात वाढ कर.'
विभयस्ताप शैलाग्रे वसानः सह बन्धुभिः। सुपर्णपितृदेवानां सततं मानकृद्भव
आपल्या नातेवाईकांसह पर्वताच्या शिखरावर निर्भय आणि दुःखरहित राहा, आणि नेहमी सुपर्ण, पितर आणि देव यांचा मान वाढवा.
ऋजुं पश्यत मा वक्रं सत्यं वदत माऽनृतम्। दीर्घं पश्यत मा ह्रस्वं परं पश्यत माऽपरम्
नेहमी सरळ गोष्टी पहा, वाकड्या नाही; सत्य बोला, असत्य नाही; मोठ्या गोष्टी पहा, लहान नाही; श्रेष्ठ पहा, कनिष्ठ नाही.
स्वेषु वेश्मसु रम्येषु वसतामित्रतापनाः। कामान्न परिहास्यन्ति यक्षा वोभरतर्षभाः
भरतवंशातील वीरांनो, तुम्ही आपल्या रम्य घरांत राहत असताना, यक्ष तुमच्या इच्छा पूर्ण करण्यास कधीच मागेपुढे पाहणार नाहीत.
शीघ्रमेव गुडाकेशः कृतास्त्रः पुरुषर्षभः। साक्षान्मघवतोत्सृष्टः संप्राप्स्यति धनंजयः
लवकरच गुढाकेश, शस्त्रविद्येत पारंगत आणि इंद्राने मुक्त केलेला, अर्जुनाला प्राप्त होईल.
एवमुत्तमकर्माणमनुशिष्य युधिष्ठिरम्। अस्तं गिरिमिवादित्यः प्रययौ गुह्यकाधिपः
अशा प्रकारे उत्तम आचरणाची शिकवण देऊन, गुप्तांचे अधिपती युधिष्ठिराला सोडून, सूर्य जसा पर्वतामागे मावळतो तसा निघून गेला.
तं परिस्तोमसंकीर्णैर्नानारत्नविभूषितैः। यानैरनुययुर्यक्षा राक्षसाश्च सहस्रशः
नंतर हजारो यक्ष आणि राक्षस, विविध रत्नांनी सजलेले आणि स्तुतीगीतांनी गूंजत, आपल्या वाहनांतून त्याच्या मागे गेले.
पक्षिणामिव कनिर्घोषः कुबेरसदनं प्रति। बभूव परमाश्वानामैरावतपथे यथा
त्यांचा आवाज पक्ष्यांच्या किलबिलासारखा वाटत होता, जेव्हा ते ऐरावताच्या मार्गावरून कुबेराच्या निवासाकडे जात होते.
ते जग्मुस्तूर्णमाकाशं धनाधिपतिवाजिनः। प्रकर्षन्त इवाभ्राणि पिबन्त इवमारुतम्
धनाधिपतीच्या घोड्यांनी आकाशात वेगाने प्रवास केला, जणू काही ते ढग ओढून नेत आहेत आणि वारा पित आहेत.
ततस्तानि शरीराणि गतसत्वानि रक्षसाम्। अपाकृष्यन्त शैलाग्राद्धनाधिपतिशासनात्
मग धनाधिपतीच्या आज्ञेने, राक्षसांची प्राणहीन शरीरे पर्वतशिखरावरून दूर नेली गेली.
तेषां हि शापकालः स कृतोऽगस्त्येन धीमता। समरे निहतास्तस्माच्छापस्यान्तोऽभवत्तदा
त्या शापाचा काळ बुद्धिमान अगस्त्यांनी ठरवला होता. जेव्हा ते युद्धात मारले गेले, तेव्हा त्या शापाचा अंत झाला.
पाण्डवाश्महात्मानस्तेषु वेश्मसु तां क्षपाम्। सुखमूषुर्गतोद्वेगाः पूजिताः सह राक्षसैः
महात्मा पांडवांनी त्या घरांमध्ये ती रात्र राक्षसांसह आनंदाने, कुठलाही काळजी न करता, सन्मानाने घालवली.
ततः सूर्योदये धौम्यः पाञ्चालीसहितांस्च तान्। आर्ष्टिणेन सहितः पाण्डवानभ्यवर्तत
सूर्योदय झाल्यावर, धौम्य ऋषी, पाञ्चाळ आणि आर्ष्टिषेण यांच्यासह पांडवांकडे आले.
तेऽभिवाद्यार्ष्टिषेणस्य पादौ धौम्यस्य चैव ह। ततः प्राञ्जलयः सर्वे ब्राह्मणांस्तानपूजयन्
पांडवांनी आर्ष्टिषेण आणि धौम्य यांच्या पायांना वंदन केले. त्यानंतर सर्वांनी हात जोडून त्या ब्राह्मणांचा सन्मान केला.
आर्ष्टिषेणं परिष्वज्य पुत्रवद्भरतर्षभ'। धर्मराजं स्पृशन्पाणौ पाणिना स महातपाः। प्राचीं दिशमभिप्रेक्ष्य महर्षिरिदमब्रवीत्
भरतवंशातील श्रेष्ठ, आर्ष्टिषेणाला मुलासारखे मिठी मारून, तो महान तपस्वी धर्मराजाच्या हाताला हात लावून, पूर्व दिशेकडे पाहून म्हणाला—
असौ सागरपर्यन्तां भूमिमावृत्य तिष्ठति। शैलराजो महाराज मन्दरोऽभिविराजयन्। इन्द्रवैश्रवणोपेतां दिशं पाण्डव रक्षति
हे महाराज, मंदार पर्वत समुद्रापर्यंत पसरलेला आहे आणि तेजाने उजळून निघाला आहे. इंद्र आणि कुबेर यांच्या सोबत तो पूर्व दिशा पांडव, रक्षण करतो.