गदायुद्धसमाचारं बुध्यमानः स वीर्यवान्। व्यंसयामास तं तस्य प्रहारं भीमविक्रमः
गदायुद्धाचा नीट अभ्यास केलेल्या भीमवीराने, त्याचा तो प्रहार आपल्या सामर्थ्याने परतवला.
ततः शक्तिं महाघोरां रुक्मदण्डामयस्मयीम्। तस्मिन्नेवान्तरे धीमान्प्रचिक्षेप स राक्षसः
तेवढ्यात, त्या बुद्धिमान राक्षसाने सोन्याचा दांडा आणि लोखंडी टोक असलेला भयंकर भाला फेकला.
सा भुजं भीमनिर्ह्रादा भित्त्वाभीमस् दक्षिणम्। साग्निज्वाला महारौद्रा पपात सहसा भुवि
तो भाला भीषण आवाज करत भीमसेनाच्या उजव्या हाताला भेदून, ज्वाळांनी वेढलेला, प्रचंड रौद्रपणे जमिनीवर पडला.
सोऽतिविद्धो महेष्वासः शक्त्याऽमितपराक्रमः। गदां जग्राह कौन्तेयो गदायुद्धविशारदः
त्या भाल्याने गंभीर जखमी झाल्यावरही, तो महाशूर धनुर्धारी, गदायुद्धात पारंगत असलेला कौन्तेय, आपली गदा उचलली.
प्राहिणोद्भीमसेनाय वेगेन महता नदन्
त्याने मोठ्या वेगाने आणि मोठ्या गर्जनेसह ती गदा भीमसेनावर फेकली.
भङ्क्त्वा शूलं गदाग्रेण गदायुद्धविभागवित्। अभिदुद्राव तं तूर्णं गरुत्मानिव पन्नगम्
गदायुद्धातील कौशल्य दाखवत, त्याने गदेच्या टोकाने शूल मोडले आणि मग गरुडाने सर्पावर झडप घ्यावी तसे तो वेगाने त्याच्यावर धावला.
सोऽन्तरिक्षमवप्लुत्य विधूय सहसा गदाम्। प्रचिक्षेप महाबाहुर्विनद्य रणमूर्धनि
तो आकाशात उडी मारून, आपल्या गदेला जोरात फिरवून, रणभूमीत मोठ्या गर्जनेने ती फेकली.
सेन्द्राशनिरिवेन्द्रेण विसृष्टा वातरहसा। हत्वा रक्षः क्षितिं प्राप्य कृत्येव निपपात ह
ती गदा जणू काही इंद्राच्या वज्रासारखी, वाऱ्याच्या वेगाने सोडली गेली आणि तिने राक्षसाचा नाश केला. मग ती पृथ्वीवर पडली, जणू विध्वंसक शक्तीच खाली कोसळली.
तं राक्षसं बीमबलं भीमसेनबलाहतम्। ददृशुः सर्वभूतानि सिंहेनेव गवांपतिम्
भीमसेनाच्या बळाने पडलेला तो बलाढ्य राक्षस सर्व प्राण्यांनी पाहिला, जणू सिंहाने गायींच्या राखणदाराला पाडले.
तं प्रेक्ष्य निहतं भूमौ हतशेषा निशाचराः। भीममार्तस्वरं कृत्वा जग्मुः प्राचजीं दिशं प्रति
तो राक्षस जमिनीवर पडलेला पाहून, उरलेले निशाचर मोठ्या आर्त स्वरात ओरडत, पूर्व दिशेला पळून गेले.
श्रुत्वा बहुविधैः शब्दैर्नाद्यमानां गिरेर्गुहाम्। अजातशत्रुः कौन्तेयो माद्रीपुत्रावुभावपि
डोंगराच्या गुहेत वेगवेगळ्या आवाजांनी गूंज ऐकून, कुंतीपुत्र युधिष्ठिर आणि माद्रीचे दोन्ही पुत्र सावध झाले.
धौम्यः कृष्णा च विप्राश्च सर्वे च सुहृदस्तथा। भीमसेनमपश्यन्तः सर्वे विमनसोऽभवन्
धौम्य, कृष्णा, ब्राह्मण आणि सर्व मित्र, भीमसेन दिसत नाही म्हणून सगळेच चिंतेत पडले.
द्रौपदीमार्ष्टिषेणाय संप्रधार्य महारथाः। सहिताः सायुधाः शूराः शैलमारुरुहुस्तदा
महाबलवान वीरांनी द्रौपदीला सत्यसेनाच्या ताब्यात दिलं आणि सर्वजण शस्त्र घेऊन, धाडसाने डोंगर चढू लागले.
ततः संप्राप्य शैलाग्रं वीक्षमाणा महारथाः। ददृशुस्ते महेष्वासा भीमसेनमरिंदमम्
मग डोंगराच्या शिखरावर पोहोचून, त्या महान धनुर्धरांनी आजूबाजूला पाहिलं आणि शत्रूंचा संहार करणारा भीमसेन त्यांना दिसला.
स्फुरतश्च महाकायान्गतसत्वांश्च राक्षसान्। महाबलान्महासत्वान्भीमसेनेव पातितान्
त्यांना मोठ्या शरीराचे, प्रचंड बळाचे आणि सामर्थ्याचे राक्षस मृतावस्थेत, भीमसेनाने पाडलेले दिसले.
शुशुरतश्च महाकायान्गतसत्वांश्च राक्षसान्। महाबलान्महासत्वान्भीमसेनेन पातितान्
त्यांनी मोठ्या शरीराचे, प्रचंड बळाचे आणि सामर्थ्याचे राक्षस, भीमसेनाने मारलेले, पडलेले पाहिले.
ततस्ते समतिक्रम्य परिष्वज्य वृकोदरम्। तत्रोपविविशुः पार्थाः प्राप्ता गतिमनुत्तमाम्
मग ते पुढे जाऊन, वृकोदराला मिठी मारून, तिथेच बसले आणि अत्यंत समाधान मिळाल्याचा अनुभव घेतला.
तैश्चतुर्भिर्महेष्वासैर्गिरिशृङ्गमशोभत। लोकपालैर्महाभागैर्दिवं देववरैरिव
त्या चार महान धनुर्धरांमुळे डोंगराचं शिखर जणू काही स्वर्गातल्या तेजस्वी लोकपालांनी शोभून गेलं.
कुबेरसदनं दृष्ट्वा राक्षसांश्च निपातितान्। भ्राता भ्रातरमासीनमथोवाच युधिष्ठिरः
कुबेराचं निवासस्थान आणि राक्षस पडलेले पाहून, एक भाऊ दुसऱ्या भावासमोर बसला असताना, युधिष्ठिर बोलला.
साहसाद्यदिवा मोहाद्बीम पापमिदं कृतम्। नैतत्ते सदृशं वीर मुनेरिव मृषा वधाः
भीमा, हे पापाचं कृत्य तू घाईगडबडीत किंवा भ्रमात केलं; हे तुझ्या योग्य नाही, आणि मुनिंना सुद्धा निरर्थक हत्या शोभत नाही.
राजद्विष्टं न कर्तव्यमिति धर्मविदो विदुः। त्रिदशानामिदं द्विष्टं भीमसेन त्वया कृतम्
धर्म जाणणारे म्हणतात की, राजांना अप्रिय असं काही करू नये; हे कृत्य, भीमसेना, देवांना देखील अप्रिय आहे आणि ते तू केलं आहेस.
अर्थधर्मावनादृत्य यः पापे कुरुते मनः। कर्मणां पार्थ पापानां स फलं विन्दते ध्रुवम्
जो मनुष्य धन आणि धर्म यांचा विचार न करता पापाकडे वळतो, पार्था, तो नक्कीच त्या पाप कर्माचं फळ भोगतो.
साहसंवत भद्रं ते देवानामपि चाप्रियम्'। पुनरेवं न कर्तव्यं मम चेदिच्छसि प्रियम्
तुला शुभ होवो; हे धाडसाचं कृत्य देवांनाही नकोसं आहे. पुन्हा असं करू नकोस, जर मला आनंद द्यायचा असेल तर.
एवमुक्त्वा स धर्मात्मा भ्राता भ्रातरमच्युतम्। `भीमसेनं महाबाहुमप्रधृष्यपराक्रमम्
असं म्हणून, तो धर्मात्मा भाऊ आपल्या दृढ निश्चयी भावाला, भीमसेनाला — त्या महाबाहू आणि अजेय पराक्रमीला — संबोधू लागला.
अर्थतत्त्वविभागज्ञः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः। विराम महातेजास्तमेवार्थं विचिन्तयन्
कुन्तीपुत्र युधिष्ठिर हा खऱ्या अर्थाचं ज्ञान असलेला, थोडा वेळ थांबला आणि त्याच विचारात मग्न झाला.
ततस्ते हतशिष्टा ये भीमसेनेन राक्षसाः। सहिताः प्रत्यपद्यन्त कुबेरसदनं प्रति
मग भीमसेनाने वाचलेले राक्षस, एकत्र जमले आणि कुबेराच्या निवासाकडे निघाले.
ते जवेन महावेगाः प्राप्य वैश्रवणालयम्। भीममार्तस्वरं चक्रुर्भीमसेनभयार्दिताः
ते राक्षस मोठ्या वेगाने वैश्रवणाच्या घरात पोहोचले आणि भीमसेनाच्या भीतीने दुःखाने ओरडू लागले.
न्यस्तशस्त्रायुधाः क्लान्ताः शोणिताक्तपरिच्छदाः। प्रकीर्णमूर्धजा राजन्यक्षाधिपतिमब्रुवन्
शस्त्र खाली ठेवून, थकलेले, रक्ताने माखलेले कपडे घालून, विस्कटलेल्या केसांनी, त्यांनी यक्षांचा राजा कुबेराला सांगितले.
गदापरिघनिस्त्रिंसतोमरप्रासयोधिनः। राक्षसा निहताः सर्वे तव देवपुरःसराः
तुझ्या दिव्य नगरीचे रक्षक असलेले, गदा, परिघ, तलवार, भाला, आणि शूल घेणारे सर्व राक्षस मारले गेले.
प्रमृद्यतरसा शैलं मानुषेण धनेश्वर। एकेन निहताः सङ्ख्ये गताः क्रोधवशा गणाः
धनाच्या अधिपती, एका माणसाने प्रचंड ताकदीने डोंगर फोडला; रागाने भरलेल्या टोळ्या युद्धात संपल्या.