गदापरिघनिस्त्रिंशशूलशक्तिपरश्वथाः। प्रगृहीता व्यरोचन्त यक्षराक्षसबाहुभिः
गदा, लोखंडी सळई, तलवारी, भाले आणि कुऱ्हाडी यक्ष-राक्षसांच्या हातात चमकत होत्या.
ततः प्रववृते युद्धं तेषां तस्य च भारत
मग, हे भरता, त्यांच्यात आणि त्याच्यात युद्ध सुरू झाले.
तैः प्रयुक्तान्महामायैः शूलशक्तिपरश्वथान्। भल्लैर्भीमः प्रचिच्छेद भीमवेगतरैस्ततः
त्यांनी टाकलेल्या मायावी भाले, शूल, कुऱ्हाडी भीमाने वाऱ्यापेक्षाही जलद बाणांनी छाटून टाकल्या.
अन्तरिक्षगतानां च भूमिष्ठानां च गर्जताम्। शरैर्विव्याध गात्राणइ राक्षसानां महाबलः
आकाशात आणि जमिनीवर गर्जना करणाऱ्या राक्षसांच्या अंगावर महाबली भीमाने आपल्या बाणांनी वार केले.
शोणितस्य ततः पेतुर्घनानामिव भारत।' गात्रेभ्यः प्रच्युता धारा राक्षसानां समन्ततः'। स लोहितमहावष्टिमभ्यवर्षन्महाबलः
मग, हे भरता, सर्व बाजूंनी राक्षसांच्या अंगातून रक्ताच्या धारांप्रमाणे पाऊस पडू लागला; महाबली भीमाने त्यांना रक्ताच्या मोठ्या सरींनी भिजवले.
गदापरिघपाणीनां रक्षसां कायसंभवा। कायेभ्यः प्रच्युता धारा राक्षसानां समन्ततः
गदा आणि लोखंडी सळई हातात असलेल्या राक्षसांच्या अंगातून सर्व बाजूंनी रक्ताच्या धारांप्रमाणे प्रवाह वाहू लागले.
भीमबाहुबलोत्सृष्टैरायुधैर्यक्षरक्षसाम्। विनिकृत्तानि दृश्यन्ते शरीराणि शिरांसि च
भीमाच्या बलवान हातांनी फेकलेल्या शस्त्रांनी छाटलेली यक्ष-राक्षसांची शरीरं आणि डोकी सर्वत्र विखुरलेली दिसत होती.
प्रच्छाद्यमानं रक्षोभिः पाण्डवं प्रियदर्शनम्। ददृशुः सर्वभूतानि सूर्यमभ्रगणैरिव
राक्षसांनी वेढलेला असूनही, सर्व जीवांना प्रिय असलेला पांडव सूर्य जसा ढगांनी झाकला जातो तसा दिसत होता.
स रश्मिभिरिवादित्यः शरैररिनिपातिभिः। सर्वानार्च्छन्महाबाहुर्बलवान्सत्यविक्रमः
तो बलवान आणि सत्यप्रतिज्ञ महाबाहू, आपल्या शरांनी शत्रूंवर वर्षाव करत होता, जणू काही सूर्य आपल्या किरणांनी चमकत असावा.
अभितर्जयमानाश्च रुवन्तश् महारवान्। सन्नाहं भीमसेनस्य ददृशुः सर्वराक्षसाः
ते सर्व राक्षस भीमसेनाचा युद्धासाठी साज चढवताना मोठ्या आवाजात गर्जना करत धमकावत होते.
ते हि विक्षतसर्वाङ्गा भीमसेनभयार्दिताः। भीममार्तस्वरं चक्रुर्विप्रकीर्णमहायुधाः
भीमसेनाच्या भीतीने आणि सर्व अंगावर घाव बसल्याने, त्यांची मोठी शस्त्रे विखुरली गेली आणि ते वेदनेने ओरडू लागले.
उत्सृज्य ते गदाशूलानसिशक्तिपरश्वथान्। दक्षिणां दिशमाजग्मुस्त्रासिता दृढधन्वना
मजबूत धनुर्धारीची भीती वाटून, त्यांनी आपली गदा, शूल, तलवार, भाला आणि कुऱ्हाड टाकून दिली आणि दक्षिण दिशेकडे पळाले.
तत्र शूलगदापाणिर्व्यूढोरस्को महाभुजः। सखा वैश्रवणस्यासीन्मणिमान्नाम राक्षसः
तेथे विशाल छातीचा, बलवान बाहू असलेला, शूल आणि गदा हातात घेतलेला, वैश्रवणाचा मित्र मणिमान नावाचा राक्षस उभा होता.
दर्शयन्स प्रतीकारं पौरुषं च महाबलः। स तान्दृष्ट्वा परावृत्तान्स्मयमान इवाब्रवीत्
तो बलाढ्य राक्षस, आपली शौर्य आणि प्रतिकार दाखवत, त्यांना मागे वळताना पाहून हसल्यासारखा बोलू लागला.
एकेन बहवः सङ्ख्ये मानुषेण पराजिताः। प्राप्य वैश्रवणावासं किं वक्ष्यथ धनेश्वरम्
एका माणसाने इतक्या लोकांना युद्धात हरवले, तर वैश्रवणाच्या निवासस्थानी पोहोचल्यानंतर तुम्ही धनाधिपतीला काय सांगणार?
एवमाभाष् तान्सर्वानभ्यवर्तत राक्षसः। शक्तिशूलगदापाणिरभ्यधावत्स पाण्डवम्
असे सर्वांना बोलून, तो राक्षस शूल, गदा आणि भाला हातात घेऊन पांडवाकडे धावला.
तमापतन्तं वेगेन प्रभिन्नमिव वारणम्। वत्सदन्तैस्त्रिभिः पार्श्वे भीमसेनः समार्दयत्
तो वेगाने धावत येताना, जणू काही उन्मत्त हत्तीच असावा, तेव्हा भीमसेनाने आपल्या तीन तीक्ष्ण वारांनी त्याच्या बाजूला जबरदस्त घाव घातला.
मणिमानपि संक्रुद्धः प्रगृह्य महतीं गदाम्। प्राहिणोद्भीमसेनाय परिगृह्य महाबलः
मणिमान संतापून, मोठी गदा उचलून ती भीमसेनावर फेकली.
विद्युद्रूपां महाघोरामाकाशे महतीं गदाम्। शरैर्बहुभिरानर्छद्भीमसेनः शिलाशितैः
ती गदा जणू आकाशात वीज चमकत असल्यासारखी भयंकर होती, भीमसेनाने अनेक दगडाच्या टोकाचे बाण सोडून तिच्यावर वार केले.
प्रत्यहन्यन्त ते सर्वेगदामासाद्य सायकाः। न वेगं धारयामासुर्गदावेगस्य वेगिताः
ते सर्व बाण गदीवर आदळले, पण त्या गदीच्या वेगापुढे ते टिकू शकले नाहीत.
गदायुद्धसमाचारं बुध्यमानः स वीर्यवान्। व्यंसयामास तं तस्य प्रहारं भीमविक्रमः
गदायुद्धाचा नीट अभ्यास केलेल्या भीमवीराने, त्याचा तो प्रहार आपल्या सामर्थ्याने परतवला.
ततः शक्तिं महाघोरां रुक्मदण्डामयस्मयीम्। तस्मिन्नेवान्तरे धीमान्प्रचिक्षेप स राक्षसः
तेवढ्यात, त्या बुद्धिमान राक्षसाने सोन्याचा दांडा आणि लोखंडी टोक असलेला भयंकर भाला फेकला.
सा भुजं भीमनिर्ह्रादा भित्त्वाभीमस् दक्षिणम्। साग्निज्वाला महारौद्रा पपात सहसा भुवि
तो भाला भीषण आवाज करत भीमसेनाच्या उजव्या हाताला भेदून, ज्वाळांनी वेढलेला, प्रचंड रौद्रपणे जमिनीवर पडला.
सोऽतिविद्धो महेष्वासः शक्त्याऽमितपराक्रमः। गदां जग्राह कौन्तेयो गदायुद्धविशारदः
त्या भाल्याने गंभीर जखमी झाल्यावरही, तो महाशूर धनुर्धारी, गदायुद्धात पारंगत असलेला कौन्तेय, आपली गदा उचलली.
प्राहिणोद्भीमसेनाय वेगेन महता नदन्
त्याने मोठ्या वेगाने आणि मोठ्या गर्जनेसह ती गदा भीमसेनावर फेकली.
भङ्क्त्वा शूलं गदाग्रेण गदायुद्धविभागवित्। अभिदुद्राव तं तूर्णं गरुत्मानिव पन्नगम्
गदायुद्धातील कौशल्य दाखवत, त्याने गदेच्या टोकाने शूल मोडले आणि मग गरुडाने सर्पावर झडप घ्यावी तसे तो वेगाने त्याच्यावर धावला.
सोऽन्तरिक्षमवप्लुत्य विधूय सहसा गदाम्। प्रचिक्षेप महाबाहुर्विनद्य रणमूर्धनि
तो आकाशात उडी मारून, आपल्या गदेला जोरात फिरवून, रणभूमीत मोठ्या गर्जनेने ती फेकली.
सेन्द्राशनिरिवेन्द्रेण विसृष्टा वातरहसा। हत्वा रक्षः क्षितिं प्राप्य कृत्येव निपपात ह
ती गदा जणू काही इंद्राच्या वज्रासारखी, वाऱ्याच्या वेगाने सोडली गेली आणि तिने राक्षसाचा नाश केला. मग ती पृथ्वीवर पडली, जणू विध्वंसक शक्तीच खाली कोसळली.
तं राक्षसं बीमबलं भीमसेनबलाहतम्। ददृशुः सर्वभूतानि सिंहेनेव गवांपतिम्
भीमसेनाच्या बळाने पडलेला तो बलाढ्य राक्षस सर्व प्राण्यांनी पाहिला, जणू सिंहाने गायींच्या राखणदाराला पाडले.
तं प्रेक्ष्य निहतं भूमौ हतशेषा निशाचराः। भीममार्तस्वरं कृत्वा जग्मुः प्राचजीं दिशं प्रति
तो राक्षस जमिनीवर पडलेला पाहून, उरलेले निशाचर मोठ्या आर्त स्वरात ओरडत, पूर्व दिशेला पळून गेले.