आजग्मुः पाण्डवान्द्रष्टुं शुद्धात्मानो यतव्रताः। ते तैः सह कथां चक्रुर्द्रिव्यां भरतसत्तमाः
शुद्ध अंतःकरणाचे आणि व्रतस्थ असलेले ते लोक पांडवांना भेटायला आले; मग भरतवंशातील श्रेष्ठ पांडव त्यांच्यासोबत गोड गप्पा मारू लागले.
ततः कतिपयाहस्सु महाह्रदनिवासिनम्। ऋद्धिमन्तं महानागं सुपर्णः सहसाऽहरत्
काही दिवसांनी, त्या मोठ्या सरोवरात राहणारा, संपन्न असा एक महानाग गरुडाने अचानक पकडून नेला.
प्राकम्पत महाशैलः प्रामृद्यन्त महाद्रुमाः। ददृशुः सर्वभूतानि पाणअडवाश्च तदद्भुतम्
त्या वेळी मोठा डोंगर हादरला, मोठमोठी झाडं पडली, आणि सर्व प्राणी तसेच पांडवांनीही ते अद्भुत दृश्य पाहिलं.
ततः शैलोत्तमस्याग्रात्पाण्डवान्प्रति मारुतः। अवहत्सर्वमाल्यानि गन्धवन्ति शुभानि च
मग त्या सर्वोच्च पर्वताच्या शिखरावरून वाऱ्याने सर्व सुवासिक आणि शुभ हार पांडवांकडे आणले.
तत्रपुष्पाणि दिव्यानि सुहृद्भिः सह पाण्डवाः। ददृशुः पञ्चवर्णानि द्रौपदी च यशस्विनी
तिथे, आपल्या मित्रांसह पांडव आणि यशस्विनी द्रौपदी यांनी पाच रंगांची दिव्य फुलं पाहिली.
भीमसेनं ततः कृष्णा काले वचनमब्रवीत्। विविक्ते पर्वतोद्देशे सुखासीनं महाभुजम्
मग कृष्णा (द्रौपदी) पर्वताच्या एका एकांत जागी आरामात बसलेल्या, बलाढ्य भुजांचा भीमसेन याला म्हणाली.
सुपर्णानिलवेगेन श्वसनेन महाबलात्। पञ्चवर्णानि पात्यन्ते पुष्पाणि भरतर्षभ
भरतवंशातील श्रेष्ठा, गरुडाच्या वेगवान वाऱ्यामुळे, पाच रंगांची फुलं या प्रचंड झुळुकीने उडत आहेत.
दिव्यावर्णानि दिव्यानि दिव्यगन्धवहानि च। मदयन्तीव गन्धेन मनो मे भरतर्षभ
ही फुलं दिव्य रंगांची, दिव्य स्वरूपाची आणि स्वर्गीय सुगंधाने भरलेली आहेत; त्यांच्या सुगंधाने माझं मन जणू मोहित होतंय, हे भरतवंशातील श्रेष्ठा.
येषां तु दर्शनात्स्पर्शान्सौरभ्याच्च तथैव च। नश्यतीव मनोदुःखं ममेदं शत्रुतापन
त्यांना पाहून, स्पर्श करून आणि सुगंध घेतल्यावर, हे शत्रूंचा संहार करणाऱ्या, माझ्या मनातील सारा दुःख जणू नाहीसं होतंय.
ईदृशैः कुसुमैर्दिव्यैर्दिव्यगन्धवहैः शुभैः। देवतान्यर्चयित्वाऽहमिच्छेयं सङ्गमं त्वया
अशा दिव्य, सुगंधी आणि शुभ फुलांनी मी देवतांची पूजा करावी, आणि तुझ्यासोबत संगम व्हावा, अशी माझी इच्छा आहे.
इदं तु पुरुषव्याघ्र विशेषेणाम्बुजं शुभम्। गन्धसंस्थानसंपन्नं मम मानसवर्धनम्
पण हे कमळ, हे पुरुषसिंहा, विशेष सुंदर आहे, त्याचा सुगंध आणि रूप मनाला आनंद देणारं आहे.
प्रत्यक्षं सर्वलोकस् नह्यदृश्यत मां प्रति
हे सर्व लोकांना दिसतं, पण मला मात्र याआधी कधीच दिसलं नव्हतं.
वासुदेवसहायेन वासुदेवप्रियेण च'। खाण्डवे सत्यसन्धेन भ्रात्रा तव महात्मना
वासुदेवाच्या साथीने, वासुदेवाचा आवडता आणि सत्यप्रतिज्ञ असलेल्या तुझ्या महात्मा भावाने खांडववनात युद्ध केले.
गन्धर्वोरगरक्षांसि वासवश्च पराजितः। हता मायाविनश्चोग्रा धनुः प्राप्तं च गाण्डिवं
गंधर्व, नाग, राक्षस आणि अगदी इंद्रही पराभूत झाले; भयंकर मायावी मारले गेले आणि गांडीव धनुष्य मिळाले.
तवापि सुमहत्तेजो महद्बाहुबलं च ते। अविषह्यमनाधृष्यं शक्रतुल्यपराक्रम
तुझी तेजस्विता फार मोठी आहे, तुझ्या भुजांचा बळही प्रचंड आहे—जिंकता न येणारा, कुणीही भिडू शकणार नाही असा, इंद्रासारखा पराक्रमी आहेस तू.
त्वद्बाहुबलवेगेन त्रासिताः सर्वराक्षसाः। हित्वा शैलं प्रपद्यन्तां भीमसेन दिशो दश
तुझ्या भुजांच्या बळामुळे सर्व राक्षस घाबरले; पर्वत सोडून भीमसेनाने त्यांना दहा दिशांना पिटाळले.
ततः शैलोत्तमस्याग्रं चित्रमाल्यधरं शिवम्। व्यपेतभयसंमोहाः पश्यन्तु सुहृदस्तव
मग तुझे मित्र, भय आणि गोंधळ दूर करून, सुंदर फुलांच्या माळांनी सजलेला, शुभ अशा सर्वोच्च पर्वतशिखराचे दर्शन घेऊ देत.
एवं प्रणिहितं भीम चिरात्प्रभृतिमे मनः। द्रष्टुमिच्छामि शैलाग्रं त्वद्बाहुबलमाश्रिता
भीमाचे मन या गोष्टीवर खूप दिवसांपासून लागले आहे; तुझ्या भुजाबळावर विश्वास ठेवून मलाही हे पर्वतशिखर पाहायचे आहे.
इच्छामि च नरव्याघ्र पुष्पं प्रत्यक्षमीदृशम्। आनीयमानं क्षिप्रं वै त्वया भरतसत्तम
आणि, नरांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या, मला असे सुंदर फूल तुझ्या हातून पटकन आणलेले प्रत्यक्ष पाहायचे आहे, हे भरतश्रेष्ठा.
ततः क्षिप्तमिवात्मानं द्रौपद्या स परंतपः। नामृष्यत महाबाहुः प्रहारमिवसद्गजः
मग त्या शत्रूंना भयभीत करणाऱ्या, बलाढ्य भुजांच्या भीमाने, द्रौपदीने जणू फेकल्याप्रमाणे, ते सहन केले, जसा एक उत्तम हत्ती आघात सहन करतो.
सिंहर्षभगतिः श्रीमानुदारः कनकप्रभः। मनस्वी बलवान्दृष्टो मानी भूरश्च पाण्डवः
सिंह किंवा वृषभासारखी चाल, तेजस्वी, सोन्यासारखा झळाळणारा, उदार, दृढनिश्चयी, बलवान, अभिमानी आणि रुंद खांद्याचा असा तो पांडव होता.
लोहिताक्षः पृथुव्यंसो मत्तवारणविक्रमः। सिंहदंष्ट्रो वृषस्कन्धः सालपोत इवोद्गतः
लाल डोळे, रुंद भुजा, मदाने भरलेल्या हत्तीचा जोम, सिंहासारखे दात, वृषभासारखे खांदे, आणि मोठ्या साल वृक्षासारखा तो उठून उभा राहिला.
महात्मा चारुसर्वाङ्ग कम्बुग्रीवो महाहनुः। रुक्मपृष्ठं धनुः खङ्गं तूणांश्चापि परामृशन्
महात्मा, सुंदर अंगाचा, शंखासारखी मान, मोठा जबडा, त्याने आपले सोन्याच्या मागच्या बाजूचे धनुष्य, तलवार आणि भाते हातात घेतले.
सकेसरीव चोत्सिक्तः प्रभिन्न इव वारणः। व्यपेतभयसंमोहः शैलमभ्यपतद्बली
सिंहासारखा माने फडकवत, तुफान हत्तीप्रमाणे, निर्भय आणि शुद्ध मनाने, तो बलाढ्य पर्वताकडे धावला.
तं मृगेन्द्रमिवायान्तं प्रभिन्नमिव वारणम्। ददृशुः सर्वभूतानि पार्थं खङ्गधनुर्धरम्
सर्व जीवांनी पार्थाला, तलवार आणि धनुष्य हातात घेऊन, सिंहराज किंवा तुफान हत्तीप्रमाणे पुढे जाताना पाहिले.
द्रौपद्या वर्धयन्हर्षं गदामादाय पाण्डवः। व्यपेतभयसंमोहः शैलराजं समाविशत्
द्रौपदीचा आनंद वाढवित, पांडवाने निर्भय आणि शुद्ध मनाने गदा उचलली आणि पर्वतराजात प्रवेश केला.
न ग्लानिर्न च कातर्यं न वैक्लव्यं न मत्सरः। कदाचिज्जुषते पार्थमात्मजं मातरिश्वनः
कधीही थकवा, भीती, दुर्बलता किंवा मत्सर वायुपुत्र पार्थाला स्पर्श करत नाही.
तदेकायनमासाद्य विषमं भीमदर्शनम्। बहुतालोच्छ्रयं शृङ्गमारुरोह महाबलः
त्या एकमेव, कठीण आणि भीतीदायक वाटेवर पोहोचून, बलाढ्य भीमाने अनेक उंच शिखर असलेला पर्वत चढला.
स किन्नरमहानागमुनिगन्धर्वराक्षसान्। हर्षयन्पर्वतस्याग्रमारुरोह महाबलः
किन्नर, महानाग, ऋषी, गंधर्व आणि राक्षसांना आनंद देत, बलाढ्य भीमाने पर्वताचे शिखर गाठले.
ततो वैश्रवणावासं ददर्श भरतर्षभः। काञ्चनैः स्फाटिकैश्चैव वेश्मभिः समलंकृतम्
मग भरतश्रेष्ठाने वैश्रवणाचे निवासस्थान पाहिले, जे सुवर्ण आणि स्फटिकाच्या राजवाड्यांनी सजलेले होते.