यदाऽश्रौषं वासुदेवे प्रयाते रथस्यैकामग्रतस्तिष्ठमानाम्। आर्तां पृथां सान्त्वितां केशवेन तदा नाशंसे विजयाय संजय
जेव्हा मला ऐकायला आलं की वासुदेव रथाच्या पुढे उभा राहून निघून गेला आणि दुःखी कुंतीला केशवाने धीर दिला, तेव्हा संजय, मला विजयाची आशा वाटली नाही.