फुल्लपद्मविचित्राणि सरांसि सरितस्तथा। नानाकुसुमचित्राणि पुष्पितानि वनानि च
फुललेल्या कमळांनी सजलेली सरोवरे, तसेच नद्या आणि रंगीबेरंगी फुलांनी बहरलेली जंगले फारच सुंदर दिसत होती.
मत्तवारणयुथानि पङ्कक्लिन्नानि भारत। वर्षतामिव मेघानां वृन्दानि ददृशे तदा
तेथे, हे भारत, चिखलाने माखलेल्या आणि नशेत असलेल्या हत्तींच्या कळपांचे थवे दिसत होते, जणू काही पावसाळ्यातील ढगांच्या गटासारखे वाटत होते.
हरिणैश्चपलापाङ्गैर्हरिणीसहितैर्वनम्। सशष्पकवलैः श्रीमान्पथि दृष्ट्वा द्रुतं ययौ
त्या जंगलात भीमाने चपळ डोळ्यांचे, आपल्या मादींसह असलेले, ताज्या गवताचे कण खात असलेले हरिण पाहिले आणि मग तो वेगाने पुढे निघाला.
महिषैश्च वराहैश्च शार्दूलैश्च निषेवितम्। व्यपेतभीर्गिरिं शौर्याद्भीमसेनो व्यगाहत
म्हशी, रानडुक्कर आणि वाघांनी भरलेल्या त्या पर्वतात भीमसेन आपल्या शौर्यामुळे निर्भयपणे आत गेला.
कुसुमानतशाखैश्च ताम्रपल्लवकोमलैः। याच्यमान इवारण्ये द्रुमैर्मारुतकम्पितैः
फुलांनी वाकलेल्या, तांबड्या कोवळ्या पालवीने सजलेल्या, वाऱ्याने हलणाऱ्या झाडांनी जणू त्या अरण्यात त्याला विनवणी केली असावी.
कृतपद्माञ्जलिपुटा मत्तषट्पदसेविताः। प्रियतीर्थवना मार्गे पद्मिनीः समतिक्रमन्
मार्गावर प्रिय तीर्थांनी युक्त, कमळांच्या पाकळ्या जणू नमस्कार करत असलेल्या आणि मदमस्त मधमाशांनी गजबजलेल्या पाणथळ जागा ओलांडत तो पुढे गेला.
सज्जमानमनोदृष्टिः फुल्लेषु गिरिसानुषु। द्रौपदीवाक्यपाथेयो भीमो भीमपराक्रमः
फुललेल्या पर्वत उतारांकडे लक्ष केंद्रित करून, द्रौपदीच्या शब्दांचा आधार घेत भीम, प्रचंड पराक्रमाचा, पुढे चालत राहिला.
परिवृत्तेऽहनि ततः प्रकीर्णहरिणे वने। काञ्चनैर्विलैः पद्मैर्ददर्श विपुलां नदीम्
मग दिवस कलू लागला, आणि हरिणांनी भरलेल्या त्या जंगलात, त्याने सोन्याच्या कमळांनी सजलेली एक मोठी नदी पाहिली.
हंसकारण्डवयुतां चक्रवाकोपशोभिताम्। रचितामिव तस्याद्रेर्भालां विमलपङ्कजाम्
हंस, कारंडव आणि चक्रवाकांनी भरलेली, निर्मळ कमळांनी सजलेली ती नदी जणू त्या पर्वताच्या कपाळावरचा तेजस्वी अलंकारच वाटत होती.
तस्यां नद्यां महासत्वः सौगन्धिकवनं महत्। अपश्यत्प्रीतिजननं बालार्कसदृशद्युति
त्या नदीवर, भीमाने एक मोठे सौगंधिक फुलांचे अरण्य पाहिले, जे पाहून मन आनंदित व्हावे, आणि जे बालसूर्यासारखे तेजस्वी दिसत होते.
तद्दृष्ट्वा लब्धकामः स मनसा पाण्डुनन्दनः। वनवासपरिक्लिष्टां जगाम मनसा प्रियाम्
ते पाहून, पांडुपुत्राचा मनोरथ पूर्ण झाला आणि वनवासाने थकलेल्या आपल्या प्रिय पत्नीची त्याने अंतःकरणात आठवण काढली.
स गत्वानलिनीं रम्यां राक्षसैरभिरक्षिताम्। कैलासशिरे रम्ये ददर्श शुभकानने
तो एक रम्य कमळांचे सरोवर, जे राक्षसांनी राखले होते, कैलासाच्या सुंदर शिखरावर असलेल्या एका सुंदर वनात त्याने पाहिले.
कुबेरभुवनाभ्याशे जातां पर्वतनिर्झरैः। सुरम्यां विपुलच्छायां नानाद्रुमलताकुलाम्
कुबेराच्या प्रदेशाजवळ, पर्वताच्या झऱ्यांपासून निर्माण झालेल्या, अत्यंत रमणीय, घनदाट सावलीने भरलेल्या, विविध झाडे व वेलींनी गच्च भरलेल्या त्या ठिकाणी तो पोहोचला.
हरिताम्बुजसंछन्नां दिव्यां कनकपुष्कराम्। नानापक्षिजनाकीर्णां सूपतीर्थामकर्दमाम्
हिरव्या कमळांनी आच्छादलेले, दिव्य, सुवर्ण कमळांनी भरलेले, अनेक पक्ष्यांनी गजबजलेले, सुंदर काठ असलेले आणि चिखलरहित असे ते सरोवर होते.
अतीव रम्यां सुजलां जातां पर्वतसानुषु। विचित्रभूतां लोकस्य शुभामद्भुतदर्शनाम्
ती जागा अत्यंत सुंदर, स्वच्छ पाण्याची, पर्वत उतारांवर तयार झालेली, विविधतेने नटलेली आणि जगाला आश्चर्य वाटावी अशी अप्रतिम दिसत होती.
तत्रामृतरसं शीतं लघु कुन्तीसुतः शुभम्। ददर्शविमलं तोयं पिबंश्च बहु पाण्डवः
तेथे कुंतीपुत्र पांडवाने अमृतासारखे गार, हलके, शुभ्र आणि निर्मळ पाणी पाहिले आणि भरपूर प्यायले.
तां तु कपुष्करिणीं रम्यां दिव्यसौगन्धिकावृताम्। जातरूपमयैः पद्मैश्छन्नां परमगन्धिभिः
ती रम्य कमळांची तलाव, दिव्य सौगंधिक फुलांनी भरलेली, अत्यंत सुगंधी सुवर्ण कमळांनी आच्छादलेली होती.
वैडूर्यवरनालैश्च बहुचित्रैर्मनोरमैः। हंसकारण्डवोद्धूतैः सृजद्भिरमलं रजः
वैडूर्य आणि सोन्याच्या सुंदर, मनोहारी देठांनी सजलेली, आणि हंस-कारंडवांनी उडवलेल्या शुद्ध परागाने भरलेली ती तलाव होती.
आक्रीडं राजराजस् कुबेरस्य महात्मनः। गन्धर्वैरप्सरोभिश्च देवैश्च परमार्चिताम्
हे कुबेर या महात्मा राजांचा आनंद बाग आहे, जी गंधर्व, अप्सरा आणि देवांनी फार मानलेली आहे.
सेवितामृषिभिर्दिव्यैर्यक्षैः किंपुरुषैस्तथा। राक्षसैः किंनरैश्चापि गुप्तां वैश्रवणेन च
ही जागा दिव्य ऋषी, यक्ष, किम्पुरुष, राक्षस आणि किन्नर यांनी नेहमी वावरलेली आहे, आणि वैश्रवण स्वतः येथे पहारा देतो.
तां च दृष्ट्वैव कौन्तेयो भीमसेनो महाहलः। बभूव परमप्रीतो दिव्यंप्रेक्ष्य सरो महत्
ती दिव्य आणि मोठी सरोवर पाहून कुंतीपुत्र भीमसेन फार आनंदी झाला.
तच्च क्रोवशा नाम राक्षसा राजशासनात्। रक्षन्ति शतसाहस्राश्चित्रायुधपरिच्छदाः
राजाच्या आज्ञेने क्रोवशा नावाचे राक्षस, ज्यांची संख्या लाखभर आहे आणि जे वेगवेगळ्या शस्त्रांनी व भूषणे घालून सजलेले आहेत, हे ठिकाण राखतात.
ते तु दृष्ट्वैव कौन्तेयमजिनैः परिवारितम्। रुक्माङ्गदधरं वीरं भीमं भीमपराक्रमम्
ते राक्षसांनी, आपल्या भावांनी वेढलेला, सोन्याचे कडे घातलेला, पराक्रमी आणि भीषण सामर्थ्य असलेला कुंतीपुत्र भीम पाहिला—
सायुधं बद्धनिस्त्रिंशमशङ्कितमरिंदमम्। पुष्करप्सुमुपायान्तमन्योन्यमभिचुक्रुशुः
हातात शस्त्र, तलवार बांधलेला, निर्भय आणि शत्रूंना जिंकणारा, कमळांनी भरलेल्या सरोवराकडे येताना पाहून, ते एकमेकांना ओरडू लागले.
अयं पुरुषशार्दूलः सायुधोऽजिनसंवृतः। यच्चिकीर्षुरिह प्राप्तस्तत्संप्रष्टुमिहार्हथ
हा पुरुषसिंह, शस्त्रधारी आणि मृगचर्म घातलेला येथे आला आहे; तो काय करणार आहे ते त्याला विचारावे.
ततः सर्वे महाबाहुं समासाद्यवृकोदरम्। तेजोयुक्तमपृच्छन्त कस्त्वमाख्यातुमर्हसि
मग सगळ्यांनी तेजस्वी आणि बलवान वृकोदर भीमाजवळ जाऊन विचारले, 'तू कोण आहेस? आम्हाला सांग.'
मुनिवेषधरश्चैव सायुधश्चैव लक्ष्यसे। यदर्थमाभिसंप्राप्तस्तदाचक्ष्यमहामते
तू ऋषीसारखा पोशाख घातला आहेस, पण शस्त्रही घेतले आहेस; हे महाबुद्धी, तू येथे कशासाठी आला आहेस ते सांग.
पाण्डवो भीमसेनोऽहं धर्मराजादनन्तरः। विशालां बदरीं प्राप्तो भ्रातृभिः सह राक्षसाः
मी पांडुपुत्र भीमसेन आहे, धर्मराजानंतर दुसरा; मी माझ्या भावांसह या विशाल बदरीमध्ये आलो आहे, हे राक्षसांनो.
अपश्यत्तत्रपाञ्चाली सौगन्धिकमनुत्तमम्। अनिलोढमितो नूनं सा बहूनि परीप्सति
इथे द्रौपदीने उत्तम सौगंधिक फुल पाहिले; वारा वाहून आणले म्हणून तिला अशी अनेक फुले हवी आहेत.
तस्या मामनवद्याङ्ग्या धर्मपत्न्याः प्रिये स्थितम्। पुष्पाहारमिह प्राप्तं निबोधत निशाचराः
माझ्या निष्पाप आणि प्रिय धर्मपत्नीसाठी मी येथे फुले आणायला आलो आहे, हे निशाचरांनो, हे जाणून घ्या.