ते वध्यमाना भीमेन सिंहव्याघ्रतरक्षवः। भयाद्विससृजुर्भीमं शकृन्मूत्रं च सुस्रुवुः
भीमाने मारहाण केल्यावर, ते सिंह, वाघ आणि तरस भीतीने घाबरून, पळता पळता त्यांची लघवी आणि विष्ठा सोडून दिली.
प्रविवेश ततः क्षिप्रं तानपास्य महाबलः। वनं पाण्डुसुतः श्रीमाञ्शब्देनापूरयन्दिशः
मग तो बलवान आणि तेजस्वी पांडुपुत्र, त्यांना दूर फेकून, झपाट्याने त्या जंगलात गेला आणि त्याच्या गर्जनेने साऱ्या दिशांना भरून टाकले.
अथापश्यन्महाबाहुर्गनधमादनसानुषु। सुरम्यं कदलीषणअडं बहुयोजनविस्तृतम्
नंतर त्या महाबाहू भीमाने गंधमादन पर्वताच्या उतारावर अनेक योजन विस्तारलेले, फारच सुंदर केळीच्या झाडांचे दाट रान पाहिले.
तमभ्यगच्छद्वेगेन क्षोभयिष्यन्महाबलः। महागज इवास्रावी प्रभञ्जन्विविधान्द्रुमान्
तो महाबली भीम वेगाने तिकडे गेला, ते झाडं हलवायला, जणू काही मदमस्त हत्ती वेगवेगळ्या झाडांना मोडीत काढतो तसा.
उत्पाट्य कदलीस्तम्भान्बहुतालसमुच्छ्रयान्। चिक्षेप तरसा भीमः समन्ताद्बलिनां वरः। विमर्दन्सुमहातेजा नृसिंह इव दर्पितः
भीमाने, बलवानांमध्ये श्रेष्ठ, उंच ताडाएवढ्या केळीच्या खोडांना उपटून, जोरात सर्व बाजूंनी फेकून दिले आणि सिंहासारखा गर्वाने त्यांना चिरडले.
ततः संन्यपतंस्तत्रसुबहूनि महान्ति च। रुरुवारणयूथानि महिषाश्च जलाश्रयाः
त्या ठिकाणी मग मोठमोठ्या हत्तींच्या आणि पाण्यात राहणाऱ्या महिषांच्या अनेक कळपांनी गडगडत पडले.
प्रविवेश ततः क्षिप्रं तानपास्य महाबलः। वनं पाण्डुसुतः श्रीमान्नादेनापूरयन्दिशः
मग तो बलवान आणि तेजस्वी पांडुपुत्र, त्यांना दूर फेकून, झपाट्याने त्या जंगलात गेला आणि त्याच्या गर्जनेने साऱ्या दिशांना भरून टाकले.
तेन शब्देन चैवाथ भीमसेनरवेण च। वनान्तरगताश्चापि वित्रेसुर्मृहपक्षिः
त्या आवाजाने आणि भीमसेनेच्या गर्जनेने, जंगलात लपलेली सर्व वन्य प्राणी आणि पक्षीदेखील घाबरून गेले.
तस्मिननथ प्रवृत्ते तु संक्षोभे मृगपक्षिणाम्। जलार्द्रपक्षा विहगाः समुत्पेतुः सहस्रशः
त्या गोंधळात, हजारो पाण्यात भिजलेल्या पंखांचे पक्षी आकाशात उडाले.
तानौदकान्पक्षिगणान्निरीक्ष्य भरतर्षभः। तानेवानुसरन्रम्यं ददर्श सुमहत्सरः
त्या पाण्यातील पक्ष्यांचे थवे पाहून, भरतवंशातील तो शूर त्यांच्यामागे गेला आणि एक फार मोठे, सुंदर सरोवर पाहिले.
काञ्चनैः कदलीषण्डैर्मन्दमारुतकम्पितैः। वीज्यमानमिवाक्षोभ्यं तीरात्तीरविसर्पिभिः
मंद वाऱ्यात हलणाऱ्या सोन्यासारख्या केळीच्या झाडांनी वेढलेले, आणि काठावरून पाण्याकडे वाकलेली झाडे असलेले ते सरोवर जणू काही पंखा घालत आहेत असे वाटत होते.
तत्सरोऽथावतीर्याशु प्रभूतनलिनोत्पलम्। महागज इवोद्दामश्चिक्रीड बलवद्बली
मग, त्या असंख्य कमळांनी आणि निलांबांनी भरलेल्या सरोवरात भीम मोठ्या वेगाने उतरला आणि हत्तीप्रमाणे ताकदीने तिथे खेळू लागला.
विक्रीड्यतस्मिन्रुचिरमुत्ततारामितद्युतिः। `क्षोभयन्सलिलं भीमः प्रभिन्न इववारणः
तो तिथे खेळताना, तेजाने उजळून निघाला आणि भीमाने पाण्यात गडबड केली, जणू काही हत्ती धावत येऊन पाणी उडवतो तसा.
ततो जगाहे वेगेन तद्वनं बहुपादपम्। दध्मौ च शङ्खं स्वनवत्सर्वप्राणेन पाण्डवः। [आस्फोटयच्च बलवान्भीमः संनादयन्दिशः ।।]
मग भीम वेगाने त्या घनदाट झाडांनी भरलेल्या जंगलात गेला, आणि पांडवाने सर्व शक्तीनिशी शंख फुंकला, त्याचा आवाज सर्व दिशांना घुमला; आणि भीमाने आपले हात वाजवूनही दिशांना नाद दिला.
तस्य शङ्खस्य शब्दन भीमसेनरवेण च। बाहुशब्दन चोग्रेण नदन्तीव गिरेर्गुहाः
त्याच्या शंखाचा आवाज, भीमसेनेची गर्जना आणि जोरात हात वाजवल्याचा नाद, यामुळे पर्वताच्या गुहा जणू काही ओरडू लागल्या.
तं वज्रनिष्पेषसममास्फोटितमहारवम्। श्रुत्वा शैलगुहासुप्तैः सिंहैर्मुक्तो महास्वनः
त्या वज्राच्या गडगडाटासारख्या प्रचंड आवाजाने, पर्वताच्या गुहेत झोपलेल्या सिंहांनी मोठी गर्जना केली.
सिंहनादभयत्रस्तैः कुञ्जरैरपि भारत। मुक्तो विरावः सुमहान्पर्वतो येन पूरितः
सिंहांच्या गर्जनेने घाबरलेल्या हत्तींच्या मोठ्या किंकाळ्यांनी संपूर्ण पर्वत दुमदुमून गेला.
तं तु नादं ततः श्रुत्वा सुप्तो वानरपुङ्गवः
मग त्या आवाजाने झोपलेला वानरांचा प्रमुख जागा झाला.
दिवंगमं रुरोधाथ मार्गं भीमस्य कारणात्। अनेन हि पथा मा वै गच्छेदिति विचार्य सः
भीमासाठी आकाशमार्ग त्याने अडवला, 'हा या वाटेने जाऊ नये' असे मनाशी ठरवून.
आस्त एकायने मार्गे कदलीषण्डमण्डिते। भ्रातुर्भीमस्य रक्षार्थं तं मार्गमवरुध्य वै
एकाकी वाटेवर, केळीच्या घडांनी भरलेल्या जागेत, तो आपल्या भावाचा, म्हणजे भीमाचा, रक्षण करण्यासाठी त्या मार्गावर बसून राहिला.
माऽत्र प्राप्स्यति शापं वा धर्षणां वेति पाण्डवः। कदलीषण्डमध्यस्थो ह्येवं संचिन्त्य वानरः
केळीच्या बनाच्या मध्ये उभा असलेला पांडव मनात विचार करू लागला, 'इथे मला शाप किंवा अपमान मिळू नये.'
प्राजृम्भत महाकायो हनूमान्नाम वानरः। कदलीषण्डमध्यस्थो निद्रावशगतस्तदा
तेथे, केळीच्या बनाच्या मध्ये, मोठ्या शरीराचा हनुमान, झोपेच्या झटक्याने गाढ जांभई देत बसला होता.
तेन शब्देन महता व्यबुध्यत महाकपिः'। जृम्भमाणः सुविपुलं शक्रध्वजमिवोच्छ्रितम्। आस्फोटयच्चलाङ्गूलमिन्द्राशनिसमस्वनम्
त्या मोठ्या आवाजाने जागा झाल्यावर, बलवान वानराने आपले विशाल शरीर इंद्राच्या ध्वजासारखे उंच केले आणि हलणाऱ्या शेपटीने असा आवाज केला की जणू इंद्राचा वज्रच पडला.
तस्य लाङ्गूलनिनदं पर्वतः सुगुहामुखैः। उद्गारमिव गौर्नर्दन्नुत्ससर्ज समन्ततः
त्याच्या शेपटीच्या गर्जनेने, पर्वताच्या गुहांमधून, जणू गाय हंबरते तसा आवाज सर्वत्र पसरला.
लाङ्गूलास्फोटशब्दाच्च चलितः स महागिरिः। विघूर्णमानशिखरः समन्तात्पर्यशीर्यत
शेपटीच्या त्या प्रचंड आवाजामुळे तो मोठा डोंगर हलू लागला, त्याच्या शिखरांना कंप आला आणि सगळीकडे तुकडे पडू लागले.
स लाङ्गूलरवस्तस्य मत्तवारणनिस्वनम्। अन्तर्धायविचित्रेषु चचार गिरिसानुषु
त्याच्या शेपटीच्या गर्जनेचा आवाज, मदाने वेडावलेल्या हत्तीच्या डंकारासारखा, त्या अद्भुत पर्वतशिखरांमध्ये हरवून गेला.
स भीमसेनस्तच्छ्रुत्वा संप्रहृष्टतनूरुहः। शब्दप्रभवमन्विच्छंश्चचार कदलीवनम्
तो आवाज ऐकून भीमसेनाच्या अंगावर रोमांच उभे राहिले; त्या आवाजाचा उगम शोधत तो केळीच्या जंगलात भटकू लागला.
कदलीवनमध्यस्थमथ पीने शिलातले। ददर्श सुमहाबाहुर्वानराधिपतिं तदा
मग केळीच्या बनाच्या मध्ये, मोठ्या दगडावर, बलवान भीमाने वानरांचा अधिपती पाहिला.
विद्युत्संपातदुष्प्रेक्षं विद्युत्संपातपिङ्गलम्। विद्युत्संपातनिनदं विद्युत्संपातचञ्चलम्
त्याला असा एक दिसला की ज्याच्याकडे पाहणेही कठीण, वीजेसारखा पिंगट, वीजेच्या गडगडाटासारखा गर्जणारा आणि वीजेसारखा सतत हालणारा.
बाहुस्वस्तिकविन्यस्तपीनवृत्तशिरोधरम्। स्कन्धभूयिष्ठकायत्वात्तनुमध्यकटीतटम्
त्याचा जाड, गोल गळा, दोन्ही हात स्वस्तिकासारखे ठेवलेले, खांद्यावरून मोठा आणि कमरेजवळ सडपातळ असा दिसत होता.