लतावल्लीश्च वेगेन विकर्षन्पाण्डुनन्दनः। उपर्युपरि शैलाग्रमारुरुक्षुरिव द्विपः
पांडूचा मुलगा वेगाने वेलदोड्या फाडत, जसा हत्ती डोंगराच्या शिखरावर चढतो तसा, तो वरवर चढत गेला.
जलावलम्बोऽतिभृशं सविद्युदिव तोयदः। `व्यनदत्स महानादं भीमसेनो महाबलः
पाण्याला घट्ट धरून, जसा विजेसह मेघ गडगडतो, तसा महाबळवान भीमसेनाने मोठा गजर केला.
तेन शब्देन महता भीमस्य प्रतिबोधिताः। गुहां संतत्यजुर्व्याघ्रा निलिल्युर्वनवासिनः
भीमच्या त्या मोठ्या गर्जनेने जागे होऊन, वाघांनी आपली गुहा सोडली आणि जंगलातील प्राणी लपून बसले.
समुत्पेतुः खगास्त्रस्ता मृगयूथानि दुद्रुवुः। ऋक्षाश्चोत्ससृजर्वृक्षांस्तत्यजुर्हरयो गुहाम्। व्यजृम्भन्त महासिंहा महिषाश्च वनेचराः
घाबरलेले पक्षी उडून गेले, पशूंचे कळप पळाले, अस्वलांनी झाडे हलवली, माकडांनी गुहा सोडल्या, मोठे सिंह आळस देऊ लागले आणि वनात राहणारे महिषही हलले.
तेन वित्रासिता नागाः करेणुपरिवारिताः। तद्वनं संपरित्यज्य जग्मुरन्यन्महावनम्
भीतीने ग्रासलेल्या, आपल्या मादींनी वेढलेल्या हत्तीने ते जंगल सोडले आणि दुसऱ्या मोठ्या जंगलात गेले.
वराहमृगसङ्घाश्च महिषाश्च वनेचराः। व्याघ्रगोमायुसङ्घाश्च प्रणेदुर्गवयैः सह
डुकरांचे आणि हरिणांचे कळप, वनातील महिष, वाघ आणि कोल्ह्यांचे टोळ, हे सर्व गवे सोबत घेऊन पळाले.
रथाङ्गसाह्वदात्यूहा हंसकारण्डवप्लवाः। शुकाः पारावताः कौञ्चा विसंज्ञा भेजिरे दिशः
राजहंस, बगळे, बदके, पोपट, कबुतरे आणि कुरवंद हे सर्व पक्षी घाबरून चारही दिशांना उडाले.
तथाऽन्ये दर्पिता नागाः करेणुशरपीडिताः। सिंहव्याघ्राश्च संक्रुद्धा भीमसेनमथाद्रवन्
मग दुसरे काही गर्विष्ठ हत्ती, मादींच्या सुळे टोचल्याने जखमी झालेले, आणि रागावलेले सिंह व वाघ, भीमसेनावर तुटून पडले.
शकृन्मूत्रं च मुञ्चाना भयविभ्रान्तमानसाः। व्यादितास्या महारौद्र व्यनदन्भीषणान्रवान्
भीतीने गोंधळलेले, लघवी आणि विष्ठा सोडणारे, मोठ्या तोंडाने भयंकर डरकाळ्या फोडणारे ते उग्र पशू होते.
ततो वायुसुतः क्रोधात्स्वबाहुबलमाश्रितः। गजेनान्यान्गजान्श्रीमान्सिंहं सिंहेन वा विभुः। तलप्रहारैरन्यांश्च व्यहनत्पाण्डवो बली
मग वायुपुत्र भीम, रागाने आणि आपल्या बाहूंच्या बळावर, हत्तीने हत्ती, सिंहाने सिंह, आणि तळहाताच्या फटक्यांनी इतर सर्व प्राण्यांना सहज हरवू लागला.
ते वध्यमाना भीमेन सिंहव्याघ्रतरक्षवः। भयाद्विससृजुर्भीमं शकृन्मूत्रं च सुस्रुवुः
भीमाने मारहाण केल्यावर, ते सिंह, वाघ आणि तरस भीतीने घाबरून, पळता पळता त्यांची लघवी आणि विष्ठा सोडून दिली.
प्रविवेश ततः क्षिप्रं तानपास्य महाबलः। वनं पाण्डुसुतः श्रीमाञ्शब्देनापूरयन्दिशः
मग तो बलवान आणि तेजस्वी पांडुपुत्र, त्यांना दूर फेकून, झपाट्याने त्या जंगलात गेला आणि त्याच्या गर्जनेने साऱ्या दिशांना भरून टाकले.
अथापश्यन्महाबाहुर्गनधमादनसानुषु। सुरम्यं कदलीषणअडं बहुयोजनविस्तृतम्
नंतर त्या महाबाहू भीमाने गंधमादन पर्वताच्या उतारावर अनेक योजन विस्तारलेले, फारच सुंदर केळीच्या झाडांचे दाट रान पाहिले.
तमभ्यगच्छद्वेगेन क्षोभयिष्यन्महाबलः। महागज इवास्रावी प्रभञ्जन्विविधान्द्रुमान्
तो महाबली भीम वेगाने तिकडे गेला, ते झाडं हलवायला, जणू काही मदमस्त हत्ती वेगवेगळ्या झाडांना मोडीत काढतो तसा.
उत्पाट्य कदलीस्तम्भान्बहुतालसमुच्छ्रयान्। चिक्षेप तरसा भीमः समन्ताद्बलिनां वरः। विमर्दन्सुमहातेजा नृसिंह इव दर्पितः
भीमाने, बलवानांमध्ये श्रेष्ठ, उंच ताडाएवढ्या केळीच्या खोडांना उपटून, जोरात सर्व बाजूंनी फेकून दिले आणि सिंहासारखा गर्वाने त्यांना चिरडले.
ततः संन्यपतंस्तत्रसुबहूनि महान्ति च। रुरुवारणयूथानि महिषाश्च जलाश्रयाः
त्या ठिकाणी मग मोठमोठ्या हत्तींच्या आणि पाण्यात राहणाऱ्या महिषांच्या अनेक कळपांनी गडगडत पडले.
प्रविवेश ततः क्षिप्रं तानपास्य महाबलः। वनं पाण्डुसुतः श्रीमान्नादेनापूरयन्दिशः
मग तो बलवान आणि तेजस्वी पांडुपुत्र, त्यांना दूर फेकून, झपाट्याने त्या जंगलात गेला आणि त्याच्या गर्जनेने साऱ्या दिशांना भरून टाकले.
तेन शब्देन चैवाथ भीमसेनरवेण च। वनान्तरगताश्चापि वित्रेसुर्मृहपक्षिः
त्या आवाजाने आणि भीमसेनेच्या गर्जनेने, जंगलात लपलेली सर्व वन्य प्राणी आणि पक्षीदेखील घाबरून गेले.
तस्मिननथ प्रवृत्ते तु संक्षोभे मृगपक्षिणाम्। जलार्द्रपक्षा विहगाः समुत्पेतुः सहस्रशः
त्या गोंधळात, हजारो पाण्यात भिजलेल्या पंखांचे पक्षी आकाशात उडाले.
तानौदकान्पक्षिगणान्निरीक्ष्य भरतर्षभः। तानेवानुसरन्रम्यं ददर्श सुमहत्सरः
त्या पाण्यातील पक्ष्यांचे थवे पाहून, भरतवंशातील तो शूर त्यांच्यामागे गेला आणि एक फार मोठे, सुंदर सरोवर पाहिले.
काञ्चनैः कदलीषण्डैर्मन्दमारुतकम्पितैः। वीज्यमानमिवाक्षोभ्यं तीरात्तीरविसर्पिभिः
मंद वाऱ्यात हलणाऱ्या सोन्यासारख्या केळीच्या झाडांनी वेढलेले, आणि काठावरून पाण्याकडे वाकलेली झाडे असलेले ते सरोवर जणू काही पंखा घालत आहेत असे वाटत होते.
तत्सरोऽथावतीर्याशु प्रभूतनलिनोत्पलम्। महागज इवोद्दामश्चिक्रीड बलवद्बली
मग, त्या असंख्य कमळांनी आणि निलांबांनी भरलेल्या सरोवरात भीम मोठ्या वेगाने उतरला आणि हत्तीप्रमाणे ताकदीने तिथे खेळू लागला.
विक्रीड्यतस्मिन्रुचिरमुत्ततारामितद्युतिः। `क्षोभयन्सलिलं भीमः प्रभिन्न इववारणः
तो तिथे खेळताना, तेजाने उजळून निघाला आणि भीमाने पाण्यात गडबड केली, जणू काही हत्ती धावत येऊन पाणी उडवतो तसा.
ततो जगाहे वेगेन तद्वनं बहुपादपम्। दध्मौ च शङ्खं स्वनवत्सर्वप्राणेन पाण्डवः। [आस्फोटयच्च बलवान्भीमः संनादयन्दिशः ।।]
मग भीम वेगाने त्या घनदाट झाडांनी भरलेल्या जंगलात गेला, आणि पांडवाने सर्व शक्तीनिशी शंख फुंकला, त्याचा आवाज सर्व दिशांना घुमला; आणि भीमाने आपले हात वाजवूनही दिशांना नाद दिला.
तस्य शङ्खस्य शब्दन भीमसेनरवेण च। बाहुशब्दन चोग्रेण नदन्तीव गिरेर्गुहाः
त्याच्या शंखाचा आवाज, भीमसेनेची गर्जना आणि जोरात हात वाजवल्याचा नाद, यामुळे पर्वताच्या गुहा जणू काही ओरडू लागल्या.
तं वज्रनिष्पेषसममास्फोटितमहारवम्। श्रुत्वा शैलगुहासुप्तैः सिंहैर्मुक्तो महास्वनः
त्या वज्राच्या गडगडाटासारख्या प्रचंड आवाजाने, पर्वताच्या गुहेत झोपलेल्या सिंहांनी मोठी गर्जना केली.
सिंहनादभयत्रस्तैः कुञ्जरैरपि भारत। मुक्तो विरावः सुमहान्पर्वतो येन पूरितः
सिंहांच्या गर्जनेने घाबरलेल्या हत्तींच्या मोठ्या किंकाळ्यांनी संपूर्ण पर्वत दुमदुमून गेला.
तं तु नादं ततः श्रुत्वा सुप्तो वानरपुङ्गवः
मग त्या आवाजाने झोपलेला वानरांचा प्रमुख जागा झाला.
दिवंगमं रुरोधाथ मार्गं भीमस्य कारणात्। अनेन हि पथा मा वै गच्छेदिति विचार्य सः
भीमासाठी आकाशमार्ग त्याने अडवला, 'हा या वाटेने जाऊ नये' असे मनाशी ठरवून.
आस्त एकायने मार्गे कदलीषण्डमण्डिते। भ्रातुर्भीमस्य रक्षार्थं तं मार्गमवरुध्य वै
एकाकी वाटेवर, केळीच्या घडांनी भरलेल्या जागेत, तो आपल्या भावाचा, म्हणजे भीमाचा, रक्षण करण्यासाठी त्या मार्गावर बसून राहिला.