ददृशुस्तां च बदरीं वृत्तस्कन्धां मनोरमाम्। स्निग्धामविरलच्छायां श्रिया परमया युताम्
त्यांनी ती बदरीची झाडे पाहिली, जी गोल आणि आकर्षक खोडाची, घनदाट सावलीची आणि अत्यंत तेजस्वी होती.
पत्रैः स्निग्धैरविरलैरुपेतां मृदुभिः शुभाम्। विशालशाखां विस्तीर्णामतिद्युतिसमन्विताम्
मऊ, चमकदार आणि दाट पानांनी सजलेली, रुंद फांद्यांची, विशाल आणि तेजस्वी अशी ती झाडे होती.
फलैरुपचितैर्दिव्यैराचितां स्वादुभिर्भृशम्। मधुस्रवैः सदा दिव्यां महर्षिगणसेविताम्। मदप्रमुदितैर्नित्यं नानाद्विजगणैर्युताम्
ती झाडे दिव्य आणि गोड फळांनी भरलेली, नेहमी मधाने ओथंबलेली, महर्षींच्या संगतीने पावन, आणि विविध पक्ष्यांच्या आनंदी किलबिलाटाने नित्य गजबजलेली होती.
अदंशमशके देशे बहुमूलफलोदके। नीलशाद्वलसंछन्ने देवगन्धर्वसेविते
त्या प्रदेशात डास किंवा किटक नव्हते, मुबलक मुळे, फळे आणि पाणी होते, निळसर हिरवळीने आच्छादलेले, आणि देव-गंधर्व यांच्या वावराने पावन झालेले होते.
सुभूमिभागविशदे स्वभावविदिते शुभे। जातां हिममृदुस्पर्शे देशेऽपहतकण्टके
ती भूमी स्वच्छ, सुंदर आणि नैसर्गिकरित्या पवित्र होती, बर्फाचा स्पर्श मऊ होता आणि काट्यांचा अभाव होता.
तामुपेत्य महात्मानः सह तैर्ब्राह्मणर्षभैः। अवतेरुस्ततः सर्वे राक्षसस्कन्धतः शनैः
त्या ठिकाणी पोहोचल्यावर, त्या महात्म्यांनी आणि श्रेष्ठ ब्राह्मणांनी, सर्वांनी राक्षसांच्या खांद्यावरून सावकाश खाली उतरले.
ततस्तमाश्रमं पुण्यं नरनारायणाश्रितम्। ददृशुः पाण्डवा राजन्सहिता द्विजपुङ्गवैः
मग पांडवांनी, श्रेष्ठ द्विजांसह, नरा-नारायण यांच्या पवित्र आश्रमाचे दर्शन घेतले.
तमसा रहितं पुण्यमनामृष्टं रवेः करैः। क्षुत्तृट्शीतोष्णदोषैश्च वर्जितं शोकनाशनम्
ते पवित्र स्थान अंधाररहित, सूर्याच्या किरणांनी न स्पर्शलेले, उपासमारी, तहान, उष्णता आणि थंडीपासून मुक्त, आणि दुःखाचा नाश करणारे होते.
महर्षिगणसंबाधं ब्राह्म्या लक्ष्म्या समन्वितम्। दुष्प्रवेशं महाराज नरैर्धर्मबहिष्कृतैः
हे राजन, त्या ठिकाणी अनेक महान ऋषी एकत्र जमले होते, ब्रह्मतेज आणि समृद्धीने भरलेले होते, आणि जे धर्म सोडतात अशा माणसांना तेथे प्रवेश करणे अशक्य होते.
बलिहोमार्चितं दिव्यं सुसंमृष्टानुलेपनम्। दिव्यपुष्पोपहारैश्च सर्वतोऽभिविराजितम्
ते एक दिव्य स्थान होते, बलीच्या यज्ञांनी आणि हवनांनी पूजले गेले होते, सर्वत्र स्वच्छ आणि सुगंधी लेपनांनी उजळले होते, आणि देवतांच्या फुलांनी सर्व बाजूंनी सजवले गेले होते.
विशालैरग्निशरणैः स्रुग्भाण्डैराचितं शुभैः। महद्भिस्तोयकलशैः कठिनैश्चोपशोभितम्
त्या ठिकाणी मोठ्या अग्निकुंडांनी, पवित्र समिधा आणि पात्रांनी, तसेच भव्य आणि मजबूत जलकलशांनी शोभा वाढवली होती.
शरण्यं सर्वभूतानां ब्रह्मघोपनिनादितम्। दिव्यमाश्रयणीयं तमाश्रमं श्रमनाशनम्। श्रिया युतमनिर्देश्यं देववर्योपशोभितम्
तो आश्रम सर्व जीवांसाठी आश्रयस्थान होता, ब्राह्मणांच्या वेदघोषांनी निनादलेला, दिव्य आणि विश्रांती देणारा, श्रम दूर करणारा, समृद्धीने आणि देवश्रेष्ठांच्या उपस्थितीने शोभलेला होता.
फलमूलाशनैर्दान्तैश्चारुकृष्णाजिनाम्बरैः। सूर्यवैश्वानरसमैस्तपसा भावितात्मभिः
तेथे संयमी, फळमुळे खाणारे, सुंदर काळ्या कृष्णमृगचर्म घालणारे, आणि सूर्य व अग्नीइतक्या कठोर तपाने आत्मा शुद्ध केलेले तपस्वी राहत होते.
महर्षिभिर्मोक्षपरैर्यतिभिर्नियतेन्द्रियैः। ब्रह्मभूतैर्महाभागैरुपेतं ब्रह्मवादिभिः
त्या ठिकाणी मुक्तीच्या साधनेत मग्न असलेले महान ऋषी, इंद्रियांवर विजय मिळवलेले यती, ब्रह्मस्वरूप झालेले आणि ब्रह्मज्ञानाच्या चर्चा करणारे पुण्यवान लोक वावरत होते.
सोऽभ्यगच्छन्महातेजास्तानृषीन्नियतः शुचिः। भ्रातृभिः सहितो धीमान्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः
मग तेजस्वी, पवित्र, आणि बुद्धिमान धर्मपुत्र युधिष्ठिर आपल्या भावांसह त्या ऋषींकडे गेला.
दिव्यज्ञानोपपन्नास्ते दृष्ट्वा प्राप्तं युधिष्ठिरम्। अभ्यगच्छन्त सुप्रीता दिव्या देवमहर्षयः
त्या दिव्य ज्ञानाने संपन्न असलेल्या देवतुल्य महर्षींनी युधिष्ठिराला येताना पाहून आनंदाने त्याच्या स्वागतासाठी पुढे आले.
प्रीतास्ते तस्य सत्कारं विधिना पावकापमाः। उपाजह्रुश्च सलिलं पुष्पमूलफलं शुचि
त्या तेजस्वी आणि पवित्र ऋषींनी आनंदाने, योग्य पद्धतीने त्याचे स्वागत केले आणि त्याला पाणी, फुले, मुळे आणि फळे अर्पण केली.
स तैः प्रीत्याऽथ सत्कारमुपनीतं महर्षिभिः। प्रयतः प्रतिगृह्याथ धर्मराजो युधिष्ठिरः
मग धर्मराज युधिष्ठिराने, त्या महान ऋषींनी प्रेमाने दिलेले आदरातिथ्य भक्तीभावाने स्वीकारले.
तं शक्रसदनप्रख्यं दिव्यगन्धं मनोरमम्। प्रीतः स्वर्गोपमं पुण्यं पाण्डवः सह कृष्णया
पुढे, पांडवाने द्रौपदीसह, इंद्राच्या सदनासारखे, दिव्य सुगंधाने आणि सौंदर्याने भरलेले, पुण्याचे आणि आनंददायक असे ते स्थान आनंदाने गाठले.
रविवेश शोभया युक्तं भ्रातृभिश्च सहानघ। ब्राह्मणैर्वेदवेदाङ्गपारगैश्च सहार्चितः
त्याने आपल्या भावांसह, तेजाने उजळलेला आणि विना दोष असलेला, वेद आणि वेदांग पारंगत ब्राह्मणांकडून सन्मानित होत त्या ठिकाणी प्रवेश केला.
तत्रापश्यत्स धर्मात्मा देवदेवर्पिपूजितम्। नरनारायणस्थानं भागीरथ्योपशोभितम्
तेथे त्या धर्मात्म्याने, देवांचा देव जिथे पूजला जातो ते नर-नारायणांचे स्थान, भागीरथीच्या काठी तेजाने उजळलेले, पाहिले.
तस्मिन्मधृस्रवफलां ब्रह्मर्षिगणभाविनीम्। वदरीं तामुपाश्रित्य पाण्डवो भ्रातृभिः सह
त्या ठिकाणी, सर्व ऋतूंमध्ये फळे देणाऱ्या आणि ब्रह्मर्षींच्या संगतीने पावन झालेल्या वदरी वृक्षाजवळ पांडव आपल्या भावांसह थांबला.
मुदा युक्ता महात्मानो रेमिरे तत्र ते तदा। आलोकयन्तो मैनाकं नानाद्विजगणायुतम्। हिरण्यशिखरं चैव मध्ये विन्दुसरः शिवम्
ते महान आत्मे आनंदाने तिथे रमले, विविध पक्ष्यांनी गजबजलेल्या मैनाक पर्वताकडे आणि मध्यभागी सुवर्णशिखर असलेल्या शुभ्र विंदुसर तलावाकडे पाहात.
भागीरथीं सुतीर्थां च शीतामलजलां शिवाम्। मणिप्रवालप्रस्तारां पादपैरुषशोभिताम्
त्यांनी पवित्र भागीरथी नदी पाहिली, तिचे शीत, निर्मळ पाणी आणि पवित्र घाट, काठावर मणी, प्रवाळ आणि सुंदर वृक्षांनी सजलेले.
दिव्यपुष्पसमाकीर्णां मनःप्रीतिविवर्धनीम्। वीक्षमाणा महात्मानो विजह्रुस्तत्र पाण्डवाः
ती नदी दिव्य फुलांनी भरलेली होती, मन आनंदित करणारी होती, आणि पांडव त्या सौंदर्याचा आस्वाद घेत होते.
तस्मिन्देवर्षिचरिते देशे परमदुर्गमे। भागीरथीपुण्यजलेतर्पयांचक्रिरे पितॄन्। देवानृषींश्च कौन्तेयाः परमं शौचमास्थिताः
त्या देवर्षींच्या कीर्तीने प्रसिद्ध आणि अत्यंत दुर्गम प्रदेशात, कुंतीपुत्रांनी अत्यंत शुद्धता पाळून, भागीरथीच्या पवित्र जलाने पितरांचे, देवांचे आणि ऋषींचे तर्पण केले.
तत्र ते तर्पयन्तश्च जपन्तश्च कुरूद्वहाः। ब्राह्मणैः सहिता वीरा ह्यवसन्पुरुपर्षभाः
तेथे कुरुवंशातील श्रेष्ठ पुरुष, ब्राह्मणांसह, जप व तर्पण करीत होते आणि हे वीर पुरुष तिथेच निवांत राहू लागले.
कृष्णायास्तत्रपशय्न्तः क्रीडितान्यमरप्रभाः। विचित्राणि नरव्याघ्रा रेमिरे तत्र पाण्डवाः
तेथे पांडवांनी, कृष्णेला आनंद देण्यासाठी, अमरांसारख्या तेजाने उजळून, विविध खेळ खेळून मनसोक्त आनंद घेतला.
तत्र ते पुरुषव्याघ्राः परमं शौचमास्थिताः। षड्रात्रमवसन्वीरा धनंजयदिदृक्षया
त्या ठिकाणी हे पुरुषसिंह अत्यंत शुद्धतेने राहिले आणि धनंजयाला पाहण्याच्या इच्छेने सहा रात्री तेथे थांबले.
तस्मिन्विहरमाणाश्च रममाणाश्च पाण्डवाः। मनोज्ञे काननवरे सर्व भूतमनोरमे
त्या रम्य व मोहक वनात, सर्व प्राण्यांना आकर्षित करणाऱ्या, पांडवांनी आनंदाने विहार केला.