लोमशः सिद्धमार्गेण जगामानुपमद्युतिः। स्वेनैव स प्रभावेण द्वीतीय इव भास्करः
लोमश तेजस्वी, आपल्या अद्वितीय तेजाने उजळून, सिद्ध मार्गाने पुढे गेला. तो आपल्या सामर्थ्याने जणू दुसरा सूर्यच भासत होता.
ब्राह्मणांश्चापि तान्सर्वान्समुपादाय राक्षसाः। नियोगाद्राक्षसेनद्रस्य जग्मुर्भीमपराक्रमाः
राक्षसांनी, राक्षस सेनापतीच्या आज्ञेने, त्या सर्व ब्राह्मणांना, भीमासारख्या पराक्रमीपणे, उचलून नेले.
एवं सुरमणीयानि वनान्युपवनानि च। आलोकयन्तस्ते जग्मुर्विशालां बदरीमनु
देवतांना प्रिय अशा सुंदर वनांचे आणि उपवनांचे दर्शन घेत, ते विशाल बदरीकडे मार्गक्रमण करू लागले.
ते त्वाशुगतिभिर्वीरा राक्षसैस्तैर्महाजवैः। उह्यमाना ययुः शीघ्रं महदध्वानमल्पवत्
त्या वेगवान राक्षसांनी, वीरांना आपल्या पाठीवर घेऊन, मोठा प्रवास अगदी सहज आणि जलद पार पाडला.
देशान्म्लेच्छजनाकीर्णान्नानारत्नाकरायुतान्। ददृशुर्गिरिपादांश्च नानाधातुसमाचितान्
त्यांना विविध रत्नांनी भरलेली, म्लेच्छांनी गजबजलेली प्रदेश दिसली, तसेच अनेक धातूंनी व्यापलेली पर्वतांची पायथ्येही पाहिली.
विद्याघरमाकीर्णआन्युतान्वानरकिन्नरैः। तथा किंपुरुषैश्चैव गन्धर्वैश्चसमन्ततः
त्यांनी वानर, किन्नर, किम्पुरुष आणि गंधर्व यांनी भरलेली विद्येची स्थाने सर्वत्र पाहिली.
मयूरैश्चभरैश्चैव हरिणै रुरुभिस्तथा। वराहैर्गवयैश्चैव महिषैश्च समावृतान्
मोर, तित्तिर, हरिण, रुरू, वराह, गवय आणि महिष यांनी गजबजलेली स्थाने त्यांनी पाहिली.
नदीजालसमाकीर्णान्नानापक्षियुतान्बहून्। नानाविधमृगैर्जुष्टांश्चारणैश्चोपशोभितान्। समदैश्च्यशि विहगैः उपैरन्वितांस्तथा
अनेक नद्या, विविध पक्ष्यांनी भरलेली, अनेक प्रकारच्या प्राण्यांनी आणि चारणांनी शोभलेली, तसेच मदमस्त आणि सुंदर पक्ष्यांनी सजलेली प्रदेश त्यांनी पाहिली.
तेऽवतीर्य बहून्देशानुत्तरांश्च कुरूनपि। ददृशुर्विविधाश्चर्यं कैलासं पर्वतोत्तमम्
अनेक प्रदेश ओलांडून, उत्तरेकडील कुरू देशही पार करून, त्यांनी अद्भुत आणि श्रेष्ठ कैलास पर्वताचे दर्शन घेतले.
तस्याभ्याशे तु ददृशुर्नरनारायणाश्रमम्। उपेतं पादपैर्दिव्यैः सदापुष्पफलोपगैः
त्या ठिकाणी, त्यांनी नरा-नारायण यांचे आश्रम पाहिले, जेथे नेहमी फुलांनी आणि फळांनी लगडलेली दिव्य झाडे होती.
ददृशुस्तां च बदरीं वृत्तस्कन्धां मनोरमाम्। स्निग्धामविरलच्छायां श्रिया परमया युताम्
त्यांनी ती बदरीची झाडे पाहिली, जी गोल आणि आकर्षक खोडाची, घनदाट सावलीची आणि अत्यंत तेजस्वी होती.
पत्रैः स्निग्धैरविरलैरुपेतां मृदुभिः शुभाम्। विशालशाखां विस्तीर्णामतिद्युतिसमन्विताम्
मऊ, चमकदार आणि दाट पानांनी सजलेली, रुंद फांद्यांची, विशाल आणि तेजस्वी अशी ती झाडे होती.
फलैरुपचितैर्दिव्यैराचितां स्वादुभिर्भृशम्। मधुस्रवैः सदा दिव्यां महर्षिगणसेविताम्। मदप्रमुदितैर्नित्यं नानाद्विजगणैर्युताम्
ती झाडे दिव्य आणि गोड फळांनी भरलेली, नेहमी मधाने ओथंबलेली, महर्षींच्या संगतीने पावन, आणि विविध पक्ष्यांच्या आनंदी किलबिलाटाने नित्य गजबजलेली होती.
अदंशमशके देशे बहुमूलफलोदके। नीलशाद्वलसंछन्ने देवगन्धर्वसेविते
त्या प्रदेशात डास किंवा किटक नव्हते, मुबलक मुळे, फळे आणि पाणी होते, निळसर हिरवळीने आच्छादलेले, आणि देव-गंधर्व यांच्या वावराने पावन झालेले होते.
सुभूमिभागविशदे स्वभावविदिते शुभे। जातां हिममृदुस्पर्शे देशेऽपहतकण्टके
ती भूमी स्वच्छ, सुंदर आणि नैसर्गिकरित्या पवित्र होती, बर्फाचा स्पर्श मऊ होता आणि काट्यांचा अभाव होता.
तामुपेत्य महात्मानः सह तैर्ब्राह्मणर्षभैः। अवतेरुस्ततः सर्वे राक्षसस्कन्धतः शनैः
त्या ठिकाणी पोहोचल्यावर, त्या महात्म्यांनी आणि श्रेष्ठ ब्राह्मणांनी, सर्वांनी राक्षसांच्या खांद्यावरून सावकाश खाली उतरले.
ततस्तमाश्रमं पुण्यं नरनारायणाश्रितम्। ददृशुः पाण्डवा राजन्सहिता द्विजपुङ्गवैः
मग पांडवांनी, श्रेष्ठ द्विजांसह, नरा-नारायण यांच्या पवित्र आश्रमाचे दर्शन घेतले.
तमसा रहितं पुण्यमनामृष्टं रवेः करैः। क्षुत्तृट्शीतोष्णदोषैश्च वर्जितं शोकनाशनम्
ते पवित्र स्थान अंधाररहित, सूर्याच्या किरणांनी न स्पर्शलेले, उपासमारी, तहान, उष्णता आणि थंडीपासून मुक्त, आणि दुःखाचा नाश करणारे होते.
महर्षिगणसंबाधं ब्राह्म्या लक्ष्म्या समन्वितम्। दुष्प्रवेशं महाराज नरैर्धर्मबहिष्कृतैः
हे राजन, त्या ठिकाणी अनेक महान ऋषी एकत्र जमले होते, ब्रह्मतेज आणि समृद्धीने भरलेले होते, आणि जे धर्म सोडतात अशा माणसांना तेथे प्रवेश करणे अशक्य होते.
बलिहोमार्चितं दिव्यं सुसंमृष्टानुलेपनम्। दिव्यपुष्पोपहारैश्च सर्वतोऽभिविराजितम्
ते एक दिव्य स्थान होते, बलीच्या यज्ञांनी आणि हवनांनी पूजले गेले होते, सर्वत्र स्वच्छ आणि सुगंधी लेपनांनी उजळले होते, आणि देवतांच्या फुलांनी सर्व बाजूंनी सजवले गेले होते.
विशालैरग्निशरणैः स्रुग्भाण्डैराचितं शुभैः। महद्भिस्तोयकलशैः कठिनैश्चोपशोभितम्
त्या ठिकाणी मोठ्या अग्निकुंडांनी, पवित्र समिधा आणि पात्रांनी, तसेच भव्य आणि मजबूत जलकलशांनी शोभा वाढवली होती.
शरण्यं सर्वभूतानां ब्रह्मघोपनिनादितम्। दिव्यमाश्रयणीयं तमाश्रमं श्रमनाशनम्। श्रिया युतमनिर्देश्यं देववर्योपशोभितम्
तो आश्रम सर्व जीवांसाठी आश्रयस्थान होता, ब्राह्मणांच्या वेदघोषांनी निनादलेला, दिव्य आणि विश्रांती देणारा, श्रम दूर करणारा, समृद्धीने आणि देवश्रेष्ठांच्या उपस्थितीने शोभलेला होता.
फलमूलाशनैर्दान्तैश्चारुकृष्णाजिनाम्बरैः। सूर्यवैश्वानरसमैस्तपसा भावितात्मभिः
तेथे संयमी, फळमुळे खाणारे, सुंदर काळ्या कृष्णमृगचर्म घालणारे, आणि सूर्य व अग्नीइतक्या कठोर तपाने आत्मा शुद्ध केलेले तपस्वी राहत होते.
महर्षिभिर्मोक्षपरैर्यतिभिर्नियतेन्द्रियैः। ब्रह्मभूतैर्महाभागैरुपेतं ब्रह्मवादिभिः
त्या ठिकाणी मुक्तीच्या साधनेत मग्न असलेले महान ऋषी, इंद्रियांवर विजय मिळवलेले यती, ब्रह्मस्वरूप झालेले आणि ब्रह्मज्ञानाच्या चर्चा करणारे पुण्यवान लोक वावरत होते.
सोऽभ्यगच्छन्महातेजास्तानृषीन्नियतः शुचिः। भ्रातृभिः सहितो धीमान्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः
मग तेजस्वी, पवित्र, आणि बुद्धिमान धर्मपुत्र युधिष्ठिर आपल्या भावांसह त्या ऋषींकडे गेला.
दिव्यज्ञानोपपन्नास्ते दृष्ट्वा प्राप्तं युधिष्ठिरम्। अभ्यगच्छन्त सुप्रीता दिव्या देवमहर्षयः
त्या दिव्य ज्ञानाने संपन्न असलेल्या देवतुल्य महर्षींनी युधिष्ठिराला येताना पाहून आनंदाने त्याच्या स्वागतासाठी पुढे आले.
प्रीतास्ते तस्य सत्कारं विधिना पावकापमाः। उपाजह्रुश्च सलिलं पुष्पमूलफलं शुचि
त्या तेजस्वी आणि पवित्र ऋषींनी आनंदाने, योग्य पद्धतीने त्याचे स्वागत केले आणि त्याला पाणी, फुले, मुळे आणि फळे अर्पण केली.
स तैः प्रीत्याऽथ सत्कारमुपनीतं महर्षिभिः। प्रयतः प्रतिगृह्याथ धर्मराजो युधिष्ठिरः
मग धर्मराज युधिष्ठिराने, त्या महान ऋषींनी प्रेमाने दिलेले आदरातिथ्य भक्तीभावाने स्वीकारले.
तं शक्रसदनप्रख्यं दिव्यगन्धं मनोरमम्। प्रीतः स्वर्गोपमं पुण्यं पाण्डवः सह कृष्णया
पुढे, पांडवाने द्रौपदीसह, इंद्राच्या सदनासारखे, दिव्य सुगंधाने आणि सौंदर्याने भरलेले, पुण्याचे आणि आनंददायक असे ते स्थान आनंदाने गाठले.
रविवेश शोभया युक्तं भ्रातृभिश्च सहानघ। ब्राह्मणैर्वेदवेदाङ्गपारगैश्च सहार्चितः
त्याने आपल्या भावांसह, तेजाने उजळलेला आणि विना दोष असलेला, वेद आणि वेदांग पारंगत ब्राह्मणांकडून सन्मानित होत त्या ठिकाणी प्रवेश केला.