कैलासः पर्वतो राजन्पड्योजनशतोच्छ्रितः। यत्रदेवाः समायान्ति विशाला यत्र भारत
कैलास पर्वत, राजन, शंभर योजन उंच आहे; तिथे देव येतात, आणि तो फार विशाल आहे, भारत.
असङ्ख्येयास्तु कौन्तेय यक्षराक्षसकिन्नराः। नागाः सुपर्णा गन्धर्वाः कुबेरसदनं प्रति
कुंतीपुत्रा, अनगणित यक्ष, राक्षस, किन्नर, नाग, सुपर्ण आणि गंधर्व हे सर्व कुबेराच्या निवासाकडे जातात.
तान्विगाहस्व पार्थाद्य तपसा च दमेन च। रक्ष्यमाणो मया राजन्भीमसेनबलेन च
पार्था, आज तू तप आणि संयम यांच्या जोरावर त्यांना पार कर; मी आणि भीमसेनाच्या बळावर, राजन, मी तुझं रक्षण करीन.
स्वस्ति ते वरुणो राजा यमश्च समितिंजयः। गङ्गा च यमुना चैव पर्वताश्च दिशन्तु ते
वरुणराजा, विजयी यम, गंगा आणि यमुना, आणि पर्वत, हे सर्व तुझ्या कल्याणासाठी असो.
मरुतश्च सहाश्विभ्यां सरितश्च सरांसि च। स्वस्ति देवासुरेभ्यश्च वसुभ्यश् महाद्युते
मरुतगण, अश्विनी कुमार, नद्या आणि सरोवरं, तसेच देव, असुर आणि वसु, हे तेजस्वी, तुझ्या कल्याणासाठी असोत.
इन्द्रस्य जाम्बूनदपर्वताद्वै शृणोमि घोषं तव देवि गङ्गे। गोपाययेमं सुभगे गिरिभ्यः सर्वाजमीढापचितं नरेन्द्रम्
इंद्राच्या सुवर्ण पर्वतावरून, देवी गंगे, मी तुझा आवाज ऐकतो; भाग्यवती, या राजाचं सर्व पर्वतांपासून रक्षण कर, जो सर्वांचा सन्मानित आहे.
ददस्व शर्म प्रविविक्षतोऽस्य शैलानिमाञ्छैलसुते नृपस्य। `शिवप्रदा सर्वसरित्प्रधाने स भ्रातृकस्येह युधिष्ठिरस्य
शैलकन्ये, या राजाला पर्वत ओलांडताना तू सुरक्षित ठेव; सर्व नद्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेली, शुभ देणारी, इथे युधिष्ठिर आणि त्याच्या भावांना तू कल्याण दे.
अपूर्वोऽयं संभ्रमो लोमशस्य कृष्णां च सर्वे रक्षत मा प्रमादः। देशो ह्ययं दुर्गतमो मतोऽस्य तस्मात्परं शौचमिहाचरध्वम्
लोहिताशासाठी ही अशी घाई पहिल्यांदाच आहे; तुम्ही सर्वांनी कृष्णेचं रक्षण करा, निष्काळजीपणा करू नका. हा प्रदेश अतिशय कठीण मानला जातो, म्हणून इथे शुद्धता पाळा.
ततोऽब्रवीद्भीममुदारवीर्यं कृष्णां यत्तः पालय भीमसेन। शून्येऽर्जुनेऽसन्निहिते च तात त्वामेव कृष्णा भजते भयेषु
मग महान सामर्थ्याचा भीम म्हणाला: 'भीमसेना, तू सावध राहून कृष्णेचं रक्षण कर. अर्जुन नसताना, तात, कृष्णा संकटात तुझ्याकडेच येते.'
ततो महात्मां स यमौ समेत्य मूर्धन्युपाघ्राय विमृज्यगात्रे। उवाच तौ बाष्पकलं स राजा मा बैष्टमागच्छतमप्रमत्तौ
मग तो महात्मा राजा त्या दोन्ही यमपुत्रांकडे गेला, त्यांच्या डोक्यावरून हात फिरवला, अंग पुसलं आणि अश्रूभरल्या आवाजात म्हणाला: 'घाबरू नका, पुढे या आणि सावध राहा.'
अन्तर्हितानि भूतानि रक्षांसि बलवन्ति च। अग्निना तपसा चैव शक्यं गन्तुं वृकोदर
लपलेली जीव आणि बलवान राक्षस, हे अग्नी आणि तप यांच्या जोरावर जिंकता येतात, हे वृष्कोदर.
सन्निवर्तय कौन्तेय क्षुत्पिपासे बलाश्रयात्। ततो बलं च दाक्ष्यं च संश्रयस्व वृकोदर
कौन्तेय, शरीराच्या बळावर येणारी भूक आणि तहान आवर; मग आपल्या बळावर आणि कौशल्यावर विश्वास ठेव, वृष्कोदर.
ऋषेस्त्वया श्रुतं वाक्यं कैलासं पर्वतं प्रति। बुद्ध्या प्रपश्य कौन्तेय कथं कृष्णा गमिष्यति
तुला ऋषींचे कैलास पर्वताबद्दलचे वचन ऐकायला मिळाले आहे; आता, कौन्तेय, कृष्णा कशी जाईल हे आपल्या बुध्दीने विचार कर.
अथवा सहदेवेन धौम्येन च समं विभो। सूतैः पौरोगवैश्चैव सर्वैश्च परिचारकैः
किंवा, हे महाबळ, सहदेव आणि धौम्य यांच्यासह, सारथी, पुरोहित आणि सर्व सेवकांसोबतही—
रथैरश्वैश्च ये चान्ये विप्राः क्लेशासहाः पथि। सर्वैस्त्वं सहितो भीम निवर्तस्वायतेक्षण
रथ, घोडे आणि वाटेवर कष्ट सहन करणारे इतर ब्राह्मण, हे सर्व जिथे आहेत, तिथे तू, मोठ्या डोळ्यांचा भीम, त्यांच्यासोबत परत जा.
त्रयो वयं गमिष्यामो लध्वाहारा यतव्रताः। अहं च नकुलश्चैव लोमशश्च महातपाः
आम्ही तिघे, मिळेल तसे अन्न मिळवत आणि व्रत पाळत पुढे जाऊ; मी, नकुल आणि मोठ्या तपश्चर्येचा लोमश.
ममागमनमाकाङ्क्षन्ग्गाद्वारे समाहितः। वसेह द्रौपदीं रक्षन्यावदागमनं मम
माझ्या परत येण्याची वाट बघत, मन एकाग्र ठेवून, इथे राहा आणि द्रौपदीचे रक्षण कर, जोपर्यंत मी परत येत नाही.
राजपुत्री श्रमेणार्ता दुःखार्ता चैव भारत। व्रजत्येव हि कल्याणी श्वेतवाहदिदृक्षया
राजकन्या थकवा आणि दुःख यांनी त्रस्त असली, तरीही, हे भारत, शुभ्र घोडा पाहण्याच्या इच्छेने ती पुढे चालत आहे.
तवचाप्यरतिस्तीव्रा वर्तते तमपश्यतः। गुडाकेशं महात्मानं संग्रामेष्वपलायिनम्। किं पुनः सहदेवं च मां च कृष्णां च भारत
तुला गुढाकेश, जो कधीही रणभूमीत मागे हटत नाही, तो दिसत नाही म्हणून तुझी तळमळ फार मोठी आहे; मग सहदेव, मी आणि कृष्णा यांच्याबद्दल काय सांगावे, हे भारत?
द्विजाः कामं निवर्तन्तां सर्वे च परिचारकाः। सूताः पौरोगवाश्चैव यं च मन्येत नो भवान्
ब्राह्मण, सर्व सेवक, सारथी आणि पुरोहित, तसेच तुला योग्य वाटणारे इतर जण, इच्छेनुसार परत जाऊ शकतात, हे स्वामी.
न ह्यहं हातुमिच्छामि भवन्तमिह कर्हिचित्। शैलेऽस्मिन्राक्षसाकीर्णे दुर्गेषु विपमेषु च
या राक्षसांनी भरलेल्या, कठीण आणि धोकादायक पर्वतात मी तुला कधीच सोडू इच्छित नाही.
इयं चापि महाभागा राजपुत्री पतिव्रता। त्वामृते पुरुषव्याघ्र नोत्सहेद्विनिवर्तितुम्
ही पुण्यवती राजकन्या, पतीवर निष्ठावान, तुझ्याशिवाय परत जाणे तिला सहन होणार नाही, हे पुरुषसिंहा.
तथैवसहदेवोऽयं सततं त्वामनुव्रतः। न जातु विनिवर्तेत मतज्ञो ह्यहमस्य वै
तसेच, हा सहदेव नेहमीच तुझ्या मागे असतो; तो कधीच परत जाणार नाही, कारण त्याचा स्वभाव मला चांगला ठाऊक आहे.
अपिचात्र महाराज सव्यसाचिदिदृक्षया। सर्वे लालसभूताः स्म तस्माद्यास्यामहे सह
याशिवाय, हे महाराज, सव्यसाचीला पाहण्याच्या इच्छेने आम्ही सर्वजण आतुर झालो आहोत; म्हणून आपण सर्वजण एकत्र जाऊ.
यद्यशक्यो रथैर्गन्तुं शैलोऽयं बहुकन्दरः। पद्भिरेव गमिष्यामो मा राजन्विमना भव
हा पर्वत अनेक गुहांनी भरलेला असून रथांनी जाता येत नसेल, तरी आम्ही पायदळ जाऊ; राजन, मनाशी खंत धरू नकोस.
अहं वहिष्ये पाञ्चालीं यत्रयत्र न शक्ष्यति। इति मे वर्तते बुद्धिर्मा राजन्विमना भव
पांचाली जिथे पुढे जाऊ शकणार नाही, तिथे मी तिला उचलून नेईन; माझा हा निश्चय आहे—राजन, मनात खंत धरू नकोस.
सुकुमारौ तथा वीरौ माद्रीनन्दिकरावुभौ। दुर्गे संतारयिष्यामि यत्राशक्तौ भविष्यतः
माद्रीचे हे दोन्ही कोवळे आणि शूर पुत्र, जिथे कठीण वाट असेल आणि ते जाऊ शकणार नाहीत, तिथे मी त्यांना मदत करून पार नेईन.
एवं ते भाषमाणस्य बलं भीमाभिवर्धताम्। यत्त्वमुत्सहसे वोढुं पाञ्चालीं विपुलेऽध्वनि
तू असे बोलत असताना, भीमाचे बळ वाढते, कारण या मोठ्या प्रवासात पांचालीला उचलून नेण्याचा तुझा निर्धार आहे.
यमजौ चापि भद्रं ते नैतदन्यत्र विद्यते। बलं तव यशश्चैवधर्मः कीर्तिश्च वर्धताम्
यमाच्या जुळ्या मुलांनी तुला नेहमीच शुभ घडो. तुझ्यासारखं बळ, कीर्ती, धर्म आणि यश दुसरीकडे कुठेच नाही. हे सर्व सदैव वाढत जावो.
यत्त्वमुत्सहसे नेतुं भ्रातरौ सह कृष्णया। मा ते ग्लानिर्महाबाहो मा च तेऽस्तु पराभवः
तू आपल्या भावांना आणि कृष्णेला सोबत घेऊन पुढे जायचं ठरवलं आहेस, हे महाबाहू, म्हणून तुझं मन कधीही खचू नये आणि तुला कधीही पराभव पाहावा लागू नये.