ततो यज्ञेन महता जामदग्न्यः प्रतापवान्। तर्पयामास देवेन्द्रमृत्विग्भ्यः प्रददौ महीम्
नंतर त्या तेजस्वी जमदग्नीपुत्राने मोठ्या यज्ञाने इंद्राला तृप्त केले आणि पृथ्वी ऋत्विजांना दान दिली.
वेदीं चाप्यददद्धैमीं कश्यपाय महात्मने। दशव्यामायतां कृत्वा नवोत्सेधां विशांपते
त्याने दहा व्याम लांब आणि नऊ उंच सोन्याची वेदी त्या महात्मा कश्यपाला दिली.
तां कश्यपस्यानुमते ब्राह्मणाः खण्डशस्तदा। व्यभजंस्ते तदा राजन्प्रख्याताः खाण्डवायनाः
कश्यपाच्या संमतीने, त्या वेळी ब्राह्मणांनी ती वेदी भागांमध्ये वाटून घेतली; म्हणून, राजन, प्रसिद्ध खांडवायन ब्राह्मणांची स्थापना झाली.
स प्रदाय महीं तस्मै कश्यपाय महात्मने। `तपः सुमहदास्थाय महाबलपराक्रमः'। अस्मिन्महेन्द्रे शैलेन्द्रे वसत्यमितविक्रमः
त्याने ती पृथ्वी त्या महात्मा कश्यपाला दिल्यावर, मोठे तप करून, तो महाबलवान आणि पराक्रमी महेंद्र पर्वतावर वास करतो.
एवं वैरमभूत्तस्य क्षत्रियैर्लोकवासिभिः। पृथिवी चापि विजिता रामेणामिततेजसा
त्यावेळी क्षत्रिय आणि इतर लोकांनी त्याच्याशी वैर धरले; आणि अमाप तेज असलेल्या रामानेही पृथ्वी जिंकली.
ततश्चतुर्दशीं रामः समयेन महामनाः। दर्शयामास तान्विप्रान्धर्मराजं ज सानुजम्
नंतर, ठरलेल्या दिवशी, चौदाव्या दिवशी, मोठ्या मनाचा राम त्या ब्राह्मणांना आणि धर्मराजासह त्याच्या भावांना स्वतःचे दर्शन दिले.
स तमानर्च राजेन्द्र भ्रातृभिः सहितः प्रभुः। द्विजानां च परां पूजां चक्रे नृपतिसत्तमः
राजाधिराजाने आपल्या भावांसह त्या प्रभूचे आदराने स्वागत केले; आणि श्रेष्ठ राजाने ब्राह्मणांची मोठ्या भक्तीने पूजा केली.
अर्जित्वा जामदग्न्यं स पूजितस्तेन चोदितः। महेन्द्र उष्य तां रात्रिं प्रययौ दक्षिणामुखः
जमदग्नीपुत्राचे समाधान करून आणि त्याच्याकडून सन्मान मिळवून, महेन्द्राने ती रात्र तिथे काढली आणि मग दक्षिणेकडे निघून गेला.
गच्छन्स तीर्थानि महानुभावः। पुण्यानि रम्याणि ददर्श राजा। सर्वाणि वैप्रैरुपशोभितानि क्वचित्क्वचिद्भारत सागरम्य
तो राजा जात असताना, त्याने अनेक पवित्र आणि रम्य तीर्थस्थळे पाहिली, जी सर्वत्र ब्राह्मणांनी शोभली होती, आणि काही ठिकाणी, भारत, समुद्राने सुंदर झालेली होती.
स वृत्तवांस्तेषु कृताभिषेकः सहानुजः पार्थिवपुत्रपौत्रः। समुद्रगां पुण्यतमां प्रशस्तां जगाम पारिक्षित पाण्डुपुत्रः
त्या ठिकाणी विधिपूर्वक स्नान करून, आपल्या भावांसह आणि राजपुत्र-नातवांसह, परीक्षिताचा पांडुपुत्र सर्वात पवित्र आणि प्रसिद्ध समुद्रकिनाऱ्यावरील तीर्थस्थळी गेला.
तत्रापि चाप्लुत्य महानुभाव संतर्पयामास पितृडन्सुरांश्च। द्विजातिमुख्येषु धनं विसृज्य गोदावरीं सागरगामगच्छत्
तेथेही, त्या महात्म्याने स्नान करून पितरांना आणि देवांना तर्पण केले; श्रेष्ठ ब्राह्मणांना धनदान करून तो समुद्राला मिळणाऱ्या गोदावरीकडे गेला.
ततो विपाप्मा द्रविडेषु राज- न्समुद्रमासाद्य च लोकपुण्यम्। अगस्त्यतीर्थं च महापवित्रं- नारीतीर्थान्यथा वीरो ददर्श
मग, पापमुक्त राजा, द्रविड देशात समुद्रापाशी पोहोचला आणि अत्यंत पवित्र अगस्त्य तीर्थ व स्त्रियांसाठी पवित्र अशा घाटांचे दर्शन घेतले.
तत्रार्जुनस्याग्र्यधनुर्धरस्य निशम्य तत्कर्म परैरशक्यम्। संपूज्यमानः परमर्षिसङ्घैः परां मुदं पाणअडुसुतः स लेभे
तेथे, अर्जुनाच्या इतरांना अशक्य असलेल्या कृत्याची कीर्ती ऐकून आणि महान ऋषींच्या सभांनी सन्मानित होऊन, पांडुपुत्राला अत्यंत आनंद मिळाला.
स तेषु तीर्थेष्वभिषिक्तगात्रः कृष्णासहायः सहितोऽनुजैश्च। संपूजयन्विक्रममर्जुनस्य रमे महीपालपतिः पृथिव्याम्
त्या तीर्थस्थळी स्नान करून, कृष्णा आणि भावांसह, राजाधिराजाने पृथ्वीवर अर्जुनाच्या पराक्रमाचा गौरव केला आणि आनंद घेतला.
ततः सहस्राणि गवां प्रदाय तीर्थेषु तेष्वम्बुधरोत्तमस्य। हृष्टः सह भ्रातृभिरर्जुनस्य संकीर्तयामास गवां प्रदानम्
मग, त्या उत्तम पर्वताजवळील तीर्थस्थळी हजारो गायी दान करून, भावांसह हर्षित होऊन, त्याने अर्जुनाने दिलेल्या गायींचा उल्लेख केला.
स तानि तीर्थानि च सागरस्य पुण्यानि चान्यानि बहूनि राजन्। क्रमेण गच्छन्परिपूर्णकामः शूर्पारकं पुण्यतमं ददर्श
तो राजा, क्रमाने समुद्राजवळील तीर्थस्थळे आणि इतर अनेक पवित्र स्थळे पाहत गेला; त्याच्या सर्व इच्छा पूर्ण झाल्या आणि त्याने सर्वात पवित्र शूर्पारक पाहिले.
तत्रोदधेः कंचिदतीत्य देशं ख्यातं पृथिव्यां वनमाससाद। तप्तं सुरैरत्र तपः पुरस्ता- दिष्टुं कतथा पुण्यपरैर्नरेन्द्रैः
तेथे, समुद्राजवळील एका प्रसिद्ध प्रदेशातून जात, तो पृथ्वीवर प्रसिद्ध अशा वनात पोहोचला, जिथे पूर्वी देवांनी तप केले होते आणि जे धर्मनिष्ठ राजांनीही भेट द्यावे असे होते.
स तत्र तामग्र्यधनुर्धरस्य वेदीं ददर्शायतपीनबाहुः। ऋचीकपुत्रस्य तपस्विसङ्घैः समावृतां पुण्यकृदर्चनीयाम्
तेथे त्याने त्या श्रेष्ठ धनुर्धारी ऋचीकपुत्राची, रुंद आणि बलदंड बाहू असलेल्या, तपस्वींच्या समूहांनी वेढलेली आणि पुण्यवानांनी पूज्य अशा वेदी पाहिली.
ततो वसूनां वसुधाधिपः स मरुद्गणानां च तथाश्विनोश्च। वैवस्वतादित्यधनेश्वराणा- मिन्द्रस्य विष्णोः सवितुर्विभोश्च
मग त्या पृथ्वीच्या राजाने वसूं, मरुतगण, अश्विनी, वैवस्वत, आदित्य, धनाधिपती, इंद्र, विष्णु, सविता आणि महाशक्तिमान यांच्या पवित्र स्थळांचे दर्शन घेतले.
भगस्य चन्द्रस्य दिवाकरस्य पतेरपां साध्यगणस्य चैव। धातुः पितॄणां च तथा महात्मा रुद्रस्य राजन्सगणस्य चैव
त्याने भाग, चंद्र, सूर्य, वरुण, साध्यगण, धाता, पितर, आणि महात्मा रुद्र व त्याच्या गणांची पवित्र स्थळे पाहिली.
सरस्वत्याः सिद्धगणस्य चैव पूष्णश्च ये चाप्यमरास्तथाऽन्ये। पुण्यानि चाप्यायतनानि तेषां ददर्श राजा सुमनोहराणि
त्याने सरस्वती, सिद्धगण, पूषण आणि इतर अमरांची पवित्र आणि अत्यंत मनोहारी स्थळे पाहिली.
तेषूपवासान्विबुधानुपोष्य दुत्त्वा च रत्नानि महान्ति राजा। तीर्थेषु सर्वेषु परिप्लुताङ्गः पुनः स शूर्पारकमाजगाम
त्या सर्व तीर्थस्थळी उपवास करून आणि देवतांची पूजा करून, मोठी रत्ने दान दिली; सर्व तीर्थस्थळी स्नान करून राजा पुन्हा शूर्पारक येथे परतला.
स तेन तीरेण तु सागरस्य पुनः प्रयातः सह सोदरीयैः। द्विजैः पृथिव्यां प्रथितं महद्भि- स्तीर्थं प्रभासं समुपाजगाम
तो आपल्या भावंडांसह आणि ब्राह्मणांसह समुद्राच्या काठाने प्रवास करत पृथ्वीवर प्रसिद्ध असलेल्या आणि मोठ्या प्रभास या तीर्थस्थानी पोहोचला.
तत्राभिषिक्तः पृथुलोहिताक्षः सहानुजैर्देवगणान्पितॄंश्च। संतर्पयामास तथैव कृष्णा ते चापि विप्राः सह लोमशेन
तेथे पृतुलोहिताक्षाने आपल्या लहान भावांसोबत स्नान करून देवता आणि पितरांना तर्पण केले; तसेच कृष्णा आणि ब्राह्मणांनीही लोमश ऋषीसह तर्पण केले.
कस द्वादशाहं जलवायुभक्षः कुर्वन्क्षपाहःसु तदाऽभिषेकम्। समन्ततोऽग्नीनुपदीपयित्वा तेपे तपो धर्मभृतांवरिष्ठः
त्याने बारा दिवस फक्त पाणी आणि वायू यावर राहून, दिवस-रात्री स्नान करत, चारही बाजूंनी अग्नी प्रज्वलित करून कठोर तपस्या केली.
तमुग्रमास्थाय तपश्चरन्तं शुश्राव रामश्च जनार्दनश्च। तौ सर्ववृष्णिप्रवरौ ससैन्यौ युधिष्ठिरं जग्मतुराजमीढम्
तो कठोर तप करत असताना, राम आणि जनार्दन यांना याची बातमी समजली; मग हे दोघेही, आपल्या सैन्यांसह, सर्वश्रेष्ठ वृष्णी, युधिष्ठिर राजाकडे गेले.
ते वृष्णयः पाण्डुसुतान्समीक्ष्य भूमौ शयानान्मलदिग्धगात्रान्। अनर्हतीं द्रौपदीं चापि दृष्ट्वा सुदुःखिताश्चुक्रुशुरार्तनादान्
वृष्णींनी पांडुपुत्रांना जमिनीवर पडलेले, अंगाला मळ लागलेले पाहिले आणि द्रौपदीला, जी अशा दुःखास पात्र नव्हती, पाहून ते फारच व्यथित झाले आणि दुःखाने मोठ्याने रडले.
ततः स रामं च जनार्दनं च कार्ष्णि च साम्बं च शिनेश्च पौत्रम्। अन्यांश्च वृष्णीनुपगम्य पूजां चक्रे यथाधर्ममहीनसत्वः
मग त्याने राम, जनार्दन, कर्ष्णी, सांब, शिनीकुमार आणि इतर वृष्णी यांना भेटून धर्मनिष्ठपणे आणि योग्य रीतीने त्यांचा सन्मान केला.
ते चापि सर्वान्प्रतिपूज्य पार्थां- स्तैः सत्कृताः पाण्डुसुतैस्तथैव। युधिष्ठिरं संपरिवार्य राज- न्नुपाविशन्देवगणा यथेन्द्रम्
त्यांनीही सर्व पांडवांचे आदराने स्वागत केले; पांडुपुत्रांनी त्यांना सन्मान दिला. मग त्यांनी युधिष्ठिराला वेढून, जसे देवगण इंद्राभोवती बसतात, तसे बसले.
तेषां स सर्वं चरितं परेषां वने च वासं परमप्रतीतः। अस्त्रार्थमिन्द्रस्य गतं च पार्थं कृष्णे शशंसामरराजसूनुम्
त्यांना त्याने सर्व घडलेली गोष्ट, वनवासातील वास्तव्य आणि अर्जुनाने अस्त्र मिळवण्यासाठी इंद्राकडे गेले याचे वर्णन कृष्णाला सांगितले.