त्वामृते नहि लोकेऽन्य एकाह्ना पृथिवीपते। समर्थो योजनशतं गन्तुमश्वैर्नराधिप
राजा, तुझ्याशिवाय या जगात दुसरा कोणीही एका दिवसात, घोड्यांशिवाय, शंभर योजनांचे अंतर पार करू शकत नाही.
तथापि मां महीपाल भजेतां चरणौ तव।' स्पृशेयं तेन सत्येन पादावेतौ महीपते। यथा नासत्कृतं किंचिन्मनसाऽपि चराम्यहम्
तरीसुद्धा, राजन, मी तुझे पाय स्पर्श करू इच्छिते; या सत्याच्या बळावर मी तुझे पाय स्पर्श करते, कारण मी कधीही, मनानेसुद्धा, अयोग्य काही केले नाही.
अयं चरति लोकेऽस्मिन्भूतसाक्षी सदागतिः। एष मे मुञ्चतु प्राणान्यदि पापं चराम्यहम्
हा वारा, जो सगळ्या जगात सतत फिरतो आणि सर्वांचा साक्षी आहे, जर मी पाप केले असेल तर तो माझा प्राण घेऊ दे.
यथा चरति तिग्मांशुः परितो भुवनं सदा। स मुञ्चतु मम प्राणान्यदि पापं चराम्यहम्
जसा तेजस्वी सूर्य नेहमीच जगभर फिरतो, तसाच तो माझा प्राण घेऊ दे, जर मी पाप केले असेल.
चन्द्रमाः सर्वभूतानामन्तश्चरति साक्षिवत्। स मुञ्चतु मम प्राणान्यदि पापं चराम्यहम्
जसा चंद्र सर्व जीवांमध्ये साक्षीसारखा वावरतो, तसाच तो माझा प्राण घेऊ दे, जर मी पाप केले असेल.
एते देवास्त्रयः कृत्स्नं त्रैलोक्यं धारयन्ति वै। विब्रुवन्तु यथा सत्यमेतद्देवास्त्यजन्तु माम्
हे तिन्ही देव साऱ्या त्रैलोक्याला आधार देतात; त्यांनी सत्य काय ते सांगावे, आणि मी खोटं बोलत असेन तर देवांनी मला सोडून द्यावे.
एवमुक्ते ततो वायुरन्तरिक्षादभाषत। नैषा कृतवती पापं नल सत्यं ब्रवीमि ते
ती असे म्हणताच, आकाशातून वाऱ्याने सांगितले, 'नल, हिने काहीही पाप केले नाही; मी तुला सत्य सांगतो.'
राजञ्शीलनिधिः स्फीतो दमयन्त्या सुरक्षितः। साक्षिणो रक्षिणश्चास्या वयं त्रीन्परिवत्सरान्
राजा, दमयंतीचे चारित्र्य उत्तम आणि सुरक्षित आहे; आम्ही तिला तीन वर्षे साक्षीदार आणि रक्षक होतो.
उपायो विहितश्चायं त्वदर्थमतुलोऽनया। न ह्येकाह्ना शतं गन्ता त्वामृतेऽन्यः पुमानिह
हा अद्वितीय उपाय तिने तुझ्यासाठीच आखला; कारण तुझ्याशिवाय दुसरा कोणीही एका दिवसात शंभर योजनांचे अंतर पार करू शकत नाही.
उपपन्ना त्वया भैमी त्वं च भैम्या महीपते। नात्र शङ्का त्वया कार्या संगच्छ सह भार्यया
राजन, भैमी तुझ्यासाठी योग्य आहे आणि तू तिच्यासाठी; आता तुला काहीही शंका ठेवू नये—तू आपल्या पत्नीबरोबर एकत्र रहा.
तथा ब्रुवति वायौ तु पुष्पवृष्टिः पपात ह। देवदुन्दुभयो नेदुर्ववौ च पवनः शिवः
त्याने असे बोलताच, वाऱ्यावर फुलांची वृष्टी झाली; देवदुंदुबे वाजल्या आणि शुभ असा वारा वाहू लागला.
तदद्भुतमयं दृष्ट्वा नलो राजाऽथ भारत। दमयन्त्यां विशङ्कां तामुपाकर्षदरिंदमः
हे अद्भुत घडते पाहून, नल राजाने, भीतीने अस्वस्थ झालेल्या दमयंतीला आपल्याजवळ ओढून घेतले.
ततस्तद्वस्त्रमरजः प्रावृणोद्वसुधाधिपः। संस्मृत्य नागराजं तं ततो लेभे स्वकं वपुः
मग पृथ्वीच्या राजाने ते स्वच्छ वस्त्र अंगावर घेतले आणि सर्पराजाची आठवण काढून, त्याने आपले खरे रूप पुन्हा मिळवले.
स्वरूपिणं तु भर्तारं दृष्ट्वा भीमसुता तदा। प्राक्रोशदुच्चैरालिङ्ग्य पुण्यश्लोकमनिन्दिता
त्या वेळी भीमकन्येला आपला पती मूळ रूपात दिसला, तेव्हा तिने मोठ्याने हाक मारली, त्याला मिठी मारली आणि निष्कलंक असलेल्या त्याचे गुणगान केले.
भैमीमपि नलो राजा भ्राजमानो यथा पुरा। सस्वजे स्वसुतौ चापि यथावत्प्रत्यनन्दत
नल राजा, पूर्वीसारखा तेजस्वी दिसत, भीमीला आणि आपल्या दोन मुलांना योग्य रीतीने मिठी मारून आनंदाने भेटला.
ततः स्वोरसि विन्यस्य वक्रं तस्य शुभानना। परीता तेन दुःखेन निशश्वासायतेक्षणा
मग सुंदर चेहऱ्याच्या तिने आपली वाकडी गाल त्याच्या छातीवर ठेवली, त्या दुःखाने त्रस्त होऊन, मोठ्या डोळ्यांनी खोल श्वास घेतला.
तथैव मलदिग्धाङ्गीं परिष्वज्य शुचिस्मिताम्। सुचिरं पुरुषव्याघ्रस्तस्थौ शोकपरिप्लुतः
मग पुरुषसिंहानं, हसऱ्या आणि स्वच्छ चेहऱ्याच्या, पण मळाने माखलेल्या अंगाच्या तिला मिठी मारली आणि दुःखाने भरून, बराच वेळ तसाच उभा राहिला.
ततः सर्वं यथावृत्तं दमयन्त्या नलस्य च। भीमायाकथयत्प्रीत्या वैदर्भ्या जननी नृप
मग विदर्भराजकन्येच्या आईने प्रेमाने, दमयंती आणि नलावर जे काही घडले ते सर्व भीम राजाला सांगितले.
ततोऽब्रवीन्महाराजः कृतशौचमहंनलम्। दमयन्त्या सहोपेतं कल्ये द्रष्टा सुखोषितम्
मग मोठ्या राजाने म्हटले, 'मी शुद्धीचे विधी पूर्ण केले आहेत; उद्या मी दमयंतीसह नलाला आनंदात पाहीन.'
ततस्तौ सहितौ रात्रिं कथयन्तौ पुरातनम्। वने विचरितं सर्वमूषतुर्मुदितौ नृप
मग त्या दोघांनी एकत्र रात्रभर आनंदाने, जंगलातील साऱ्या आठवणी बोलत, ती रात्र घालवली.
गृहे भीमस्य नृपतेः परस्परसुखैषिणौ। वसेतां हृष्टसंकल्पौ वैदर्भी च नलश् ह
राजा भीमाच्या घरात, एकमेकांच्या सुखासाठी नल आणि विदर्भकन्या, दोघेही आनंदी मनाने राहू लागले.
स चतुर्थे ततो वर्षे संगम्य सह भार्यया। सर्वकामैः सुसिद्धार्थो लब्धवान्परमां मुदम्
मग चौथ्या वर्षी, पत्नीसमवेत एकत्र येऊन, सर्व इच्छा पूर्ण झाल्याने त्याला अत्यंत आनंद मिळाला.
दमयन्त्यपि भर्तारमासाद्याप्यायिता भृशम्। अर्धसंजातसस्येव तोयं प्राप्य वसुंधरा
दमयंतीलाही पती मिळाल्यावर फारच बळ मिळाले, जणू अर्धवट पेरलेल्या जमिनीला पाणी मिळावे तसे.
सैवं समेत्य व्यपनीय तन्द्रां शान्तज्वरा हर्षविवृद्धसत्त्वा। रराज भैमी समवाप्तकामा शीतांशुना रात्रिरिवोदितेन
अशा रीतीने एकत्र येऊन, थकवा दूर करून, ताप शांत झाल्यावर आणि आनंदाने मन भरून, भीमी सर्व इच्छा पूर्ण झाल्याने तशीच उजळून गेली, जणू चंद्र उगवल्यावर रात्र उजळते.
अथ तां व्युषितो रात्रिं नलो राजा स्वलंकृतः। वैदर्भ्या सहितः काल्यं ददर्श वसुधाधिपम्
मग रात्र घालवून, नल राजा सुंदर वस्त्रांनी सजून, विदर्भकन्येसह सकाळी पृथ्वीच्या राजाला भेटायला गेला.
ततोऽभिवादयामास प्रयतः श्वशुरं नलः। ततो नु दमयन्ती च ववन्दे पितरं शुभा
मग नलाने आदराने आपल्या सासऱ्याला नमस्कार केला; आणि शुभ्र चेहऱ्याच्या दमयंतीनेही वडिलांना वंदन केले.
तं भीमः प्रतिजग्राह पुत्रवत्परया मुदा। यथार्हं पूजयित्वा च समाश्वासयत प्रभुः
भीमाने त्याला पुत्रासारखे प्रेमाने जवळ घेतले; योग्य सन्मान करून, त्या राजाने त्याला धीर दिला.
नलेन सहितां तत्रदमयन्तीं पतिव्रताम्। `अनुजग्राह महता सत्कारेण क्षितीश्वरः
तेथे, पृथ्वीच्या राजाने पतिव्रता दमयंतीला नलासह मोठ्या सन्मानाने आपल्याकडे घेतले.
तामर्हणां नलो राजा प्रतिगृह्य यथाविधि। परिचर्यां स्वकां तस्मै यथावत्प्रत्यवेदयत्
नल राजाने योग्य रीतीने आलेल्या आदरपूर्वक भेटी स्वीकारल्या आणि त्याला आपल्या कर्तव्याप्रमाणे आदराने सेवा केली.
ततो बभूव नमरे सुमहान्हर्षजः स्वनः। जनस्य संप्रहृष्टस्य नलं दृष्ट्वा तथाऽऽगतम्
नल अशा रीतीने परत आल्याचे पाहून सर्व लोक आनंदित झाले आणि त्यांच्या हर्षाने मोठा गजर झाला.